این دروس به زبان فارسی و زبانهای دیگر در

www.learnhisways.com

یافت می شوند. آنها را می توانید بطور مجانی از وب سایت دانلود کرده و فتوکپی کنید، یا اینکه در کامپیوتر یا تلفن شخصی به همراه داشته باشید.

©2014 Life Resources

"هر که مرا دوست دارد مطابق آنچه می گویم عمل خواهد نمود و پدر من او را دوست خواهد داشت و ما پیش او آمده و با او خواهیم ماند."
یوحنا ۱۴: ۲۳

فهرست مطالب

1. مقدمه

2. اصول مطالعۀ کتاب مقدس و راهنمایی برای رهبران

3. دروس مقدماتی

4. ۱. کشف راه خوشبختی حقیقی

5. ۲. کشف راه خوشبختی حقیقی

6. توبه کنید و ایمان بیاورید

7. ۳.به صالحیت خود اعتماد نکنید

8. ۴. ایمان آورید که عیسی برای گناهان شما مرد

9. ۵. ایمان آورید که عیسی برای گناهان شما مرد

10. ۶. به قیام مسیح ایمان آورده حیات ابدی را دریافت کنید

11. ۷. بدانیم چرا مسیح باید می مُرد و چرا باید به او ایمان بیاوریم؟

12. ۸. از روح خدا متولد شوید

13. ۹. کلام را در قلبی خوب، شریف و نجیب دریافت کنید

14. ۱۰ .توبه کرده بازگشت کنید

15. ۱۱.همانطور که پدر را احترام می کنید، پسر را نیز احترام نمایید

16. ۱۲. همانطور که پدر را احترام می کنید، پسر را نیز احترام نمایید

17. با آب و روح القدس غسل تعمید بگیرید

18. ۱۳. غسل تعمید گرفته، زندگی جدیدی را آغاز کنید!

19. ۱۴.غسل تعمید گرفته زندگی جدیدی را آغاز کنید!

20. ۱۵.از روح القدس پر شوید

21. ۱۶.از روح القدس پر شوید

22. ۱۷. روح القدس را بعنوان کمک کنندۀ خود بپذیرید

23. محبت

24. ۱۸.همسایه ات را همچون خویشتن محبت نما

25. ۱۹. یکدیگر را محبت کرده، در اتحاد زندگی کنید

26. ۲۰. یکدیگر را از ته دل ببخشید

27. ۲۱. با خدمتی فروتنانه یکدیگر را محبت کنید

28. ۲۲.به دشمنان خود محبت کنید

29. دعا

30. ۲۳. مانند ریاکاران و بت پرستان دعا نکنید

31. ۲۴. "پس شما اینطور دعا کنید."

32. ۲۵. "همیشه دعا کنید و دلسرد نشوید"

33. ۲۶. برای شناخت خدا باید وقت گذاشت

34. ۲۷. مردمی با ایمان باشید

35. بخشندگی

36. ۲۸. در زمان بخشندگی بیوه زن را مد نظر داشته باشید

37. ۲۹. خدا را دوست داشته باش، نه پول را

38. ۳۰. گنج خود را در آسمان بیندوزید

39. خدا را با دلی پاک خدمت نما

40. ۳۱. پاک دل باشید

41. ۳۲. از خمیرمایۀ فریسیان دوری کنید

42. ۳۳. صلیب خود را برداشته از عیسی پیروی کن

43. ۳۴. پدر را در روح و راستی عبادت نما

44. ۳۵. ازدواج را گرامی داشته از آن محافظت نمایید

45. ۳۶. با استفاده از کلام خدا بر وسوسه غلبه کنید

46. ۳۷. با محبت، به همدیگر کمک کنید تا بر گناه پیروز شوید

47. ۳۸. بگذارید نور شما بر مردم بتابد

48. ثمر آورید و آمادۀ بازگشت او باشید.

49. ۳۹. در من بمانید و ثمر بسیار بیاورد

50. ۴۰. استعدادها و توانایی هایتان را بکار گیرید، آنها را دفن نکنید

51. ۴۱. با کمک کردن به افراد نیازمند به عیسی خدمت کنید

52. ۴۲. برای بازگشت دوبارۀ عیسی آماده باشید

53. ۴۳. برای بازگشت دوبارۀ عیسی آماده باشید

54. شرکت کردن در شام خداوند

55. ۴۴. نان حیات را خورده حیات ابدی داشته باشید

56. ۴۵. با شرکت کردن در مراسم شام خداوند مرگ مسیح را بیاد آورید

57. ۴۶. زمانی که در مراسم شام خداوند شرکت می کنید

58. شاگرد سازی

59. ۴۷. بروید و همۀ ملتها را شاگرد سازید

60. ۴۸. خبر خوش را با نزدیکان خود در میان بگذارید

61. ۴۹. به کودکان یاد دهید که عیسی را دوست داشته و او را خدمت کنند

62. ۵۰. شجاعانه پادشاهی خدا را موعظه کرده و منتظر معجزه های عیسی باشید

ایماندار عزیز در عیسی،

زمانی که به عیسی مسیح ایمان می آورید، در حقیقت نشان می دهید که به او اعتماد کرده اید که گناهان شما را آمرزیده، حیات ابدی را به شما عطا کرده است. این هدیه ای است بسیار گرانبها که هیچ کس قادر نیست آنرا از شما بگیرد. در طی زندگی خود، ما ایمانداران در فیض اعجاب انگیز او که خدا توسط مرگ و قیام پسر خود به ما ارزانی کرده است شادی می کنیم.

اما این حیات جدیدی که خدا به شما داده است فقط به منظور رفتن به آسمان نیست. شما در حقیقت قدم شجاعانه ای را برداشته اید که در آن زندگی کهنه را گذاشته، امروز در این دنیای تاریک برای او زندگی می کنید. برای همین است که خدا دو هدیۀ شگفت انگیز دیگری را نیز به ما ارزانی کرده است: کلام مقدس و روح القدسش را. کلام او به ما کمک می کند که بدانیم خدا از ما چه انتظاری دارد و چه می خواهد، روح القدس نیز به ما قوت می دهد تا برای او زندگی کنیم. ما نور او می شویم که کمک می کنیم دیگران ببینند. می پرسیم: برای اینکه از عیسی پیروی کنیم اکنون باید چکار کنیم؟ مگر نه اینکه او خداوند ماست؟ مگر نه اینکه حیاتی جدید داریم؟ بنابراین، امروز چگونه می توانیم با زندگی خود خدا را محترم بداریم؟

اگر بطور جدی تصمیم گرفته ایم برای عیسی زندگی کنیم باید به چند سوال دشوار پاسخ دهیم:

- آیا تعالیم و دستورات عیسی را می دانم؟

- آیا حاضرم با دقت آنها را مطالعه کنم؟ آیا هر روز از آنها اطاعت می کنم؟

- آیا حاضرم با کمک او این دستورات را به دیگران نیز یاد دهم؟

پیروی کردن از عیسی مسیح یعنی اطاعت کردن از دستوراتش

عیسی در لوقا ۶: ۴۶ فرمود: "چرا پیوسته به من خداوندا خداوندا می گویید ولی آنچه را که به شما می گویم انجام نمی دهید؟" (لوقا ۶: ۴۶)

اگر دستوراتش را با دقت مطالعه نکرده ایم، چگونه در قرن بیست و یکم می توانیم از عیسی اطاعت کنیم؟ طبق گفتۀ عیسی، به سه دلیل باید دستوراتش را مطالعه کرده و از آن اطاعت کنیم:

۱) "تمام قدرت در آسمان و بر زمین به من داده شده است." (متی ۲۸: ۱۸) عیسی بعد از اینکه از مردگان قیام کرد این را گفت. زمانی که از او اطاعت می کنیم باید بدانیم که فقط از گفته های یک انسان اطاعت نکرده ایم بلکه از گفته های خدا. قبل از مصلوب شدن عیسی گفت: "سخنانی که به شما می گویم از خودم نیست، آن پدری که در من ساکن است همۀ این کارها را انجام می دهد." (یوحنا ۱۴: ۱۰)

۲) "هر که مرا دوست دارد مطابق آنچه می گویم عمل خواهد نمود و پدر من او را دوست خواهد داشت و ما پیش او آمده و با او خواهیم ماند." (یوحنا ۱۴: ۲۳) امروز هم خیلی ها در دنیا می گویند که عیسی را دوست دارند اما از او اطاعت نمی کنند. در این آیات عیسی به ما کمک می کند که ببینیم اگر او را دوست داشته باشیم اطاعت کردن باید بطور طبیعی در زندگی ما صورت بپذیرد. بعد توضیح می دهد که در نتیجه احترام و شادیِ مشارکت با خدا را خواهیم داشت!

۳) "من تاک هستم و شما شاخه های آن هستید. هر که در من بماند و من در او، میوۀ بسیار می آورد چون شما نمی توانید جدا از من کاری انجام دهید." (یوحنا ۱۵: ۵) اگر دستوراتش را فراموش کنیم و از آنها اطاعت نکنیم چطور می توانیم بگوییم در او می مانیم؟ "ماندن در عیسی" به معنی این است که بطور مستقل عمل نکنیم، بلکه تسلیم روح القدس و راههای او شویم. با این کار، می توانیم مطمئن باشیم که "میوۀ" خوب و بسیار در زندگی ما به عمل می آید.

در مورد این کتاب

این کتاب شامل ۵۰ درس از زندگی و تعالیم عیسی می باشد. آن نوشته شده است که به شما کمک کند راههای او را یاد بگیرید، و اگر آنها را می دانید بتوانید به دیگران یاد بدهید. در استفاده از این کتاب باید عهد جدید را هم به همراه داشته باشید. از این دروس در عبادت و نیایش خصوصی خود نیز می توانید استفاده کنید. اما اگر ممکن باشد بهتر است آن را با دیگران مطالعه کنید. این کتاب بطور خاص برای گروههای خانگی نوشته شده است. بحث گروهی و دعاها به شما کمک خواهند کرد تا با دیگر ایمانداران رشد کنید. ایمانداران در تمام دنیا دستورات عیسی را مطالعه می کنند. آنها هر هفته می بینند که چطور عیسی زندگی خود و دیگران را تبدیل می کند.

پس کسی که سخنان مرا می شنود و به آنها عمل می کند، مانند شخص دانایی است که خانۀ خود را بر سنگ بنا نمود. باران بارید، سیل جاری شد و باد وزیده بر آن خانه فشار آورد، اما آن خانه خراب نشد زیرا شالودۀ آن بر روی سنگ بود. متی ۷: ۲۴- ۲۵.

همانطور که از او اطاعت می کنید و کمک می کنید دیگران هم زیبایی راههای او را ببینند، باشد که پادشاهی خدا از طریق شما رشد کند.

اصول مطالعۀ کتاب مقدس و راهنمایی برای رهبران

یادگیری از کلام خدا، یعنی کتاب مقدس، افتخار بزرگی است! اما مهم است بدانیم یادگیری از نظر خدا چیست. اگر کلام خدا را همانند کتابی تاریخی بخوانیم، یعنی فقط برای یاد گرفتن وقایع مهم برای قبول شدن در امتحان بخوانیم، آنچه خدا می خواهد را کاملاً از دست خواهیم داد. تعالیم او برای مغز ما نیست بلکه برای قلبمان. او می خواهد از آنچه یاد می گیریم اطاعت هم بکنیم.

این دروس که از زندگی و تعالیم عیسی مسیح نوشته شده اند برای این هدف است که شما با دقت کلام او را خوانده، از آن اطاعت کنید. این کار را به سه طریق می توانید انجام دهید:

۱) با دقت به آنچه می خوانید توجه کنید: در بعضی از درسها از شما خواسته شده است که

با دقت به آیه یا بخشی از یک آیه توجه کنید تا ببینید دقیقاً چه اتفاقی افتاده یا چه گفته شده است. نظر خود را کنار گذاشته و فکر کنید: " اینجا کلام در واقع چه می گوید؟"

۲) به معنی آن فکر کنید: هر کلامی که عیسی به زبان آورد مهم است.

در بعضی از سوالات از شما خواسته می شود تا فکر کنید عیسی با کلام یا اعمالش قصد داشت چه به ما یاد بدهد. قبل از اطاعت کردن باید معنی آنرا بدانیم.

۳) در زندگی خود بکار بگیرید: در بخش پایانی هر درس سوالاتی را دارید که از شما می خواهد برای چند لحظه فکر کنید که چطور می توانید سخنان عیسی را در زندگی خود پیاده کنید طوری که شایستۀ او باشد. برای این سوالات وقت گذاشته و با عجله آنها را کنار نگذارید. اگر خود را تسلیم راههای او کنید دنیای شما عوض خواهد شد. رهبران گروه- با توجه به این راهنما می توانید درس را در گروه طوری هدایت کنید که برای هر یک از اعضا مفید باشد:

- بعنوان رهبر گروه، قبل از اینکه درس را با آنها مطالعه کنید در تنهایی آنرا بخوانید و به سوالات فکر کنید. اگر از قبل درس را خوب مطالعه کرده باشید ادارۀ جلسه برای شما راحتتر خواهد بود.

- قبل از شروع درس با دعا و با این ایمان و باور شروع کنید که عیسی همراه شما خواهد بود و به همۀ شما کمک خواهد کرد تا متوجه نکات مهم شده بتوانید از کلامش اطاعت کنید.

- مهمترین بخش هر درس خود متنی است که از کتاب مقدس نقل قول شده است. در هنگام مطالعه در گروه حتماً حداقل یک بار متن های مشخص شده از کلام خدا را بخوانید.

- اطمینان حاصل کنید که اعضای گروه قبل از جواب دادن کلام خدا را خوانده اند. این دروس طوری تنظیم شده اند که آنچه عیسی گفت را کشف کنیم نه آنچه که تصوّر می کنیم گفت.

- اطمینان حاصل کنید که تک تک اعضای گروه به سوالات جواب می دهند. گاهی برای یک نکته ۳ یا ۴ سوال پرسیده می شود. سوالات را با هم نخوانید. بعد از خواندن یک سوال به آن جواب دهید بعد به سوال بعدی بپردازید.

- این دروس برای بحث گروهی تنظیم شده اند، آن برای موعظه یا تعلیم به گروه نمی باشد. در جمع بزرگتر، البته بخاطر محدودیت زمان، هر یک از اعضا قادر نخواهند بود به همۀ سوالات پاسخ دهند. در این حال، سعی کنید برای چند تا از سوالات به هر کدام از اعضا وقت محدودی بدهید که بطور مختصر جواب دهند. تشویق کنید تا همه شرکت کنند تا یکی دو نفر بحث را در دست نگیرند.

- تا جایی که امکان دارد دایره ای تشکیل داده دور هم بشینید تا همه همدیگر را ببینند: این باعث خواهد شد که جوّ از حالت کلاس درس در آمده به جمع صمیمی تبدیل شود. نشستن در دایره کمک خواهد کرد که همه خود را جزو گروه حس کنند و تشویق می شوند که در بحث شرکت کنند.

- تا جایی که امکان دارد اعضای گروه دروس مربوطه و کتاب مقدس را بهمراه داشته باشند . مفید خواهد بود اگر دروس مطالعه شده را دوباره با دوستان و اعضای خانواده تان مطالعه و مرور کنید .

دروس مقدماتی

قلب پیرو عیسی
و او به تعلیم دادنشان آغاز کرد...
(متی ۵: ۲)

در طول سه سال خدمتش، عیسی تعلیمات زیادی به مردم داد. اما اولین تعالیم او چه بودند؟ از نظر او اولین چیزی که دانستن آن برای ما لازم است چه بود؟

اولین کلمات از تعالیم عیسی را در عهد جدید در انجیل متی فصل ۵ می یابیم. او خدمت تعلیم خود را آغاز کرده، تعریف می کند که در این جهان انسانهای حقیقتاً خوشبخت چه کسانی هستند. او می داند که همۀ انسانها در پی یافتن خوشبختی هستند ولی برای یافتن آن معمولاً طریق درست را در پیش نمی گیرند. بطور کلی توجه ما معمولاً بر چیزهای نادرست است.

دو درس این بخش، به ما کمک خواهند کرد تا با قلبی صادق به زندگی خودمان نگاه کرده، بپرسیم: "آیا راه رسیدن به خوشبختی واقعی را می دانم؟ آیا حقیقتاً در پی بدست آوردن آن هستم؟"

۱. کشف راه خوشبختی حقیقی

بخش اول

بحث ابتدایی:

شما چه کسانی را خوشبخت یا مبارک می خوانید؟ معمولاً به چه کسانی حسادت می ورزیم؟

متی ۵: ۱- ۱۲ را بخوانید.

۱. به هر یک از این آیات نگاهی سریع بیندازید (آیات ۳- ۱۲). در هر کدام چه کلمه ای تکرار شده است؟

۲. در آیۀ ۳ عیسی چه کسی را "خوشبخت" می خواند؟

"فقیر در روح" یعنی اینکه قبول کنیم از نظر روحانی انسانهای فقیری هستیم... به کلام دیگر مغرور یا از خود راضی نباشیم بلکه بپذیریم در زندگی به خدا نیاز داریم.

۳. چرا پذیرفتن فقر روحانی تا این اندازه دشوار است؟

چرا عیسی می گوید خوشابحال فقیران در روح؟ (آیۀ ۳)

۴. ماتمیان چه دریافت خواهند کرد؟(آیۀ ۴) آیا فکر می کنید فقیر در روح نیاز دارد ماتم بگیرد؟

اغلب ما چنین تصور می کنیم که ماتم فقط مختص به مراسم کفن و دفن می باشد. اما پیروان عیسی مسیح که می خواهند پادشاهی خدا بر روی این زمین برقرار گردد برای چیزهای دیگر هم ماتم می گیرند. برای مثال، زمانی که از عیسی پیروی می کنیم برای گناهانی که مرتکب می شویم ماتم می گیریم چرا که گناه بی حرمتی به خدا محسوب می شود و باعث آزار و ناراحتی دیگران نیز می گردد. حتی برای خودخواهی که در این دنیا وجود دارد نیز ماتم می گیریم.

آیا شما نیز برای گناهان خود ماتم می گیرید؟ چه چیزی در این کشور یا دنیای اطراف باعث می شود ماتم بگیرید؟

۵. چه کسانی وارث زمین خواهند شد؟ (آیۀ ۵)

شخص "حلیم" کسی است که توانایی کنترل خود را دارد، پس در کمال متانت و فروتنی با دیگران رفتار می کند. اگر متوجۀ نیاز خود به خدا باشیم این درک چگونه به ما کمک خواهد کرد تا به فردی حلیم تبدیل شویم؟

۶. فکر می کنید چگونه حلیمان وارث این زمین خواهند شد در حالیکه اغلب افرادی مستبد و وحشی برسر حکومت می نشینند؟

آیا این آیه به افراد حلیم کمک خواهد کرد که صبور بوده به وعده های خدا اعتماد داشته باشند؟

۷. آیۀ ۶ را دوباره بخوانید.

گرسنه و تشنۀ عدالت بودن به چه معنی است؟

هیچ اتفاق افتاده است تا برای شناخت خدا و صالح بودن احساس "تشنگی" شدید داشته باشید؟ اگر بله، آیا اشتیاق خود را با او در میان گذاشته اید؟

آیا فکر می کنید خدا اشتیاق و خواستۀ شما را برآورده خواهد کرد؟

۸. در این آیه عیسی به کسانیکه برای برقراری عدالت گرسنه و تشنه هستند چه وعده ای داده است؟

۹. یوحنا ۷: ۳۷- ۳۸ را بخوانید.

در این بخش نیز عیسی در مورد انسانهایی که تشنه هستند صحبت می کند. عیسی گفت اگر تشنه هستیم می توانیم نزد او آمده و بنوشیم. معنی این آیه چیست؟

در آیات ۳۸ و ۳۹ عیسی معنی آیۀ ۳۷ را چگونه توضیح داد؟ (یوحنا ۷: ۳۷- ۳۹)

آیا شما از آب حیاتی که از عیسی جاری می شود نوشیده اید؟

تجربۀ خود را با گروه در میان بگذارید.

۱۰. کدامیک از آیاتی که امروز مطالعه کردیم بیش از دیگر آیات با قلب شما صحبت کرد؟ در این مورد با گروه خود صحبت کنید.

حال مدتی را به دعا اختصاص داده از خدا بخواهید این خصوصیات الهی را مانند دانه ای در قلب شما بکارد تا بیشتر شبیه عیسی شوید.

۲. کشف راه خوشبختی حقیقی

بخش ۲

بحث ابتدایی:

در بخش اول به چهار خصوصیات مخصوص پیروان عیسی (که به آن خوشابحال ها گفته می شود) نگاه کردیم. آیا می توانید آنها را از بر تکرار کنید؟ این ۱۲ آیه ای که در متی آمده است به تمام پیروان عیسی یاد می دهد که چه طرزفکری باید در مقابل خدا و دیگران داشته باشند. آیا فکر می کنید مردم اطراف ما هم باید با این طرز فکر زندگی کنند؟ چرا بله، چرا خیر؟

متی ۵: ۱- ۱۲ را بخوانید.

۱. شما واژۀ رحم را چگونه تعریف می کنید؟ (آیۀ ۷) آیا از گذشته، شخصی را به یاد می آورید که با وجود اینکه لیاقت نداشتید به شما رحم کرده باشد؟

۲. اگر رحم کنید، چه در مقابل دریافت خواهید کرد؟ (آیۀ ۷) چرا فکر می کنید طرز برخورد ما با دیگران بر طرز برخوردی که خدا به ما نشان می دهد تاثیر خواهد داشت؟

متی ۱۸: ۲۱- ۳۵ را بخوانید. پیام اصلی این داستان چیست؟

۳. متی ۵: ۸ را بخوانید. چه کسی خدا را خواهد دید؟

آیا هیچ وقت تصور کرده اید که اگر خدا را ببینید چه خواهد شد؟

چرا فکر می کنید فقط پاک دلان خدا را خواهند دید؟

۴. آیا فکر می کنید شما خدا را خواهید دید؟ چرا بله یا چرا خیر؟

۵. آیۀ ۹ را بخوانید. اینکه صلح جویان "پسران خدا" خوانده شده اند، این مساله در مورد خود خدا چه چیزی نشان می دهد؟

۶. آیا دنیای امروز به صلح جویان نیاز دارد؟ چگونه می توانیم در منزل و جامعه بعنوان صلح جو عمل کنیم؟ آیا در زندگی شما مساله ای وجود دارد که بطور خاص می توانید در پی برقراری صلح باشید؟

۷. آیا اشخاص دیگر تلاش ما را برای برقراری صلح همیشه قبول خواهند کرد؟

۸. آیاتی را که مطالعه کردیم در مورد شخص صالح و پارسا می باشد... یعنی اشخاصی که طرز فکر درستی نسبت به خدا دارند. آیا این خصوصیاتی که در آیات ۳- ۹ خواندیم را می توانید از بر تکرار کنید؟

۹. آیات ۱۰- ۱۲ را دوباره بخوانید. عیسی گفت برای کسانیکه در برابر خدا صالح هستند چه اتفاقی خواهد افتاد؟ چرا بعضی از اشخاص با مردم خدا دشمنی دارند؟

۱۰. در آیۀ ۱۱ روی سخن عیسی مستقیم به پیروانش می باشد. او گفت چه اتفاقی برای ایشان خواهد افتاد؟ چرا باید آنها شادی کنند؟

۱۱. آیا پیرو عیسی مسیح بودن آسان است؟ عیسی گفت چنین اشخاصی مبارک هستند، یعنی حقیقتاً خوشحالند. آیا این خوشبختی از چیزهای مادی نشات می گیرد یا معنوی؟

۱۲. آیا دنیای اطراف ما خوشبختی را همانند پیروان عیسی دریافت می کنند؟ آیا مطالعۀ این درس شما را چالش می کند که همانند این دنیا نباشید؟ چگونه؟

"بدو گفتند: "چه کنیم تا اعمال خدا را به جا آورده باشیم؟
" عیسی در جواب ایشان گفت:
"عمل خدا این است که به آن کسی که او فرستاد، ایمان بیاورید."
یوحنا ۶: ۲۸- ۲۹

توبه کنید و ایمان بیاورید

بعد از زندانی شدن یحیی تعمید دهنده، عیسی برای اعلام کردن خبر خوش خدا به جلیل رفت. او گفت: "وقت تمام شده است". "ملکوت خدا نزدیک است. پس توبه کنید و به انجیل ایمان بیاورید." مرقس ۱: ۱۴- ۱۵

پیروان عیسی می دانند به ایشان دستور داده شده است که توبه کنند. اما چگونه باید توبه کرد؟ خدا از ما می خواهد چکار کنیم؟ (آیا معنی توبه را بطور دقیق متوجه می شویم؟)

منظور از "به انجیل ایمان بیاورید" چیست؟

از واژه های "توبه" و "ایمان" در طول عهد جدید استفاده شده است. اولین قدمی را که با عیسی بر می داریم از طریق توبه و ایمان می باشد. مابقی زندگی خود را نیز با همین طرز فکر (توبه و ایمان) طی می کنیم.

مطالعۀ درسهای این بخش به ما کمک خواهد کرد تا معنی این دو واژه، که برای هر ایماندار واجب است، را خوب یاد بگیریم.

۳.به صالحیت خود اعتماد نکنید

"خدا متکبران را مخالفت می کند، اما فروتنان را فیض می بخشد."
(یعقوب ۴: ۶)

بحث ابتدایی:

آیا فکر می کنید خدا کارهای خوب و بد ما را مانند میوه ای که در بازار می خریم روی ترازو گذاشته وزن می کند؟ نظر خود را توضیح دهید.

لوقا ۱۸: ۹- ۱۴ را بخوانید.

۱. عیسی این مثل را برای چه کسانی تعریف کرد؟ (آیۀ ۹)

۲. دو مرد برای دعا کردن به معبد رفتند. (آیۀ ۱۰) قبل از اینکه به جدول زیر نگاه کنید، آیا می دانید فریسیان و باجگیران چه کسانی بودند؟

در زمان عیسی فریسیان و باج گیران چه کسانی بودند؟

فریسیان رهبران مذهبی یهودیان بودند. مردم برای آنها احترام قائل می شدند ولی عیسی گفت که ایشان ماسک مذهبی بر چهره دارند. در حقیقت قلب ایشان از خدا دور بود. عیسی ایشان را ملامت کرد چون ریاکاری می کردند، همچنین به مردم گفت که مانند آنها نباشند. باج گیران هم انسانهای درستی نبودند، آنها کلاهبرداری می کردند. در این مثل، هر دو مرد در معبد مشغول دعا کردن می باشند.

۳. در این مثل شخص فریسی با اعتماد به نفس زیادی دعا می کند. او به خدا چه گفت؟ (آیات ۱۱- ۱۲) به نظر شما، چرا او فکر کرد که لازم است کارهای خوبش را به خدا یادآوری کند؟

۴. آیا در دعای او آثاری از غرور در رابطه با صلاحیتش در مقابل خدا می بینید؟ (دوباره به آیۀ ۱۱ مراجعه کنید). آیا شخص فریسی از هیچیک از گناهانش توبه کرد؟

۵. دعای شخص باج گیر را هم در آیۀ ۱۳ بخوانید. آیا او کارهای خوبش را همانند آن فریسی به خدا یادآوری کرد؟ او عاجزانه از خدا چه طلب کرد؟

آیا شخص باج گیر به صلاحیتش در مقابل خدا اعتماد کرد؟

۶. طبق گفتۀ عیسی چه کسی صالح شمرده شده به منزل بازگشت؟ (آیۀ ۱۴)

کتاب مقدس به ما یاد می دهد که همه گناه کرده اند و از جلال خدا محرومند (رومیان ۳: ۲۳). همانند شخص فریسی اگر ما هم به کارهای خوبی که انجام داده ایم اعتماد کنیم از نظر خدا هیچ وقت صالح شمرده نخواهیم شد. همۀ ما ناپاک هستیم و احتیاج داریم که خدا ما را پاک سازد. اما در عیسی مسیح جای امید برای ما باقی است. او دستور داده است که توبه کرده به او ایمان بیاوریم.

۷. سالها بعد از صعود عیسی به آسمان، یوحنای رسول اهمیت توبه از گناهان و اعتماد به عیسی مسیح بعنوان شخصی که برای گناهان ما قربانی شد را توضیح داد.

اول يوحنا ۱: ۸- ۲:۲ را بخوانید.

آیا این آیات شما را تشویق می کند که در رابطه با گناهانتان با خدا صادق باشید؟ با کلمات ساده توضیح دهید این آیات چه می گویند.

به زندگی خود فکر کنید.

۸. آیا لازم می بینید از گناهانتان توبه کنید؟

آیا نکاتی وجود دارند که از آنها شرمنده هستید؟

عیسی اینطور یاد داد که گناه اعمال شرور و جنایتکارانه (مانند قتل) و یا گناهی که در جامعه شرم به بار می آورد (مانند زناکاری) نمی باشد. او یاد داد که گناه از قلب هر انسانی نشات می گیرد. شهوت در حقیقت زناکاری است که در قلب صورت می پذیرد. عصبانیت در حقیقت قتل است. نفرت و نفرین کردن دیگران درست برعکس عملکرد خدا است چون او پدر آسمانی ماست و همۀ انسانها را دوست دارد. آیا می دانید برای همۀ کارهایی نادرستی که انجام داده اید احتیاج به بخشش خدا دارید؟

۹. عهد جدید یاد می دهد که رحمت خدا هدیه ای مجانی است برای همۀ کسانیکه به عیسی مسیح ایمان می آورند چون عیسی مانند برۀ قربانی برای گناهان همۀ دنیا مُرد. مانند شخص باج گیر آیا به رحمت خدا نیاز دارید؟ مواظب باشید مانند شخص فریسی به صلاحیت خود اعتماد نکنید، او در حقیقت خودش را فریب میداد. آیا می دانید برای اینکه بخشش از گناهان را دریافت کنید لازم است صادق باشید و نزد خدا به گناهان خود اعتراف کنید؟

چند کلمه ای برای رهبر گروه:

حال در آرامش گروه را هدایت کنید که در برابر خدا به گناهان خود اعتراف کنند. به آنها یادآوری کنید که عیسی مرد تا ایشان بتوانند بخشش از گناهان را از خدا دریافت کنند. به آنها یاد دهید که به عیسی مسیح بعنوان کسی که گناهانشان را از ایشان برداشت اعتماد کنند.

۴. ایمان آورید که عیسی برای گناهان شما مرد

بخش ۱

مقدمه: هدف از این بخش این است که تعالیم و دستورات عیسی که برای همۀ پیروانش می باشد را یاد بگیریم. عیسی به پیروانش یاد داد که به او ایمان بیاورند. چرا؟ امروز و در درس آینده در مورد مرگ عیسی که تقریبا ۲۰۰۰ سال پیش اتفاق افتاد یاد می گیریم. میلیونها نفر ایمان دارند که او نجات دهندۀ جهان است. برای اینکه بتوانیم ایمان بیاوریم لازم است هدف از مرگ عیسی را درک کنیم. عهد جدید به ما یاد می دهد که او از پدرش اطاعت کرده به جهان آمد تا بعنوان قربانی برای گناهان ما بمیرد.

بحث ابتدایی:

آیا تا به حال پیش آمده است که به خدا یا به خود قول داده باشید کار بخصوصی را انجام نخواهید داد ولی دیده باشید که دوباره آنرا انجام می دهید؟ زمانیکه می بینیم ضعیف هستیم چکار باید بکنیم؟

مرقس ۱۴: ۲۷- ۳۱ را بخوانید.

۱. درآیۀ ۲۷، عیسی گفت در زمان مرگش چه اتفاقی خواهد افتاد؟

بعد در آیۀ ۲۸ او پیش گویی کرد که بعد از قیامش چیز شگفت انگیزی روی خواهد داد. آن پیش گویی چه بود؟

۲. در آیۀ ۲۹ پطرس گفت او عیسی را ترک نخواهد کرد. عیسی به پطرس چه جواب داد؟ (آیۀ ۳۰)

پطرس فکر می کرد تا این اندازه قوی است که می تواند تا خود مرگ عیسی را همراهی کند (آیۀ ۳۱). اگر شما بجای پطرس بودید آیا از گفتۀ عیسی که گفت او را انکار خواهید کرد می رنجیدید؟

مرقس ۱۴: ۳۲- ۴۲ را بخوانید.

۳. زمانیکه عیسی برای اینکه دعا کند پطرس، یعقوب و یوحنا را همراه خود برد، در مورد احساس درونی اش به آنها چه گفت؟ (آیات ۳۳- ۳۴)

۴. زمانیکه عیسی در عمق غم و دعا بود شاگردانش در خواب بودند. چرا برای عیسی مهم بود که آنها "بیدار باشند و دعا کنند" (آیات ۳۷- ۳۸)؟

۵. عیسی برگشت تا به دعا ادامه دهد، اما زمانیکه برای بار دوم نزد شاگردانش رفت دید که آنها دوباره خوابند. بار سوم که این اتفاق افتاد او به آنها چه گفت؟ (آیات ۴۱- ۴۲)

در دوران تاریک زندگی اغلب متوجه می شویم که روح تمایل به دعا کردن دارد اما جسم ضعیف است. چگونه می توانیم قوت دعا کردن را از خدا دریافت کنیم تا اینکه در دام وسوسه نیفتیم؟

مرقس ۱۴: ۴۳- ۶۵ را بخوانید.

۶. یهودا چطور به عیسی خیانت کرد؟ (آیات ۴۴- ۴۶) زمانیکه عیسی دستگیر شد چه اتفاقی افتاد؟ (آیۀ ۵۰)

عیسی به شاگردانش گفته بود که یکی از آنها به او خیانت خواهد کرد (مرقس ۱۴: ۱۸- ۲۱) و اینکه همۀ شاگردانش او را ترک خواهند کرد. با این وجود فکر می کنید زمانیکه این وقایع اتفاق می افتاد چه حسی به او دست داد؟

۷. رهبران مذهبی یهود به عیسی حسادت می ورزیدند. آنها تعالیم او را، که ریاکاریشان را آشکار می ساخت، دوست نداشتند. آنها چه افرادی را آوردند تا بر علیه عیسی شهادت دهند؟ (آیات ۵۵- ۵۹)

۸. کاهن اعظم از عیسی چه سوال کرد ؟ (آیۀ ۶۱) عیسی چه جوابی داد؟ (آیۀ ۶۲)

بعد از اینکه عیسی جواب داد، آنها چه گفتند؟ چه تصمیمی گرفتند؟ (آیات ۶۳ و ۶۴)

مرقس ۱۴: ۶۶- ۷۲ را بخوانید.

۹. از چه لحاظ سومین باری که پطرس عیسی را انکار کرد قویتر از دو بار اول بود؟ (آیۀ ۷۱) زمانیکه پطرس به یاد آورد عیسی در مورد انکار کردنش چه پیشگویی کرده بود، چکار کرد؟

مطمئنا در آن لحظه به یاد گفته های دیگر عیسی هم افتاد. او گفته بود: "پس هر کس در برابر مردم، خود را از آن من بداند من نیز در برابر پدر آسمانی خود او را از آن خود خواهم دانست. اما هر که در برابر مردم بگوید که مرا نمی شناسد من نیز در حضور پدر آسمانی خود خواهم گفت که او را نمی شناسم." (متی۱۰: ۳۲- ۳۳)

چگونه می توانیم در ایمان خود طوری رشد کنیم که از پیروی کردن عیسی شرمنده نباشیم؟

در جلسۀ آینده، به بخش دوم موضوع مرگ عیسی نگاه خواهیم کرد.

برای همدیگر دعا کنید تا در ایمان خود به اندازه ای رشد کنید که از پیروی کردن عیسی مسیح شرمنده و خجالت زده نباشید.

۵. ایمان آورید که عیسی برای گناهان شما مرد

بخش ۲

بحث ابتدایی:

در بخش اول این موضوع مرگ عیسی، به وقایعی که در شب دستگیر شدنش اتفاق افتاد نگاه کردیم. آیا به خاطر دارید زمانیکه عیسی گفت "بیدار باشید و دعا کنید" شاگردانش چکار کردند؟ یهودا چکار کرد؟ پطرس چطور؟

حال بیایید به مابقی این واقعه نگاه کنیم.

مرقس ۱۵: ۱- ۱۵ را بخوانید.

۱. پیلاطس هر سال زمان عید فصح چکار می کرد؟ (آیۀ ۶)

۲. باراباس که بود؟ (آیۀ ۷) چه کسانی مردم را تحریک کردند که برای عید فصح آزادی باراباس را بطلبند؟(آیۀ ۱۱)

۳. به چه دلیل سران کاهنان عیسی را تسلیم پیلاطس کردند؟ (آیات ۹- ۱۰)

۴. زمانیکه پیلاطس از جمعیت پرسید می خواهند او با عیسی چکار کند، آنها چه فریادی سر دادند؟ (آیات ۱۳- ۱۵)

مرقس ۱۵: ۱۶- ۲۰ را بخوانید.

۵. توصیف کنید سربازان چگونه عیسی را مسخره کرده کتک زدند؟ (آیات ۱۶- ۲۰)

مرقس ۱۵: ۲۱- ۳۲ را بخوانید.

۶. برای اینکه عیسی را مصلوب کنند او را کجا بردند؟ (آیۀ ۲۲)

سربازان چه نوشیدنی ای به عیسی دادند؟ (آیۀ ۲۳)

فکر می کنید چرا عیسی آنرا نخورد؟

۷. عیسی با چه کسانی مصلوب شد؟ (آیات ۲۷- ۲۸)

۸. جمعیتی که در اطراف عیسی بودند چگونه او را مسخره می کردند؟ (آیات ۲۹- ۳۲

بیایید ببینیم چگونه آنها گفته های عیسی را اشتباه برداشت کرده بودند، و دلیل اصلی مصلوب شدن عیسی چه بود:

الف) آنها اینطور از عیسی نقل قول کردند که او معبد را خراب کرده و در ۳ روز آنرا دوباره بنا خواهد کرد. برای اینکه بدانیم منظور عیسی از آن گفته چه بود بیایید به یوحنا ۲: ۱۸- ۲۲ نگاه کنیم.

ب) آنها او را مسخره کرده می گفتند که دیگران را نجات داد ولی قادر به نجات دادن خودش نیست. آیات زیر را بخوانید تا متوجه شوید چرا او خودش را از صلیب نجات نداد.

متی ۲۰: ۱۷- ۱۹: عیسی پیشگویی کرد که چه اتفاقی برایش خواهد افتاد؟

مرقس ۱۰: ۴۴- ۴۵: او به شاگردانش گفت برای چه منظوری فرستاده شده است؟

یوحنا ۱۴:۱۰- ۱۸: عیسی گفت قدرت انجام چه کاری را دارد؟ (آیات ۱۷- ۱۸)

یوحنا ۱۲: ۲۳- ۳۳: عیسی در آیات ۲۳ و ۲۴ مرگ خودش را پیش بینی کرد، برای همین قلبش آشفته بود. اما در آیات ۲۷ و ۲۸ دعای عجیبی می کند. او از خدای پدر چه طلب می کند؟

مرقس ۱۵: ۳۳- ۴۱ را بخوانید.

۹. زمانیکه عیسی مُرد، در معبد اورشلیم چه اتفاقی افتاد؟ (آیات ۳۷- ۳۸)

دانستن فرهنگ و تاریخ یهود برای پی بردن به اهمیت این موضوع لازم است.

معابد یهودی جایی بود که کاهنان برای گناهان مردم قربانی تقدیم می کردند. سالی یکبار کاهن اعظم خون بره ای را به یکی از اتاقهای خاص معبد-قدس الاقداس- برده و آنرا بعنوان قربانی جهت گناهان مردم به خدا تقدیم می کرد. چون حضور مقدس خدا در آنجا بود شخص دیگری بجز آن کاهن نمی توانست وارد اتاق شود. برای ورود به آنجا، کاهن از پردۀ بزرگ و کلفتی عبور می کرد. آن پرده نمایانگر جدایی از خدا بود. زمانیکه که عیسی- برۀ خدا- بر صلیب رفت، او جانش را بعنوان قربانی برای گناهان ما داد. در لحظه ای که جان داد، آن پرده از بالا تا پایین پاره شد، مثل اینکه دستی قوی و نامرئی آنرا پاره کرده باشد. با پاره شدن پرده مثل اینکه خدا می خواست نشان دهد که بخاطر قربانی عیسی مسیح او با انسانها آشتی کرده است. از راه توبه و ایمان به عیسی مسیح است که می توانیم مطمئن باشیم که گناهان ما بخشیده و شسته شده اند.

مرقس ۱۵: ۴۲- ۴۷ را بخوانید.

۱۰. با جسد عیسی چکار کردند؟

اما این پایان داستان نیست. دروس بعدی به وقایع شگفت انگیزی که بعد از مرگ و تدفین عیسی اتفاق افتادند نگاه خواهد کرد.

واقعۀ مصلوب شدن عیسی مسیح چطور بر شما تاثیر گذاشته است؟ افکار و احساسات خود را با گروه در میان بگذارید. تاثیر این واقعه بر ایمانتان به محبتی که خدا نسبت به شما دارد چیست؟

با همدیگر از خدا بخاطر محبت عظیمش و قربانی عیسی مسیح برای گناهانتان تشکر کنید .

۶. به قیام مسیح ایمان آورده حیات ابدی را دریافت کنید

بحث ابتدایی:

در دو درس گذشته به مرگ مسیح بر صلیب برای گناهانمان نگاه کردیم. از واقعۀ مرگ مسیح چه به یاد دارید؟ تمام جزئیاتی را که به یاد می آورید نام ببرید.

حال، یکشنبه صبح زود، روز سومی است که عیسی مرده است. بیایید دربارۀ وقایع شگفت انگیزی که اتفاق افتاد بخوانیم.

یوحنا ۲۰: ۱- ۱۸ را بخوانید.

۱. زمانیکه مریم مجدلیه به قبر رسید چرا جا خورده ناراحت شد؟ (به آیات ۱-۲ مراجعه کنید) او بلافاصله آنچه که دیده بود را برای چه کسی تعریف کرد؟

۲. آیات ۳- ۹ را دوباره بخوانید. پطرس و یوحنا ("شاگردی که عیسی او را دوست می داشت") چکار کردند؟ توضیح دهید.

طبق آیۀ ۸، یوحنا با دیدن قبر خالی چه عکس العملی نشان داد؟ در این زمان آیا پطرس و یا یوحنا آنچه که اتفاق افتاده بود را کاملا درک می کردند؟

غم مریم را تصور کنید. او باور کرده بود که عیسی همان مسیح موعود است. او عیسی را محبت و خدمت کرده بود. شاهد مرگ فجیعانه اش هم شده بود. حال که بر سر قبر آمده خبری از جسد نیست!

۳. آیات ۱۰- ۱۳ را بخوانید. این بار زمانیکه که مریم به داخل قبر نگاه کرد چه دید؟

۴. حال آیات ۱۴- ۱۸ را بخوانید. چه کسی آمده نزد مریم ایستاد؟ چه زمانی مریم هویت او را تشخیص داد؟ حالا او چه احساسی داشت؟

تصور کنید چطور عزاداری مریم تبدیل به شادی شد. آنچه غیرممکن بود اینک ممکن شده است!

۵. در طول خدمتش عیسی در چند مورد مرده ها را زنده کرد. زمانیکه دوست نزدیکش ایلعازر مرد، عیسی به خواهران عزادارش اینطور گفت: "من قیامت و حیات هستم. کسی که به من ایمان بیاورد حتی اگر بمیرد، حیات خواهد داشت؛ هر کسی که زنده باشد و به من ایمان بیاورد، هرگز نخواهد مرد." (یوحنا ۱۱: ۲۵- ۲۶) طبق این آیات قیام عیسی مسیح برای من و شما به چه معنی است؟

۶. آیات ۱۹- ۲۰ را بخوانید. روزی که عیسی قیام کرد به چه کسان دیگری خود را ظاهر نمود؟ چگونه آنها را قانع کرد که او همان عیسی ای است که مصلوب شده بود؟ عکس العمل شاگردان چه بود؟ می توانید تصور کنید چقدر هیجان زده بودند!

۷. حال، آیات ۲۴- ۲۹ را بخوانید. زمانیکه شاگردان به توما گفتند که خداوند عیسی را دیده اند او چه گفت؟ (آیۀ ۲۵)

عکس العمل توما زمانیکه عیسی خود را به او ظاهر کرد چه بود؟ (آیۀ ۲۸) در آیۀ ۲۹ عیسی گفت خوشا به حالِ چه کسانی خواهد بود؟

۸. چطور می دانیم که عیسی حقیقتا از مردگان زنده شد؟ آیا او خود را به دیگران هم ظاهر کرد؟ اول قرنتيان ۱۵: ۳-۷ را بخوانید. پولس (نویسنده این رساله) از چه اشخاص دیگری نام می برد که عیسی خود را به ایشان ظاهر کرد؟

اعمال رسولان ۱: ۱-۳ را هم بخوانید. قبل از صعودش به آسمان، عیسی چند روز بعد از قیامش روی زمین ماند؟ در این مدت او به شاگردانش چه چیزی نشان داد؟ (آیۀ ۳)

۹. آیا فکر می کنید شاگردان قانع شده بودند که عیسی حقیقتا زنده بود؟ مورخین اینطور می گویند که از دوازده شاگرد ده نفر بخاطر ایمانشان به عیسی کشته شدند. آیا فکر می کنید آنها حاضر می شدند برای امری که حقیقت نداشت بمیرند؟

۱۰. حال به یوحنا باب ۲۰ برگردید و آیات ۳۰- ۳۱ را بخوانید. چرا یوحنا دربارۀ زندگی عیسی بر روی این زمین نوشت؟ او می خواست ما از چه چیزی برخوردار شویم؟ (آیۀ ۳۱)

شما به چه ایمان دارید؟ آیا ایمان دارید که عیسی بعنوان قربانی ای که خدا حاضر کرد به این جهان آمد تا برای گناهان شما بمیرد؟ آیا ایمان دارید که او از مردگان زنده و بر قدرت مرگ چیره شد؟ اگر ایمان دارید اینرا به او بگویید. فکر کنید چقدر شگفت انگیز است که دیگر لازم نیست از مرگ ترس داشته باشید!

یوحنا ۱۱: ۲۵‍- ۲۶ را بخوانید. بخاطر هدیۀ غیرقابل توصیف حیات ابدی از عیسی تشکر کرده ستایش کنید.

۷. بدانیم چرا مسیح باید می مُرد و چرا باید به او ایمان بیاوریم؟

بحث ابتدایی:

آیا در زندگی خود از دوران تاریکی عبور کرده اید که فکر کرده باشید دیگر جای هیچ گونه امیدی برایتان باقی نمانده است؟ در آن وقت چه چیزی به شما کمک کرد که در اعماق ناامیدی غرق نشوید؟

این واقعه در همان روزی که عیسی از مردگان قیام کرد اتفاق افتاد.

لوقا ۲۴: ۱۳- ۵۳ را بخوانید.

۱. آیات ۱۳- ۱۶ را دوباره بخوانید. همانطور که شاگردان راه رفته با هم صحبت می کردند، چه کسی آمد و به ایشان پیوست؟ آیا آنها هویت او را تشخیص دادند؟

۲. آیات ۱۷- ۲۴ را بخوانید. آن دو شاگرد دربارۀ چه موضوعی با هم گفتگو می کردند؟پاسخ عیسی را در آیات ۲۵- ۲۶ بخوانید. عیسی تعجب می کند که آنها نمی دانستند او برای چه باید می مُرد. در آیۀ ۲۷ او دلیل مرگش را چگونه برای ایشان توضیح داد؟

۳. در آیۀ ۲۶ عیسی از چه عنوانی برای اشاره به خودش استفاده کرد؟

برای یهودیان واژۀ"مسیح موعود یا ماشیَح" به چه معنی بود؟

پیامبران یهودی صدها سال پیش از آمدن عیسی پیشگویی کرده بودند که مسیح موعود باید ظهور کند. آنها پیشگویی کرده بودند که خدا شخصی را خواهد فرستاد که نجات دهندۀ آنها خواهد شد. برداشت ایشان اغلب این بود که این شخص همانند جنگجویی ایشان را از ظلم و ستمی که می دیدند رها خواهد کرد. حال عیسی به آنها کمک می کند تا بدانند که او همان مسیح موعود است. ولی بزرگترین دشمنی که دارند رومیهایی نیستند که بر آنها حکومت می کنند بلکه گناه است که آنها را به اسارت خود در آورده است. آنها به مسیح موعود محتاج بودند تا گناه را از میان بردارد. زمانی که عیسی توضیح داد که مسیح موعود باید می مُرد، این کلمات به شاگردانش کمک کرد تا مرگ او را بعنوان یک تراژدی مایوس کننده نپندارند. خدا همه چیز را تحت کنترل خود دارد و از نقشه های شرورانۀ انسان می تواند برای پیش برد اهداف خودش استفاده کند. خدا صدها سال پیش از این گفته بود که مسیح موعود به عنوان نجات دهنده خواهد مُرد. خود عیسی هم بارها به شاگردانش گفته بود که مصلوب شده، دوباره قیام خواهد کرد. اما فکر آنها تاریک شده قادر به درک این سخنان نبودند.

۴. اشعَیا یکی از انبیای مهمی بود که ۶۰۰ سال پیش از عیسی زندگی می کرد. اشعیا ۵۲: ۲۲- ۱۵ و ۵۳: ۱- ۱۲ را بخوانید. ببینید چگونه پیشگویی هایی که او در چندین مورد در مرگ، قیام و صعود عیسی به حقیقت پیوست.

۵. به لوقا ۲۴ برگردید و آیات ۱۸- ۳۵ را دوباره بخوانید. آنها چه موقع هویت عیسی را تشخیص دادند؟ (آیۀ ۳۱) صحبت عیسی زمانی که با آنها راه می رفت چه تاثیری برایشان گذاشت؟ (آیۀ ۳۲)

۶. آنها بلافاصله چه کردند؟ زمانیکه به اورشلیم بازگشتند، شاگردان چه خبری شنیده بودند؟ (آیۀ ۳۴) تصور کنید تاریک ترین روز زندگیشان چگونه به روزی باشکوه تبدیل شده بود!

۷. در آیۀ ۳۶ چه اتفاقی افتاد؟ چرا شاگردان می ترسیدند؟ (آیۀ ۳۷)

شاگردانی که بخاطر مرگ عیسی در عزا بسر می بردند حال می دیدند که او در میانشان ایستاده است. اگر شما به جای یکی از این شاگردان بودید چه برداشتی از این واقعه می کردید؟

۸. عیسی چگونه آنها را قانع کرد که شَبَح یا روح نیست؟ (آیات ۳۸- ۵۲)

شاگردان نه فقط ترسیده بودند بلکه گیج و سرگردان هم بودند. عیسی مُرده بود ولی حال زنده شده است .مطمئناً فکر می کردند چرا اصلاً این واقعۀ بد باید اتفاق می افتاد.

۹. عیسی بعد از اینکه شاگردانش را قانع کرد که روح نیست، چگونه برای آنها دلیل مرگش را توضیح داد؟ (آیات ۴۴- ۴۷)

توجه داشته باشید که عیسی همانگونه که برای آن دو شاگردی که در راه عمواس بودند توضیح داد، بار دیگر برای شاگردانش هم توضیح می دهد که مرگ و قیامش تحققِ نبوتهای عهد عتیق است. در همان ابتدای زمان این نقشۀ خدا بود که عیسی بخاطر گناهان ما متحمل رنج شود.

۱۰. عیسی گفت چه چیزی باید به همۀ ملّتها موعظه شود؟ (آیۀ ۴۷) با اقتدار نامِ چه کسی باید موعظه کرد؟

۱۱. دقت کنید که عیسی گفت قربانیِ مرگش نه فقط برای بخشش گناهان یهودیان بلکه برای همۀ مردم بود. (دوباره به آیۀ ۴۷ نگاه کنید)

آیا ایمان دارید که عیسی برای شما هم مُرد و قیام کرد؟ آیا ایمان دارید که اگر از روش زندگی قبلی خود برگردید گناهان شما هم بخشیده می شود؟ زمانیکه به عیسی اعتماد می کنید تا گذشتۀ شما را شسته و پاک سازد آیا ایمان دارید که در او از زندگیِ جدیدی برخوردار می شوید؟

۱۲. در آخر این فصل چه اتفاقی برای عیسی می افتد؟ (آیۀ ۵۱) زمانیکه شاگردانِ عیسی شاهد صعودش به آسمان بودند چکار کردند؟ (آیۀ ۵۲)

۱۳. به فیلیپیان فصل ۲ آیات ۹-۱۱ نگاه کنید. عیسی الآن کجاست؟ این آیات به ما می گویند که در نهایت روزی فرا خواهد رسید که همه در مقابل او سر فرود آورده عبادتش خواهند کرد. آیا شما هم در مقابل او سر فرود آورده عبادتش خواهید کرد؟

۱۴. اگر تاکنون اینکار را نکرده اید، الآن می توانید به عیسی بگویید که به او بعنوان کسی که گناهانتان را از میان برداشته و حیاتی نو به شما بخشیده است ایمان بیاورید. او هدیه ای باارزش به شما داده است- او محبت بی نهایت خود را نسبت به شما نشان داده است، پس برای این محبت بی همتا از او تشکر کنید.

۸. از روح خدا متولد شوید

بحث ابتدایی:

فکر می کنید مهمترین چیزی که در طول زندگی انجام می دهیم چیست؟

یوحنا ۳: ۱- ۲۱ را بخوانید.

۱. نیقودیموس چه کسی بود؟ (آیۀ ۱) او شب هنگام برای صحبت کردن با عیسی آمد (آیۀ ۲) و به نظر تنها بود. آیا فکر می کنید برای این کارش دلیل خاصّی داشت؟

۲. نیقودیموس به عیسی چه گفت؟ (آیۀ ۲)

عیسی به او چه جوابی داد؟ (آیۀ ۳)

۳. از اینکه عیسی گفت انسان باید دوباره متولد شود نیقودیموس تعجب کرد.

آیات ۴- ۸ را دوباره با دقت بخوانید. با استفاده از کلمات خودتان توضیح دهید عیسی این ایدۀ تولد دوباره را چگونه برای نیقودیموس تشریح کرد؟

۴. این ایدۀ تازه ای بود که همچنان نیقودیموس را تعجب زده کرده بود. (آیۀ ۹)

عیسی در مقابل این تعجب زدگی چگونه پاسخ داد؟ (آیۀ ۱۰)

بعد از آن، عیسی این تولد تازه را یک "امر زمینی" می خواند. (آیۀ ۱۲)

چرا این تولد روحانی باید یک امر زمینی خوانده شود؟

۵. آیات ۱۳- ۱۵ را دوباره بخوانید. آیا حکایت موسی و مار برنجی را می دانید؟ (این واقعه را می توانید در کتاب اعداد ۲۱: ۴-۹ بخوانید)

عیسی برافراشتن مار برنجی را با چه چیز دیگری مقایسه می کند؟

۶. آیات ۱۶ و ۱۷ بسادگی در چند جمله پیام کتاب مقدس را توضیح می دهند. با استفاده از کلمات خودتان این دو آیه را دوباره بیان کنید.

حال بیایید بخش به بخش به این دو آیه نگاه کنیم:

- چه چیزی خدا را برانگیخت تا پسرش را به این جهان بفرستد؟

- خدا پسرش را برای هدفی مخصوص به این جهان فرستاد. آن هدف چه بود؟

- چه کسی می تواند حیات ابدی را بدست آورد؟

- خدا پسرش را برای چه چیزی به این جهان نفرستاد؟

آیات ۱۸- ۲۱ را دوباره بخوانید.

۷. منظور از "نور" در آیات ۱۹- ۲۱ چیست؟

به زندگی خودتان فکر کنید. چگونه خود را از نور خدا مخفی کرده اید؟

آیۀ ۱۹ می گوید "نور به جهان آمد". بسیاری از مردم از نور مسیح فرار می کنند. آنها نمی خواهند به روح خدا اجازه دهد تا زندگیشان را تمیز کرده به ایشان حیاتی نو ببخشد. اما آنها نمی دانند که در حقیقت از محبت خدا است که فرار می کنند. اگر دست از فرار کشیده، برگشته و به سوی مسیح بیایند، همانطور که عیسی به نیقودیموس گفت از نو متولد خواهند شد. به این توبه و ایمان می گویند. به بیان دیگر آنها حیات جدیدی را که روح القدس ارزانی می کند کشف خواهند کرد. بخشش و رحمت نصیب آنها خواهد شد.

یوحنا ۱۲: ۴۴- ۵۰ را بخوانید.

۸. چرا عیسی به این جهان آمد؟ (آیۀ ۴۶)

منظور از اینکه به عیسی مسیح ایمان می آوریم چیست؟ (آیات ۴۴- ۴۵)

چه کسی به عیسی فرمان داد تا این کلمات را بگوید؟ (آیات ۴۹- ۵۰)

۹. عیسی توضیح داد که اگر بخواهیم پادشاهی خدا را ببینیم باید از سر نو متولد شویم. خدا در محبتِ عظیمش به همۀ مردم دستور می دهد که از گناهان خود برگشته و به عیسی مسیح که بخاطر گناهانشان قربانی شد ایمان بیاورند تا آمرزیده شوند. آن زمان روح القدس وارد زندگی آنها شده و حیاتی جدید به ایشان می بخشد.

آیا شما نیز این حیات جدیدی که با آمدن روح القدس به زندگیتان شروع می شود را تجربه کرده اید؟ آیا هم اکنون آماده هستید؟

۹. کلام را در قلبی خوب، شریف و نجیب دریافت کنید

مَثَل برزگر و تخم

بحث ابتدایی:

فکر می کنید چرا خدا نامرئی است؟ فکر می کنید او چرا خود و حقایقش را بطور آشکارا به همۀ دنیا نمایان نمی سازد؟

متی ۱۳: ۱- ۱۷ را بخوانید.

۱. عیسی برای تعلیم دادن سوار قایق شد. چرا؟ (آیۀ ۲)

۲. دوباره به آیات ۴- ۹ نگاه کنید. برزگر تخم می پاشد. آن چهار نوع زمینی که تخم در آن پاشیده می شوند را نام ببرید. چه اتفاقی برای تخمهایی که در زمینهای مختلف پاشیده می شوند می افتد؟

۳. فکر می کنید با استفاده از این مثل عیسی سعی داشت چه چیزی را به آنها یاد بدهد؟

۴. آیات ۱۳- ۱۵ را مطالعه کنید. چرا عیسی با استفاده از مثل ها با مردم صحبت می کرد؟

۵. اگر مردم چشمها و گوشهایشان را باز کرده واقعاً سعی در درک مسائل الهی می کردند چه اتفاقی می افتاد؟ (به آیۀ ۱۵ نگاه کنید)

حال، ببینید عیسی چگونه این مثل را توضیح می دهد: متی ۱۳: ۱۸- ۲۳.

۶. تخمی که کاشته می شود نمایندۀ چیست؟ (آیۀ ۱۹)

عیسی از تصویر پرندگانی که تخمهای افتاده شده در کنار راه را می خورند استفاده می کند تا نشان دهد شیطان هم آمده حقایق روحانی را از قلبها برداشته با خود می بَرَد. زمانی که کلام خدا را می شنویم، برای اینکه شیطان آنرا از ما ندُزدد چه چیزی باید داشته باشیم؟ اهمیت آن در چیست؟

۷. در آیۀ ۶، نور شدید خورشید گیاه جوان را سوزاند. خورشید نشانۀ چیست؟ (به آیۀ ۲۱ نگاه کنید) چرا آن گیاه خشک شد؟

ریشۀ شما در مسیح چقدر عمیق است؟

برای اینکه ریشه های خود را در مسیح عمیقتر سازید چه باید بکنید؟

۸. در این مثل خارها چکار کردند؟ (آیۀ ۷) خارها نمایانگر چیست؟ (آیۀ ۲۲)

۹. عیسی گفت نگرانی ها پیام را خفه می کنند. چگونه این عمل صورت می گیرد؟

آیا شما هم نگرانی هایی دارید که مانع از اعتماد شما به خدا می شود؟ چطور می توانید آنها را خنثی کنید تا ایمانِ شما را خفه نکنند؟ (به فیلیپیان ۴: ۶- ۷ نگاه کنید.)

۱۰. در آیۀ ۲۲ عیسی می گوید که ثروت فریبنده است. چگونه ثروت می تواند به ما "دورغ بگوید"؟ آیا فقط افراد ثروتمند هستند که به این دورغ ها گوش می دهند؟ آیا شما هم به این دروغ ها گوش می دهید؟

۱۱. "زمین خوب" چه نوع زمینی است؟ (آیۀ ۲۳) این مثل در مرقس ۴ و لوقا ۸ هم یافت می شود. این احتمال وجود دارد که در طی سفرهای مختلفش، عیسی از این مثل چندین بار استفاده کرده باشد. مرقس و لوقا به اجزای مهمیِ که "زمین نیکو" از آن باید برخوردار باشد اشاره می کنند. آنها چیستند؟ (مرقس ۴: ۲۰ و لوقا ۸: ۱۵ را بخوانید). آیا شما هم علاقه مند هستید که در این خصوصیات رشد کنید؟

۱۲. از نظر عیسی "به بار آوردن محصول" به چه معنی است؟ بسیاری هستند که ادعا می کنند از عیسی پیروی می کنند ولی در زندگی آنها نتایج این پیروی را نمی بینیم. آیا اگر نتوانیم برای مسیح ثمر و میوۀ نیکو ببار بیاوریم، ایمان ما اصیل و درست است؟

۱۳. کدامیک از این زمینها نمایانگر وضعیت شماست؟ چرا؟ چه چیزی مانع از رشد ایمانتان می شود؟ در این مورد چکار می توانید بکنید؟ حال با هم در این رابطه دعا کنید.

۱۰ .توبه کرده بازگشت کنید

بحث ابتدایی:

به زمانی که برای اولین بار درمورد عیسیِ مسیح شنیدید فکر کنید. جذابترین چیزی که در مورد او فهمیدید و یا یادگرفتید چه بود؟

لوقا ۱۹: ۱- ۱۰ را بخوانید.

۱. در آیات ۲-۴ چه چیزی در مورد زَکّا، قبل از اینکه عیسی را ملاقات کند، یاد می گیرید؟

۲. آیۀ ۳ به ما می گوید که زَکّا علاقمند بود عیسی را ملاقات کند. احتملاً او در مورد این مرد بزرگ که معجزات شگفت انگیزی می کرد و حقایق عجیب و خوبی را هم تعلیم می داد چیزهایی شنیده بود. آیا شده کسی را ملاقات کرده باشید که علاقمند باشد در مورد عیسی چیزهای بیشتری یاد بگیرد و بخواهد او را بهتر بشناسد؟ چطور می توانید به او کمک کنید تا عیسی را بهتر بشناسد؟

۳. آیا فکر می کنید زکّا از اینکه عیسی می خواست به خانۀ او برود تعجب کرد؟ چرا بله یا چرا خیر؟

دقت کنید: باجگیران، یهودیانی بودند که برای دولت رُوم که بر ملت یهود کنترل داشتند کار می کردند. یهودیان آنها را "گناهکاران" نام نهاده بودند زیرا آنها بیش از آنچه دولت روم تعیین کرده بود از مردم مالیات می گرفتند و بدین شکل ثروتمند شده بودند. آنها پول اضافی را برای خود نگه می داشتند. در کل، یهودیان از آنها نفرت داشتند.

۴. با وارد شدن به منزل زکّا، عیسی چگونه شُهرت خود را به خطر انداخت؟

زمانیکه مردم دیدند عیسی وارد منزل او شده است چه گفتند؟ (آیۀ ۷)

۵. غیبت یک نیروی قوی ای است که در جامعه شیطان از آن استفاده کرده در قلبها ترس ایجاد می کند. آیا غیبتِ مردم مانع از این شد که عیسی به منزل زکّا برود؟

آیا عیسی از آنچه مردم می گفتند یا فکر می کردند واهمه داشت؟ آیا ترسِ از غیبت مانع می شود که شما به شخصی نیازمند کمک کنید؟

۶. مردم یهود به عیسی بعنوان معلمی مقدّس نگاه می کردند. آنها فکر می کردند که او واردِ منزل "گناهکاران" نخواهد شد. پس در مورد خدا، و دید و توجه او نسبت به گناهکاران چه برداشت اشتباهی داشتند؟ (ببینید پولسِ رسول در این مورد در اول تیموتاوس ۱: ۱۵ چه می گوید).

۷. زکّا عیسی را جستجو می کرد، ولی فهمید که در حقیقت عیسی است که به جستجوی او آمده است. عیسی هنوز هم در جستجوی انسانهاست تا آنها را نزد خود بیاورد، آیا زمانیکه در مورد عیسی مسیح با دیگران صحبت می کنید دانستن این مساله به شما کمک می کند؟

چطور می توانید همانند عیسی در جستجوی انسانهای گمگشته باشید- حتی آنهایی که در جامعه به ایشان با چشم حقارت نگاه کرده می شود؟

۸. حال بخوانید ببینید زکّا در آیۀ ۸ چه می گوید. او چگونه نشان داد که حقیقتاً از گناهش روی گردانیده است و می خواهد زندگی جدیدی را شروع کند؟

برای او کدامیک مهمتر بود- پول یا داشتن رابطه ای درست با خدا؟

دقت کنید: در عهد عتیق قانونی وجود داشت که می گفت اگر شخصی از راه نادرست (به اجبار، با دروغ و غیره) از دیگران پول گرفته باشد، باید کل مبلغ به اضافۀ بیست درصد آنرا به آنها برگرداند. به این بازگردانی یا غرامت می گفتند.

۹. فکر می کنید چرا خدا این قانون را تعیین کرد؟ اگر قرار بود مردم برای گناهانی که انجام می دادند هم غرامت پرداخت کنند در جامعه چه اتفاقی می افتاد؟

چگونه بازگردانی (یا پرداخت غرامت) به اصلاح و بهبود شخص گناهکار کمک می کند؟ آیا فکر می کنید آن به رابطۀ شکست خوردۀ شخصی که نسبت به او گناه صورت پذیرفته است نیز کمک می کند؟ چگونه؟

فکر می کنید مردمی که زکّا پولشان را به ایشان پس داد چه احساسی داشتند؟

۱۰. آیات ۹و ۱۰ را دوباره بخوانید. عیسی چه گفت؟ چگونه نجات به خانۀ زکّا آمد؟

۱۱. گاهی فکر می کنیم توبه عملی است که فقط بین شخص گناهکار و خدا صورت می گیرد. اما این داستان نشان می دهد که توبه عملی است که بین فرد گناهکار و شخص دیگری که تحت تاثیر آن گناه قرار گرفته است نیز می باشد. اگر واقعاً از گناه خود غمگین و پشیمان باشیم، برای اصلاح آن اشتباه هر کاری که از دستمان بر بیاید انجام خواهیم داد.

آیا گناهی در گذشته انجام داده اید که باعث رنجش کسی شده باشد؟ آیا اشتباهاً از کسی پول یا چیز دیگری برداشته اید؟ آیا چیزی را خراب کرده اید که باید خسارت آنرا پرداخت کنید؟ اگر اینطور است، چطور می توانید نشان دهید که واقعاً از کرده تان پشیمان هستید و توبه می کنید؟ دعا کرده از خدا بخواهید به شما نشان دهد در قبال اینها چکار باید انجام دهید و چطور می توانید غرامت آنرا پرداخت کنید.

۱۱.همانطور که پدر را احترام می کنید، پسر را نیز احترام نمایید

عیسی در مورد خود چه گفت؟
دیگران دربارۀ او چه می گفتند؟ بخش اول

بحث ابتدایی:

آیا اطمینان دارید که به شکل درست به عیسی ایمان آورده اید؟ اگر کسی از شما بپرسد چرا به عیسی مسیح ایمان دارید، به آنها چه جوابی خواهید داد؟

یوحنا ۵: ۱- ۱۵ را بخوانید.

۱. معجزۀ شگفت انگیزی که عیسی در آیات ۱- ۹ انجام داد را توصیف کنید.

آیا رهبران یهود از اینکه آن مرد شفا یافته بود خوشحال بودند؟ علت ناراحتی آنها چه بود؟ (آیۀ ۱۶ را هم بخوانید)

حال آیات ۱۶- ۳۰ را بخوانید.

۲. دوباره به آیات ۱۷و ۱۸ نگاه کنید. چرا رهبران یهود سعی می کردند عیسی را بکُشند؟

۳. آیات ۱۹- ۲۳ را دوباره بخوانید. طبق گفتۀ عیسی، او تحت اقتدار چه کسی این معجزات را انجام می داد؟ (آیۀ ۱۹)

۴. چه دو کاری را عیسی انجام می داد که پدر از او خواسته بود انجامشان دهد؟ (آیات ۲۱و ۲۲). چرا پدر این کارها را به عیسی سپرده بود تا انجام دهد؟ (آیۀ ۲۳)

۵. آیا شما به پدر آسمانی خود، خدا، احترام می گذارید؟ آیا ایمان دارید که او می خواهد به پسرش عیسی هم احترام بگذارید؟ آیا می توانیم حقیقتاً خدا را بدون احترام گذاشتن به پسرش محترم داریم؟ (آیۀ ۲۳)

خدا سوالات صادقانه و شکهایی را که نسبت به عیسی داریم محکوم نمی کند. برای همین هم عیسی در این مورد با شاگردانش صحبت کرد. او حتی تلاش کرد که فریسیان بی ایمان و ریاکار به او ایمان بیاورند. مابقی این درس به ما کمک خواهد کرد بدانیم چطور می توانیم به عیسی، همانطور که به خدای پدر ایمان داریم، ایمان داشته باشیم.

۶. آیات ۲۴- ۳۰ را دوباره بخوانید. برای کسانیکه سخنان عیسی را شنیده و به کسی که او را فرستاده است ایمان بیاورند چه اتفاقی خواهد افتاد؟ (آیات ۲۴- ۲۶)

در آیات ۲۶- ۲۷ عیسی دوباره در مورد آن دو چیزی که پدر به او داده است صحبت می کند. آنها چیستند؟

تاکنون دیدیم که عیسی در مورد خودش به یهودیانی که ایمان نداشتند به سه نکته اشاره می کند. ۱) خدا پدرش است، یعنی اینکه خود با خدا برابر است؛ ۲) در خود حیات دارد و آنرا به کسانیکه به او ایمان بیاورند هم خواهد بخشید؛ و ۳) به او این اقتدار داده شده است تا همۀ مردم را داوری کند.

حال عیسی در مورد مابقیِ شهادتهایی که دربارۀ هویتش وجود دارد صحبت می کند.

آیات ۳۱-۳۵ را بخوانید.

۷. بسیاری از یهودیان ایمان داشتند که یحیی تعمید دهنده یکی از انبیای بزرگ است. بسیاری از یهودیان با شنیدن موعظه های قدرتمند او دوباره نزد خدا بازگشتند. عیسی در مورد شهادتی که یحیی می داد چه گفت؟ (آیۀ ۳۳)

۸. بیایید به شهادتی که یحیی در مورد عیسی می داد نگاه کنیم. برگردید به یوحنا ۱ و آیات ۲۹-۳۴ را بخوانید. در آیۀ ۲۹ یحیی عیسی را چه می خواند؟

عیسی بعد از یحیی متولد شده بود. در آیۀ ۳۰ یحیی چه می گوید؟

۹. آیات ۳۲- ۳۴ را بخوانید. یحیی در مورد عیسی چه گفت؟ (آیۀ ۳۳) آخرین شهادتی که یحیی در مورد عیسی داد چه بود؟ (آیۀ ۳۴)

۱۰. حال که این دو متن را در مورد هویت عیسی مطالعه کردید، نظر شما در مورد او چیست؟ اگر هنوز در مورد هویت عیسی سوالاتی دارید آنها را صادقانه به خدا بگویید. از او بخواهید که به شما کمک کند تا بدانید حقیقت چیست.

در مطالعۀ آینده، در بخش دومِ یوحنا ۵، به شهادات دیگری که در مورد عیسی وجود دارد نگاه خواهیم کرد

۱۲. همانطور که پدر را احترام می کنید، پسر را نیز احترام نمایید

عیسی در مورد خود چه گفت؟
دیگران دربارۀ او چه می گفتند؟ بخش دوم

بحث ابتدایی:

در بخش اول این مطالعه، به یوحنا ۵: ۱- ۳۵ و یوحنا ۱: ۲۹-۳۴ نگاه کردیم. این دو متن را دوباره بخوانید. در یوحنا ۵، عیسی در مورد هویت خود به مردم چه گفت؟ در یوحنا ۱، یحیی در مورد عیسی چه گفت؟

یوحنا ۵: ۳۶-۴۷ را بخوانید.

۱. در آیات ۳۶- ۴۰ در مورد سه شهادت دیگری که در مورد هویت عیسی وجود دارند می خوانیم. این آیات را بخوانید. طبق آیۀ ۳۶، شهادت بزرگتر از آن شهادتی که یحیی می داد چیست؟

۲. چند تا از کارها و معجزات عیسی را که در عهد جدید خوانده اید نام ببرید. چگونه این کارها نشان دادند که او حقیقتاً پسر خدا بود؟

در این مورد بیاندیشید: شاید مردم بگویند زمانیکه یحیی می گفت عیسی پسر خداست، او یا حقیقت را نمی دانست یا دیوانه بود. اما چگونه می توان معجزات شگفت انگیزی را که واقعاً نشانه ای از وجود خدا هستند را نادیده گرفت؟

۳. دو شهادت دیگری که در مورد عیسی می خوانیم چیستند؟ (به آیات ۳۷ و ۳۹ و همچنین متی ۳: ۱۶-۱۷ نگاه کنید).

دقت کنید: بسیاری از داستانها و نبوّتهای عهد عتیق اشاره به عیسی دارند. برای همین هم نویسندگان عهد جدید اغلب اینطور شروع به نوشتن می کنند: "همانطور که نبی گفت..." عیسی می گوید که او این نبوّتها را تحقق می بخشد. یهودیان می گویند که به کتب مقدس ایمان دارند، اما آنها از انجام چه کاری سر باز می زنند؟ (آیۀ ۴۰)

۴. آیات ۴۱- ۴۷ را بخوانید. بعضی از دلایلی که مانع می شد یهودیان به عیسی ایمان بیاورند چه بود؟ (آیات ۴۲ و ۴۴)

برای شما ستایش مردم از شما مهم است یا ستایش خدا (از شما)؟

۵. چند لحظه ای به شهادتهایی که در مورد عیسی شنیدید فکر کنید:

- آنچه عیسی در مورد خودش گفت (یوحنا ۵: ۱۷؛ ۱۹-۲۳ را بخوانید)

- آنچه یحیی در مورد عیسی گفت (یوحنا ۱: ۲۹ و ۳۴ را بخوانید)

- معجزات عیسی (یوحنا ۵: ۳۶ را بخوانید)

- خدای پدر (یوحنا ۵: ۳۷ و متی ۳: ۱۶-۱۷ را بخوانید)

- کتب مقدس؛ نبوتهای عهد عتیق (یوحنا ۵: ۳۹ را بخوانید)

چگونه مطالعۀ این درس به شما کمک کرده است تا حقیقتاً به هویت عیسی پی ببرید؟

۶. در مورد عیسی چه باوری دارید؟ آیا باور دارید که او پسر خداست که به این جهان آمد تا جان خود را به عنوان قربانی برای گناهان شما تقدیم کند؟ دعا کرده از او بخواهید تا امروز به شما کمک کند بر شکّهای خود غلبه کنید. به او بگویید که می خواهید با زندگی خود هم به پدر و هم به پسر احترام بگذارید.

در آخر آیاتی عنوان شده اند که در آن عیسی در مورد خودش صحبت کرده بود. در تنهایی یا همراه گروه مدتی را برای مطالعۀ این آیات اختصاص دهید. ببینید این آیات در مورد عیسی مسیح چه می گویند. و بیاد داشته باشید که او از ما دعوت می کند که به او ایمان بیاوریم. این ایمان، فقط معنوی و ذهنی نیست، بلکه به این معنا است که باید تمام زندگی خود را به او، بعنوان نجات دهنده و خداوند ما، بسپاریم. خوب است بعضی از این آیات را از بر کنید.

یوحنا ۶: ۴۸- ۵۱

یوحنا ۷: ۳۷- ۳۹

یوحنا ۸: ۱۲

یوحنا ۸: ۴۸- ۵۹

یوحنا ۱۰: ۳۷- ۳۸

یوحنا ۱۱: ۲۵- ۲۶

یوحنا ۱۴: ۶- ۱۰

"من کسانی را که از گناهانشان توبه می کنند با آب غُسلِ تعمید می دهم،
ولی کس دیگری می آید که مقامش خیلی بزرگتر از من است،
او آنقدر بزرگ است که من لیاقت ندارم کفشهایش را پیش پایش بگذارم.
او شما را با روح پاک خدا و آتش الهی تعمید می دهد." یحیی این را در متی ۳: ۱۱ عنوان کرد.

با آب و روح القدس غسل تعمید بگیرید

"پطرس جواب داد: هر یک از شما باید از گناهانتان دست بکشید و به طرف خدا برگردید و برای آنکه خدا از سر تقصیرتان بگذرد، باید به اسم عیسی مسیح، غسل تعمید بگیرید." اعمال رسولان ۲: ۳۸

هر سال میلیونها نفر در سراسر دنیا به عیسی مسیح رو آورده، از او پیروی می کنند و غسل تعمید می گیرند. عیسی به پیروانش دستور داد که غسل تعمید بگیرند.

اما چرا؟ تعمیدِ در آب به چه معنی است؟

در این بخش، در طی چندین مطالعه، هم به تعمید در آب نگاه خواهیم کرد و هم به تعمید شگفت انگیزِ دیگری: تعمید روح القدس. زمانیکه به عیسی مسیح ایمان می آوریم خیلی مهم است بدانیم در ما چه اتفاقی می افتد.

عهد جدید این مسایل را توضیح می دهد تا ایمانداران بی خبر نباشند. عیسی می خواهد حیات جدیدی که برای شما به ارمغان می آورد را خوب درک کنید. شما دیگر آن انسان قبلی نخواهید بود.

۱۳. غسل تعمید گرفته، زندگی جدیدی را آغاز کنید!

بخش ۱: یحیی تعمید دهنده بجهت توبه تعمید می دهد

بحث ابتدایی:

عیسی به همۀ پیروانش در سراسر دنیا دستور داده است که تعمید بگیرند. آیا شما شاهد مراسم غسل تعمید بوده اید؟ اگر بله، برای گروه برداشت خود را از آن تجربه توضیح دهید.

مقدمه:

در زندگیِ کلیسایی، مراسم غسل تعمید یکی از اجزای مهم محسوب می شود. غسل تعمید آن طریقی است که شخص نوایمان به شاهدین نشان می دهد که دست از زندگیِ گناه آلودِ قبلی خود کشیده زندگیِ جدیدی را در عیسی شروع کرده است. در عهد جدید اولین جایی که در مورد تعمید می خوانیم آن قسمتی است که یحییِ تعمید دهنده مردمی که از گناهان خود توبه کرده بودند (رو برگردانده بودند) را تعمید می داد. بعد از مرگ و قیام عیسی، کسانیکه به او ایمان آورده بودند در نام پدر، پسر (عیسی) و روح القدس تعمید می گرفتند. بخش اول این مطالعه، به تعمید یحیی، و بخش دوم، به تعمیدی که عیسی در مورد آن دستور داد و پولس رسول آنرا تشریح کرد نظر می اندازد. این دو مطالعه به شما کمک می کند تا جنبۀ سمبولیک و هم اهمیت این عمل روحانی را درک کنید.

لوقا ۳: ۱-۲۰ را بخوانید.

۱. آیۀ ۴ می گوید که یحیی تعمید دهنده راه را برای آمدنِ عیسی آماده کرد. او چگونه اینکار را انجام داد؟ (به آیۀ ۳ نگاه کنید) به نظر شما مفهوم "تعمیدِ توبه به جهت آمرزش گناهان" چیست؟

۲. در مرقس ۱: ۴-۵ می خوانیم که مردم به نزد یحیی رفته به گناهان خود اعتراف کرده تعمید می گرفتند. خیلی از مردم، همانند آدم و حوا، می خواهند گناهان خود را بپوشانند و آنها را اعتراف نکنند. فکر می کنید چرا مهم است به گناهان خود اعتراف کنیم؟

۳. زمانیکه یحیی برای مردم اسرائیل (یهودیان) موعظه می کرد آیا از کلمات ملایم استفاده می نمود یا خشن؟ او مردم را چه خطاب کرد؟ (آیۀ ۷ را دوباره بخوانید) او گفت آمدن چه چیزی نزدیک است؟ (آیۀ ۷)

آیا فکر می کنید بیشتر مردم این دنیا می دانند که غضب خدا دارد می آید؟

به نظر شما در خصوص چه مواردی خداوند غضبناک می شود؟

۴. مردم اسرائیل از نسل ابراهیم بودند و به این امر فخر می نمودند. آنها فکر می کردند بخاطر یهودی بودنشان با خدا هیچ مشکلی ندارند. در این خصوص یحیی به آنها چه گفت؟ (آیۀ ۸ را دوباره بخوانید) طبق آنچه یحیی می گوید آیا ملّیت آنها باعث می شد که از دید خدا افرادی عزیز و دُردانه باشند؟

آیا ملیت یا مذهبی که در آن متولد شده ایم در نوع رابطۀ ما با خدا تاثیر می گذارد؟ نظر خود را با گروه در میان بگذارید.

۵. یحیی در مورد درختانی که میوۀ نیکو به بار نمی آورند صحبت کرد. عاقبت این درختان چه خواهد بود؟ (آیۀ ۹)

۶. آیات ۱۰- ۱۴ را دوباره بخوانید. وقتی مردم از یحیی پرسیدند برای اینکه میوۀ نیکو بیاورند چه کاری لازم است انجام دهند توصیۀ او به ایشان چه بود؟ اگر مردم آنطور که یحیی توصیف کرد میوۀ نیکو به بار آورند جامعۀ امروز چگونه تغییر خواهد کرد؟

۷. آیۀ ۱۵ را دوباره بخوانید. مردم تصور کردند که شاید یحیی همان مسیح موعود است. یهودیان در انتظار ظهور مسیح موعود یا ماشیَح بودند تا آنها را نجات دهد. پیامبران از طرف خدا نبوت کرده بودند که او خواهد آمد.

آیۀ ۱۶ را دوباره بخوانید. یحیی گفت که کسی تواناتر از او خواهد آمد. تعمیدی که او خواهد داد هم متفاوت خواهد بود. او در مورد چه کسی صحبت می کرد؟ این شخص چه نوع تعمیدی خواهد آورد؟ می دانید منظور یحیی چیست؟(در درسی دیگر، نگاهی عمیق به تعمید روح القدس خواهیم انداخت.)

۸. آیات ۱۷- ۱۸ را دوباره بخوانید. یحیی به "گندم" اشاره می کند، منظور او چیست؟ "کاه" به چه معنی است؟ چگونه آیۀ ۱۷ داوری و مجازات را به تصویر می کشد؟

به آیۀ ۱۸ نگاه کنید. از چه نظر حرفهای یحیی "خبر خوش" بود؟

۹. حال به مرقس ۱ باز گشته، آیات ۴-۵ را دوباره بخوانید. مردم زیادی برای شنیدن خبر خوشی که یحیی موعظه می کرد بیرون می آمدند، و بسیاری از ایشان تعمید می گرفتند. تعمید نشانۀ علنی و عمومیِ توبه، و ایمان به بخشش خدا، و بدین وسیله نقطۀ شروع زندگی جدید بود.

اما تعمید یحیی تنها شروع کار بود. همزمان با این، عیسی خدمت سه سالۀ خود را آغاز کرد که با مرگ، قیام و صعودش به آسمان پایان یافت. بعد از این وقایع، تعمید دیگر نشانه ای برای توبۀ تنها نبود. بلکه آن نشانۀ ایمان به قربانی مسیح برای گناهانمان نیز گردید. بخش دوم این درس به آن مساله نگاه خواهد کرد.

آیا شما تعمید گرفته اید؟ آیا در اطاعت از مسیح حاضرید این قدم مهم را بردارید؟ قبل از اینکه به بخش دوم این درس نگاه کنید. حال برای مدتی با هم دعا کنید.

۱۴.غسل تعمید گرفته زندگی جدیدی را آغاز کنید!

بخش ۲: در نام عیسی تعمید بگیرید

بحث ابتدایی:

از بخش اول این درس درمورد یحیی تعمید دهنده چه چیزهایی یاد گرفتید؟ او چگونه راه را برای آمدن مسیح موعود آماده کرد؟

در این بخش به دو سوال جواب می دهیم: چرا لازم است تعمید بگیریم و معنی تعمید چیست.

الف. چرا لازم است تعمید بگیریم؟

کسانیکه به عیسی مسیح ایمان می آورند باید تعمید بگیرند چون عیسی اینطور دستور داد.

متی ۲۸: ۱۸- ۲۰ را بخوانید.

۱. این آخرین سخنی است که عیسی مسیح قبل از صعودش به آسمان آنرا به شاگردانش گفت.

آیات ۱۹- ۲۰ را دوباره بخوانید. عیسی به شاگردانش گفت بعد از اینکه به آسمان صعود کرد آنها باید چکار کنند؟ قرار بود در کنار شاگردسازی چه کار دیگری با آنها انجام دهند؟ (اول به آیۀ ۱۹ و بعد آیۀ ۲۰ نگاه کنید)

این نو ایمانان باید در نام چه کسی تعمید می گرفتند؟

اعمال رسولان ۲: ۳۷- ۴۱ را بخوانید.

۲. در روز پِنطیکاست، که یکی از اعیاد مهم یهودی بود، پطرس برای جمعیت زیادی از مردم در مورد عیسی موعظه کرد. پطرس به آنها گفت لازم است چه کاری انجام دهند؟ (به آیۀ ۳۸ نگاه کنید). در آن روز چند نفر از او اطاعت کردند و به کلیسا اضافه شدند؟

بعضی از مردم چنین تصور می کنند که بعد از ایمان آوردن به مسیح باید مدت زیادی برای قوی شدن ایمانشان صبر کنند تا بعد بتوانند تعمید بگیرند. در این

بخش از کتاب اعمال رسولان، مردم چند مدت بعد از ایمان آوردن تعمید گرفتند؟

تعمید نشانۀ این نیست که در ایمان به حد بلوغ رسیده ایم و حال کامل گشته دیگر مرتکب گناه نخواهیم شد. بلکه آن نشانۀ این است که زندگی جدیدی را شروع کرده ایم. در مقابل شاهدین اعلام می کنیم: "از امروز من دیگر برای خودم زندگی نخواهم کرد. من برای بخشش گناهانم به عیسی مسیح اعتماد می کنم. او خداوند و نجات دهندۀ من است. از امروز به بعد من برای او احترام قائل شده از او اطاعت خواهم کرد. " تعمید نشانۀ ظاهری است برای رابطۀ جدیدی که با خدا از طریق عیسی مسیح شروع کرده ایم.

ب. معنی تعمید چیست؟

رومیان ۶: ۱- ۱۴ را بخوانید.

۳. پولس رسول این مطلب را برای ایمانداران در روم می نویسد. او می خواهد آنها بدانند زمانیکه تعمید گرفتند چه اتفاقی افتاد.

آیات ۳- ۴ را دوباره بخوانید و با دقت آنها را مطالعه نمایید. چگونه تعمید تصویری است از اتحاد ما با عیسی مسیح در مرگ و قیامش؟

۴. فرو رفتن در آب سمبول چیست؟خارج شدن از آب چطور؟

تعمید تصویر ظاهری است از آنچه در درون ما توسط کار روح خدا صورت می پذیرد.

۵. آیات ۵- ۷ را بخوانید. زمانیکه تعمید می گیریم از چه دو طریقی با مسیح متحد می شویم؟ (آیۀ ۵)

۶. طبق آیۀ ۶، چه چیزی با مسیح مصلوب می شود؟ این چگونه ما را برای داشتن زندگی جدید آزاد می کند؟

۷. آیات ۸-۱۱ را بخوانید. برای کسانیکه می خواهند آزاد از گناه زندگی کنند پولس چه خبر خوشی را اعلام می کند؟ معنی "اما در مسیح عیسی نسبت به خدا زنده" چیست؟

۸. آیا منظور این است که بعد از تعمید و یکی شدن با عیسی مسیح دیگر برای انجام گناه وسوسه نخواهیم شد؟ آیات ۱۱- ۱۴ را بخوانید.

دقت کنید که منظور از این آیات این نیست که دیگر با گناه مشکلی نخواهیم داشت. ما باید هر روز تصمیم بگیریم که خود را تسلیم گناه نکنیم، و در عوض خود را وقف خدا نماییم. اما قدرت گناه شکسته شده است و روح القدس به ما کمک خواهد کرد. (برای مطالعۀ عمیقتر می توانید مابقی فرومیان ۶، و همچنین رومیان ۷ و رومیان ۸ را بخوانید.

افسسیان ۴: ۴-۶ را بخوانید.

۹. چگونه تعمید ما را با همۀ پیروان عیسی در تمام دنیا متحد می کند؟

حتی امروز هم در سراسر دنیا مسیحیان نوایمان، ایمان و محبت خود را به عیسی مسیح نشان داده از دستور او اطاعت کرده تعمید می گیرند. آنها نشان می دهند که به قربانی عیسی مسیح برای بخشش گناهانشان اعتماد کامل دارند و به این گونه مشارکت جدیدی را با همۀ پیروان عیسی شروع می کنند.

۱۰. آیا شما هم از دستور خداوند در رابطه با تعمید اطاعت کرده اید؟ آیا در نتیجۀ مطالعۀ این درس الان می دانید که تعیمد سمبولِ زندگی جدیدی است که در عیسی مسیح شروع کرده ایم؟ روز تعمید، واقعه ای است که در طول زندگی آنرا به خاطر خواهید سپرد، آن روزی است که به همه اعلان کردید به مسیح تعلق دارید.

اگر هنوز تعمید نگرفته اید، با مسئول گروه یا ایمانداران دیگر صحبت کنید. آنها به سوالات شما جواب داده، روزی را برای تعمید گرفتن شما تعیین خواهند کرد. دعا کنید که خداوند قلب شما را برای این واقعۀ بزرگ آماده سازد.

برای مطالعۀ بیشتر:

در طول کتاب اعمال رسولان، می خوانیم که شاگردان عیسی مسیح کسانی را که به او ایمان می آوردند تعمید می دادند. این آیات را می توانید الان یا در وقتی دیگر بخوانید.

اعمال رسولان ۸: ۱۲

اعمال رسولان ۸: ۲۶- ۳۸

اعمال رسولان ۹: ۱۷- ۱۹

اعمال رسولان ۱۰: ۴۴- ۴۸

اعمال رسولان ۱۶: ۱۴- ۱۵

اعمال رسولان ۱۶: ۲۲- ۳۴

اعمال رسولان ۱۸: ۷-۸

اعمال رسولان ۱۹: ۴-۷

۱۵.از روح القدس پر شوید

بخش اول: در قوت خدا راه روید

بحث ابتدایی:

بسیاری از مردم فکر می کنند خدا از انسان بسیار دور است. قبل از اینکه به عیسی مسیح بعنوان نجات دهنده ایمان بیاورید آیا فکر می کردید خدا به شما نزدیک است یا خیر؟ توضیح دهید در مورد خدا چه تصوّری داشتید.

واقعۀ زیر بعد از اینکه عیسی از مردگان قیام کند اتفاق افتاد. در گروه خود از خواندن این داستان که در کتاب اعمال رسولان نوشته شده است لذت ببرید.

اعمال رسولان ۱: ۱- ۱۴؛ و تمام فصل ۲ را بخوانید.

۱. تا چند روز بعد از اینکه عیسی از مردگان قیام کرد خود را به دیگران ظاهر نمود؟ (آیۀ ۳)

عیسی در این مدت در مورد چه چیزی با آنها صحبت کرد؟ (آیۀ ۳)

۲. عیسی به آنها گفت در اورشلیم منتظر چه چیزی بمانند؟ (آیات ۴-۵)

فکر می کنید چرا خدای پدر هدیۀ با ارزش روح القدس را به کسانیکه به او ایمان می آورند عطا می کند؟

۳. زمانیکه روح القدس نازل شود شاگردان چه دریافت خواهند کرد؟ (آیۀ ۸)

عیسی به ایشان می گوید که شاهدان او خواهند شد و برای بشارت دادن در مورد عیسی کجا خواهند رفت؟ (آیۀ ۸)

۴. تا نازل شدن روح القدس شاگردان چکار کردند؟ (آیۀ ۱۴)

اعمال رسولان ۲

۵. زمانیکه روح القدس نازل شد شاگردان چه صدایی شنیدند؟ (آیۀ ۲) آنها چه دیدند؟ (آیۀ ۳) این واقعه از آنچه یحیی تعمید دهنده در مورد تعمید روح القدس گفته بود چه به خاطر شما می آورد؟ (به لوقا ۳: ۱۵- ۱۶ مراجعه کنید)

۶. این واقعه در چه روزی اتفاق افتاد؟ (آیۀ ۱) آن زمان چه کسانی در اورشلیم حضور داشتند؟ (آیۀ ۵)

پنطیکاست یکی از اعیاد یهودیان بود. آنها از ملتهای مختلف برای این جشن و تقدیم قربانی بخاطر برکات خدا به اورشلیم می آمدند.

۷. شاگردان در حال صحبت به"زبانهای مختلف" در حقیقت به چه زبانهایی صحبت می کردند؟ (آیات ۶-۱۱) آنها چه می گفتند؟ (آیۀ ۱۱)

چه احساسی به شما دست خواهد داد اگر، به عنوان مثال، به آفریقا سفر کنید و بشنوید که گروهی از مردم به زبان مادری شما در حال ستایش و عبادت خدا هستند و از او بخاطر محبتش شکرگزاری می کنند؟!

آیا برای جمعیت حاضر آنچه اتفاق می افتاد جالب بود و آنرا جدی گرفتند؟ (آیۀ ۱۳)

۸. پطرس به کسانیکه ایمان نیاوردند چه گفت؟ (آیات ۱۴- ۱۶)

۹. آیات ۱۷- ۱۸ را بخوانید. یوئیل نبی چند هزار سال قبل از آمدن عیسی زندگی کرد.

زمانیکه روح القدس نازل می شود، عطاهای مافوق الطبیعه خدا هم داده می شود و بسیاری امراز آشکار می شوند. فکر می کنید چرا خداوند به افرادی که از روح القدس پُر می شوند خوابها، رویاها و نبوتها عطا می کند؟

۱۰. پطرس در مورد عیسی چیزهایی را برای جمعیت توضیح می دهد. او در مورد عیسی چه می گوید؟ (آیات ۲۲- ۲۴)

آیات ۳۲ و ۳۳ را دوباره بخوانید. پطرس توضیح می دهد که آنچه اتفاق می افتد بخاطر این است که روح القدس نازل شده است. طبق گفتۀ پطرس چه کسی است که روح القدس را بر مردم می فرستد؟ (آیۀ ۳۳)

۱۱. بعد از این پطرس می گوید خدا عیسی را به چه مقامی برافراشته است؟ (آیۀ ۳۶)

آیۀ ۳۷ را بخوانید. یهودیان از شنیدن اینکه ایشان عیسی مسیح را، که خدا بعنوان نجات دهنده فرستاده بود، مصلوب کردند یکّه خوردند. در گروه در این مورد بحث کنید. اگر آنجا حضور داشتید چه احساسی به شما دست می داد؟

در آیۀ ۳۸ پطرس نقطۀ امیدی به آنها می دهد. لازم است مردم چکار کنند؟ (آیۀ ۳۸)

چه کسان دیگری می توانند روح القدس را دریافت کنند؟ (آیۀ ۳۹)

آیا فکر می کنید امروز هم این وعده شامل همۀ پیروان عیسی مسیح می شود؟

توضیح دهید چرا مهم است پیروان عیسی به وعده ای که در آیۀ ۳۸ داده شده است ایمان داشته باشند.

۱۲. نتیجۀ نازل شدن روح القدس در روز پنطیکاست چه بود؟ (آیات ۴۰- ۴۱)

تصور کنید: زمانی که عیسی دستگیر شد، ترس وجودِ پطرس را فرا گرفته بود و سه بار انکار کرد که عیسی را می شناسد. بعد از قیامش را مردگان، عیسی با محبت و رحمت با پطرس برخورد کرد. او پطرس را از نو ساخت تا در نام عیسی خدمت کند.

حال، بعد از صعود عیسی به آسمان، پطرس با روح القدس تعمید گرفته، جسورانه در مورد عیسی در کوچه های اورشلیم موعظه می کند. آیا قبول دارید که با نازل شدن روح القدس بر پطرس او قوت می گیرد تا شاهد نام عیسی گردد و در مورد او بشارت بدهد؟

۱۳. فکر کنید زمانیکه ۳۰۰۰ نفر بطور جدی از گناهانشان توبه کرده و به مسیح بعنوان نجات دهنده ایمان آوردند و از روح القدس پر شدند چه اتفاقی در آن جامعه افتاد. آیا فکر می کنید در خانواده ها، مدارس و تجارت تغییراتی صورت پذیرفت؟

امروز هم زمانیکه مردم از گناهانشان رو بر می گردانند و با قدوسیت خدا پر می شوند، آیا در روابطشان با دیگران هم باید تغییری صورت بپذیرد؟

آیا در خود و در دیگر ایمانداران این نیاز را احساس می کنید که باید هر روز از روح القدس پر شوید؟ آیا حاضرید در این مورد دعا کنید؟

حال مدتی را به دعا اختصاص دهید و از خدا بخاطر روح القدس که به همۀ ایمانداران عطا می شود تشکر کنید. حضورش را در وجود خود خوش آمد بگویید. از او بخواهید به شما قوت عطا کند تا تازگی روح را هر روز احساس کنید. اگر تاکنون از گناهان خود توبه نکرده و به عیسی بعنوان نجات دهنده ایمان نیاورده اید آیا می خواهید از این فرصت استفاده کرده به او ایمان بیاوری؟

۱۶.از روح القدس پر شوید

بخش دوم: دائم از آب حیات بنوشید

مقدمه: عهد جدید به ما یاد می دهد کسانیکه به عیسی مسیح بعنوان نجات دهنده ایمان می آورند توسط روح القدس از نو متولد می شوند. در بخش اول یاد گرفتیم که خدا وعدۀ روح القدس را به ما داده است. در این بخش نگاه می کنیم که به اینکه پر شدن از روح القدس بطور همیشگی مسئولیت خودِ ماست.

بحث ابتدایی:

آیا تا حالا از کسی خواسته اید لطف بزرگی در حق شما انجام دهد؟ چرا زمانیکه می خواهیم شخصی برای ما کاری انجام دهد کمی واهمه داریم؟

لوقا ۱۱: ۵- ۱۳ را بخوانید.

۱. در چه وقتی از روز این شخص برای طلب کمک به منزل دوستش رفت؟ (آیۀ ۵) آیا برای اینکار آن زمان مناسب بود؟

۲. مرد از دوست خود چه خواست؟ (آیۀ ۵) با آنچه از او می گرفت چه می خواست انجام دهد؟ (آیۀ ۶)

۳. عیسی گفت دوست آن مرد بخاطر دوستی اش از جا برنخاست. پس به چه دلیل نان را به او داد؟ (آیۀ ۸)

۴. چرا عیسی این مثل را تعریف کرد؟ (آیۀ ۹) زمانی که عیسی گفت سوال کنید، بطلبید و در بکوبید منظورش چه بود؟

زمانی که مردم سوال کنند، بطلبند و در بکوبند چه اتفاقی خواهد افتاد؟ (آیۀ ۱۰) زمانیکه به چیزی احتیاج داریم چرا می ترسیم نزد خدا برویم؟

آیا زمانی را بخاطر می آورید که با شجاعت نزد خدا رفته از او خواسته باشید مشکل شما را حل کند؟

۵. پدران چه هدایایی به فرزندان خود می دهند؟ (آیات ۱۱- ۱۲)

عیسی در مورد شخصیت پدران زمینی چه می گوید؟ (آیۀ ۱۳)

آیۀ ۱۳ را دوباره آرام بخوانید. فکر می کنید چرا عیسی می خواست ما بدانیم که خدا خیلی بیشتر از بهترین پدران انسانیِ ما به فکر ماست؟

۶. پدر چه هدیۀ نیکویی می بخشد؟ (آیۀ ۱۳) او آنرا به چه کسی عطا می کند؟

آیا برای شما هم روح القدس هدیه ای گرانبهاست؟ چرا؟

حال یوحنا ۴: ۴- ۱۵ را بخوانید.

۷. عیسی از زنی که نزد چاه بود کمی آب می خواهد. دوباره به آیۀ ۱۰ نگاه کنید. اگر آن زن می دانست عیسی چه کسی است، چه کاری انجام می داد؟

۸. آن آبی را که عیسی می بخشد در درون انسان تبدیل به چه چیزی می گردد؟ (آیۀ ۱۴)

چرا مردم در کنار جاده ایستاده از چشمه آب تازه می خورند؟

شباهت آب گوارای چشمه و روح القدس در چیست؟

یوحنا ۷: ۳۷- ۳۹ را بخوانید.

۹. در این بخش نیز عیسی از همان تصویر استفاده می کند. آیۀ ۳۹ منظور عیسی را بطور واضح توضیح می دهد. منظور او از آب حیات چیست؟

شخص تشنه چکار باید بکند؟ (آیۀ ۳۷)

آیا شما هم تشنۀ این هستید که هر روز با خدا راه روید؟ آیا مشتاق هستید که چشمۀ همیشه-زندۀ امید و شادی را کشف کنید؟ هر یک از افراد گروه می توانند اشتیاق خود را برای خدا و تازگی روح القدس ابراز کنند.

افسسیان ۵: ۱۵- ۲۰ را بخوانید.

۱۰. آیۀ ۱۸ را دوباره بخوانید. مردم به چه دلایلی مست می شوند؟ چرا خدا می خواهد برای دستیابی به شادی، بجای وابستگی به مشروبات الکلی هر روز از روح القدس پر شویم؟

۱۱. پولس با ایماندارانی که روح القدس را دریافت کرده بودند صحبت می کرد. با این وجود، به آنها دستور داد که "از روح القدس پر شوند". (آیۀ ۱۸) آیا زندگی مسیحی بدون پر شدن و جاری شدن آب حیات امکان دارد؟ چطور می توانیم دائم از روح القدس پر شویم؟

۱۲. آیات ۱۹- ۲۰ در مورد سرود خواندن، پرستش و عبادت کردن و شکر گزاری همیشگی خدا در قلب می باشند. چطور پرستش و شکرگزاری دائمی خدا به ما کمک خواهد کرد تا همیشه از روح القدس پر باشیم؟

با هم بعنوان یک گروه دعا کنید تا مرتب از روح خدا پر شوید.

۱۷. روح القدس را بعنوان کمک کنندۀ خود بپذیرید

بحث ابتدایی:

آیا هیچ وقت چنین آرزو کرده اید که کاش در دوران زندگی عیسی بر روی زمین زندگی می کردید تا می توانستید او را دیده رو به رو با او صحبت کنید؟ اگر این امکان وجود می داشت فکر می کنید چطور می بود؟

یوحنا ۱۴: ۱۵- ۱۸ را بخوانید.

۱. این آیات را دوباره بخوانید. اگر عیسی را محبت کرده از او اطاعت کنیم، او گفته است که برای ما چه خواهد کرد؟ (آیۀ ۱۶)

در این دو آیه برای روح القدس از چه دو اسمی استفاده شده است؟ این دو اسم نشان می دهد که روح القدس برای شما چکار خواهد کرد؟

۲. چرا دنیا می تواند روح القدس را رد کند؟ فرق شاگردان با دنیا چه بود؟

عیسی گفت که هم اکنون روح القدس با آنها می باشد (قبل از مرگ و قیام عیسی). بعد از بازگشتن عیسی به نزد پدرش این قضیه چگونه تغییر می کرد؟ (آیۀ ۱۷)

۳. آیۀ ۱۸ را دوباره بخوانید. این چطور شما را تسلی داده قوت می بخشد؟

یوحنا ۱۴: ۲۵- ۲۶ را بخوانید.

۴. آیۀ ۲۶ کمک می کند تا همکاری پدر، پسر و روح القدس را درک کنیم. چه کسی روح القدس را می فرستد؟ او در نام چه کسی فرستاده می شود؟ مطابق این آیات روح القدس چکار می کند؟

آیا تا به حال فکر کرده اید که بعد از رفتن عیسی شاگردان چطور می توانستند تمام آنچه را که عیسی به آنها تعلیم داده بود بخاطر بسپارند؟ در این مورد روح القدس چطور به ایشان کمک کرد؟ (آیۀ ۲۶)

آیا ایمان دارید که روح القدس به شما هم می تواند کمک کند تا خدا را شناخته حقایق او را درک کنید؟

یوحنا ۱۶: ۵- ۱۵ را بخوانید.

۵. آیات ۵-۷ را دوباره بخوانید. چرا شاگردان در ماتم بودند؟

چرا عیسی گفت "رفتن من برای شما بهتر است"؟ (آیۀ ۷)

۶. آیات ۸-۱۱ را دوباره بخوانید. عیسی گفت زمانی که روح القدس بیاید کدام سه چیز را به همه نشان خواهد داد؟

فکر می کنید چرا بجای داشتن عیسی در بدن جسمانی اش، بهتر است روح القدس را در بین خود داشته باشیم؟ عیسی به یک زمان و مکان محدود بود. کار روح القدس را چگونه با این مقایسه می کنید؟

۷. طبق آیۀ ۱۲ چرا عیسی تمام آنچه را که می خواست به آنها بگوید نگفت؟

۸. به آیۀ ۱۳ نگاه کنید. بعد از رفتن عیسی آنها چطور می توانند حقیقت را بدانند؟ این چطور می تواند آنها را از گول خوردن محافظت کند؟

روح القدس (روح راستی) چه کار دیگری انجام خواهد داد؟ (آیات ۱۳- ۱۴)

۹. دقت کنید که به خدای پدر، عیسیِ پسر و روح القدس دوباره در آیات ۱۴ و ۱۵ اشاره شده است. چند لحظه را به این بخش اختصاص داده ببینید چطور این "سه در یک" به زیبایی با هم همکاری می کنند.

چگونه روح به پدر و پسر وابسته است؟ او چطور باعث جلال آنها می شود؟ پدر چطور پسر را حرمت می کند؟ (آیۀ ۱۵) ما چطور شریک این رابطۀ شگفت انگیز می باشیم؟ (آیات ۱۴- ۱۵)

آیا فکر می کنید خدا هم می خواهد در رابطه با همدیگر همانند او عمل کنیم؟ اگر هر روز با اتکار به روح القدس زندگی کنیم روابط ما چگونه بهبود پیدا می کند؟

۱۰. چند لحظه را در دعا از خدا بخاطر روح القدس تشکر کنید، او مجاناً به تمام کسانی که به عیسی ایمان می آورند عطا می شود. به این حقیقت که روح خدا در ما زندگی می کند فکر کنید! آیا شما هم هر روز از او دعوت می کنید تا راهنما، یاور، تسلی بخش و منشا حیات باشد؟ اگر تا حال اینکار را نکرده اید از این به بعد بکنید. او می تواند تمام منابع خدا را در اختیار شما قرار دهد!

"ما او را محبت می نماییم زیرا که او اول ما را محبت نمود.
اگر کسی گوید که خدا را محبت می نمایم و از برادر خود نفرت کند، دروغگوست،
زیرا کسی که برادری را که دیده است محبت ننماید، چگونه ممکن است خدایی را که ندیده است محبت نماید؟
و این حکم را از وی یافته ایم که هر که خدا را محبت می نماید، برادر خود را نیز محبت بنماید."
۱ یوحنا ۴: ۱۹- ۲۱

محبت

عیسی وی را گفت: " خداوند خدای خود را با تمامی دل و با تمامی جان و با تمامی فکر خود محبت نما.
این نخستین و بزرگترین حکم است. و دومین حکم نیز همچون حکم نخستین، مهم است:
همسایه ات را همچون خویشتن محبت نما.
این دو حکم، اساس تمامی شریعت موسی و نوشته های پیامبران است."
متی ۲۲: ۳۷- ۴۰

مردان و زنان از همان ابتدای زمان سرودهای عشق و محبت را خوانده اند. با فکر کردن به واژۀ محبت، یا عشق مد نظر ماست یا محبتی که بین اعضای خانواده یا دوستان وجود دارد.

عیسی جنبۀ دیگری از محبت را به ما آموخت. اول اینکه خدا باید در مرکز احساسات ما قرار گیرد. یعنی او باید جایگاه اول را در زندگی ما داشته باشد. به بیان دیگر باید خدا را با تمام آنچه که به ما داده است: قلب، قوت و فکر خود بدون آنکه شرم داشته باشیم دوست بداریم.

دوم، عیسی به ما آموخت که همانقدر که خودمان را دوست داریم دیگر مردم را هم دوست داشته باشیم. محبت واقعی خالصانه به فکر دیگران است، حتی دشمنان. خدا همۀ انسانها را آفرید و همه را بطور یکسان دوست دارد. محبت یعنی اینکه فروتنانه دیگران را خدمت کنیم، پل ارتباطات را بسازیم نه اینکه خراب کنیم.

عیسی گفت با داشتن چنین محبتی نسبت به همدیگر همۀ دنیا خواهد فهمید که ما شاگردان او هستیم.

دروس این بخش در رابطه با محبت می تواند زندگی شما و دنیای اطراف شما را عوض کند. با تعمق به تعلیمات

عیسی و انجام آنها، قلب شما از محبت خدا پر خواهد شد. آن موقع معنی زندگی را خواهید فهمید.

دقت: تمرکز دروس این بخش بر قسمت دوم تعلیم عیسی در مورد محبت می باشد - یعنی دوست داشتن همسایه همچون خویشتن. قسمت اول تعلیم او- دربارۀ دوست داشتن خدا، مبحثی است که نمی توان آنرا در چند درس بطور کامل توضیح داد. تمام تعلیمات عیسی، و نمونۀ مقدسی که در حیات و مرگ او می بینیم، به ما یاد می دهند که چطور می توانیم خدا را با تمام قلب، قوت و فکر خود محبت کنیم. پس می توان چنین گفت که تمام مطالب این کتاب ما را آماده می سازند تا خدا را با تمام وجود خود دوست داشته باشیم.

۱۸.همسایه ات را همچون خویشتن محبت نما

مَثَل سامری نیکو

بحث ابتدایی:

آیا تا حالا به این فکر کرده اید که چرا دنیا تا این اندازه بی رحم است؟ چرا ما انسانها آنطور که باید به فکر دیگر همنوعان خود نیستیم؟

لوقا ۱۰: ۲۵- ۳۷ را بخوانید.

۱. شخصی که در تمام قوانین و شریعت یهودیان تخصص داشت آن قوانین را چگونه خلاصه کرد؟ (آیۀ ۲۷)

۲. آیا عیسی با جواب او موافق بود؟ طبق گفتۀ عیسی، نتیجۀ انجام تمام اینها چه می بود؟ (آیۀ ۲۸)

۳. طبق آنچه در این متن می خوانیم، چرا آن مرد پرسید "همسایۀ من کیست؟" (آیۀ ۲۹)

۴. در این داستان، شغل آن دو مردی که به شخص زخمی کمک نکردند چه بود؟ (آیات ۳۱- ۳۲)

کاهنان یهود (آیۀ ۳۱) و لاویان (آیۀ ۳۲- مردمی که در معابد یهودی به کاهنان کمک می کردند) کسانی بودند که قوانین و شریعت یهودی را بخوبی می دانستند. آنها بارها شریعت موسی را خوانده بودند که می گفت همسایۀ خود را مثل خودت دوست داشته باش. با وجود این زمانیکه دیدند یهودیِ دیگری کنار جاده افتاده و احتیاج به کمک دارد این قانون را نادیده گرفتند. اما یک سامری، که دشمن یهودیان محسوب می شد، تصمیم گرفت دلسوزانه به آن یهودی مجروح رسیدگی کند.

با این مثل، عیسی خواست نشان دهد که دوست داشتن همۀ انسانها مهم است- نه فقط خانواده و دوستان یا هم ملیت و هم نژادمان.

۵. در این داستان "همسایۀ" واقعی کیست؟ (آیات ۳۶- ۳۷) برای کمک به این یهودی مجروح شخص سامری متقبل چه قربانی هایی شد (در رابطه با پول، وقت و احتمالاً آبرویش) ؟در آیات ۳۴- ۳۵ بخوانید او چه کارهایی برایش انجام داد.

۶. در اتمام داستان عیسی به متخصص شریعت چه دستوری داد؟ (آیات ۳۶- ۳۷)

۷. به انجیل متی فصل ۵ مراجعه کنید و آیات ۴۳- ۴۸ را بخوانید. این آیات دربارۀ خدا چه به ما می آموزند؟ "پسران حقیقی خدا" چه کسانی هستند؟ (آیات ۴۴- ۴۵)

۸. مطالب این بخش را چگونه می توانیم در زندگی خود پیاده کنیم؟ از پیش فکر کنید که اگر بخواهید چنین محبتی را به دیگران نشان دهید چه قربانی هایی را باید در زندگی خود متقبل شوید؟

آیا منظور عیسی این است که فقط به کسانیکه در گوشۀ جاده افتاده اند باید کمک کرد؟ در چه شرایط دیگری می توانیم محبت خدا را به کسانیکه به آن نیاز دارند نشان دهیم؟

۹. حال متی ۷: ۱۲ را بخوانید. گاهی این آیه "قانون طلایی" نامیده می شود. خوب است آنرا از بر کنیم.

دوباره این آیه را بخوانید و به معنی آن فکر کنید. اگر همه بر اساس این قانون زندگی کنند دنیا چگونه عوض خواهد شد؟ اگر همۀ ما انسانهای دیگر را همانند سامری نیکویی که عیسی در این مثل تعریف کرد دوست داشته باشیم وضعیت چگونه عوض می شود؟

حال مدتی را در دعا برای خودتان و تمام پیروان عیسی دعا کنید تا همانند نوری در این دنیا بوده دیگر انسانها را آنطور که عیسی مسیح محبت کرد دوست داشته باشند.

۱۹. یکدیگر را محبت کرده، در اتحاد زندگی کنید

بحث ابتدایی:

عیسی گفت: " حکمی تازه به شما می دهم، و آن این که یکدیگر را محبت کنید. همان گونه که من شما را محبت کردم، شما نیز باید یکدیگر را محبت نمایید." (یوحنا ۱۳: ۳۴)

به این آیه فکر کنید. در مقایسه با آنچه شاگردان از قبل می دانستند، عیسی چگونه نمونۀ تازه و بزرگتری از محبت را به آنها نشان داد؟

از چه طرقی عیسی محبت خود را به شاگردانش نشان داد؟ (به یوحنا ۱۰: ۱۴؛ ۱۳: ۱۲- ۱۵ مراجعه کنید) طبق این آیات ما چطور باید یکدیگر را محبت کنیم؟

یوحنا ۱۷: ۲۰- ۲۳ را بخوانید.

۱. یوحنا ۱۷ شامل دعایی است که عیسی شبِ قبل از مصلوب شدنش کرد. در آیات ۲۰- ۲۳ او برای همۀ ایمانداران در هر مکان و زمان دعا کرد. این شامل ما نیز می باشد! اشتیاق او برای همۀ ایمانداران چیست؟

۲. دوباره آیۀ ۲۱ را بخوانید. برای اینکه نشان دهد چگونه اتحادی را بین ایمانداران آرزو دارد عیسی از چه نمونه ای استفاده می کند؟ (این مساله را با استفاده از کلمات مشابهی در آیات ۲۲ و ۲۳ تکرار می کند).

بعضی از خصوصیاتی که در اتحاد بین پدر و پسر وجود دارد که ما هم باید در روابط خود داشته باشیم را نام ببرید. (به یوحنا ۵: ۲۰، ۸: ۲۹ و ۴۹- ۵۰ مراجعه کنید)

۳. عیسی مشتاق است که بین ما ایمانداران اتحاد وجود داشته باشد و در این رابطه دعا هم بکنیم. در این رابطه در آیۀ ۲۱ و آیۀ ۲۳ او به چه دو دلیل مهمی اشاره می کند؟ چرا اتحاد ما با ایماندارانِ دیگر شهادتِ قوی ای است از اینکه عیسی فرستادۀ خدا بود؟

۴. حال بیایید به نمونۀ زیبای دیگری از طرز فکر فروتنانه ای که می تواند کمک کند تا اتحاد بین ایمانداران برقرار گردد نگاه کنیم. یوحنا ۳: ۲۲- ۳۰ را بخوانید. شاگردان یحیی نگران چه مساله ای بوده نزد او آمدند؟ (آیۀ ۲۶)

۵. منظور یحیی در آیۀ ۲۷ چیست؟ کاربرد این آیه برای ما ایمانداران و خدمتی که انجام می دهیم چیست؟ خدمت واقعی در پادشاهی خدا آیا می تواند از خود ما نشات بگیرد یا اینکه باید از طرف خدا داده شده باشد؟ توضیح دهید.

۶. با دقت به آیات ۲۸- ۲۹ نگاه کنید. عروس کیست؟ داماد کیست؟ عروس به چه کسی تعلق دارد؟ چرا یحیی می گوید شادی او کامل شده است؟

۷. آیۀ ۳۰ را بخوانید. آیا یحیی به فکر بنای پادشاهیِ خودش است؟ برای مثال، آیا او می خواهد مردم همیشه از او پیروی کرده ستایشش کنند یا اینکه می خواهد پادشاهی خدا را بنا کند تا مردم از عیسی پیروی کرده او را ستایش کنند؟ توضیح دهید این طرزفکرِ فروتنانه چطور می تواند به رشد پادشاهی خدا کمک کند؟

زمانیکه خدمت ما با مشکلات زیادی به پیش می رود چرا گاهی اوقات به موفقیت و پیشرفت در خدمت اشخاص دیگر حسادت می ورزیم؟ اگر طرزفکر فروتنانۀ یحیی را در پیش بگیریم این طرز فکر چطور در بنای اتحاد با دیگر ایمانداران کمک خواهد کرد؟

۸. دوم قرنتیان ۱۲: ۲۰ را بخوانید. زمانیکه پولس نامۀ دومش را برای قرنتیان نوشت، در نظر داشت که از آنها دیدن کند. او نگران این مساله بود که شاید بین آنها طرزفکر بد و تفرقه انگیز وجود داشته باشد. از وجود چه گناهانی بین آنها بیم داشت؟ این گناهان چطور مانع اتحاد می شوند؟

۹. به زندگی خودتان فکر کنید. آیا شما هم مرتکب این گناهان تفرقه انگیز می شوید؟ اگر بله، به گناهان خود نزد خدا اعتراف کنید و از او بخواهید شما را پاک سازد. از او بخواهید به شما قوت بدهد که در محبت و اتحاد با دیگران زندگی کنید.

دعا کنید که هم در گروه شما و هم در کل بدن مسیح در این سرزمین، روحِ محبت حقیقی و اتحاد وجود داشته باشد.

"اینکه چه خوش و چه دلپسند است که
برادران به یکدلی با هم ساکن شوند!
زیرا که در آنجا خداوند برکت خود را فرموده است
یعنی حیات را تا ابدالاباد."
مزمور ۱۳۳: ۱و ۳ب

۲۰. یکدیگر را از ته دل ببخشید

بحث ابتدایی:

بیشتر مردم زمانی که به ایشان بدی کرده می شود چه عکس العملی نشان می دهند؟ شما چطور؟

متی ۱۸: ۲۱- ۳۵ را بخوانید.

۱. آیات ۲۱- ۲۲ را دوباره بخوانید. آیا منظور عیسی این بود که حساب تعداد دفعاتی که دیگران را بخشیده ایم داشته باشیم؟ پس منظور او چیست؟

۲. اگر بشماریم که چند دفعه دیگران را بخشیده ایم، این در مورد طرز فکر ما چه چیزی را آشکار می کند؟ آیا در این صورت واقعا خواسته ایم آنها را ببخشیم؟ یا اینکه چون می دانیم باید دیگران را ببخشیم آنها را می بخشیم؟

۳. آن خادم چقدر به پادشاه بدهکار بود؟ (آیۀ ۲۴)

۴. پادشاه می خواست او و خانواده اش را بفروشند تا طلب را وصول کنند. خادم چکار کرد؟ (آیۀ ۲۶)

آیا فکر می کنید او هیچ وقت قادر می شد بدهی اش را بطور کامل پرداخت کند؟

در پاسخ به خواهش و تمنای او پادشاه چکار کرد؟ (آیۀ ۲۷)

۵. پس از اینکه بخشیده و آزاد شد خادم چکار کرد؟ (آیۀ ۲۸)

همکار این خادم چقدر به او بدهکار بود؟

۶. زمانیکه پادشاه از ماجرا خبردار شد چکار کرد؟ (آیات ۳۲- ۳۴)

آیا فکر می کنید پادشاه درست عمل کرد؟ چرا؟

۷. در آخرِ این مَثَل عیسی چه گفت؟ (آیۀ ۳۵)

آنچه عیسی در اینجا می گوید جدی است. در جای دیگری در عهد جدید، عیسی همین اصل را دوباره تعلیم می دهد. متی ۵: ۷ را بخوانید. این آیه چه به ما یاد می دهد؟

حال متی ۶: ۹- ۱۵ را بخوانید. عیسی به شاگردانش طرز دعا کردن را می آموزد. در این دعا در مورد بخشش، عیسی چه چیزی یاد می دهد؟

خدا می خواهد ما یاد بگیریم دیگران را ببخشیم. چرا برای خدا این مساله تا این اندازه اهمیت دارد؟

۸. آیۀ ۳۳ قلب این مثل می باشد. آنرا دوباره بخوانید. اگر واقعاً ایمان داشته باشیم که خدا گناهان ما را آمرزیده است آن زمان می توانیم بطور واقعی خطاهای دیگران را هم ببخشیم. آیا شما ایمان دارید که خدا آنقدر شما را دوست دارد که پسرش را داد تا گناه شما را بردارد؟

۹. درست همانند آن پادشاهی که قرض خادمش را بخشید خدا هم از طریق عیسی گناهان ما را می آمرزد. ما هرگز نمی توانیم این قرض را تماماً پس بدهیم ولی خدا آنرا بطور کامل بخشیده است. مانند این خادم ما هم آزاد هستیم. بار قرض (گناه) از دوشهای ما برداشته شده است.

اما خدا ما را می بخشد تا ما عوض شده شبیه او گردیم. زمانی که او به ما رحم می کند، از ما انتظار دارد با دیگران چگونه رفتار کنیم؟ (آیۀ ۳۳)

۱۰. اگر به بخشش خدا توسط مسیح ایمان داشته باشیم، و اگر یاد بگیریم که دیگران، همچنین همسر و اعضای خانوادۀ خود را هم ببخشیم، شاهد چه تغییراتی در خانواده و جامعۀ خود خواهیم بود؟

آیا کسی هست که تا حالا او را نبخشیده اید؟ اگر بخشیدن او برای شما مشکل است به یاد بیاورید که خدا قرض خیلی بزرگتری که شما داشتید را آمرزیده است. از او بخواهید به شما کمک کند تا کسانی را که به شما بدی یا ظلم کرده اند را ببخشید. بعد در دعا به او بگویید که تصمیم گرفته اید و می خواهید آنها را ببخشید. اگر در این رابطه احتیاج به کمک دارید از رهبر گروه یا ایماندار دیگری بخواهید با شما دعا کند.

۲۱. با خدمتی فروتنانه یکدیگر را محبت کنید

بحث ابتدایی:

آیا تا حالا اتفاق افتاده است که در جایی رهبری را در حال جارو کردن زمین یا شستن ظرفها دیده باشید؟ با دیدن این صحنه چه احساسی به شما دست داد؟

نکتۀ فرهنگی: در زمان عیسی مردم صندل به پا می کردند و بخاطر همین پاهایشان خاکی می شد. در خانه ای که خدمتکاران در آنجا کار می کردند، وظیفۀ پست ترین خادم این بود که وقتی مهمانان وارد خانه می شدند دمِ در پاهای آنها را بشوید. در شب عید فصح احتمالاً هیچ خدمتکاری وجود نداشت که اینکار را برای شاگردان انجام دهد. واضح است که هیچیک از آنها برای شستن پاهای دیگران داوطلب نشده بود. پس، عیسی خودش وظیفۀ پست ترین خدمتکار را به عهده می گیرد.

یوحنا ۱۳: ۱- ۱۷ را بخوانید.

۱. به آیۀ ۱ نگاه کنید. این واقعه چه زمانی اتفاق افتاد؟ در این زمان فکر می کنید عیسی چه چیزی در ذهن داشت؟

انگیزۀ او برای کاری که می خواست انجام دهد چه بود؟

۲. آیۀ ۲ را بخوانید. شیطان چه کاری انجام داده است؟

۳. آیات ۳- ۵ را بخوانید. عیسی در مورد کدام سه چیز اطمینان داشت؟ (آیۀ ۳)

بعد از این، در آیات ۴-۵، چکار کرد؟

آیا فکر می کنید عیسی لازم دید هویت خود را برای آنها ثابت کند؟

۴. به آیات ۶-۸ نگاه کنید. در آیۀ ۸ پطرس چه چیزی را با تاکید به عیسی می گوید؟

فکر می کنید چرا پطرس نخواست عیسی پاهایش را بشوید؟

آیا گاهی برای شما هم پذیرفتن اینکه شخص دیگری با فروتنی شما را خدمت کند دشوار است؟

۵. در آیۀ ۹ چه چیزی باعث شد پطرس فکرش را عوض کند؟ (به آیۀ ۸ نگاه کنید)

۶. آیات ۱۰- ۱۱ نشان می دهند که عیسی پاهای یهودا را هم شست. به متی ۵: ۴۳- ۴۸ نگاه کنید. او تعلیم داد که حتی باید دشمنان خود را دوست داشته باشیم. آیا این آیات برای تعلیمی که داد مثال خوبی می باشد؟

۷. آیات ۱۲- ۱۷ را بخوانید. عیسی از شاگردانش می پرسد که آیا مفهوم آنچه او انجام داد را متوجه شده اند یا خیر. او می خواهد آنها متوجه چه چیزی شوند؟

۸. در آیۀ ۱۳ عیسی در مورد جایگاه و مقام خود در بین آنها چه می گوید؟

حال آیات ۱۴- ۱۵ را بخوانید. عیسی گفت چرا اینکار را کرد؟

آیا معمولاً می پذیریم که "معلم" یا "آقا" کار پست ترین خادم را انجام دهد؟

۹. عیسی به شاگردان (و همچنین ما) نشان می دهد که چقدر باید از این دنیا متفاوت باشیم. آیا فکر می کنید نمونۀ او فقط به شستن پاها اشاره می کند یا اینکه کلاً در

مورد خدمت کردن دیگران صحبت می کند؟ جواب خود را توضیح دهید.

بارها در طول تاریخ دیده شده است که پیروان عیسی انجام کارهایی را متقبل شدند که مورد پسند دیگران نبوده و پست به حساب می آمده است. زمانی که بلای امراض در اروپا غوغا کرده بود، هیچ کس حاضر نبود از مریضان مراقبت کند مگر مسیحیان. چون آن امراض واگیردار بود اغلب آنها در نتیجه مبتلا شدن به همان امراض می مُردند. بسیاری از مردم با دیدن این نمونۀ محبت به مسیح ایمان آوردند.

در دهۀ ۱۹۸۰، پناهنده های زیادی از کامبودیا و ویتنام به اردوگاههای واقع در تایلند می رفتند. مسیحیان داوطلب می شدند که وارد این اردوگاهها شده، کثافت انسانی را تمیز کرده و آن محیط را برای زندگی کردن پاک و تمیز سازند. آنانی که خدا را نمی شناختند تحت تاثیر این محبت قرار گرفته بودند.

۱۰. نمونۀ مسیح به شخص شما چه می گوید؟ آیات ۱۶- ۱۷ را دوباره بخوانید. آیا شما از ارباب خود بزرگتر هستید؟ از چه طرقی او از شما می خواهد دیگران را خدمت کنید؟ آیا شما هم آماده هستید کارهای پست انجام داده از این طریق دیگران را خدمت کنید؟

همانطور که در این هفته مشغول کار و زندگی خود هستید نمونۀ خدمت فروتنانۀ مسیح را در ذهن داشته باشید. ببینید از چه طرقی می توانید مثل او عمل کنید.

۲۲.به دشمنان خود محبت کنید

بحث ابتدایی:

آیا می توانید به موردی اشاره کنید که در نتیجۀ انتقام گیریِ شخصی غضب و تلخی تشدید شده باشد؟ آیا مشکل ادامه پیدا کرده بدتر شد؟

متی ۵: ۳۸- ۴۸ را بخوانید.

می توان چنین گفت که این آیات دشوارترین بخش از تعلیمات عیسی را تشکیل می دهند. اطاعت کردن از اینها برای همۀ ما دشوار است!

نکتۀ فرهنگی: دوباره به آیۀ ۳۸ نگاه کنید. آیۀ "چشم به عوض چشم، و دندان به عوض دندان" از لاویان ۲۴: ۱۹- ۲۰ گرفته شده است. "و کسی که همسایۀ خود را عیب رسانیده باشد چنانکه او کرده باشد، به او کرده خواهد شد. شکستگی عوض شکستگی، چشم عوض چشم، دندان عوض دندان، چنانکه به آن شخص عیب رسانیده، همچنان به او رسانیده شود." این به دادگاههای اسرائیل کمک می کرد که تصمیمات عادلانه ای بگیرند. مجازات با جرم صورت گرفته شده هم تراز بود. همچنین به قاضی ها یاد می داد که همیشه عادلانه و هم تراز قضاوت کنند. کلام مقدسِ خدا یاد می دهد که مجازات مجرمین وظیفه دولت می باشد، ولی برای قاضی ها همه یکسان هستید و نباید طرفداری ای صورت پذیرد.

اما در زمان عیسی اشخاصی وجود داشتند که از این قانون سواستفاده می کردند. آنها شخصاً انتقام گیری کرده، با اشاره به این آیه کار خود را توجیه می نمودند.

۱. در آیات ۳۹- ۴۲، عیسی می گوید اگر کسی کار بدی نسبت به ما انجام داد چه عکس العملی باید نشان دهیم؟ کلمات عیسی را چگونه خلاصه می کنید؟

۲. برخی اینطور می گویند که منظور عیسی از این بخش این است که اگر کسی ما را کتک زد باید همانجا سر جای خود بایستیم و اجازه دهیم طرف مقابل همینطور ما را بزند. آیا فکر می کنید منظور عیسی این است؟ فکر می کنید منظورش چیست؟

در این شرایط چه طرز فکری باید در پیش بگیریم؟ (به بخش اول آیۀ ۳۹ نگاه کنید)

۳. آیات ۴۳- ۴۸ را دوباره بخوانید. دستورالعملی که عیسی در آیۀ ۴۴ می دهد چگونه برعکس آن چیزی است که معمولاً گفته می شود؟ (آیۀ ۴۳)

۴. خدا با اشخاص بد و خوب چگونه برخورد می کند؟ (آیۀ ۴۵)

دوست داشتن دشمنان چگونه ما را تبدیل به فرزندانِ حقیقیِ پدر آسمانی می گرداند؟

۵. آیات ۴۶- ۴۸ را بخوانید. عیسی چگونه ما را چالش می کند تا همانند باج گیران و بت پرستان نباشیم؟ نمونۀ ما کیست؟ (آیۀ ۴۸)

۶. رومیان ۱۲: ۱۷- ۲۱ را بخوانید. اگر کسی به ما بدی کرد آن موقع حق داریم که به او هم بدی کنیم؟

طبق آیۀ ۱۷، آیا شرایطی وجود دارد که پیروان عیسی اجازه داشته باشند بدی کنند؟

۷. آیۀ ۱۸ را دوباره بخوانید. بعنوان صلح کنندگان وظیفۀ ما چیست؟

۸. آیۀ ۱۹ را دوباره بخوانید. اگر کسی به ما بدی کرده باشد، چه کسی باید سزای او را بدهد؟ چرا مهم است بجای اینکه خودمان انتقام گیری کنیم اجازه دهیم خود خدا این وظیفه را به عهده بگیرد؟

نکته ای برای تعمق: آیا چون انسان هستیم این امکان وجود دارد که برداشت واضحی از آنچه اتفاق افتاده است نکرده باشیم؟ آیا می توانیم آنچه در قلب دیگران می گذرد و همچنین انگیزه شان را ببینیم؟

زمانی که انتقام می گیرید، طرف مقابل چه عکس العملی نشان می دهد؟ چگونه مساله خاتمه پیدا خواهد کرد؟

آیا ایمان دارید که خدا عادل است و در نهایت همه چیز را درست خواهد کرد؟

۹. به آیات ۲۰- ۲۱ نگاه کنید. بجای انتقام گیری چکار باید بکنیم؟

با انتقام گیری بَرَنده کیست- شریر یا نیکو؟ چگونه باید بر شریر پیروز شد؟

۱۰. زمانیکه کسی به شما آسیب می رساند یا می رنجاند آیا اجازه می دهید حس انتقام جویی در شما پرورانده شود؟

به دستور العملهای عیسی در متی ۵: ۴۳- ۴۸ دوباره نگاه کنید. اگر همۀ مردم این تعلیمات را اجرا می کردند جامعه چگونه تغییر می کرد؟

حال مدتی را به دعا اختصاص دهید. آیا شما هم "دشمنانی" دارید- مردمی که در حق شما بدی کرده باشند؟ از عیسی بخواهید به شما کمک کند تا بجای اینکه بخواهید انتقام بگیرید انتخاب کنید آنها را محبت کرده بیامرزید.

"پس به شما می گویم، هر آنچه در دعا درخواست کنید،
ایمان داشته باشید که آن را یافته اید،
و از آن شما خواهد بود."
مرقس ۱۱: ۲۴

دعا

"پس شما اینطور دعا کنید..." متی ۶: ۹

در سراسر دنیا مردم دعا می کنند. انسانهای اولیه نیز به ارواحی که از آنها می ترسیدند دعا کرده مناجات سر می دادند. در هر دینی مراسم و عادات خاصی برای دعا کردن وجود دارد. حتی ملحدین در زمان تنگی و از روی ناچاری دعاهایی مثل "خدا اگر واقعاً وجود داری به من کمک کن!" را سر می دهند. انسان می داند که قدرت او محدود است و از جای دیگر یا از چیز دیگری می خواهد که به او کمک شود. اما اکثر ما می دانیم که معنی دعا کردن را خوب نمی دانیم و حتی نمی توانیم درست دعا کنیم.

شاگردان دیدند که عیسی با اقتدار و قدرت دعا می کرد و حتی گاهی آنها را گذاشته به تنهایی با خدا مناجات می نمود. آنها هر روز قدرت روحانی او را می دیدند. عیسی پدرش را می شناخت و می دانست که دعاهایش را می شنود، برای همین شاگردان از عیسی خواستند تا دعا کردن را به آنها یاد دهد. و البته او اینکار را کرد! او نکات مهمی را دربارۀ دعا به آنها آموخت.

پیروان عیسی مسیح باید با اطمینان دعا کنند. اما همانند شاگردان، ما هم نیاز داریم که عیسی دعا کردن را به ما یاد دهد. بیایید از کلمات و نمونۀ او به عنوان مرد دعا، نکاتی را یاد بگیریم.

این درسها به ما کمک خواهند کرد که به این هدف برسیم. بیایید بعنوان پیروان عیسی تبدیل به انسانهایی شویم که دعا می کنند.

۲۳. مانند ریاکاران و بت پرستان دعا نکنید

بحث ابتدایی:

زمانی که سختی ها و مشکلات زندگی بر شما هچوم می آورند، آیا هیچ سوال کرده اید که پس خدا چرا به دعاهای شما گوش نمی دهد؟ چطور می توانید با ایمان بیشتری دعا کنیم و بدانیم که خدا در محبت، حکمت و زمان خودش به آنها جواب خواهد داد؟

متی ۶: ۱- ۸ را بخوانید.

۱. عیسی به ما می گوید که در زمان دعا همانند ریاکاران نباشیم. مگر آنها چکار می کردند که در مورد آن به ما هشدار داد؟ (آیۀ ۵)

۲. ریاکاران می خواستند مردم آنها را ستایش کنند. این عمل چگونه می توانست مانع دعاها و مُشارکتشان با خدا شود؟

۳. عیسی گفت زمانی که دعا می کنیم چطور باید از آنچه ریاکاران انجام می دهند متفاوت باشیم؟ (آیۀ ۶)

۴. آیا عیسی دستور می دهد که پیروانش همیشه در خلوت و به تنهایی باید دعا کنند و هرگز نمی توانند با دیگران دعا کنند؟

بیاد داشته باشید که عیسی در مقابل شاگردانش دعا کرد. شاگردان او نیز، بعنوان ایمانداران، با هم جمع شده و بارها با همدیگر دعا کردند. در آیات ۵ و ۶ عیسی چه اصولی را به آنها یاد می دهد؟

۵. آیات ۵ و ۶ ریاکاران را توصیف می کند (مردم مذهبی ای که وانمود می کنند خدا را می شناسند). همانطور که یاد گرفتیم آنها به اشتباه سعی می کنند در زمان دعا توجهِ مردم را به خود جلب کرده طوری رفتار کنند که دیگران آنها را در زمان دعا ببینند. حال در آیۀ ۷ با دستۀ دیگری از مردم آشنا می شویم. آنها چگونه مردمی هستند؟

۶. در زمان دعا، بت پرستان چه می کنند؟ (آیۀ ۷)

چرا اشتباه است اگر فکر کنیم برای اینکه خدا دعا را بشنود باید از کلمات زیادی استفاده کنیم؟

۷. بت پرستان اغلب از دعا بعنوان نوعی جادو استفاده می کنند. آنها فکر می کنند اگر کلمات خاصی را مرتب تکرار کنند می توانند خدایان را راضی کنند تا خواسته شان را برآورده سازند. در اناجیل می بینیم معنی دعا این نیست. عیسی به ما یاد می دهد که خدا پدر ماست و او دعاهای ما را می شنود و احتیاجات ما را برآورده می سازد.

در زمان دعا چرا اشتباه است اگر سعی کنیم خدا را تحت نفوذ یا تاثیر خود قرار دهیم؟

۸. بعضی از افراد در زمان دعا، برای تسلط بر شرایطی که در آن قرار دارند کلمات بخصوصی را تکرار می کنند. این نوعی "سحر و جادو" محسوب می شود؛ چون بیش از خدا بر کلمات اعتماد می کنند. برای پیروان عیسی، دعا معنی دیگری دارد. دعا، آنطور که عیسی یاد داد، سعی در کنترل شرایط یا خدا ندارد. بلکه باید جسورانه و با ایمان دعا کنیم تا ارادۀ خدا بر زمین کرده شود. در دعا باید به خدای با محبتی که از قدرت مطلق برخوردار می باشد و توسط مرگ و قیام عیسی مسیح بر قدرت شیطان غالب گشته است اعتماد کنیم.

بعضی از مردم برای محافظت خود، خانه، ماشین یا شغلشان از چشم بد چیزهایی را از در و دیوار آویزان می کنند. چگونه دعا کردن از آویزان کردن این تزئینات متفاوت می باشد؟

دفعۀ آینده، به دعایی که عیسی به شاگردانش آموخت نگاه می کنیم.

۹. در پایان، در گروه دعا کنید که در طی درسهای آینده خدا به شما نحوۀ دعا کردن را یاد دهد طوری که بتوانید توسط آن او را خشنود سازید.

۲۴. "پس شما اینطور دعا کنید."

بحث ابتدایی:

روزی شاگردان عیسی از او خواستند تا دعا کردن را به آنها یاد دهد. خیلی از ما هم به همین شکل احساس می کنیم که برای اینکه درست دعا کنیم احتیاج به کمک داریم. چرا دعا کردن برای شما مشکل است؟

متی ۶: ۹- ۱۵ را بخوانید.

۱. زمانیکه عیسی دعا کرد در خطاب به خدا از چه کلمه ای استفاده نمود؟

عیسی به خدا به عنوان کسی که با او در رابطه بود دعا می کرد. او همیشه خدا را "پدر" خطاب می نمود. اگر درک کنیم که خدا پدرِ آسمانی ماست و همیشه ما را دوست دارد، این حقیقت چگونه در زمان دعا ایمان ما را قوی خواهد ساخت؟

۲. عیسی با گ فتن "پدر" دعای خود را صمیمانه شروع می کند. کلمۀ بعدی ای که استفاده می کند نشان می دهد که برای او احترام زیادی قائل است. آن کلمه چیست؟ (آیۀ ۹)

موسیِ پیغمبر که حدود ۱۵۰۰ سال قبل از عیسی متولد شده بود ۱۰ فرمان را از خدا دریافت کرد. سومین فرمان از ده فرمان چنین می گوید: " نام یهوه، خدای خود را به باطل مبر، زیرا خداوند کسی را که اسم او را به باطل برد، بی گناه نخواهد شمرد." (خروج ۲۰: ۷)

در زندگی شما، آیا نامِ مقدّسِ خدا محترم است؟ چگونه باید زبان و رفتار خود را تغییر دهیم طوری که نام خدا همیشه محترم باشد؟

۳. آیۀ ۱۰ را دوباره بخوانید. قبل از خواندن مطلب زیر، به نظر شما منظور از اینکه پادشاهی خدا بر روی این زمین بیاید چیست؟

آیا می توانیم در رشدِ پادشاهی خدا نقشی داشته باشیم؟

هر زمان که شخصی اجازه می دهد تا خدا بر قلبش حاکم باشد پادشاهی خدا بر زمین رشد می کند. زمانیکه دعا می کنیم تا ارادۀ خدا بر زمین کرده شود، منظور فقط این نیست که در این دنیا تغییراتی رخ دهند بلکه اعتراف می کرده می خواهیم خدا زندگی ما را عوض کند. همچنین می دانیم اگر اجازه ندهیم خدا بر قلبهای ما سلطنت کند، ما خود حاکمِ خودپسندِ پادشاهیِ کوچک خود خواهیم بود. اما در حقیقت پادشاه نیستیم بلکه اسیر و برده ای که دانسته یا نادانسته کلیدِ زندگی خود را به شیطان واگزار می کنیم. زمانیکه شخص فکر می کند خود آقای زندگی خودش است، در حقیقت در را بر تاریکی و شریر می گشاید تا بر او کنترل داشته باشد. اما زمانیکه دعا می کنیم تا پادشاهی خدا بیاید، از خدا می خواهیم تا قلب ما را عوض کرده ما را به خادمان فروتن خود تبدیل کند تا اهداف او را بر زمین به انجام برسانیم.

مطلب بالا را دوباره بخوانید. حال در گروه با هم بحث کنید که اگر دعا کنید خدا پادشاهی خود را در زندگی، خانواده و محلّۀ شما برقرار سازد وضعیت چگونه تغییر خواهد کرد؟

۴. آیۀ ۱۱ را دوباره بخوانید. بعضی از مردم طوری زندگی می کنند که انگار خدا وجود ندارد. آنها سعی می کنند بدون در نظر گرفتن خدا تمام مشکلات خود را حل کنند. آیا این حقیقت تشویق کننده نیست که خدا می خواهد شما نیازهای روزانۀ خود را ( مثل نان روزانه) به او بگوییدو به او اعتماد کنید که به شما کمک خواهد کرد؟

۵. سالها بعد از اینکه عیسی به آسمان صعود کرد، شاگردش پطرس اینطور نوشت: "بگذارید خداوند خودش بارِ تمام غصه ها و نگرانی های شما را به دوش بگیرد زیرا او همیشه به فکر شماست." (۱ پطرس ۵: ۷) معنی این آیه برای شما چیست؟

۶. آیات ۱۲، ۱۴ و ۱۵ را دوباره بخوانید.

عیسی در مورد مطالب دشواری صحبت می کند. بخشش برای انسان بسیار دشوار است. مهم است بدانیم بخشش چیزی است که همۀ ما باید در زندگی آنرا یاد بگیریم.

زمانیکه دعا کرده برای گناهان خود بخشش می طلبیم، چرا عیسی گفت که در عین حال باید گناهان دیگران را هم ببخشیم؟

در گروه خود، هر کدام از شما برای یک دقیقه در سکوت فکر کنید امروز چه کسی را باید ببخشید؟

۷. چرا برای ما مهم است دعا کنیم تا در وسوسه نیفتیم؟ (آیۀ ۱۳)

عهد جدید به ما می آموزد: "خداوند به کسانی که فروتن هستند برکات مخصوصی می دهد، ولی با کسانی که مغرورند مخالفت می کند." (۱ پطرس ۵: ۵)

چرا مهم است صادقانه به خدا بگوییم که در مقابل وسوسه ها به کمک او محتاجیم؟

۸. بخش آخر دعا تاکید می کند که پادشاهی خدا، قدرت و جلالش ابدی است. (آیۀ ۱۳)

آیا این آیات ایمان شما را به خدا قوی می سازد؟ چرا؟

۹. بعضی از مردم از کلمات این دعا به عنوان وردی برای خیر و خوش شانسیاستفاده می کنند. آنها فکر می کنند اگر فقط کلمات آنرا تکرار کنند قدرتی در این کلمات وجود دارد که از آنها محافظت کرده برکت به زندگی شان خواهد آورد. در نتیجه بدون اینکه فکر کنند جمله های این دعا را (پشت سر هم) تند تند تکرار می کنند. آیا عیسی می خواست ما به این شکل از این دعا استفاده کنیم؟ توضیح دهید.

۱۰. چگونه این دعا می تواند همانند راهنمایی به ما کمک کند تا بهتر دعا کنیم؟از دعای عیسی مانند الگویی استفاده کرده در پایان با هم دعا کنید.

حتی می توانید در دعا با استفاده از کلمات خودتان ایده های عنوان شده در دعای ربانی را به کار گیرید

۲۵. "همیشه دعا کنید و دلسرد نشوید"

بحث ابتدایی:

فکر می کنید چرا برای خدا ایمان ما مهم است؟

لوقا ۱۸: ۱- ۸ را بخوانید.

۱. چرا عیسی این مَثَل را تعریف کرد؟ (آیۀ ۱)

آیا زمانیکه جواب دعای خود را بلافاصله نمی گیرید دلسرد می شوید؟

۲. این مثل در مورد قاضی و بیوه زنی است. عیسی قاضی را چگونه توصیف می کند؟ (آیۀ ۲)

۳. بیوه زن از قاضی چه می طلبد؟ (آیۀ ۳)

در زمان عیسی بیوه زنان از هیچ گونه قدرتی برخوردار نبودند. مردان شرور می توانستند به راحتی از آنها سواستفاده کنند. در این داستان، بیوه زن که دستش به هیچ جایی بند نبود، بدون اهمیت دادن به مردم یا داشتن ترس از خدا، به نزد قاضی می رود. اگر امروز این اتفاق می افتاد آیا جای امیدی برای این بیوه زن وجود می داشت که قاضی کمکش کند؟

۴. در ابتدا قاضی به او اهمیت نداد ولی بالاخره تسلیم خواست او شد. چرا؟ (آیات ۴و ۵)

۵. آیات ۵و ۶ را دوباره بخوانید. عیسی صحبت خود را از قاضی که بی عدالتی به خرج داد بسوی خدا بر می گرداند. آیا خدا مانند این قاضیِ ناحق است یا از او متفاوت می باشد؟

از آنچه از خدا می دانید، توضیح دهید که فرق خدا و این قاضیِ ناحق در چیست؟

۶. چه کسانی نیازهای خود را به خدا ابراز می کنند (آیۀ ۷)؟ آنها چند بار نزد خدا می آیند؟

خدا با آنها چکار خواهد کرد؟ (آیۀ ۸) چقدر زود خدا عدالت را در حق آنها اجرا خواهد کرد؟

۷. در آخرِ این مثل، عیسی چه پرسید؟ (آیۀ ۸)

فکر می کنید چرا عیسی این سوال را کرد؟

۸. بیایید به آیۀ ۱ برگردیم. به چه دلیل عیسی این مثل را تعریف کرد؟

آیا این مثل به شما کمک می کند تا با اطمینانِ بیشتری دعا کنید؟

۹. در پایان، عبرانیان ۴: ۱۴- ۱۶ را بخوانید. حال در سکوت برای چند لحظه به این آیات فکر کنید، سپس افکار خود را با گروه در میان بگذارید.

کلمات زیر را به آرامی بخوانید و به هدیۀ باارزشی که خدا در عیسی مسیح به ما داده است فکر کنید:

ما که به عیسی مسیح بعنوان نجات دهنده ایمان داریم می دانیم که او شرم را از ما برداشته و بوسیلۀ حیات خود، که برای گناه ما قربانی کرد، ما را با خدا آشتی داده است. زمانی که دعا می کنید این مساله را بیاد داشته باشید. هیچ کس بخاطر پارسایی و صالحیت خود نیست که نزد خدا می آید. اگر به قربانیِ عیسی مسیح ایمان داشته باشیم، آن زمان است که می توانیم به خدا نزدیک شویم. حال می توانیم با ایمانی قوی به اینکه خدا حقیقتاً ما را دوست دارد و دعاهای ما را می شنود، دعا کنیم. او مانند قاضیِ ناحق نیست. او می خواهد که با اطمینان و جسارت دعا کنیم چون او واقعاً نیکوست!

حال، چه نیازی دارید که می خواهید در گروه برای آن دعا کنید؟

۲۶. برای شناخت خدا باید وقت گذاشت

بحث ابتدایی:

شما معمولاً برای چه چیزهایی دعا می کنید؟

لوقا ۱۰: ۳۸- ۴۲ را بخوانید.

۱. دوباره به آیۀ ۳۸ نگاه کنید. مرتا مشغول انجام چه کاری بود؟ به نظر شما آیا مهمان نوازی یکی از راههایی است که از طریق آن محبت خود را به دیگران نشان می دهیم؟ خواهرش مریم چکار می کرد؟ (آیۀ ۳۹)

۲. آیۀ ۴۰ را دوباره بخوانید. مرتا چطور فکر می کرد؟ نگرانی او از چه بود؟

او به عیسی چه گفت؟ فکر می کنید در مورد خواهرش چه حسی داشت؟

۳. حال آیات ۴۱- ۴۲ را بخوانید. عیسی به مرتا خاطرنشان می کند که چیزهای بسیاری باعث دلواپسی و اضطراب او شده است. در عوض این نگرانی ها برای او چند چیز لازم است؟ و آن چیست؟ فکر می کنید کدامیک از اینها برای عیسی مهم بود: خوردن شام خوشمزه یا درمیان گذاشتن کلمات حیات ابدی باقلبهای گرسنه؟

۴. متی ۵: ۶ را بخوانید. مریم چگونه نشان می دهد که گرسنه و تشنۀ عدالت است؟ طبق این آیه، او چه چیزی دریافت خواهد کرد؟

۵. شما بیشتر به کدامیک از این دو زن شباهت دارید؟ آیا توقّعات و نگرانی های این زندگی به راحتی حواس شما را پرت کرده نگران می سازد یا اینکه می توانید این نگرانی ها را کنار گذاشته با عیسی وقت بگذرانید؟ آیا واقعاً گرسنه و تشنۀ این هستید که با او صحبت کنید و از کلامش یاد بگیرید؟

۶. عیسی هم اغلب اوقات در تنهایی به پدرش وقت داده، دعا می کرد. مرقس ۱: ۳۵- ۳۹ را بخوانید. عیسی در چه زمانی از روز دعا کرد؟ او برای دعا کجا رفت؟

فکر می کنید چرا او این زمان و مکان را انتخاب کرد؟ چقدر مهم است که ما هم طریقی را پیدا کنیم که درِ این دنیا را بر خود بسته، در خلوت و تنهایی با خدا صحبت کنیم؟

۷. چه کسانی برای پیدا کردن عیسی آمدند؟ (آیۀ ۳۶) آنها به او چه گفتند؟ (آیۀ ۳۷)

انبوه جمعیت اغلب اوقات دور و بر عیسی را می گرفتند. آیا فکر می کنید پیدا کردن زمانی که بتواند در خلوت به خدا دعا کند برایش آسان بود؟

۸. اگر شما در شهر بزرگ یا در خانواده ای پر جمعیت زندگی می کنید، شاید برای شما هم پیدا کردن وقت و مکان مناسب برای دعا راحت نباشد.

آیا وقت دادن به او آنقدر برای شما مهم است که بخواهید بعضی چیزها را قربانی کنید تا بتوانید دعا کنید؟

۹. آیات زیاد دیگری هم وجود دارند که نشان می دهند عیسی هم در تنهایی و هم با شاگردانش دعا می کرد. لوقا ۶: ۱۲- ۱۳ را بخوانید. در آیۀ ۱۳ عیسی چه کار مهمی انجام داد؟ قبل از انتخاب کردن او چکار کرد؟ (آیۀ ۱۲)

قبل از تصمیم گیری های مهم، آیا شما هم به دعا وقت اختصاص می دهید تا در تنهایی با خدا صحبت کرده حکمت و صلاح او را بطلبید؟

۱۰. لوقا ۵: ۱۵- ۱۶ را بخوانید. چرا مردم، گروه گروه به سراغ عیسی می آمدند؟

تصور کنید برای عیسی چقدر خسته کننده بود که هر روز به این مردم خدمت کرده به نیازهایشان رسیدگی کند. در چنین زمانهایی برای تازه کردنِ روح و جسم خود او چکار می کرد؟ (آیۀ ۱۶) اگر عیسی که بی گناه بود احتیاج داشت در تنهایی با خدا دعا کند، آیا فکر می کنید ما هم از همین نیاز برخورداریم؟

۱۱. به زندگی خود فکر کنید. برای شما چقدر اهمیت دارد که در تنهایی با خدا باشید؟ آیا گاهی لازم است تلویزیون و تلفن را خاموش کنید تا در سکوت و آرامش بتوانید دعا کرده به کلام او فکر کنید؟

حتماً تا حالا متوجۀ این مساله شده اید که عیسی قانون خاصی را برای اینکه چند بار و برای چه مدت باید دعا کرد تایین نکرده است. آیا بخاطر اینکه او را دوست دارید و می خواهید او را بشناسید است که به حضور او می آیید؟ آیا چون می دانید به او احتیاج دارید است که به حضور او می آیید؟ آیا واقعاً گرسنه و تشنۀ او هستید؟

حال برای مدتی فکر کرده دعا کنید ببینید برای اینکه بتوانید خدا را بهتر بشناسید در زندگی خود چه تغییراتی را لازم است انجام دهید.

۲۷. مردمی با ایمان باشید

ایمان داشته باشید که عیسی آمد تا مردم را از مرضها و اسارتهای شریر آزاد سازد

بحث ابتدایی:

آیا تا حالا برای شفای کسی دعا کرده اید؟ یا در جایی حضور داشته اید که برای شفای کسی دیگران دعا کرده باشند؟ تجربۀ خود را تعریف کنید.

مقدمه: زمانی که عیسی بر روی این زمین زندگی می کرد، بخش بزرگی از خدمت او این بود که مریضها را شفا داده ارواح ناپاک را از مردم اخراج کند. این آیات را بخوانید: متی ۴: ۲۳- ۲۵؛ متی ۱۰: ۱؛ متی ۱۰: ۵- ۸؛ و متی ۱۵: ۲۹- ۳۱

در چندین موارد مختلف در طول اناجیل می خوانیم که عیسی مردم زیادی را شفا داد. هر یک از این داستانها، همانند شخصیتهایی که در آن وجود دارند از هم متفاوت می باشند. درس این هفته به یکی از این وقایع که هم در انجیل متی و هم در مرقس آمده است نگاه می کند.

متی ۱۷: ۱۴- ۲۱ را بخوانید.

۱. وضعیت پسر این مرد را توصیف کنید. (آیۀ ۱۵) برای اینکه پسرش شفا پیدا کند، پدر چکار کرد؟ (آیۀ ۱۶) آیا پسرش شفا پیدا کرد؟ چرا نه؟

۲. به آیۀ ۱۷ نگاه کنید. عیسی مردم آن نسل را چه نامید؟ چرا آنها را اینطور توصیف کرد؟

۳. در آیۀ ۱۸ عیسی چکار کرد؟

۴. در آیۀ ۱۹، شاگردان در خلوت از عیسی سوال می کنند که چرا نتوانستند ارواح را اخراج کنند. در آیۀ ۲۰ عیسی به آنها چه جواب داد؟

برای جابجا کردن کوهها، عیسی گفت چقدر ایمان لازم است؟

۵. حال به آیۀ ۲۱ نگاه کنید. (این آیه را بعنوان پاورقی هم می توان نوشت). عیسی گفت در برخورد با شرایط خاص لازم است چه کاری انجام دهیم؟

۶. حال همین داستان را در انجیل مرقس ۹: ۱۷- ۲۹ بخوانید. مرقس در گزارش خود، صحبتی که عیسی با پدر این پسر داشت را هم ثبت کرده است.

آیات ۲۰- ۲۴ را دوباره بخوانید. در آیۀ ۲۲ پدر چه درخواستی می کند؟ آیا فکر می کنید ایمان او زیاد است؟

۷. حال جواب عیسی را در آیۀ ۲۳ بخوانید. آنچه عیسی در اینجا می گوید، با آنچه که به شاگردانش در متی ۱۷: ۲۰ گفت چقدر شباهت دارد؟ (برگردید و این آیه را دوباره بخوانید)

۸. پدر بلافاصله چه می گوید؟ (آیۀ ۲۴) آنچه عیسی در آیۀ ۲۳ به او گفت، چگونه کمکش کرد تا از شک به ایمان برسد؟

۹. آیۀ ۲۴ را دوباره بخوانید و دقت کنید چطور این پدر در کمال فروتنی می پذیرد که به کمک عیسی نیاز دارد. آیا در زندگی شما هم شرایطی پیش آمده است که خواسته باشید ایمان بیاورید ولی با شکّها روبرو شدید؟ آیا عیسی آن مرد را بخاطر شکّی که داشت توبیخ کرد، یا اینکه برای همان ایمان ضعیفش برایش احترام قائل شد؟ (به آیات ۲۵- ۲۷ نگاه کنید)

از این موارد چه می توانیم یاد بگیریم؟

۱۰. آیات ۲۸ و ۲۹ را دوباره بخوانید، به پاورقی آیۀ ۲۹ هم دقت کنید. این آیه را به آیۀ ۲۱ (پاورقی) در متی ۱۷ مقایسه کنید.

حال بیایید آنچه که در مورد شفا از این دو متن یاد گرفتیم را دوباره مرور کنیم.

- ارتباط شفا و ایمان چیست؟ (همچنین عبرانیان ۱۱: ۶ را بخوانید)

- برای اینکه خداوند آنچه که غیرممکن است را از طریق ما به انجام برساند چقدر ایمان لازم است؟ (متی ۱۷: ۲۰)

- فکر می کنید چرا بعضی از شفاها دشوارتر از بقیه می باشند؟ فکر می کنید زمانیکه جواب دعا را بلافاصله دریافت نمی کنیم، چرا مهم است که در دعا و روزه بمانیم؟ (متی ۱۷: ۲۱-پاورقی)

- زمانیکه شک به سراغ ما می آید باید چکار کنیم؟ (مرقس ۹: ۲۴)

زمانیکه برای مردم دعا می کنیم ولی شفا پیدا نمی کنند باید چکار کنیم؟

اگر در تجربۀ خود دیده ایم که مریضی شفا پیدا نکرده است از دعا کردن دست نکشیم. مریضهای زیادی از طریق دعا شفا یافته اند. در کتاب مقدس آیات زیادی وجود دارد که ما را تشویق می کند برای مریضان و کسانیکه در بند و اسارت ارواح ناپاک هستند دعا کنیم. اغلب بخاطر اینکه دعا نمی کنیم معجزه ای هم نمی بینیم. دعای پدر را که در مرقس ۹: ۲۴ آمده است دعا کنید. سپس با ایمان برای شفا و رهایی کسانیکه در احتیاج هستند دعا کنید. کلمات عیسی در متی ۱۷: ۲۰ و مرقس ۹: ۲۳ را بطور مرتب مرور کنید.

زمانیکه جمع می شوید برای احتیاجاتی که دارید دعا کنید.

«پس چنانکه در همه چیز ممتازید
- و در محبتتان به ما-
پس در این فیضِ بخشندگی نیز
گوی سبقت را بربایید.»
۲ قرنتیان ۸: ۷

بخشندگی

«از هر لحاظ به شما نشان داده ام که باید چنین سخت کار کنیم تا بتوانیم ضعیفان را دستگیری نماییم، و سخنان خود خداوند عیسی را به یاد داشته باشیم که فرمود: "دادن از گرفتن فرخنده تر است."»

عیسی به ما یاد داد که نگران فردا نباشیم و همچنین فرمود که پیروانش باید با سخاوت ببخشند.

در بخشندگی برکت زیادی وجود دارد. آنانی که یاد گرفته اند ببخشند با این کار دو چیز را نشان می دهند. اول اینکه حقیقتاً به فکر نیازهای افراد دیگر هستند. و دوم، به خدا بیشتر اعتماد دارند تا به دارایی شان.

زمانی که در مورد دادن و بخشندگی صحبت می کنیم باید انتظار داشته باشیم که روح القدس تعلیمات عیسی را به یاد ما بیاورد. ما پیروان عیسی هستیم و او همان کسی است که حیات خود را برای نجات ما داد. خدا می خواهد طریق زندگی را از عیسی یاد بگیریم چون او در حقیقت خدا را به ما نشان داد و حال ما فرزندان او هستیم.

در زمان بازگشت عیسی، آیا او پیروان خود را در حال انباشتن مال و اموال خود و نگران از آینده شان خواهد یافت، یا اینکه خواهد دید پیروانش با دست و دلی باز به نیازهای همنوعانشان رسیدگی می کنند؟ برای عیسی این مساله کاملاً واضح است: یا پول ارباب ماست یا خدا- ما نمی توانیم هر دو را خدمت کنیم.

مطالعات این بخش به ما کمک خواهد کرد تا همانند پدر آسمانی خود باشیم.

۲۸. در زمان بخشندگی بیوه زن را مد نظر داشته باشید

بحث ابتدایی:

گاهی اینطور فکر می کنیم که اگر ثروتمند شویم (برای مثال برندۀ بلیط لاتاری گردیم) آن موقع به افرادی سخاوتمند تبدیل خواهیم شد. اگر در نداری سخاوتمند نیستیم آیا فکر می کنید زمانی که ثروتمند شدیم خود به خود سخاوتمند خواهیم بود؟ دلیل خود را توضیح دهید.

مرقس ۱۲: ۴۱- ۴۴ را بخوانید.

۱. زمانی که جمعیت در صندوق بیت المال معبد پول می انداختند چه کسانی آنها را تماشا می کردند؟ (آیۀ ۴۱)

۲. چه کسی بیشترین مبلغ را در صندوق انداخت؟

۳. چه کسی کمترین مبلغ را در صندوق انداخت؟ (دقت کنید: ارزش این دو سکه کمتر از یک سِنت بود)

۴. آیا فکر می کنید این مبلغ در حفظ نگهداری معبد تاثیر به سزای می گذاشت؟

آیا به چشم انسانهای دیگر این مبلغ ناچیز مورد احترام و قابل ستایش بود؟

آن روز، توجه مردم بیشتر به کدام هدایا بود؟

۵. عیسی چه کسانی را صدا زد تا آمده شاهد آنچه می دید شوند؟ (آیۀ ۴۳)

۶. از نظر عیسی آن روز بیشترین هدیه را چه کسی اهدا کرد؟ (آیات ۴۳- ۴۴)

۷. در این متن آیا صحبت عیسی در مورد این است که همۀ ما باید آخرین سکه های باقی مانده مان را هدیه کنیم؟ بعنوان ایمانداران عیسی مسیح، آیا خدا ما را بر اساس مقدار هدیه ای که اهدا می کنیم قبول می کند؟

اگر ما قادر به خریداریِ نجاتِ خود نیستیم، پس در این داستان عیسی سعی دارد چه درسی به شاگردانش یاد دهد؟

به نظر شما اگر هدیه دادن با قربانی همراه باشد ارزش بیشتری دارد؟

بیاد داشته باشید.

عهد جدید به ما یاد می دهد که هیچ کس نمی تواند با پول نجات و رستگاریِ خود را خریداری کند. ما نمی توانیم به خدا رشوه بدهیم. اگر هدیۀ نجات را او به ما ارزانی نکند همۀ ما انسانهای گمگشته ای هستیم. زمانی که توبه کرده به عیسی مسیح ایمان می آوریم خدا هدیۀ رحمت و حیات ابدی را مجانی به ما هدیه می کند. عیسی همان برۀ خداست که بخاطر قربانی شدن برای گناهان ما هدیۀ حیات ابدی را به ما ارزانی کرد.

۸. خدا بدون پول این کائنات را آفرید، پس یک میلیون دلار هیچ تاثیری بر او نخواهد گذاشت. به مرقس ۱۲: ۳۰ مراجعه کنید و ببینید خدا از کسانیکه از او پیروی می کنند چه انتظاری دارد؟

زمانیکه سخاوتمندانه هدیه می دهیم این عمل چگونه نشان می دهد که ما با تمام قلب خدا را دوست داریم؟

۹. برای اینکه ببینیم چه کسان دیگری با تمام وجود هدیه دادند می توانیم دوم قرنتیان ۸: ۱-۵ را بخوانیم. کلیسای مقدونیه تحت چه شرایطی هدیه دادند؟ (آیۀ ۲ را دوباره بخوانید)

۱۰. در زمان دادن آنها چه احساسی داشتند؟ (آیۀ ۲) آیۀ ۳ در مورد مبلغ و چگونگی هدیه ای که دادند چه می گوید؟

اینگونه بخشندگی چگونه نشان داد که آنها از اینکه خدا به فکرشان است مطمئن بودند؟

۱۱. آیۀ ۴ را دوباره بخوانید. طرزفکر آنها در رابطه با کمک کردن به ایماندارانِ محتاج چه بود؟

۱۲. در کنار پول چه چیزِ دیگری دادند؟ (آیۀ ۵) معنی "خویشتن را... تقدیم داشتند و سپس هدیه را" چیست؟

۱۳. تصور کنید شما هم یکی از آن ایماندارانی هستید که این هدیه را دریافت کرده اید. زمانی که بشنوید تحت چه شرایطی این هدیه داده شده است چه احساسی به شما دست خواهد داد؟ چگونه چنین هدیه ای قلب دهنده و دریافت کننده را با هم متحد می گرداند؟

۱۴. بخشندگی خود را با آن بیوه زن و همچنین کلیسای مقدونیه مقایسه کنید. آیا شما هم آزادانه و با شادی هدیه می دهید؟ آیا شما از تمام آنچه که دارید، چه اضافی و چه آنچه که برای ادامۀ زندگی خودتان لازم دارید می بخشید؟

۱۵. آیا شما فقط پول می دهید، یا همراه هدیه تان وجودِ خودتان را هم تقدیم می کنید؟ آیا برای مردم یا پروژه هایی که پول می دهید دعا هم می کنید؟ این عملکرد فکر می کنید چگونه کمک خواهد کرد تا روح محبت و دلسوزی برای همدیگر در بدن مسیح بیشتر شود؟

از خدا بخواهید به شما کمک کند تا در بخشندگی رشد کنید. از همین امروز شروع کرده شادی و آزادی ای که در نتیجۀ داشتن دست و دلی باز نسبت به خدا و دیگران

حاصل می آید را تجربه کنید.

این آیات در مورد بخشندگی است که بهتر است از بر کنید:

«به یاد داشته باشید که هر که اندک بکارد، اندک هم خواهد دروید، و هر که فراوان بکارد، فراوان هم بر خواهد داشت. هر کس همان قدر بدهد که در دل قصد کرده است، نه با اکراه و اجبار، زیرا خدا بخشندۀ شادمان را دوست می دارد. و خدا قادر است هر نعمت را برای شما بس فزونی بخشد تا در همه چیز همواره همۀ نیازهایتان برآورده شود و برای انجام هر کار نیکو، به فراوانی داشته باشید.» ۲ قرنتیان ۹: ۶- ۸

۲۹. خدا را دوست داشته باش، نه پول را

بحث ابتدایی:

عیسی فرمود: «دادن از گرفتن فرخنده تر است.» (اعمال رسولان ۲۰: ۳۵) آیا به این گفته ایمان دارید؟ چرا بله، چرا خیر؟

مرقس ۱۰: ۱۷- ۳۱ را بخوانید.

۱. آیۀ ۱۷ را بخوانید. مرد از عیسی چه سوال کرد؟ دقت کنید چگونه به سراغ عیسی آمد. این نشانگر چیست؟

۲. آیات ۱۸- ۲۰ را بخوانید. از نظر عیسی زمانی که آن مرد او را «نیکو» خواند، منظورش چه بود؟

پس از این، عیسی به چندین مورد از احکامی که موسی در عهد عتیق داده بود اشاره می کند. قصد او عنوان کردن تمام احکام نیست بلکه به چند نمونه اشاره می کند. در مقابل این، آن مرد چه پاسخی داد؟

۳. حال آیۀ ۲۱ را بخوانید. عیسی چه احساسی نسبت به او داشت؟ اگر او تمام این احکام را از کودکی به جا آورده بود، پس چرا هنوز یک جای کار ایراد داشت؟

چرا عیسی به او گفت که لازم است همۀ اموالش را فروخته و به فقرا بدهد؟ اگر حیات ابدی قابل خریدن نیست بلکه هدیه ای است مجانی از طرف خدا، پس مفهوم آنچه باید انجام می داد چه بود؟

۴. عیسی به او گفت اگر همۀ اموالش را فروخته به دیگران ببخشد چه چیزی بدست خواهد آورد؟ (آیۀ ۲۱) در آیۀ ۲۱ عیسی به او گفت چه کار دیگری باید انجام دهد؟

آیۀ ۲۲ را بخوانید. آن مرد نسبت به گفتۀ عیسی چه عکس العملی نشان داد؟

۵. به متی ۶ مراجعه کرده آیات ۱۹-۲۱ را بخوانید. اگر گنج او در آسمان بود، پس دلش باید کجا می بود؟ اگر دلش در آسمان می بود، آیا از دست دادن اموال دنیوی برایش دشوار می بود؟ فکر می کنید دل این مرد جوان کجا بود؟

۶. در مرقس ۱۰ گفتگوی عیسی با شاگردانش را دوباره در آیات ۲۳- ۲۷ بخوانید. فکر می کنید چرا عیسی گفت ورود به ملکوت خدا برای ثروتمندان دشوار است؟ (آیۀ ۲۳)

۷. در آیات ۲۴ و ۲۵ عیسی از فن اقرار برای اظهار کردن بیانیه ای قوی استفاده می کند. (اگر کتاب مقدس شما در این رابطه پاورقی دارد آنرا بخوانید. )

حال برای اینکه متوجۀ آنچه او می گوید شوید متی ۶: ۲۴ را بخوانید. چرا داشتن مال زیاد اغلب باعث می شود که افراد نتوانند خدا را با تمام دل خدمت کنند؟

۸. دوباره به مرقس ۱۰ آیات ۲۶- ۲۷ نگاه کنید. شاگردان خیلی ناامید می شوند. شاید آنها فکر می کنند اگر نتوانند به ثروتمندان و افراد شاخص خدمت کنند پس با این حساب به هیچ کس دیگری هم نخواهند توانست خدمت کنند.

عیسی در آیۀ ۲۷ چه جوابی به آنها می دهد؟ آیا خود ما- چه ثروتمند و چه فقیر- می توانیم خود را نجات دهیم؟

۹. آیا فکر می کنید ممکن است کسی با وجود داشتن پول کم هنوز بجای خدا پولش را خدمت کند؟

به اول تيموتيوس ۶: ۶-۱۰ مراجعه کنید. طبق آیۀ ۶ چه چیزی «سود عظیم» قلمداد می شود؟ اگر کسی سودای ثروتمند شدن داشته باشد چه اتفاقی برایش می افتد؟ (آیۀ ۹)

۱۰. مطابق آیۀ ۱۰، ریشۀ همه گونه بدی چیست؟ آیا منظور این آیه این است که داشتن پول بد است؟ آیا مشکل اصلی خودِ پول است یا قلب کسی است که یا پول دارد و یا اینکه می خواهد پول داشته باشد؟

توجه: ما باید مواظب باشیم که دیگران را قضاوت نکنیم. فقط صرف اینکه شخصی پول زیادی دارد به این معنی نیست که او پول-دوست است و یا اعتمادش بر پول زیادش است. همچنین اگر شخصی فقیر باشد لزوماً به این معنی نیست که دلش از عشق به پول آزاد است. هر یک از ما باید اجازه دهد خدا قلبهایمان را بیازماید و به ما نشان دهد آیا او را دوست داریم و جای اول را به او می دهیم یا چیز دیگر.

۱۱. به فیلیپیان ۴: ۱۰ -۱۳ مراجعه کنید. در آیۀ ۱۲ پولس رسول می گوید چه سرّی را آموخته است؟ قوت چنین زیستن را از کجا بدست آورده بود؟ (آیۀ ۱۳)

۱۲. به مرقس فصل ۱۰ برگشته و آیات ۲۸- ۳۱ را بخوانید. پطرس به عیسی چه می گوید؟

عیسی به پطرس می گوید در عوض تمام آنچه که از دست داده بودند چه چیزی دریافت خواهند کرد؟

۱۳. با مطالعۀ این آیات، آیا خدا در مورد روش زندگی شما با قلبتان صحبت کرده است؟ آیا در زندگی از پولدوستی آزادید؟ آیا سِّر قناعت در هر شرایط را می دانید؟

۱۴. عیسی به مرد ثروتمند گفت که تمام دارایی اش را فروخته به دیگران بدهد. فکر می کنید دادن یا بخشندگی چگونه به ما کمک می کند که در زندگی پول دوست نباشیم؟خدا به شما نشان می دهد چکار باید بکنید؟

حال برای چند لحظه در این رابطه دعا کنید.

خوب می شود این آیات را از بر کنید. عبرانیان ۱۳: ۵- ۶

زندگی شما بَری از پولدوستی باشد و به آنچه دارید قناعت کنید، زیرا خدا فرموده است: «تو را هرگز وا نخواهم گذاشت، و هرگز فراموش نخواهم کرد.» پس با اطمینان می گوییم: «خداوند یاور من است، پس نخواهم ترسید. انسان به من چه تواند کرد؟»

۳۰. گنج خود را در آسمان بیندوزید

بحث ابتدایی:

آیا نگران آینده هستید و فکر می کنید چطور می توانید نیاز خود و خانواده تان را فراهم سازید؟ چه چیزی می تواند جلوی نگرانی شما را بگیرد؟

لوقا ۱۲: ۱۳- ۳۴ را بخوانید.

۱. مردی که در میان جمعیت بود از عیسی چه سوال کرد؟ (آیۀ ۱۳) آیا آنچه او گفت را عیسی انجام داد؟ (آیۀ ۱۴)

۲. در آیۀ ۱۵ عیسی در رابطه با چه مورد بخصوصی هشدار می دهد؟ عیسی گفت زندگی انسان از چه چیزی تشکیل نمی شود؟ (آیۀ ۱۵)

از کجا متوجه می شویم که در زندگی طمع می کنیم؟ آیا امکان دارد بجای اینکه اجازه دهیم طمع ما را کنترل کند نسبت به آن نابینا باشیم؟

۳. عیسی مَثَل مرد ثروتمند را تعریف می کند. آن مرد چه برنامه ریزی ای کرده بود؟(آیات۱۶- ۱۹) خدا گفت چه اتفاقی برای او می افتد؟ (آیۀ ۲۰)

در نظر داشته باشید...

مرد ثروتمند گمان کرده بود که خدا بخاطر این به او برکت داده است که او فقط به فکر خودش باشد نه دیگران. او هرگز نیاندیشید که خدا به محصولش برکت داده بود تا او به کسانیکه چیزی ندارند بدهد. او برکت خدا را فقط برای خودش خرج می کرد.

در عهد عتیق می خوانیم که خدا به یهودیان یاد داده بود که باید خوراک خود را با گرسنگان تقسیم کنند، به کسانیکه خانه ندارند جا و مکان بدهند، و به کسانیکه لباس ندارند لباس بدهند (اشعیا ۵۸: ۷) . فکر می کنید چرا مرد ثروتمند این فرمانها را فراموش کرد؟ آیا او از دلش در مقابل طمع محافظت می کرد؟

زمانیکه خدا به شما بیش از معمول برکت می دهد، آیا هرگز سوال می کنید چرا به شما بیشتر داده است؟

۴. در آیۀ ۲۱ عیسی هشدار دیگری می دهد. این آیه را با استفاده از کلمات ساده بازگو کنید. با هم گفتگو کنید که ایماندارانی که در این کشور زندگی می کنند چطور می توانند با تقسیم کردن برکات خدا در میان دیگران محبت خدا را نشان دهند.

۵. آیات ۲۲- ۳۴ را دوباره بخوانید. عیسی گفت چه کسانی نگران لباس و خوراک هستند؟ (آیۀ ۳۰) چرا پیروان عیسی نباید نگران این چیزها باشند؟ (آیات ۲۷- ۲۸) او پیروانی را که نگران و مضطرب می شوند چه می خواند؟ (آیۀ ۲۸)

۶. در آیۀ ۳۲ عیسی پیروانش را چه می خواند؟ چرا از این اصطلاح استفاده می کند؟ آیا بخشندگیِ خداوند باعث آزارش می باشد؟ (آیۀ ۳۲)

۷. عیسی گفت باید برای خود چه نوع کیسه هایی فراهم کنیم؟ (آیۀ ۳۳) بعد گفت "گنجهایی که در آسمان" داریم از چه دو چیزی در امان هستند؟

عیسی ما را به عمل وا می دارد. چگونه می توانیم در آسمان برای خود کیسه فراهم کنیم؟ (آیۀ ۳۳)

۸. آیۀ ۳۴ را دوباره بخوانید. معنی این آیه چیست؟

۹. آیا شما هم گاهی نگران آینده می شوید، آیا نگرانید که چه اتفاقی برای شما خواهد افتاد؟ این آیات در مورد خدا و محبت و توجه اش نسبت به شما چه چیزی به شما یاد داده است؟

۱۰. به زندگی خود فکر کنید. آیا می خواهید "برای خدا ثروتمند" باشید؟ چطور می توانید کار انبار کردن ثروت در کیسه های آسمان را شروع کنید؟

بعنوان یک گروه دعا کنید تا از دید خدا انسانهایی ثروتمند قلمداد شوید.

«خدایا، دل پاک در من بیافرین
و باطنم را با روح راستی تازه گردان.»
مزمور ۵۱: ۱۰

خدا را با دلی پاک خدمت نما

«خوشابحال پاک دلان، زیرا ایشان خدا را خواهند دید.» متی ۵: ۸

رهبران مذهبی آن زمان، فریسیان، از عیسی متنفر بودند زیرا او ریاکاریشان را فاش می کرد. آنها ماسکِ مذهب را بر چهره می گذاشتند تا مردم را فریب دهند ولی قلبشان ناپاک بود. ایشان وانمود می کردند که خدا را می شناسند اما در اصل نمی دانستند خدا در حقیقت از آنها چه می خواهد.

اگر متوجه نباشیم که خدا به قلب انسان نگاه می کند ما هم درست شبیه فریسیان خواهیم شد. پیروی کردن از عیسی مسیح به این معنی نیست که اعمال ظاهری مذهبی را به نمایش بگذاریم. بلکه آن در قلب هر شخص شروع می شود. هر روز در افکار ما چه می گذرد؟ آیا با شهوت، خشم و نفرت، یا حسادت و طمع زندگی می کنیم؟ آیا می خواهیم مردم به ما نگاه کرده اعمالِ ما را تمجید کنند؟ آیا می خواهیم برای نفع شخصی از مردم سواستفاده کنیم؟ آیا پول برای ما همانند بُت پنهان است؟ ما معمولا در مورد چه چیزهایی فکر می کنیم؟

چگونه می توانیم افرادی پاک دل باشیم؟ خدا را شکر بخاطر خبر خوشِ عیسی مسیح. او گناهان ما را می آمرزد و روح القدس را عطا کرده راههای خود را به ما یاد می دهد. زمانی که در فیض او زندگی کنیم برای ما هر روز تبدیل به روزی جدید خواهد شد. یاد خواهیم گرفت که همانند او دوست داشته باشیم و با اینکار در این دنیا به "نور و نمک" تبدیل خواهیم شد. برای هر شرایطی می توانیم محبت و زیبایی خدا را همراه خود بیاوریم.

دروس این بخش ما را در سفری که بسوی قدوسیت شروع کرده ایم کمک خواهند کرد.

۳۱. پاک دل باشید

در برابر خدا چه چیزی است که حقیقتاً انسان را نجس و ناپاک می سازد؟

بحث ابتدایی: به نظر شما چه چیزهایی می توانند انسان را نجس سازند؟

مرقس ۷: ۱- ۲۳ را بخوانید.

دقت کنید: در زمان عیسی فریسیان رهبران مذهبی بودند. آنها با دقت زیاد از فرامین موسی و سایر قوانین اطاعت می کردند و در جامعه همه برای ایشان احترام زیادی قایل می شدند. اما عیسی ورای این نمایش ظاهری را دیده می دانست در حقیقت چه چیزی در قلبشان می گذرد.

۱. فریسیان از چه چیزی ناراحت بودند؟ (آیات ۱- ۵) فکر می کنید چرا این مساله آنها را ناراحت کرده بود؟

دقت کنید: بحث و صحبت فریسیان در مورد شست و شوی معمولی دستها جهت تمیز کردن کثیفی نبود. در آن زمان هنوز کسی از میکروب و جرمها چیزی نمی دانست! صحبت در مورد سنت است- عادت مذهبی ای که آنها را از نظر مذهبی "پاک" قلمداد می کرد.

در آیۀ ۶ عیسی فریسیان را چه می خواند؟

چرا او به این شکل ایشان را خطاب می کند؟

۲. آیات ۹- ۱۳ را دوباره بخوانید. در این آیات عیسی با نمونه ای که می آورد نشان می دهد فریسیان به سُنتهای خویش بیشتر از قوانین خدا احترام می گذارند. موسی (در ده فرمان) به مردم گفته بود چکار کنند؟

سُنتهای فریسیان چگونه مانع می شد که مردم بطور حقیقی به والدین خود محبت کرده به ایشان احترام بگذارند؟

۳. آیات ۱۴- ۲۰ را دوباره بخوانید. برای رهبران یهود پاک بودن به این معنی بود که مواظب باشند آنچه که قانون موسی آنها را از خوردن و یا دست زدن به آن ممنوع کرده بود بطور دقیق دنبال کنند. همچنین آنها باید از تمام فرمانها اطاعت می کردند. در این آیات، عیسی با دید جدیدی به مسالۀ پاک و نجس بودن نگاه می کند.

طبق گفتۀ عیسی چه چیزی انسان را ناپاک (نجس) نمی سازد؟ (آیات ۱۵و ۱۸- ۱۹)

طبق گفتۀ او، آنچه که حقیقتاً انسان را ناپاک می سازد از کجا نشات می گیرد؟

۴. آیات ۲۰ -۲۳ را بخوانید. کدامیک از مواردی که در این فهرست آمده است در درون انسان صورت می پذیرد و کدام در عمل؟ ریشۀ همۀ بدی ها کجاست؟

بیایید به چندین آیه که عیسی در مورد گناه و طرز فکر دل و باطن صحبت می کند نگاه کنیم.

۵. متی ۵: ۲۱- ۲۲ را بخوانید. قبلاً به مردم چه گفته شده بود؟ (یعنی اینکه شریعت موسی چه گفته بود؟) عیسی گفت چه چیزی همانند قتل است؟

چند لحظه به این مساله فکر کنید. شباهتِ "عصبانیت و سخنان خشن" با "قتل" چیست؟

۶. حال متی ۵: ۲۷- ۲۸ را بخوانید. شریعت چه گفته بود؟ (آیۀ ۲۷) طبق گفتۀ عیسی زنا چیست؟ (آیۀ ۲۸)

۷. عیسی به ما یاد داد که گناه فقط انجام کارهایی که در ظاهر انجام می دهیم یا آنچه می گوییم نیست. بلکه افکار نادرست، طرزفکر و انگیزه های قلبمان هم جزو آن می باشد. در واقع همۀ اینها از قلب ما نشات می گیرد. شاید کسی را نکُشته باشیم، اما آیا از کسی متنفر هستیم؟ شاید دزدی نکرده ایم، اما آیا به دارایی کسی حسادت ورزیده ایم یا طمع می کنیم؟

۸. مرقس ۷: ۲۱- ۲۲ را بخوانید. از خدا بخواهید که قلب شما را بیازماید و طرزفکر نادرست مخفی شده را به شما نشان دهد. اینها را به او اعتراف کنید و از او بخواهید شما را تمیز کرده و از درون تا بیرون شما را پاک سازد

۳۲. از خمیرمایۀ فریسیان دوری کنید

بحث ابتدایی:

معنی ریاکاری چیست؟ آیا برای شخص ریاکار می توانید احترام قایل شوید؟

لوقا ۱۲: ۱-۳ را بخوانید.

۱. عیسی می گوید "خمیرمایۀ فریسیان" چیست؟

دقت کنید: در زمان عیسی، فریسیان رهبران مذهبی محسوب می شدند. آنها با دقت زیاد از قوانین یهودیت اطاعت می کردند و در جامعه احترام زیادی داشتند. اما عیسی با لحن شدیدی با آنها صحبت می کرد زیرا از آنچه در قلبشان می گذشت آگاهی کامل داشت.

در کتاب مقدس اغلب از خمیرمایه بعنوان سمبول استفاده می شود. گاهی آن سمبول چیزی خوب و گاهی چیزی بد است. اما در هر دو صورت، آن چیز بسیار کوچکی را به تصویر می کشد که می تواند تاثیر بزرگی را بر جا بگذارد. زمانیکه کمی خمیرمایه را به مقدار زیادی خمیر اضافه می کنیم باعث می شود که حجم آن خمیر خیلی بیشتر شود.

فکر می کنید در جمع کوچک یا بزرگ چگونه ریاکاری می تواند همانند خمیرمایه عمل کند؟

۲. در آیات ۲-۳ عیسی اخطار وحشتناکی می دهد. آنرا دوباره بخوانید. شنیدن این کلمات چگونه ریاکاران را به وحشت می انداخت؟

متی ۲۳ را با دقت زیاد بخوانید.

۳. زمانیکه عیسی این کلمات هشدار آمیز را بیان می کرد فکر می کنید چه احساسی داشت؟

۴. آیات ۲-۳ را دوباره بخوانید. فکر می کنید چرا مهم است آنچه که به دیگران تعلیم می دهیم را خودمان به عمل بیاوریم؟ معمولا مردم به کدامیک اهمیت داده از آن پیروی می کنند- تعلیماتمان یا نمونه ای که بر جا می گذاریم؟

اگر از کلام خدا اطلاعات زیادی داشته باشیم ولی مطابق آن زندگی نکنیم فکر می کنید این آگاهی تا چه حد باارزش خواهد بود؟

۵. در آیۀ ۵ عیسی می گوید انگیزۀ فریسیان از اعمالی که انجام می دهند چیست؟

حال به زندگی خودتان فکر کنید. آیا کارهایی هست که آنها را برای "دید عموم" انجام می دهید؟ تا چه حد زندگی شما را ترسِ اینکه دیگران در مورد شما چه فکر می کنند کنترل می کند؟

۶. فریسیان می خواستند بعنوان عالمان، مخطاران و بی عیبان شناخته شوند. به آیات ۸- ۱۲ نگاه کنید. زمانی که ما هم می خواهیم بعنوان افرادی مهم شناخته شویم، کلمات عیسی چطور می تواند به ما کمک کند تا بر آن احساس غلبه پیدا کنیم؟ این کلمات چگونه می تواند به ما کمک کند تا خود را همسطح دیگر اعضای خانوادۀ الهی تلقی کنیم؟

۷. آیات ۲۳- ۲۴ را دوباره بخوانید. به خود و جمعی که دارید فکر کنید. آیا محبت و توجه شما به دیگران خالصانه است، یا اینکه صرفاً بخاطر اطاعت از قوانین مذهبی است که به آنها رحم می کنید و محبت نشان می دهید؟

۸. آیات ۲۷- ۲۸ را دوباره بخوانید. فریسیان در ظاهر خود را به مردم خوب نشان می دادند و با اینکار باطن ریاکار و تبهکارشان را پنهان می نمودند. از چه طریقهای عملی ای می توانیم از "خمیرمایۀ فریسیان از خود محافظت کنیم"؟

۹. اول یوحنا ۱: ۵- ۱۰ را بخوانید (نامۀ یوحنا، نه انجیل). "راه رفتن در نور" و اعتراف کردن به گناهان نزد خدا و دیگران، چگونه می تواند ما را از درون و بیرون پاک نگه دارد؟

۱۰. حال به متی ۲۳ برگردید. از آیۀ ۲۹ تا آخر فصل عیسی فریسیان را بخاطر اینکه پیامبران را کشتند ملامت می کند. خدا پیامبران را فرستاده بود تا مردم خدا را اصلاح کنند و شنیدن کلمات آنها اغلب برای مردم دشوار بود- چون به غرور و اعتبارشان بر می خورد.

با کشتن پیامبران چه نتیجه ای عاید فریسیان می شد؟ (آیۀ ۳۵)

زمانیکه برادران و خواهران ایماندار برای اصلاحمان نکاتی را متذکر می شوند آیا مهم است آنرا بپذیریم و در زندگی پیاده کنیم؟ چرا؟

۱۱. آیات ۳۷- ۳۹ را بخوانید. اشتیاق باطنی عیسی برای پیروانش چیست؟

این کلمات نهاییِ عیسی چگونه در شما این انگیزه را ایجاد می کند تا در زندگی تمام ریاکاری ها را کنار بگذارید؟

۱۲. دعا کرده از خدا بخواهید تا قلب شما را بیازماید و ریاکاری پنهان را برای شما نمایان سازد. آنرا به او اعتراف کرده بخواهید که قلب شما را پاک سازد. بعد از روح القدس بخواهید شما را دوباره پر سازد و به شما قوت بدهد تا نزد خدا و دیگران پاک زندگی کنید.

"خدایا مرا تفتیش کن و از دل من باخبر شو، مرا بیازما و افکار مرا بخوان. ببین آیا خطایی در من هست، و مرا به راه جاودانی هدایت نما.
مزمور ۱۳۹: ۲۳-- ۲۴

۳۳. صلیب خود را برداشته از عیسی پیروی کن

محاسبۀ بهای پیروی از عیسی

بحث ابتدایی:

آیا این گفته را شنیده اید: «اگر زندگی خود را به عیسی بدهی، همه چیز راحت خواهد شد و دیگر هیچ مشکلی نخواهی داشت»؟

آیا فکر می کنید این گفته صحّت دارد؟ توضیح دهید.

حال بیایید ببینیم عیسی در مورد شاگرد بودن چه گفت.

لوقا ۱۴: ۲۵- ۳۵ را بخوانید.

۱. آیۀ ۲۵ را دوباره بخوانید. انبوه جمعیت را در ذهن خود تصور کنید که دنبال عیسی راه افتاده بودند. اکثر معلمین با دیدن آنها خیلی خوشحال می شدند. اما عیسی در آیات ۲۶- ۲۷ به آنها چه کلمات مایوس کننده ای می گوید؟

آیا فکر می کنید عیسی می دانست که بعضی از آن مردم بخاطر آنچه که او می توانست به آنها بدهد به دنبالش راه افتاده بودند؟ توضیح دهید.

۲. آیۀ ۲۶ را دوباره بخوانید. "هر که از پدر و مادر خود نفرت ندارد...." آنچه که مشخص است این است که خدا نمی خواهد ما از پدر و مادر خود نفرت داشته باشیم. در جاهای دیگر از کلام خدا می خوانیم عیسی به ما یاد می دهد که به پدر و مادر خود احترام بگذاریم، موسی هم چنین تعلیم داد. او همچنین به ما یاد می دهد که نسبت به همه محبت داشته باشیم. فکر می کنید منظور عیسی از بکار بردن واژۀ "نفرت" چیست؟

۳. به روابطی که در این آیه اشاره شده است دقت کنید. این افراد را ما بیش از دیگران دوست داریم چون بیش از دیگران به ما نزدیک اند. چرا عیسی، حتی بیش از آنانی که از همه بیشتر دوستشان داریم، باید نفر اولِ زندگی ما باشد؟

۴. آیا شما هم گاهی وقتها از ترس اینکه افراد خانواده چه به شما خواهند گفت یا چه خواهند کرد با تمامی قلب نمی توانید از عیسی پیروی کنید؟ یا شاید می ترسید که در نتیجۀ پیروی از عیسی برای همیشه رابطه تان با آنها قطع شود؟ در این زمینه عیسی به شما چه می گوید؟

۵. آیۀ ۲۷ را دوباره بخوانید. برای مردمی که در زمان عیسی زندگی می کردند شنیدن "بر دوش کشیدنِ صلیب" معنی وحشتناکی داشت. آن به این معنی بود که آنها بطرف مرگ می رفتند. عیسی هم به پیروانش می گوید آنها همانطور که از او پیروی می کنند باید صلیب خود را با خود حمل کنند.

زمانیکه پیروان عیسی برای اولین بار این کلماتِ سخت را شنیدند فکر می کنید چه احساسی داشتند؟

شما در این زمینه چه احساس می کنید؟

۶. برگردید و دوباره به آیۀ ۲۶ نگاه کنید. آخرین چیزی که باید از آن "نفرت" داشته باشیم، یا در مقایسه با عیسی به آن ارزش کمتری بدهیم، چیست؟ این برای شما به چه معنی است؟

به تمام شهدایی که در طول قرنها جان خود را بخاطر عیسی از دست دادند فکر کنید. برای ما آنها چگونه نمونه ای از شاگردان حقیقی می باشند؟

۷. به متی ۱۶: ۲۴- ۲۶ نگاه کنید. شباهت "انکار کردنِ خود" با "تفرت داشتن از جان خود" چیست؟

۸. عیسی گفت اگر کسی قصد نجات دادن جان خود را داشته باشد برای او چه اتفاقی خواهد افتاد؟ برای کسانیکه جان خود را بخاطر عیسی از دست می دهند چه اتفاقی خواهد افتاد؟ به نظر شما کدامیک عاقلانه تر است؟

۹. حال به لوقا ۱۴ برگردید و آیات ۲۸- ۳۵ را بخوانید. عیسی از این دنیا دو نمونه می آورد: قبل از شروع کار اول بهای آنرا محاسبه می کنند. آن دو نمونه چیست؟

اگر ما هم می خواهیم پیروان عیسی باشیم چگونه باید نمونۀ آنها را دنبال کنیم؟

۱۰. آیۀ ۳۳ را دوباره بخوانید. بهای شاگردیِ عیسی چیست؟

آیا حاضر هستید این بها را پرداخت کنید؟

۱۱. همه این خواندگی را ندارند که شهید شوند ولی همۀ ما باید صلیب خود را با خود حمل کنیم. همۀ ما خوانده شده ایم تا بخاطر عیسی جان خود را از دست بدهیم. برای اکثر ما این گفته به چه معنی است؟

دعا کرده از خدا بخواهید آنچه که هنوز برای خود نگه داشته اید و نمی توانید به او بسپارید را به شما نشان دهد. بعد، همه را به او بسپارید. شادی و حیات واقعی را که در نتیجۀ شاگرد عیسی بودن حاصل می شود را تجربه کنید.

۳۴. پدر را در روح و راستی عبادت نما

بحث ابتدایی:

از پرستش جمعی یا عبادت شخصی، به زمانی فکر کنید که حضور خدا را احساس کردید. یا تجربۀ خود را با گروه در میان بگذارید یا اینکه می بگویید از چه پرستشی بیشتر لذت می برید.

یوحنا ۴: ۱- ۲۶ را بخوانید.

۱. آیات ۷- ۱۲ را بخوانید. بعد از اینکه آن زن پرسید چگونه یک یهودی می تواند از زن سامری آب بخواهد، عیسی چه چیز مهمی به او گفت؟ (آیۀ ۱۰)

۲. بعد بطور کامل منظور خود را توضیح می دهد. دوباره با دقت به آیات ۱۳ و ۱۴ نگاه کنید. منظور عیسی از این گفته چه بود؟

زن سامری فکر کرد منظور عیسی چه بود؟ (آیۀ ۱۵)

۳. درست همانند جوابی که زن سامری در آیۀ ۱۵داد، آیا شما هم گاهی فکر می کنید اگر از عیسی پیروی کنید زندگیِ راحتی خواهید داشت؟ زمانیکه اینکار را انجام می دهیم چگونه حیات روحانی ای که عیسی می خواهد به ما بدهد را از دست می دهیم؟

۴. دوباره آیات ۱۶-۱۸ را بخوانید. عیسی در مورد چه نیاز عمیقتری در زندگی اش با او صحبت کرد؟

۵. بعد از اینکه عیسی اسرار زندگیِ او را فاش کرد، آیا زن حاضر شد در مورد زندگیِ گناه آلودش با او صحبت کند؟ (آیات ۱۹ و ۲۰) با عوض کردن موضوعِ بحث صحبت را به کجا رساند؟

دوباره با دقت آیۀ ۲۰ را بخوانید. از نظر آن زن مهمترین چیز در عبادت چه بود؟

۶. جواب عیسی در آیۀ ۲۱ چگونه نشان می دهد که نظر آن زن درست نبود؟

۷. عیسی توضیح می دهد که سامریان درست نمی دانستند چه چیزی را عبادت می کنند. (آیۀ ۲۲). در دنیای امروز مردم از چه روشهای ناآگاهانه ای خدا را عبادت می کنند؟ چگونه از طریق مراسم و عادات می توانند خدا را پیدا کنند؟

۸. عیسی توضیح می دهد که عبادت یهودیان متفاوت است (آیۀ ۲۲). دقت کنید که عیسی نمی گوید نجات "برای یهودیان" است بلکه نجات "از یهود" می آید (آیۀ ۲۲). چرا این گفته (از، نه برای) اهمیت دارد؟

۹. یاتآیاآیات ۲۳ و ۲۴ را دوباره بخوانید. عیسی می گوید: زمانی می رسد، و هم اکنون فرارسیده است، که پرستندگانِ راستین، پدر را در روح و راستی بپرستند. عیسی این پرستندگان راستین را چگونه توصیف می کند؟ (آیۀ ۲۴)

زن سامری تصور کرد که مکانِ پرستش و عبادتش اشتباه بود (آیا باید به کوهی که سامریان برای پرستش می رفتند می رفت و عبادت می کرد یا همانند یهودیان در اورشلیم خدا را می پرستید؟) در آیۀ ۲۱ عیسی به او می گوید: "ای زن، باور کن، زمانی فرا خواهد رسید که پدر را نه در این کوه پرستش خواهید کرد، نه در اورشلیم." بعد برای او توضیح داد که پدر جویای پرستندگانی است که او را در روح و راستی پرستش می کنند.

۱۰. همانند این زن، گاهی ما هم دچار این اشتباه می شویم و فکر می کنیم برای خدا مکان جغرافیاییِ عبادت ما مهمترین چیز است. این مساله چگونه باعث می شود که او را در روح و راستی عبادت نکنیم؟

۱۱. پرستش خدا در روح و راستی به چه معنی است؟ به گفتۀ دیگر، چه پرستشی حقیقتاً خدا را خشنود می سازد؟ برای چند لحظه به این امر مهم فکر کرده با هم بحث و گفتگو کنید.

در کلیساها و یا جلسات خانگی، معمولا چند لحظه ای را به "پرستش" اختصاص می دهیم. در این زمان با هم سرود می خوانیم، دعا می کنیم، و گاهی بخشی از کلام خدا را می خوانیم. بعضی ها فکر می کنند جمع کوچکتر بهتر است و بعضی عبادت با صدها هزار نفر را دوست دارند.گرچه پرستش کردن با ایمانداران دیگر خیلی خوب است، ولی بیایید به آنچه عیسی به زن سامری گفت فکر کنیم: "خدا روح است و پرستندگانش باید او را در روح و راستی بپرستند." آنچه مهم است این است که قلبهای خود را خالصانه به خدا بدهیم، تعداد حاضرین در جلسه، زیبایی سرودهایی که خوانده می شود و غیره در مقایسه با این از اهمیت کمتری برخوردارند. مهمترین چیز شناخت حقیقیِ خدا و نجاتی است که در عیسی مسیح آن را به ما ارزانی کرده است.

۱۲. برای چند لحظه به پرستش خودتان فکر کنید. آیا خود را "پرستندۀ حقیقیِ خدا" می خوانید یا اینکه مثل زن سامری معنیِ پرستش حقیقی را نمی دانید؟

۱۳. پولس رسول، حدود ۳۵ تا ۴۰ سال بعد از اینکه عیسی به آسمان صعود کرد کتاب رومیان را نوشت. به نامۀ رومیان فصل ۱۲ مراجعه کرده آیۀ ۱ را بخوانید. طبق این آیه، پولس پرستش را چگونه تعریف می کند

آیا ممکن است در جایی زیبا با صدها هزار نفر جمع شده با سرودهایی زیبا خدا را بپرستیم ولی این پرستش خوشایند خدا نباشد چون زندگی خود را خالصانه به او تقدیم نکرده ایم؟عبادت شخصیِ شما، و زمانی که با دیگران خدا را پرستش می کنید چگونه می تواند بهتر صورت بپذیرد تا خدا را خشنود سازد؟

۱۴. در پایان این درس، خدا را با هم عبادت کنید. از او تشکر کنید که به شما یاد می دهد پرستش حقیقی چیست، و آنچه او را خشنود می سازد چه می باشد. دعا کرده از او بخواهید شما را تبدیل به پرستندۀ حقیقی بگرداند. آنچه به شما کمک خواهد کرد این است که مزامیر را بخوانید و دعاهای نوشته شده در آنرا دعا کنید، همچنین در مرگ و قیام عیسی تعمق کنید

۳۵. ازدواج را گرامی داشته از آن محافظت نمایید

و به آنانی که بخاطر مسیح تجّرد را انتخاب کرده اند احترام بگذارید

بحث ابتدایی:

یکی از احکامی که خدا به موسی داد این بود: "زنا نکن". به نظر شما چگونه زناکاری به خانواده، فرزندان و کلاً به جامعه آسیب می رساند؟

متی ۱۹: ۱-۱۲ را بخوانید.

۱. فریسیان شریعتی که موسی برای یهودیان آورده بود را به خوبی می دانستند. اینجا نوشته شده است که آنها می خواستند عیسی را امتحان کنند. شاید فکر می کردند که عیسی جواب درستی نخواهد داد و می خواستند او را به نوعی به دام بیندازند. آنها از عیسی چه پرسیدند؟ (آیۀ ۳)

ازدواج: هدیه ای زیبا و مقدس از طرف خدا

آیات ۴-۶ را دوباره بخوانید، در اینجا عیسی از اولین کتاب در کلام مقدس خدا، یعنی کتاب پیدایش، فصل ۱ و ۲ نقل قول می کند. در این دو فصل می خوانیم که خدا دنیای زیبا و تمام گیاهان و حیوانات را آفرید. بعد مرد و زن را آفرید و گفت که همۀ اینها خیلی خوب هستند.

عیسی به ایشان یادآوری می کند که این نقشۀ زیبای خداست که انسانها مرد و زن آفریده شوند. او این دو جنس را آفرید (آیۀ ۴) و ازدواج هم طرح و نقشۀ او بود (آیۀ ۵).مراسم ازدواج در جاهای مختلف دنیا بطور متفاوت برگزار می شود چون فرهنگها با هم فرق می کنند. بعضی از این مراسم ها هزینۀ هنگفتی بر می دارند و برخی دیگر بطور ساده برگزار می شوند. بعضی از این مراسم ها شاید برای ما عجیب باشند. خارج از این مسایل، زمانی که یک مرد و یک زن در ازدواج به هم می پیوندند می بینیم که این هدیۀ زیبایی است که از طرف خدا داده شده است. آنچه که خدا طراحی می کند را انسانها باید محترم بشمارند. همچنین باید آنرا مقدس و با ارزش تلقی کرده بدانند که ارزش محافظت کردن از آن را هم دارد.

۲. آیا تا حالا فکر کرده ای که ازدواج از کجا شروع شد؟ مطلب زیر توضیح می دهد که جنس زن و مرد و ازدواج از کجا نشات گرفته است.

۳. آیۀ ۶ را دوباره بخوانید. زمانی که زوجی با هم ازدواج می کنند، طبق گفتۀ عیسی چه کسی آنها را به هم می پیوندد؟ منظور از "انسان آنرا جدا نسازد" (آیۀ ۶) چیست؟

۴. فریسیان می دانستند که عیسی می گوید طلاق گرفتن کار اشتباهی است. برای همین سوال دیگری از او پرسیدند. آیۀ ۷ را دوباره بخوانید. آنها از عیسی چه پرسیدند؟

در آیۀ ۸ عیسی به آنها چه جوابی داد؟

۵. طبق گفتۀ عیسی چرا موسی به مرد اجازه داد که از زنش طلاق بگیرد؟ آیا دل سخت بودن خدا را خشنود می سازد؟ طبق آیات ۴-۶ و آیۀ ۸، ارادۀ خدا برای آنانی که ازدواج کرده اند چیست؟

۶. در آیۀ ۹ عیسی چه کلام سختی می گوید؟ فکر می کنید چرا اینطور می گوید؟

۷. آیا شما به ازدواج همانند هدیه ای پرارزش از طرف خدا نگاه می کنید؟ آیا ایمان دارید ازدواج عهدی است که بطور جدی بین دو طرف بسته می شود و نباید به سادگی شکسته شود؟

۸. آیۀ ۱۰ را بخوانید. شاگردان در مقابل کلام سخت عیسی چه جوابی دادند؟

شاگردان قبول کردند که ازدواج عهدی است جدی برای همین با شگفتی و تعجب به او پاسخ دادند. شاید ازدواجهای زیادی را دیده بودند که در آن زن و شوهر نسبت به هم بی وفا بودند. یا اینکه بین والدین خویش دعوا و بگومگو و خودخواهی هایی را دیده بودند. شاید خانواده هایی را می شناختند که از هم پاشیده شده بودند، برای همین سریع اینطور نتیجه گیری می کنند که برای زن و مرد بهتر است ازدواج نکنند چون اگر طلاقی صورت بگیرد قانون خدا در رابطه با زناکاری شکسته خواهد شد.

در عین حال باید آنچه که عیسی در چند آیۀ قبلی تعلیم داد را هم در نظر داشته باشیم. خدا ما را زن و مرد آفرید. ازدواج طرح و نقشۀ او بود و به آن برکت نیز داد. او می خواهد ما یاد بگیریم چگونه از آن محافظت نماییم. باید به یاد داشته باشیم که طرزفکر و رفتار گناه آلود ازدواج را نابود می کند. ازدواج از وجود محبتِ عاری از خودخواهی، همانطور که عیسی به ما یاد داد، زیبا می شود. در نتیجۀ ازدواجهای پاک و سالم است که فرزندان و حتی جامعه نیز مبارک خواهند بود.

۹. در آیات ۱۱ و ۱۲ عیسی چه پاسخی می دهد؟

منظور عیسی در آیۀ ۱۱ چیست؟

آیا او می گوید همه باید تجّرد را انتخاب کنند؟

۱۰. در آیۀ ۱۲ عیسی می گوید بخاطر پادشاهی خدا بعضی انتخاب می کنند که مجرد باقی بمانند. منظور او چیست؟

۱۱. بعضی وقتها یک مرد یا یک زن بخاطر اینکه می خواهد خدا را با تمام دل خدمت کند اینطور تصمیم می گیرد که ازدواج نکند. بعضی وقتها هم چون می خواهند شخصی خداپرست و خدا-دوست همسرشان شود منتظر باقی می مانند. در هر دو حالت آیا درست است که از افراد مجّرد انتقاد کنیم یا آنها را تحت فشار قرار دهیم؟ چطور می توانیم آنها را تشویق کنیم؟

۱۲. بیایید این حقایق اصیل را در زندگی امروز خود پیاده کنیم. در گروه در مورد سوالات زیر با هم گفتگو کنید:

- شیطان مرتب در پی نابود کردن ازدواجها است. آیا در گروه خود برای زوجها دعا می کنید که در مقابل سیاست و نقشه های شیطان قوی و محکم باقی بمانند؟

- چگونه می توانیم به مجّردینی که از عیسی پیروی می کنند کمک کنیم تا همسرانی را انتخاب کنند که به عیسی مسیح وفادار و سپرده شده اند؟

- چگونه می توانیم همدیگر را تشویق کنیم که به ازدواج خود احترام گذاشته در پی تقویت آن باشیم؟

- حال مدتی را به دعا اختصاص داده از خدا بخاطر هدیۀ ازدواج تشکر کنید. همچنین از او تشکر کنید که با محبت و وفاداری مجّردین را هدایت می کند.

۳۶. با استفاده از کلام خدا بر وسوسه غلبه کنید

بحث ابتدایی:

به نظر شما از بر کردن کلام خدا تا اندازه اهمیت دارد؟چرا؟

متی ۴: ۱- ۱۱ را بخوانید.

۱. آیات ۱و ۲ را دوباره بخوانید. این صحنه را در ذهن خود تصور کنید. عیسی کجاست؟ او آنجا چکار می کرد؟ برای چه مدتی آنجا بود؟

بخش پایانی آیۀ ۲ او را در چه وضعیتی توصیف می کند؟ در این وضعیت شما چه احساسی می داشتید؟

۲. آیۀ ۳ را دوباره بخوانید. "وسوسه کننده" کیست؟ او به عیسی چه گفت؟ او در مورد هویت خود در ذهن عیسی چه شکی را می خواست ایجاد کند؟ (به کلمۀ "اگر" دقت کنید)

اغلب، شیطان زمانی که ضعیف هستیم به سراغمان می آید و در جایی که نقطه ضعف داریم ما را در وسوسه می اندازد. در این زمان عیسی چگونه آسیب پذیر بود؟

۳. آیۀ ۴ را بخوانید. عیسی چگونه به شیطان پاسخ داد؟ جواب او از کجا نشات می گرفت؟ (اگر در مورد این بخش در عهد جدیدتان پاورقی دارید می توانید بخوانید عیسی از چه آیاتی در عهد عتیق استفاده می کند.)

عیسی گفت چه چیزی مهمتر از نان است؟

دقت کنید: عیسی می توانست سنگها را به نان تبدیل کند، اما او از دستورالعمل شیطان اطاعت نکرد. او فقط به خدا گوش می داد.

۴. در آیات ۵-۷ در مورد وسوسه دوم بخوانید. شریر عیسی را کجا برد و به او گفت چکار کند؟ (دقت کنید که شیطان دوباره از کلمۀ "اگر" استفاده می کند.)

۵. در این وسوسه نیز شیطان از کلام خدا استفاده می کند. دوباره بخوانید او در آیۀ ۶ چه گفت؟ حال به مزمور ۹۱: ۹- ۱۲ مراجعه کرده ببینید این آیات در چه زمنیه ای نوشته شده اند. آیا فکر می کنید منظور مزمور نگار این است که باید خود را عمداً در شرایط خطرناک قرار دهیم تا خدا بطور معجزه آسا ما را نجات دهد؟

۶. جواب عیسی را در آیۀ ۷ بخوانید. جواب او از کجا نشات می گرفت؟ این حقیقت چگونه نشان می دهد که شیطان از کلام خدا سواستفاده می کند؟

۷. آیات ۸- ۹ را بخوانید. شیطان به عیسی چه پیشنهادی می دهد؟ برای دریافت آن عیسی باید چکار می کرد؟

۸. آیا عیسی حتی برای یک لحظه هم به پیشنهاد شیطان فکر می کند؟ او چه جوابی می دهد؟ (آیۀ ۱۰) از چه لحاظ جواب او محکم بود؟

۹. زمانی که معلوم شد عیسی به شیطان گوش نخواهد داد، او (شریر) چکار کرد؟ (آیۀ ۱۱)

۱۰. به عبرانیان ۴ مراجعه کرده آیات ۱۵- ۱۶ را بخوانید. چرا عیسی می تواند ضعف ما را بخوبی درک کند؟ زمانی که از او کمک می طلبیم او چه می کند؟ (آیۀ ۱۶)

زمانی که در وسوسه می افتید چگونه این آیات می تواند باعث تشویق شما باشد؟

۱۱. در هر سه وسوسه ای که در متی ۴ آمده است، عیسی با استفاده از چه چیزی به شیطان جواب می دهد؟ او به چه اقتداری تکیه می کند؟

۱۲. عبرانیان ۴: ۱۲ و افسسیان ۶: ۱۷ را بخوانید. بهترین اسلحه ای که بر علیه دشمن داریم چیست؟

۱۳. عیسی شیطان را "دروغگو و پدر دروغگویان" خواند. (یوحنا ۸: ۴۴) برای اینکه ما را به گناه بیاندازد او روش فریب را در پیش می گیرد. اگر از حقیقت کاملاً آگاه باشیم به راحتی فریب نمی خوریم. در زمان عیسی تنها کلامی که مردم در دست داشتند عهد عتیق بود و عیسی آن کلام را آنقدر خوب می دانست که از آن بعنوان شمشیر برای حمله به شیطان استفاده می کرد.

آگاهی ما از کلام خدا تا چه حد است؟ آیا شما هر روز کلام خدا را می خوانید و به آن فکر می کنید؟ آیا آیات مهم، یا حتی چند فصل یا کل کتاب، را از بر می کنید، مخصوصاً آن بخشهایی که ارتباط مستقیم با شرایط یا وسوسه هایی که می شوید دارند؟ آیا خود را متعهد به خواندن و از برکردن کلام خدا می کنید؟ اگر اینطور است شما هم می توانید همانند عیسی یاد بگیرد که در مقابل وسوسه ها محکم بایستید.

این آیۀ خوبی است که می توانید آنرا از بر کنید: "وسوسه هایی است که برای تمام مردم پیش می آید، اما خدا به وعده های خود وفا می کند و نمی گذارد شما بیش از توانایی خود وسوسه شوید. خدا همراه با هر وسوسه ای راهی هم برای فرار از آن فراهم می کند تا بتوانید در مقابل آن پایداری کنید. ۱ قرنتیان ۱۰: ۱۳

۳۷. با محبت، به همدیگر کمک کنید تا بر گناه پیروز شوید

بحث ابتدایی:

چگونه غیبت کردن روابط ایمانداران را از بین می برد؟

آیا فکر می کنید اگر کسی گناه کرده باشد با غیبت کردن می توان او را به توبه دعوت کرد؟

متی ۱۸: ۱۵- ۱۷ را بخوانید.

۱. آیۀ ۱۵ را دوباره بخوانید. اگر کسی نسبت به شما گناه کرده باشد اولین کاری که باید انجام دهید چیست؟ آیا به غیر از برادران این آیه به خواهران نیز اشاره می کند؟ چرا باید مشکل را فقط بین دو نفر مذکور نگه داشت؟

۲. به غلاطیان ۶ مراجعه کرده آیات ۱و ۲ را بخوانید. برای کسی که گناه کرده است باید سعی در انجام چه کاری داشته باشیم؟ (آیۀ ۱)

۳. با چه طرزفکری باید شخص را نسبت به گناهش گوشزد کرد؟ با برخورد با طرز فکری فروتنانه (مهربانی و رحمت) چگونه باعث می شویم شخص گناهکار نیز خود را فروتن کرده از گناهش روبرگرداند؟

اگر مغرورانه به سراغ شخص گناهکار برویم این عمل چه مانعی جلوی او خواهد گذاشت؟

۴. چرا در آیۀ ۱ می گوید زمانیکه برای اصلاح کسی می روید "خود را ملاحظه کنید"؟(به اول قرنتیان ۱۰: ۱۲ نیز مراجعه کنید)

۵. حال به متی فصل ۱۸ برگشته آیۀ ۱۵ را دوباره بخوانید. اگر او به شما گوش دهد نتیجۀ نهایی چه خواهد شد؟ اگر ایمانداران از این دستورات عیسی پیروی می کردند، چگونه این عمل باعث می شد که مشکلات کوچک باقی مانده بزرگ نشوند؟

۶. آیۀ ۱۶ را دوباره بخوانید. اگر خواهر یا برادر شما به تذکر شما گوش ندهد قدم بعدی که باید بردارید چیست؟

چرا مهم است که این بار با یکی دو نفر دیگر نزد او بروید؟ (به بخش پایانی آیۀ ۱۶ دقت کنید)

۷. اگر هنوز هم نخواهد به حرف شما گوش دهد عیسی گفت آن زمان باید چکار کنید؟ اگر آن شخص حاضر نباشد به تذکرات داده شده گوش دهد چرا خوب است که تمام کلیسا از گناه او آگاه شود؟

۸. چگونه این عمل با غیبت کردن پشت سر او فرق می کند؟

دقت کنید: اگر شخص ایماندار به تذکری که اولین بار به او داده می شود گوش دهد لازم نیست گناه او علناً فاش شود. اما اگر حاضر نباشد به آن گوش داده توبه کند، مهم است که تمام کلیسا از آن خبردار شود. با اینکار او دیگر نمی تواند در جمع کلیسا باقی مانده با ریاکاری دیگران را هم به گناه بکشاند.

۹. آیۀ ۱۷ را دوباره بخوانید. اگر با این حال (یعنی زمانی که همۀ کلیسا در مورد او می دانند) او دوباره حاضر به توبه نباشد، در آن زمان چگونه باید او رفتار کرد؟

به معنی این گفته فکر کنید. ما ایمانداران چگونه باید با بی ایمانان برخورد کنیم؟

اگر او خارج از جمع ایمانداران است، رابطۀ او باید با عیسی دوباره از نو بنا شود. همانگونه که برای افراد خانوادۀ خود یا دوستان دعا می کنیم که به مسیح ایمان بیاورند باید برای ایمان آوردن او نیز دعا کنیم و آنچه از دستمان بر می آید برای رسیدن به این هدف انجام دهیم.

۱۰. حال به خودتان فکر کنید. اگر ایمانداری نسبت به شما یا بطور عمومی گناه کرده باشد چکار می کنید؟ آیا اول در تنهایی به سراغ او می روید یا در مورد او و کاری که انجام داده است با دیگران صحبت می کنید؟

آیا بزرگترین اشتیاق شما برای او این است که توبه کند و رابطه اش با خدا دوباره درست شود یا اینکه می خواهید پیش دیگران آبروی او را ببرید؟ آیا متوجه هستید که شما هم گناهکارید و احتیاج به رحمت و بخشش خدا دارید؟

اگر در گذشته بجای اینکه اول با خود شخص صحبت کرده باشید در مورد او غیبت کرده اید از خدا بخواهید بخاطر اینکه روش عیسی را در پیش نگرفته اید شما را ببخشد. قلباً تصمیم بگیرید که از این به بعد طبق دستور او عمل کنید.

۳۸. بگذارید نور شما بر مردم بتابد

بحث ابتدایی:

اکثر مردم فکر می کنند از نظر خدا چه کسانی "گناهکار" تلقی می شوند؟

متی ۵: ۱۳- ۳۷ را بخوانید.

۱. در آیات ۱۳- ۱۶ عیسی به شاگردانش می گوید که آنها در دنیا همانند نور و نمک هستند. در سکوت این آیات را دوباره بخوانید. توضیح دهید به نظر شما معنی "بگذارید نور شما بر مردم بتابد" تا خدا تمجید شود چیست؟

۲. آیات ۱۷-۲۰ را دوباره بخوانید.

بعد از خواندن این آیات، آیا فکر می کنید عیسی می خواست که پیروانش به دستورات عهد عتیق احترام بگذارند؟

در گروه، ده فرمان را از کتاب خروج ۲۰: ۱- ۲۱ با هم بخوانید. این قانون اخلاقی اصلی است که خدا از طریق موسی به قومش داد. بدون نگاه کردن به کتاب مقدس ببینید می توانید این فرامین را تکرار کنید.

آیا با بجا آوردن و تعلیم دادن این فرامین خدا را محترم می دارید؟

۳. دوباره متی ۵: ۲۰ را بخوانید. فریسیان در ظاهر به این قوانین احترام می گذاشتند. عیسی به طور مرتب به آنها نشان می داد که "مذهبی" جلوه کردنشان خدا را خشنود نمی سازد. دقت کنید در آیات بعدی عیسی نشان می دهد چگونه می توان قلباً از فرمانهای خدا اطاعت کرد.

۴. آیات ۲۱ و ۲۲ را دوباره بخوانید. آیا کلمات خشنی که دیگران به شما گفته اند شما را عمیقاً رنجانیده است؟ آیا شما با کلمات خشن و متنفرانه باعث شده اید دیگران عمیقاً برنجند؟

از نظر عیسی بر زبان آوردن این گونه سخنان همانند قتل است. چگونه این گونه سخنان همانند نیرویی شریرانه است که می تواند مردم را بکُشد؟

۵. در آیات ۲۳- ۲۶ عیسی به ما یاد می دهد که باید بکوشیم تا با کسانی که آنها را رنجانیده ایم آشتی کنیم. این آیات را دوباره بخوانید.

آیا افرادی را در ذهن دارید که با سخنان خشن آنها را رنجانده باشید؟ آیا از دستور عیسی اطاعت کرده با آنها آشتی می کنید؟

۶. آیات ۲۷- ۲۸ را دوباره بخوانید. آیا فکر می کنید عیسی فقط با مردان صحبت می کند یا آنچه می گوید شامل زنان هم می شود؟

۷. آیات ۲۹- ۳۰ را بخوانید. در طی قرنهای گذشته، بعضی این آیات را تحت اللفظی برداشت کرده بخشهای مختلف بدن خود را بُریده اند. مهم است بدانیم منظور عیسی این نیست که اعضای بدن خود را ببریم بلکه برای اینکه گناه نکنیم باید تصمیم اخلاقی جدی بگیریم. باید بدانیم چه چیزهایی ما را به گناه می کشاند و هر فرصتی که باعث می شود در گناه بیفتیم را از بین ببریم و جلوی آنرا بگیریم. در غیر این صورت گناه ما را مغلوب می کند.

برای اینکه از خدا قلباً پیروی کنید در چه زمینه ای در زندگی خود باید جلوی فرصت گناه کردن را بگیرید؟ به زبان خود و آنچه می گویید هم فکر کنید. همچنین به چشمان و آنچه که در تلویزیون و کامپیوتر می بینید! به دستها (با آن چه کارهایی می کنید)، به پاها (کجاها می روید) و غیره.

(دقت کنید که در این بخش آیات ۳۱- ۳۲ را چون به مبحث طلاق مربوط می شوند نمی خوانیم و این موضوع در درس "ازدواج را محترم داشته از آن محافظت نمایید" بررسی شده است.)

۸. آیات ۳۳- ۳۷ را بخوانید. سوگند خوردن به هزاران سال بر می گردد. چرا مردم قسم می خورند؟

موسی یاد داد که اگر قسم می خورید باید به آن وفا کنید. اما عیسی چه یاد داد؟ (آیۀ ۳۴)

۹. طبق گفتۀ عیسی چه چیزی باید جایگزین قسم شود؟ (آیۀ ۳۷) چرا باید در قولهایی که به دیگران می دهیم "بله" و "خیر" کافی باشد؟

زمانی که می گویید کاری را انجام خواهید داد آیا مردم می دانند که شخص قابل اعتمادی هستید و آن کار را حتماً انجام خواهید داد؟

۱۰. دوباره این بخش را بخوانید. عیسی در مورد قتل چه دستوری داد؟ در مورد آشتی کردن با برادر خود چطور؟ زنا؟ قسم؟

۱۱. حال قلب خود را تفتیش کنید. برای اینکه در این دنیا "نور" و "نمک" باشید چه چیزی در شما باید عوض شود؟ شکر بر عیسی مسیح که با مرگ و قیامش این قدرت را به شما داد که بتوانید از درون عوض شوید. حال دعا کرده از او بخواهید به شما کمک کند تا بتوانید قلباً برای او زندگی کنید.

"پس بیدار باشید
زیرا که نمی دانید در کدام ساعت
خداوند شما می آید."
متی ۲۴: ۴۲

ثمر آورید و
آمادۀ بازگشت او باشید.

"جلال پدر من در این است که شما میوۀ فراوان بیاورید و به این طریق شاگردان من خواهید بود." یوحنا ۱۵: ۸

"کیست آن غلام امین و دانا که اربابش او را به سرپرستی خادمان خانۀ خود گمارده باشد تا در وقت مناسب جیرۀ آنان را بدهد؟ خوشابحال آن غلام، اگر وقتی اربابش بر می گردد او را در حال انجام وظیفه ببیند. بدانید که اربابش ادارۀ تمام مایملک خود را به عهدۀ او خواهد گذاشت." متی ۲۴: ۴۵- ۴۷

آیا می دانستید که عیسی برای هر یک از ما وظیفه ای در نظر گرفته است؟ متاسفانه بعضی ها به این دلیل از عیسی پیروی می کنند که می خواهند به آسمان (بهشت) بروند. آنها خوشحالند از اینکه نجات پیدا کرده اند ولی نمی خواهند خود را درگیر مشکلات خدمت کردن به پادشاه پادشاهان کنند.

بله، مشکلات وجود دارند ولی در کنار آن پاداش هم هست. عیسی از ما دعوت می کند که او را خدمت کنیم و با اینکار به ما نشان می دهد که به ما احترام گذاشته می خواهد این افتخار نصیب ما شود. زمانیکه او را خدمت می کنیم، گاهی این فرصت را پیدا می کنیم که ثمر زحماتمان را هم ببینیم. اما بیشتر ثمرات را تا زمانی که او دوباره برگردد نخواهیم دید. آن زمان او به ما نشان می دهد که چگونه وفاداری ما در خدمت کردن به او محصول نیکو به عمل آورده است! آن روز واقعاً چه روز پر جلالی خواهد بود. تا آن زمان، بیایید این امید را در قلب خود پرورش داده او را خدمت کنیم. او قول داد که روزی بر می گردد و او همیشه به وعده های خود عمل می کند.

همانطور که درسهای این بخش را مطالعه می کنید، خود را آماده سازید تا خداوند به شما نشان دهد از چه طرق تازه ای می توانید او را در این دنیای تاریک خدمت کنید. هر روز به عیسی پیوسته، نور و محبت او را به مردمی که شدیداً به او نیاز دارند برسانید. باشد که شادی او وجود شما را فرا بگیرد .

۳۹. در من بمانید و ثمر بسیار بیاورد

بحث ابتدایی:

به نظر شما معنی این جمله چیست: یک مسیحی باید "ثمر نیکو" به بار بیاورد؟

بعضی از "ثمراتی" که باید در زندگی فرد مسیحی دیده شود را نام ببرید؟

یوحنا ۱۵: ۱- ۸ را بخوانید.

۱. طبق آیۀ ۱ "تاک حقیقی" کیست؟ "باغبان" چه کسی است؟ "شاخه ها" چطور؟ (آیۀ ۵)

وظیفۀ باغبان چیست؟ (آیۀ ۲)

۲. به تصویر تاک و یک شاخه فکر کنید. شاخه از کجا تغذیه می شود؟ این در مورد رابطۀ شما با عیسی چه چیزی را نشان می دهد؟

اگر شاخه ثمر نیاورد چه اتفاقی برای آن می افتد؟(آیۀ ۲)

اگر شاخه ثمر بیاورد چطور؟

زمانیکه تاک یا هر درختی هرس می شود، شاخه های کهنه و یا خشک شده بُریده می شود تا شاخه های جدید بهتر رشد کنند و ثمر بیشتر به بار بیاورند. در زندگی روزمرۀ خود چگونه هرس می شویم؟ این هرس شدن چگونه به ما کمک می کند تا ثمر بیشتر به بار بیاوریم؟

۳. آیات ۴- ۵ را دوباره بخوانید. معنی در عیسی ماندن و اجازه دادن به او تا در ما بماند چیست؟

فکر می کنید اگر اجازه دهیم او در ما بماند چه تاثیری در زندگی ما خواهد گذاشت؟ اگر اجازه ندهیم در ما بماند چطور؟

به نظر شما معنی "میوۀ بسیار آورید" چیست؟ انتظار دارید این میوه چگونه در زندگی شما دیده شود؟

۴. آیۀ ۶ را بخوانید. عیسی می گوید کسانیکه در او نمی مانند چگونه انسانهایی هستند؟ چه به سر آنها خواهد آمد؟

۵. عیسی در آیۀ ۷ چه وعده ای می دهد؟ برای دریافت این وعده باید چکار کنیم؟ فکر می کنید معنی آن چیست؟

۶. آیۀ ۸ را دوباره بخوانید. نتیجۀ میوۀ بسیار آوردن چیست؟

برای چند لحظه به زندگی خود فکر کنید. آیا در یک رابطۀ نزدیک با عیسی مسیح رشد می کنید؟ آیا هر روز حیات او، همانند شیره ای که از درخت مو به شاخه ها جریان دارد، در شما جاری می شود؟

اگر اینطور است باید انتظار داشته باشید دو نوع میوه به بار آورید: نوع اول در زندگی خودتان است.

غلاطیان ۵: ۲۲- ۲۳ را بخوانید. در این بخش از ثمرات روح القدس نام برده شده است. این خصوصیات اخلاقی باید در زندگی شما هر روز رشد کند و دیده شود.

نوع دوم این میوه در زندگی دیگران به عمل می آید. با دیدن کار خدا در زندگی شما و شنیدن اینکه او در زندگی شما چکار کرده است به عیسی مسیح ایمان خواهند آورد. هر دو میوه باعث می شود که خدا جلال پیدا کند.

یوحنا ۱۵: ۹- ۱۷ را بخوانید.

۷. به آیۀ ۱۰ و آیۀ ۱۲ دقت کنید. چه چیزهایی می توانند مانع شوند که در عیسی نمانیم؟

از او بخواهید به شما نشان دهد در چه زمینه هایی از او نااطاعتی می کنید. آیا چیزهایی وجود دارند که می توانند مانع ثمرآوردن شما شوند؟ آن موارد را به او اعتراف کنید. آنچه به شما نشان می دهد را جدی گرفته از او اطاعت کنید.

۸. آیۀ ۱۱ را بخوانید. عیسی می خواهد زندگی ما پر از چه چیزی باشد؟

به زندگی خودتان فکر کنید. آیا شادی در آن وجود دارد؟ آیا ثمر نیکو به بار می آورید؟ اگر اینطور نیست باید چکار کنید؟ حال در این مورد دعا کنید.

۴۰. استعدادها و توانایی هایتان را بکار گیرید، آنها را دفن نکنید

بحث ابتدایی : آیا فکر می کنید خدا به هر کس استعداد و توانایی داده است؟ فکر می کنید آنچه به شما داده است چیست؟

متی ۲۵: ۱۴- ۳۰ را بخوانید.

۱. در این مثل به هر یک از خادمان سکّه ای داده می شود. این سکّه ها مال چه کسی هستند؟

آیۀ ۱۵ را دوباره بخوانید. در اینجا می گوید " به هر یک به نسبت توانایی اش چیزی داد". آیا فکر می کنید آن مرد از بعضی از خادمانش انتظار بیشتری داشت؟ چرا اینطور فکر می کنید؟

۲. در این متن توانایی به معنی سکّه بکار برده شده است. یک سکّه تقریباً اندازۀ ۱۰۰۰ دلار ارزش داشت. برداشت ما امروزه از توانایی چیز دیگری است. برداشت شما از این واژه چیست؟

آیا به نظر شما "سکّه" می تواند هم به معنی توانایی و استعداد و هم برکت مالی ای که خدا می دهد باشد؟

آیات ۱۶- ۱۷ را بخوانید. اگر به سکّه بعنوان توانایی و استعداد فکر کنیم چگونه می توانیم آنرا برای پادشاهی خدا سرمایه گزاری کنیم؟

۳. بعد از مدت طولانی صاحب کار بازگشته همۀ خادمان را برای بررسی کارشان فرا می خواند.

خادم اول چند سکّه می آورد؟ (آیۀ ۲۰)

صاحب کار به خادم چه می گوید؟ (آیۀ ۲۱) ماموریت دومی که او دریافت می کند را چگونه با ماموریت اولش مقایسه می کنید؟

۴. آیات ۲۲ - ۲۳ را بخوانید. خادم دوم چند سکّه برای صاحب کار آورد؟ به جواب صاحب کار در آیۀ ۲۳ دقت کنید. این جواب چه فرقی با جوابی که در آیۀ ۲۱ به خادم اولی داده بود دارد؟

برای صاحب کار چه چیزی اهمیت بیشتری داشت- مقدار پول بدست آمده یا کار وفادارانۀ خادم؟

رابطۀ دو خادم با صاحب کار چگونه تغییر می کند؟ (آیۀ ۲۱ و آیۀ ۲۳)

۵. آیات ۲۴- ۲۵ را بخوانید. خادم سوم، صاحب کار را چگونه توصیف می کند؟ (آیۀ ۲۴) چرا او سکّۀ خود را زیر زمین خاک کرده بود؟

اگر به خدا بعنوان شخصی سختگیر و عصبانی فکر کنیم چگونه این برداشت می تواند باعث ترس شود و مانع شود که آنچه که او به ما داده است را برای او بکار ببریم؟

کلام خدا خیلی واضح عنوان می کند که بخاطر مرگ عیسی مسیح برای ما، خدا ما را دوست دارد و پذیرفته است. اگر به این حقیقت ایمان نداشته باشیم، چگونه رابطۀ ما با خدا همانند خادم سوم خواهد شد؟ (اول یوحنا ۵: ۱۶- ۱۸ را بخوانید)

۶. در آیۀ ۲۶ و آیۀ ۳۰ صاحب کار با استفاده از چه کلماتی خادم سوم را توصیف می کند؟

فکر می کنید چرا مجازات او شدید بود؟ (آیات ۲۸- ۳۰)

۷. پذیرفتن این مثل برای ما دشوار است. صاحب کار به خادم سوم، که می دانست از او چه انتظار می رود ولی با این وجود وظیفه اش را انجام نداد، رحم نمی کند. این خادم بجای ایمان در ترس زندگی می کرد.

در ابتدای این درس در مورد عطاهایی که خدا به ما می دهد صحبت کردیم. برای پیش بُرد پادشاهی خدا شما چگونه از عطاهای خدادادی خود استفاده می کنید؟

چند لحظه در سکوت به کارهای مخصوصی که شاید خدا می خواهد برای او انجام دهید فکر کنید. شاید خوب باشد که آنها را نوشته و در کتاب مقدس خود نگه دارید. بعد دعا کنید. اگر در زمینه ای در بکار گیری عطایی که به شما داده است کوتاهی کرده و بی وفا بوده اید از او طلب بخشش کنید. بعد از او بخواهید در آینده به شما کمک کند تا تمام آنچه که به شما داده است را برای جلالش بکار گیرید.

۴۱. با کمک کردن به افراد نیازمند به عیسی خدمت کنید

بحث ابتدایی:

آیا فکر می کنید افراد فقیر برای خدا اهمیت دارند؟ آیا فکر می کنید در کمک کردن به افراد فقیر مسئولیت و وظیفه- ای داریم؟ چرا؟

متی ۲۵: ۳۱- ۴۶ را بخوانید.

۱. عیسی داستانی را تعریف می کند تا حقیقتی را به ما یاد دهد. آیات ۳۱- ۳۲ را دوباره بخوانید.

زمینۀ این داستان چیست؟ صحنه را توصیف کنید؟

چه کسانی حضور دارند؟ (آیۀ ۳۲) پسر انسان (عیسی) چکار می کند؟ (آیۀ ۳۱)

۲. آیات ۳۴- ۳۶ را دوباره بخوانید. آنانی که در دست راست او هستند چه دریافت می کنند؟ (آیۀ ۳۴) چرا؟

مگر آنها چکار کرده اند؟

در آیات ۳۵- ۳۶ فهرست آنچه برای او انجام داده اند را بخوانید.

۳. این افرادی که در دست راست (صادقان) هستند به عیسی چه جوابی می دهند؟ آیا فکر می کنید از آنچه عیسی به آنها گفت تعجب کردند؟ (آیات ۳۷- ۳۹)

۴. در آیۀ ۴۰ آنچه عیسی به آنها گفت را بخوانید. فکر می کنید منظور او از این گفته چیست؟ زمانی که به نیازمندی کمک می کنیم چگونه به عیسی خدمت کرده ایم؟

مادر ترزا راهبۀ کاتولیک معروفی بود که به افراد خیلی فقیر و کسانیکه دم مرگ در خیابانهای کلکته افتاده بودند کمک می کرد. او از این مثل وهی گرفته بود. او گفت صورت عیسی را در هر یک از افرادی که کمک می کرد می دید. زمانی که به افراد نیازمند رسیدگی می کنید آیا هیچ تصور می کنید که دارید به خود عیسی کمک می کنید؟

۵. حال عیسی با افرادی که در سمت چپ ایستاده اند صحبت می کند. او به آنها چه می گوید؟ چرا آنها اینگونه مجازات می شوند؟ (آیات ۴۲- ۴۳)

۶. جواب آنها در آیۀ ۴۴ چه شباهتی با جوابی که افراد گروه اول در آیات ۳۷- ۳۹ دادند دارد؟ عیسی به آنها چه جوابی می دهد؟ (آیۀ ۴۵)

دقت کنید: اگر فقط این مثل را بخوانیم شاید تصور کنیم که بدست آوردن حیات ابدی یا مجازات ابدی بر اساس کمک کردن به دیگران است. آیات دیگری که در کتاب مقدس وجود دارند به ما کمک می کنند تا آنچه عیسی در اینجا در مورد گوسفند و بز می گوید را درست متوجه شویم.

۷. افسسیان ۲: ۸- ۱۰ را بخوانید. چند بار این آیات را بخوانید. آیۀ ۸ در مورد نجاتمان چه می گوید؟

طبق آیۀ ۹ آیا بر اساس کارهایی که انجام می دهیم نجات پیدا می کنیم؟ آیا ایمانداران می توانند ادعا کنند بخاطر کارهایی که انجام داده اند نجات یافته اند؟

۸. حال آیۀ ۱۰ را دوباره بخوانید. بخاطر ایمانی که آوردیم خدا ما را در مسیح عیسی از نو آفریده است. او برای چه هدفی ما را از نو آفریده است؟ فکر می کنید این کارهای نیکو شامل چه چیزهایی می تواند باشد؟

۹. به متی ۲۵ برگشته، آیۀ ۴۰ را دوباره بخوانید. زمانیکه شخص نیازمندی را می بینید یا در مورد او می شنوید آیا با خود فکر می کنید، "چگونه می توانم به دستهای عیسی تبدیل شده به نیاز او رسیدگی کنم؟"

هیچ کس نمی تواند به تمام نیازهایی که در اطراف خود می بیند رسیدگی کند. ولی هر یک از ما می توانیم به کسانیکه خدا بر سر راه ما می آورد کمک کنیم. به افرادی که شاید خدا می خواهد به آنها کمک کنید فکر کنید. از او بخواهید که با دیدن این نیازها قلب رئوف و مطیع به شما بدهد تا بتواند آن کار را انجام دهید.

۴۲. برای بازگشت دوبارۀ عیسی آماده باشید

بخش ۱: فریب مخورید

بحث ابتدایی:

آیا فکر می کنید این دنیا تا ابد ادامه پیدا خواهد کرد یا اینکه روزی به پایان خواهد رسید؟

متی ۲۴: ۱- ۳۶ را بخوانید.

۱. در حالیکه عیسی از معبد بزرگ خارج می شد، شاگردانش توجه او را به چه جلب نمودند؟(آیۀ ۱) عیسی به آنها چه جواب داد؟ (آیۀ ۲)

دقت کنید که شاگردانش در آیۀ ۳ از او می پرسند، "چه زمانی این امور واقع خواهد شد؟" این معبد بزرگ (مورخین آنرا معبد هیرودیس نامیده اند) در سال ۷۰ بعد از میلاد نابود شد، یعنی تقریباً ۴۰ سال بعد از صلیب و قیام عیسی. رومیها به شهر اورشلیم حمله کرده، تمام شهر را که شامل معبد نیز می شد نابود کردند.

اما شاگردان سوال دیگری را نیز پرسیدند، "نشانۀ آمدن تو و رسیدن آخر زمان چه خواهد بود؟" آنچه در متی فصل ۲۴ پیشگویی می شود ترکیبی است از حملۀ رومیها به اورشلیم و همچنین بازگشت دوبارۀ عیسی.

۲. در توضیح وقایع آخر زمان، در آیۀ ۴ عیسی سخنان خود را با چه تذکری آغاز می کند؟

در آیۀ ۶ به آنها تذکر دیگری نیز می دهد: "مضطرب مشوید زیرا که وقوع این همه لازم است." به آیات ۶- ۸ دوباره نگاه کنید. چگونه ما ایمانداران می توانیم آنقدر قوی شویم که با دیدن علایم خطرناک آخر زمان "هراسان نشویم"؟

۳. چگونه بازگشت ثانوی عیسی همانند تولدِ چیزی تازه است؟ (آیۀ ۸)

۴. آیات ۹ و ۱۰ را دوباره بخوانید. از زمان شاگردان تا حال، مسیحیان بخاطر ایمانشان به عیسی در جفا بودند. بسیاری از ما امیدواریم که این جفا شامل حال ما نشود!

آیا به یاد دارید عیسی در متی ۵: ۱۱- ۱۲ به شاگردانش چه گفت؟ "خوشحال باشید اگر به خاطر من به شما اهانت می کنند و آزار می رسانند و به ناحق هرگونه افترایی به شما می زنند. خوشحال باشید و بسیار شادی کنید، زیرا پاداش شما در آسمان عظیم است، چون همین طور به انبیای قبل از شما نیز آزار می رسانیدند. (متی ۵: ۱۱- ۱۲)

با بیاد آوردن اینکه مردان و زنان مقدّس در گذشته بخاطر ایمانشان به عیسی مورد آزار قرار گرفتند چگونه ایمان ما قوی می شود؟ آیا واقعاً ممکن است در جفا بخاطر خدمت کردن به عیسی خوشحال باشیم و شادی کنیم؟

۵. متی ۱۰: ۲۸ را نیز بخوانید. ، طبق این آیه، در زمان جفا به چه طرق دیگری می توانیم تشویق شویم؟

۶. در آیات ۱۱- ۱۴ در متی ۲۴ در مورد چه "نشانه های" دیگری از این روزهای سخت می خوانید؟ چگونه ما ایمانداران می توانیم مانع سرد شدن محبتمان شویم؟ چگونه باید مواظب باشیم تا با دیدن پیامبران دروغین فریب نخوریم؟

فکر می کنید مطالعۀ کتاب مقدس، دعا، و جمع شدن با سایر ایمانداران چگونه می تواند در مقابل این چیزها از ما محافظت کند؟

طبق آیۀ ۱۳ چه کسی نجات پیدا خواهد کرد؟

۷. در آیۀ ۱۴، عیسی گفت قبل از بازگشت ثانوی او، خبر خوش انجیل به تمام دنیا موعظه خواهد شد. نقش شما و سایر افراد گروه در انجام این ماموریت چیست؟

۸. آیات ۱۵- ۲۵ را دوباره بخوانید. در مورد اینکه "مکروه ویرانی" (در آیۀ ۱۵) چیست دانشمندان کتاب مقدس نظرات متفاوتی را ارائه داده اند. بعضی می گویند آن در گذشته اتفاق افتاد، یعنی زمانیکه معبد خراب شد، در حالیکه دیگران می گویند این به آینده اشاره دارد و هنوز اتفاق نیفتاده است. در این دروس بهتر است از پرداخت به این جزئیات پرهیز کنیم، زیرا مهم این است که بدانیم فریب خوردن امری جهانگیر خواهد بود. آیات ۲۳- ۲۵ را بخوانید. اکثر مردم چگونه فریب خواهند خورد؟

۹. آیات ۲۶- ۳۱ را با دقت بخوانید. چگونه مردم تمام دنیا بطور قطعی خواهند دانست که عیسی بازگشته است؟

فکر میکنید زمانیکه عیسی برگردد چرا همۀ ملل عالم سوگواری خواهند کرد؟ (آیۀ ۳۰)

۱۰. به آیات ۳۲- ۳۶ دقت کنید. از یک طرف باید هر لحظه برای بازگشت او آماده باشیم، و از طرفی دیگری نباید زمان و تاریخ خاصّی را پیش بینی کنیم.

این امر چگونه به شما کمک می کند که هر روز برای عیسی زندگی کنید؟

۱۱. به زندگی خود فکر کنید. برای اینکه بتوانید با روبرو شدن با سختیها مقاوم باقی بمانید چگونه می توانید ایمان خود را تقویت کنید؟ چگونه می توانید از فریب ها از خود محافظت کنید؟

حال در دعا در مورد این مسایل با خدا صحبت کنید.

۴۳. برای بازگشت دوبارۀ عیسی آماده باشید

بخش ۲: هشیار و باوفا باشید

بحث ابتدایی:

از آنچه از درس گذشته به یاد دارید، عیسی گفت بعضی از نشانۀ های روزهای آخر چیست؟

چگونه می توانیم برای روبرو شدن با سختیها و جفا خود را آماده سازیم؟ چگونه می توانیم خود را از فریب پیامبران دورغین دور نگه داریم؟

در طی مطالعۀ این درس یاد می گیریم که چگونه می توانیم برای بازگشت دوبارۀ عیسی آماده باشیم: یعنی در زمان انتظار چه طرز فکری باید داشته باشیم و چکار باید بکنیم.

متی ۲۴: ۳۶- ۵۱ را بخوانید.

۱. آیۀ ۳۶ را دوباره بخوانید. تنها چه کسی است که از زمان بازگشت عیسی خبر دارد؟

۲. آیات ۳۷- ۴۱ را بخوانید. چگونه زمان ظهور عیسی درست مانند روزگار نوح خواهد بود؟ در آن زمان مردم با چه کاری مشغول بودند؟

برای صد سال مردم او را تماشا می کردند که چگونه دارد کشتی را می سازد، در عین حال هیچ کس توبه نکرد. آیا فکر می کنید امروز هم بیشتر مردم این دنیا کاملاً غافلند که روز داوری دارد نزدیک می شود؟

۳. در دوم تیموتاوس ۳: ۱- ۵ پولس رسول در مورد روزهای آخر به شاگردِ جوانش تیموتاوس می نویسد. این بخش را بخوانید. آیا این تصویر امروز هم صادق است؟ چطور؟

۴. به متی ۲۴ نگاه کنید. طبق آیات ۴۲- ۴۴، چون از زمان دقیق بازگشت او اطلاع نداریم، چه طرز فکری باید داشته باشیم؟

۵. دوباره این مثل را در آیات ۴۵- ۵۱ بخوانید. در آیۀ ۴۵ چه وظیفه ای به آن خادم واگزار شده است؟ اگر او شخصی حکیم و وفادار باشد، تا زمان بازگشت اربابش مشغول انجام چه کاری خواهد بود؟

پاداش او چه خواهد بود؟

۶. اگر آن خادم شریر باشد با چه کاری خود را مشغول خواهد ساخت؟ (آیۀ ۴۹)

نظر او در مورد بازگشت اربابش چه خواهد بود؟ (آیۀ ۴۸)

۷. ارباب چگونه آن خادم را غافلگیر خواهد کرد؟ (آیۀ ۵۰) پاداش او چه خواهد بود؟ (آیۀ ۵۱)

در قرن بیست و یکم ما چگونه می توانیم خادمانی حکیم و وفادار باشیم؟

۸. در دوم پطرس ۳، می خوانیم که پطرسِ رسول در مورد انتظار برای روزهای آخر به ما نصیحت می کند که چگونه باید زندگی کنیم. کل این فصل را بخوانید.

دوباره به آیات ۳- ۷ نگاه کنید. در روزهای آخر اشخاصی که مسخره می کنند چه خواهند گفت؟ (آیات ۳- ۴) آنها چه چیزی را فراموش کرده اند؟ (آیات ۵- ۷)

۹. چگونه شمارش خدا با شمارش ما فرق می کند؟ (آیات ۸- ۹) به بخش آخر آیۀ ۹ نگاه کنید. خدا منتظر چیست؟ این امر در مورد محبت او نسبت به همۀ مردم چه به ما نشان می دهد؟

۱۰. آیات ۱۰ -۱۳ را بخوانید. توصیف کنید روز آمدن خداوند چگونه خواهد بود؟

برای اینکه برای آمدن این روز آماده باشیم باید چه کارهای انجام دهیم؟ (به آیۀ ۱۱ و آیۀ ۱۴ نگاه کنید)

۱۱. در آیات ۱۷-۱۸، برای اینکه به ما کمک کند بدانیم چگونه باید زندگی کنیم، چه دستورالعملهای نهایی را می دهد؟

حال به زندگی خود فکر کنید. آیا آمادۀ بازگشت دوبارۀ عیسی هستید؟ برای اینکه آماده باشید آیا چیزی هست که باید عوض کنید؟ برای چند لحظه در این رابطه دعا کنید.

"وقتی ما با خدا دشمن بودیم،
او با مرگ پسر خویش دشمنی ما را به دوستی تبدیل کرد،
پس حالا که دوست او هستیم،
چقدر بیشتر زندگانی مسیح باعث نجات ما خواهد شد!"
رومیان ۵: ۱۰

شرکت کردن در شام خداوند

چون هنوز مشغول خوردن بودند، عیسی نان را برگرفت و پس از شکرگزاری، پاره کرد و به شاگردان داد و فرمود: «بگیرید، بخورید؛ این است بدن من.» سپس جام را برگرفت و پس از شکرگزاری آن را به شاگردان داد و گفت: «همۀ شما از این بنوشید. این است خون من برای عهد جدید که به خاطر بسیاری به جهت آمرزش گناهان ریخته می شود.»
متی ۲۶: ۲۶- ۲۸

عیسی معلم بسیار خوبی بود. اما او فقط برای تعلیم دادن نیامد. او آمد تا برای ما بمیرد. نقطۀ مرکزی ایمان ما مرگ و قیام اوست . مرگ او به ما حیات بخشید.

تراژدی بزرگ زمانی خواهد بود که میلیونها ایماندار فراموش کنند که پسر خدا آمد تا برای گناه دنیا بمیرد. و آیا باز جای تاسف نخواهد داشت اگر بخاطر دعواها و خودبینی ها، پیروان عیسی معنی مرگ او را از یاد ببرند؟ عیسی می دانست که ما باید بطور مرتب به یاد مرگ او بیفتیم. و باید با تعمق زیاد با آن روبرو شویم. برای همین او به ما دستور داد که در شام خداوند (یا مراسم عشا ربانی) شرکت کنیم.

ذهن ما قادر نیست مرگ مسیح را بطور کامل درک کند. زمانی که در مراسم عشا ربانی شرکت می کنیم چیزی در اعماق روح ما اتفاق می افتد. زمانی که بیاد می آوریم او برای ما مُرد، بطور اسرارآمیز حیات و محبت او ما را تغذیه می کند. با شادی، دوباره او را بعنوان نجات دهنده و خداوند خود قبول می کنیم. در سراسر دنیا، ایمانداران می دانند که با خوردن نان و نوشیدن شراب (آب انگور) رشادت و امیدی تازه کسب می کنند.

درسهای این بخش به شما و گروه کمک می کند که "بچشید و ببینید که خداوند نیکوست" (مزمور ۳۴: ۸)

۴۴. نان حیات را خورده حیات ابدی داشته باشید

این درس مقدمه ای است برای درس آینده در مورد شرکت کردن در مراسم شام خداوند

بحث ابتدایی:

عیسی گفت: «انسان تنها به نان زنده نیست، بلکه به هر کلامی که از دهان خدا صادر شود» (متی ۴:۴). فکر می کنید منظور او این گفته چه بود؟

دقت: پیش زمینۀ این متن

در بخش ابتدایی فصل ۶، عیسی نان و ماهی را برکت داده با آن ۵۰۰۰ نفر را تغذیه کرد. بعد از این معجزۀ شگفت انگیز عیسی از آنجا رفت ولی مردم هنوز او را جستجو می کردند.

یوحنا ۶: ۲۵- ۷۰ را بخوانید.

۱. آیات ۲۵- ۲۹ را دوباره بخوانید.

عیسی خطاب به مردمی که جستجویش می کردند گفت که آنها به سبب آیاتی که نشان می داد او همان مسیح موعود است به دنبال او نرفته بودند. بلکه به سبب «آن نان که خوردند و سیر شدند.» به بیان ساده تر، آنها دوباره می خواستند ناهار مجانی بخورند!

اگر ما هم عیسی را فقط بخاطر گرفتن برکات جسمانی جستجو کنیم، چه چیز دیگری را دربارۀ او از دست می دهیم؟

۲. فکر می کنید در آیۀ ۲۷ منظور عیسی از «خوراکی که تا حیات جاویدان باقی است» چیست؟

۳. در آیۀ ۲۸ می خوانیم که مردم پرسیدند چه کنند تا کارهای پسندیدۀ خدا را انجام داده باشند. در آیۀ ۲۹ عیسی چه پاسخی داد؟

چرا کار پسندیده از نظر خدا این است که به عیسی ایمان بیاوریم؟

۴. ;آیات ۳۰- ۴۰ را دوباره بخوانید.

نکتۀ فرهنگی: زمانی که موسی قوم اسرائیل را از مصر (جایی که در اسارت بودند) به سرزمین کنعان هدایت کرد آنها برای چهل سال در بیابان بسر بردند. در این مدت خدا برای خوراک ایشان بطور مافوق الطبیعه از آسمان نان مهیا کرد (به اسم مَنّا). (خروج ۱۶: ۴)

چه کسی نان واقعی را از آسمان ارزانی می کند؟ (آیۀ ۳۲) این نان به جهان چه می دهد؟

۵. بعد از این مردم از عیسی می طلبند که این نان را به ایشان بدهد. او در آیۀ ۳۵ بطور واضح می گوید منظور از این نان چیست. منظور او چه بود؟

۶. آیات ۴۱- ۵۹ را دوباره بخوانید. فرق نانی که پدران ایشان در بیابان خوردند و این نان حیات چیست؟

در آیۀ ۵۱ او نان حیات را چگونه توصیف می کند؟ او می گوید آن چیست؟

مردم گفته های عیسی را بطور تحت اللفظی برداشت کرده، سوالی که شاید من و شما هم در ذهن داشتیم را پرسیدند، «این مرد چگونه می تواند بدن خود را به ما بدهد تا بخوریم؟» (آیۀ ۵۲)

۷. به آیات ۵۳- ۵۹ دقت کنید. از واژۀ "حیات" یا "زنده" چند بار استفاده شده است؟ هر یک از این جملات را دوباره بخوانید. عیسی حقیقت مهمی را به چندین نوع مختلف تکرار می کند. او می گوید حیات واقعی از کجا نشات می گیرد؟

۸. عیسی به چند مسالۀ دشوار هم اشاره می کند. منظورش وقتی که می گوید، "بدن من خوردنی حقیقی و خون من آشامیدنی حقیقی است" چیست؟ چرا می گوید، "... کسی که مرا می خورد نیز به من زنده خواهد بود"؟ (نکته: چند لحظه ای را به این سوالات اختصاص دهید. اگر در مورد جوابتان مطمئن نیستید به مابقی درس توجه داشته باشید. شمارۀ ۱۱ به شما کمک خواهد کرد که این موضوع را بهتر متوجه شوید.)

۹. آیات ۶۰ -۶۵ را بخوانید.

در آیات ۶۱ و ۶۲ عیسی به مردم می گوید که اگر او را ببینند که به جای نخست خود صعود می کند، بیشتر ناراحت می شوند (لغزش می خورند). فکر می کنید عیسی قبلاً کجا بود؟

چرا این باعث لغزش یهودیان می شد؟ آیا آنها می خواستند باور کنند که این نجّار پست همان مسیح موعودی بود که خدا فرستاد؟

۱۰. در آیۀ ۶۳، برخلاف آیات قبلی، عیسی خیلی ساده و واضح با آنها صحبت می کند. او می گوید حیات از کجا نشات می گیرد؟

۱۱. در این آیات عیسی بطور واضح می گوید که حتی اگر قادر به خوردن بدن و نوشیدنِ خون او بودیم، چیزی از آنها عاید ما نمی شد. روح است که زنده می کند. در آیۀ ۶۳ او می گوید چگونه به آنها روح و حیات بخشیده است؟

این آیات چگونه کمک می کند تا موضوع دشواری که در مورد جسم و خون گفته بود را درک کنیم؟

آیا شما هم هر روز از سخنان حیات بخش او "تغذیه" می شوید؟

۱۲. آیات ۶۶- ۶۸ را دوباره بخوانید. بسیاری از مردم چه عکس العملی به سخنان دشوار عیسی نشان دادند؟

بعد از اینکه بسیاری از مردم از پیروی او سر باز زدند، او از شاگردانش چه پرسید؟ جواب پطرس به عیسی چه بود؟ (آیۀ ۶۸)

۱۳. دربارۀ سخنان پطرس با هم گفتگو کنید. آیا ایمان دارید که کلمات حیات جاویدان فقط در عیسی یافت می شود؟ " آیا شما هم ایمان دارید و می دانید که او قدوسِ خداست"؟

اگر ایمان شما در عیسی است، آیا اطمینان دارید که در او از حیات جاویدان برخوردارید؟ برای چند لحظه بخاطر این هدیۀ شگفت انگیز از او شکرگزاری کنید. و فراموش نکنید که از او "تغذیه شده" حیات روحانی را دریافت کنید .

۴۵. با شرکت کردن در مراسم شام خداوند مرگ مسیح را بیاد آورید

بحث ابتدایی: چرا در مراسم شام خداوند شرکت می کنیم؟

مقدمه:

شب قبل از مصلوب شدنش عیسی یکی از اعیاد مهم یهودی را با شاگردانش جشن گرفت. در آن زمان او با استفاده از روشی ساده ولی پرمعنی به ایشان یاد داد که چگونه می توانند پس از آن مرگ او را به یاد داشته باشند. ما آنرا "شام خداوند" می نامیم. بیایید با هم نگاه کنیم او به آنها چه گفت و چکار کرد. همچنین می خواهیم ببینیم برای ما که دو هزار سال بعد از او زندگی می کنیم، زمانی که با دیگر ایمانداران در این مراسم شرکت می کنیم چه چیزی را با آن نشان می دهیم.

لوقا ۲۲: ۱- ۲۳ را بخوانید.

۱. آیات ۱- ۶ را دوباره بخوانید. در آیۀ ۲، رهبران یهودی با عیسی چه می خواستند بکنند؟ شیطان چگونه از یهودا استفاده کرد تا به ایشان کمک کند؟ (آیات ۳- ۶)

۲. آیات ۷- ۸ را بخوانید، همچنین به آیۀ ۱ دوباره نگاه کنید. از چه دو نامی برای آن عید یهودی استفاده شده است؟

پیش زمینۀ فرهنگی: حدود ۱۵۰۰ سال قبل از آمدن عیسی، قوم اسرائیل در مصر برده بودند. شبی که از اسارت آزاد شدند، خدا بلای سختی بر همۀ خانواده های مصری نازل کرد. فرشتۀ مرگ همۀ نخست زادگان آنها- چه انسان و چه حیوان، را کُشت. در نهایت این بلا فرعون (پادشاه مصر) را راضی کرد که اجازه دهد قوم اسرائیل از مصر خارج شوند. برای محافظت از خود، خدا به قوم اسرائیل دستور داده بود تا بره ای را کُشته خونِ آنرا بر سر درِ خانۀ خود بمالند. فرشتۀ مرگ با دیدن خون از آن خانه عبور کرده و کسی در آنجا نمی مُرد.

همچنین خدا به قوم دستور داده بود تا نان فَطیر (نان بدون خمیر مایه) بپذند و زمان فرار از مصر آنرا با خود ببرند. دلیل آن هم این بود که فرصت نداشتند تا منتظر ور آمدن خمیر بمانند. هر سال، یهودیان با جشن گرفتن این عید بیاد می آورند که چگونه خدا آنها را از اسارت مصر آزاد کرد.

برای آگاهی بیشتر می توانید خلاصۀ این داستان را در تثنیه ۱۶: ۱- ۸ بخوانید و یا کل داستان را در خروج ۱۲ مطالعه کنید. عید نان فطیر برای هفت روز ادامه پیدا می کرد و فصح را در روز اول این عید جشن می گرفتند.

۳. چگونه فصح تصویری از مرگ عیسی که سالها بعد اتفاق افتاد بود؟

آیا اینکه عیسی در روز عید فصح مُرد اهمیت دارد؟ توضیح دهید. (یحیی تعمید دهنده در یوحنا ۱: ۲۹ عیسی را چه خطاب کرد؟)

۴. آیات ۷- ۱۳ را دوباره بخوانید. از آنچه در مورد عید فصح می دانید، فکر می کنید برای این عید شاگردان چه تدارکاتی دیده بودند؟

۵. مطابق آیۀ ۱۴ چه کسانی همراه عیسی بر سر سفره نشسته بودند؟ (متی ۲۶: ۲۰ هم بطور خاص بیان می کند این اشخاص چه کسانی بودند).

دقت کنید در آیۀ ۱۵ عیسی در مورد این وقت چه می گوید. سعی کنید این صحنه را در ذهن خود نمایان سازید. چگونه این موقعیت وقت شخصی و پر معنی ای برای عیسی و شاگردانش بود؟

۶. آیات ۱۷- ۱۸ را بخوانید. چگونه مرگ و رستاخیز عیسی، پادشاهی خدا را بر زمین آورد؟

۷. آیۀ ۱۹ را بخوانید. در این آیه همۀ کرده ها و گفته های عیسی اهمیت دارد. عیسی با نان چکار کرد (سه مورد)؟ او نان را پاره کرده به شاگردانش داد، چگونه اینکار تصویری از آنچه برای بدنش اتفاق می افتاد بود ؟

او گفت نان تصویری از چیست؟ او بدن خود را چگونه توصیف کرد؟

۸. آیۀ ۲۰ را بخوانید و چند لحظه به آن فکر کنید. عیسی گفت جام شراب چیست؟ معنی "عهد جدید" در خونِ من چیست؟

عبرانیان ۹: ۱۳- ۱۵ را بخوانید. پاشیده شدن خون بز و گوساله بر مردم چه تاثیری می گذاشت؟ (آیۀ ۱۳ چیزی بود که عهد عتیق مطالبه می کرد) تاثیر مرگ مسیح بر ما چیست؟ (آیۀ ۱۴ عهد جدید است)

۹. چرا ما باید نان را بخوریم و از آن جام بنوشیم؟ (به لوقا ۲۲: ۱۹ مراجعه کنید)

۱۰. عیسی می خواهد چه چیزی را به یاد بیاوریم؟ (به آیۀ ۱۹ نگاه کنید؛ همچنین اول قرنتیان ۱۱: ۲۶.)

چرا به یاد آوردن مرگ مسیح تا این اندازه اهمیت دارد؟ چرا مهم است به یاد بیاوریم که بدن او برای ما پاره شده خونش برای ما ریخته شد؟

توجه: تنها توسط مرگ مسیح است که گناهان ما آمرزیده شده رابطۀ ما با خدای پدر دوباره درست می شود. این مهمترین و تنها حقیقتی است که پیروان مسیح را از پیروان سایر ادیان متفاوت می گرداند. برای پیروان عیسی آنچه او در این اتاق کوچک در شب عید فصح انجام داد اکنون به سُنتی تبدیل شده است. برای دو هزار سال ایمانداران در سراسر دنیا به هم پیوسته از دستور او پیروی کرده، نان و شراب (یا آب انگور) می خورند. با شرکت کردن در این مراسم، هر کس به این حقیقت فکر می کند که توسط قربانی عیسی مسیح گناهانش بخشیده شده است. با اعتماد کردن به این عهد جدید، دیگر جایی برا تهمتهای شیطان باقی نیست و او ساکت می شود. همچنین ایمانشان قوی گشته شادی نجات به ایشان باز می گردد.

۱۱. این وقت مناسبی خواهد بود برای گروه که با هم در این مراسم شرکت کنید. همانطور که قلب خود را آماده می سازید به آیاتی که اشاره کردیم دوباره نگاه کنید. مطابق آنچه عیسی دستور داد به یاد مرگ او بیفتید که او آنقدر شما را دوست داشت که برای شما مُرد. برای این قربانی و این حیات جدیدی که در مسیح دارید از او تشکر کنید. هرگز اجازه ندهید مراسم شام خداوند به مراسمی پوچ و بی معنی تبدیل شود!

۴۶. زمانی که در مراسم شام خداوند شرکت می کنید قلب خود را بیازمایید

بحث ابتدایی:

در زمان شرکت در مراسم شام خداوند کدام بخش از آن معنی بیشتری برای شما دارد؟ (برای مثال: زمانی که آنرا به همدیگر می دهید، یا در زمان شرکت در آن برای همدیگر دعا می کنید، یا دعایی که قبل از آن انجام می دهید، و غیره)

اول قرنتیان ۱۱: ۱۷- ۳۴ را بخوانید.

۱. آیۀ ۱۸ را دوباره بخوانید. پولس در مورد گردهمایی های کلیسای قُرِنتُس چه گفت؟

۲. آنها در زمان شرکت در مراسم شام خداوند چه کاری انجام می دادند که درست نبود؟ (آیات ۲۰ -۲۲). آیا آنچه آنها انجام می دادند حقیقتاَ مراسم شام خداوند بود؟

چگونه رفتار آنها نمونه ای از محبت و به فکر همدیگر بودن نبود؟

۳. آیۀ ۲۳ را بخوانید. پولس گفت تعالیم مربوط به این مراسم را از کجا گرفته است؟

اولین باری که عیسیِ خداوند اینگونه یادآوری از مرگش را به شاگردانش یاد داد در چه زمانی بود؟

۴. دوباره به آیات ۲۴- ۲۵ نگاه کنید. عیسی نان را چه خواند؟ جام شراب را چه خواند؟

با خوردن نان و شراب، طبق آیۀ ۲۶ آنها چه اعلام می کردند؟ آنها به یاد چه کسی می افتادند؟

۵. در آیات ۱۷- ۲۲ در مورد رفتار بد کلیسای قرنتس می خوانیم. بعد در آیات ۲۳- ۲۶، در همان شبی که به او خیانت شد، می بینیم که عیسی چگونه با فروتنی رفتار کرد. این به ما کمک می کند تا آنچه که پولس در آیات بعدی می گوید را درست متوجه بشویم.

آیات ۲۷- ۳۴ را دوباره بخوانید. منظور پولس از "شرکت کردن در مراسم شام خداوند به شیوه ای ناشایسته" چیست؟

۶. در آیۀ ۲۹، منظور او از "هر که بدون تشخیصِ بدن بخورد" چیست؟ کلیسای قرنتس در زمان شرکت کردن در مراسم شام خداوند چه طرزفکر و رفتاری از خود نشان می دادند که با آن بدن خداوند را تشخیص نمی دادند؟

آیا آنها طرزفکر فروتنانۀ عیسی را در شبی که او را تسلیم کردند نمایان می کردند؟

۷. طبق آنچه پولس می گوید (آیات ۲۸- ۳۱) آیا آزمودن و حکم کردن بر خودمان درست است؟

در این مبحث، زمانی که بر خود حکم می کنیم چه اتفاقی می افتد؟ (آیۀ ۳۱) زمانی که خدا بر ما حکم می کند چه اتفاقی می افتد؟ (آیۀ ۳۲)

اگر به افکاری عاری از محبت و یا گناه آلود پی ببریم چکار باید بکنیم؟ (به اول یوحنا ۱: ۹ مراجعه کنید.)

۸. خلاصۀ آنچه پولس می گوید را دوباره در آیات ۳۳ و ۳۴ بخوانید. او داشتن چه طرزفکر یا رفتاری را در ایمانداران تشویق می کند؟

۹. در زمان شرکت کردن در مراسم شام خداوند باید افکار خود را متوجه چه بسازیم؟

۱۰. دقت کنید که در این متن پولس در مورد چگونگی انجام مراسم خداوند و یا اینکه چه کسی باید آنرا انجام دهد صحبت نمی کند. اما صحبت او در مورد طرزفکر باطنی ما در زمان شرکت کردن در آن می باشد. آیا اکنون با این طرزفکر جدید یعنی "تشخیص بدن مسیح" و تمام آنچه برای شما انجام داده است در این مراسم شرکت می کنید؟ آیا برای اتحاد در بدن مسیح تلاش خواهید کرد؟

قبل از شرکت کردن در مراسم شام خداوند، چند لحظه ای را به آزمودن قلب خود اختصاص دهید، نزد خداوند به گناهانتان اعتراف کنید و پاکی از گناهان را از او دریافت کنید. بعد در حالیکه بخاطر قربانی فروتنانه ای که برای شما انجام داد از او تشکر می کنید، بدن و خون مسیح را دریافت کنید.

"و آنها را تعلیم دهید
که همۀ چیزهایی را که به شما گفته ام،
انجام دهند..."
متی ۲۸: ۲۰

شاگرد سازی

دنبال من بیایید تا شما را صیّاد مردم گردانم.
(اینرا عیسی در مرقس ۱: ۱۷ به پطرس و اندریاس فرمود)

و اما تو، ای پسر من، با فیضی که در مسیح عیسی است قوی باش.
و سخنانی را که در حضور شاهدان بسیاری از من شنیده ای به کسانی بسپار
که مورد اعتماد و قادر به تعلیم دیگران باشند.
(پولس به تیموتاوس می گوید، دوم تيموتيوس ۲: ۱ و ۲)

به این مساله فکر کنید: عیسی خدمت خود را با تعلیم دادن به ۱۲ شاگرد شروع کرد تا آنها از او یاد بگیرند، به او ایمان بیاورند و از او اطاعت کنند. امروز در هر نقطه از این کرۀ زمین می توانیم پیروان عیسی را پیدا کنیم. برای ۲۰۰۰ سال پادشاهی خدا بخاطر اینکه شاگردان عیسی شاگردان بیشتری را آماده کرده اند رشد کرده است !

حال در قرن بیست و یکم هستیم. اکنون نوبت ماست که شاگرد بسازیم. هنوز میلیونها نفر وجود دارند که احتیاج دارند کلام حیات بخش انجیل را بشنوند. آنها باید بدانند که عیسی برای گناهان این دنیا مُرد و دوباره از مُردگان زنده شد! باید به آنها یاد داد که عیسی مسیح تنها امیدِ نجاتِ ابدی است. آنها باید یاد بگیرند که از دستورات او اطاعت کنند.

در طی درسهای این بخش یاد می گیرید که چگونه می توانید شاگردانی بسازید که راه عیسی را پیروی کنند.

۴۷. بروید و همۀ ملتها را شاگرد سازید

بحث ابتدایی:

آیا فکر می کنید شاگردان عیسی افراد "مافوق الطبیعه" بودند یا مردمی مثل خودمان؟ در پیروی کامل از عیسی چه ترسهایی دارید؟

مرقس ۱: ۱۴- ۲۰ را بخوانید.

۱. برای انتخاب اولین شاگردانش، عیسی کجا رفت؟ (آیۀ ۱۶) شغل آنها چه بود؟ آیا آنها رهبران مذهبیِ تعلیم دیده بودند؟

۲. بعد از اینکه به آنها گفت از او پیروی کنند، عیسی گفت آنها را چه خواهد ساخت؟ (آیۀ ۱۷)

قبل از اینکه مطلب زیر را بخوانید، بگویید زمانی که عیسی بر روی این زمین زندگی می کرد چگونه "مردم را صید" می کرد؟

شاگردان چگونه از عیسی یاد گرفتند "مردم را صید کنند"؟

مهم است بدانیم با وجود اینکه شاگردان افراد تعلیم دیده برای مذهب نبودند، همانطور که با او سفر می کردند عیسی برای سه سال به آنها تعلیم داد. آنها شنیدند که عیسی در مورد پادشاهی خدا تعلیم می داد. آنها دیدند که عیسی چگونه معجزه کرده، شفا داده و مردم را از قدرت شیطان آزاد می کرد. آنها دیدند که عیسی چگونه با رهبران مذهبی ریاکار که وانمود می کردند از خدا پیروی می کنند مخالفت می کرد. محبت و رحم او را نسبت به گناهکاران دیدند که از رحمت خدا به ایشان گفته آنها را به توبه و داشتن حیاتی تازه دعوت می کرد. در طی این سه سال، او شاگردانش را برای انجام همین کار به شهرهای مختلف در اسرائیل می فرستاد. زمانی که عیسی از این زمین رفت، شاگردانش یاد گرفته بودند که چگونه مردم را صید کنند.

متی ۲۸: ۱۶- ۲۰ را بخوانید.

۳. این واقعه بعد از صلیب و قیام عیسی، و قبل از صعودش به آسمان روی داد.

او گفت به او چه داده شده است؟ (آیۀ ۱۸) اقتدار عیسی برای شما به چه معنی است؟ آن چگونه به شما اطمینان می دهد؟

۴. در آیۀ ۱۹ عیسی به شاگردانش گفت بروند. آنها باید کجا می رفتند و چکار می کردند؟در نام چه کسی باید مردم را تعمید می دادند؟

۵. با دقت آیۀ ۲۰ را بخوانید. زمانی که شاگردسازی می کنیم باید به آنها چه تعالیمی بدهیم؟اگر شخصی هر هفته به کلیسا برود ولی از دستورات عیسی اطاعت نکند، آیا او را شاگرد عیسی می خوانید؟

هدف درسهای این بخش این است که به ما یاد دهد چگونه از عیسی مسیح پیروی کنیم. او در یوحنا ۱۴: ۱۵ فرمود، "اگر مرا دوست دارید، دستورهای مرا اطاعت خواهید کرد." حال به خودتان فکر کنید. آیا فکر می کنید دارید شاگرد عیسی می شوید؟

۶. بخشی از شاگرد عیسی شدن این است که به دیگران هم یاد بدهیم که از او پیروی کنند. یعنی به گونه ای می گوییم که داریم "مردم را صید می کنیم". کاری که پطرس و یوحنا یاد گرفتند انجام دهند را ادامه می دهیم. اکنون ۲۰۰۰سال است که شاگردان عیسی به دیگران تعلیم می دهند که به عیسی اعتماد کرده نجات پیدا کنند. همچنین به آنها یاد می دهند که از تعالیم باشکوه او اطاعت کنند. به این طریق است که خبر خوش در دنیا پخش می شود. این خبر به گوش من و شما هم رسیده است چون افرادی بودند که آنچه عیسی گفت انجام دهند را انجام دادند.

آیا شما هم به دیگران می گویید که باید از عیسی پیروی کنند؟ به دوستان و خانوادۀ خود و یا دوستی که تازه با او آشنا شدید فکر کنید. از چه کسی باید شروع کنید؟ در این زمینه با هم گفتگو کنید. زمانی که شاگردسازی می کنید بیاد داشته باشید که از عهد جدید استفاده کنید. حتی می توانید از این دروس استفاده کنید.

۷. قبل از اینکه از آنها جدا شود، در آخر عیسی به آنها چه وعده ای داد؟ (آیۀ ۲۰) این وعده چگونه شما را تسکین داده به شما شجاعت می دهد؟

در پایان، با هم دعا کنید و از خدا بخواهید فرصتهایی را به شما بدهد که بتوانید به دیگران یاد بدهید که از عیسی پیروی کنند

۴۸. خبر خوش را با نزدیکان خود در میان بگذارید

بحث ابتدایی:

اولین بار چه کسی به شما در مورد عیسی مسیح بشارت داد و چگونه؟

مقدمه: خدا یحیی تعمید دهنده را فرستاد تا مردم را برای آمدن مسیح موعود آماده سازد. کمی قبل از اینکه عیسی خدمت خود را شروع کند، یحیی به موعظه و تعمید دادن مردم مشغول بود. جمعیت زیادی برای تعمید نزد او می آمدند و بعضی از آنها پیش او ماندند تا شاگردانش شوند.

یوحنا ۱: ۲۹- ۳۴ را بخوانید.

۱. یحیی چگونه به عیسی خوش آمد گفت؟ (آیۀ ۲۹)

در آیۀ ۳۴ یحیی گفت عیسی کیست؟ یحیی چگونه متوجه هویت او شد؟ (آیات ۳۲- ۳۳)

حال آیات ۳۵- ۵۱ را بخوانید.

۲. زمانیکه دو نفر از شاگردان یحیی شنیدند که یحیی عیسی را "برۀ خدا" خواند چکار کردند؟ (آیات ۳۶- ۳۷)

یحیی به مردم موعظه می کرد که باید توبه کنند چون آمدن پادشاهی خدا نزدیک است. فکر می کنید این موعظه چگونه آن دو شاگرد را آماده کرده بود تا از عیسی پیروی کنند؟

۳. گفتگوی عیسی با آن دو شاگرد را در آیات ۳۷- ۳۹ بخوانید. در آیۀ ۳۹ عیسی از آنها چه دعوتی کرد؟

فکر می کنید تا چه اندازه مهم است با دوستان و فامیلهایی که ایمان ندارند وقت بگذرانیم و اجازه دهیم به منزل ما آمده زندگی ما را از نزدیک ببینند؟ توضیح دهید.

زمانیکه مردم از نزدیک زندگی شما را می بینند آیا عیسی هم در آن دیده می شود؟

۴. آیات ۴۰- ۴۲ را بخوانید. زمانیکه اندریاس تصمیم گرفت از عیسی پیروی کند اولین کاری که بعد از آن انجام داد چه بود؟

دقت کنید: انبیای زیادی آمدن مسیح موعود را پیشگویی کرده بودند. یهودیان برای صدها سال منتظر آمدنش بودند. این خبر برای شمعون (پطرس) خبر خوشی بود! این روزها مردم منتظر آمدن مسیح موعود نیستند، ولی باید به یاد داشته باشیم که هر کس نیاز دارد از گناهان خود آزاد شود. آنها همانند مردگان زندگی می کنند و به مسیح احتیاج دارند تا به آنها حیات ببخشد.

آیا فامیلهایی دارید که باید به آنها کمک کنید تا با مسیح آشنا شوند؟

چه چیزهایی مانع می شوند که خبر خوش را با آنها در میان بگذارید؟

۵. آیات ۴۳- ۴۶ را بخوانید. فیلیپُس بعد از اینکه عیسی او را خواند فوراً چکار کرد؟(آیۀ ۴۵) فیلیپُس گفت عیسی کیست؟

نتنائیل چه گفت؟ آیا زمانیکه خبر خوش را با دیگران در میان می گذارید و اولین واکنش آنها منفی است دلسرد می شوید؟

۶. فیلیپس از نتنائیل دعوت کرده به او گفت، خودت "بیا و ببین". چگونه ما هم با استفاده از عهد جدید می توانیم به مردم بگوییم "بیا و ببین" عیسی کیست؟

۷. آیات ۴۷-۵۱ را دوباره بخوانید. چه چیزی بی ایمانی نتنائیل را به ایمان تبدیل کرد؟

زمانی که شما هم خبر خوش را با دیگران در میان می گذارید آیا ایمان دارید که عیسی واقعاً می تواند به زندگی آنها وارد شده، آنها را عوض کند؟ اگر می خواهیم مُبشرینی واقعی باشیم چرا مهم است به این امر ایمان داشته باشیم؟

۸. دوباره به آیۀ ۴۴ نگاه کنید. چهار شاگرد اولِ عیسی از کدام شهر بودند؟ مزّیت بشارت دادن به نزدیکانمان، مانند خانواده و همکاران چیست؟

۹. در مرقس ۵: ۱- ۲۰ عیسی مردی را از لشکر ارواح پلید آزاد کرد. بعد از آزاد کردنش عیسی به او گفت چکار کند؟ (مرقس ۵: ۱۸- ۲۰ را بخوانید)

۱۰. گاهی زمانی که به بشارت دادن فکر می کنیم آنچه در نظر داریم این است که با شخصی دیگر به مکانی دیگر سفر کرده، به افراد غریب بشارت دهیم. آیا اعضای خانواده، همسایه یا دوستانی دارید که خبر خوش را هنوز با آنها در میان نگذاشته اید؟ چه چیزی مانع می شود؟

فکر کنید و تصمیم بگیرید در این هفتۀ آینده به شخص خاصی بشارت دهید. از همین حالا دعا کنید که خدا به شما شجاعت، حکمت و فرصت صحبت کردن دربارۀ عیسی با او را بدهد.

۴۹. به کودکان یاد دهید که عیسی را دوست داشته و او را خدمت کنند

بحث ابتدایی:

فکر می کنید از چه سنی باید با بچه ها در مورد عیسی صحبت کنیم؟ آیا آنها قادر به درک مسایل روحانی هستند، یا اینکه باید صبر کنیم وقتی بزرگ شدند این مسایل را با آنها در میان بگذاریم؟

مرقس ۱۰: ۱۳- ۱۶ را بخوانید.

۱. آیۀ ۱۳ را دوباره بخوانید. زمانیکه مردم کودکان خود را نزد عیسی آوردند، شاگردان عیسی چه عکس العملی نشان دادند؟

فکر می کنید چرا اینطور عکس العمل نشان دادند؟

۲. نظر عیسی در این مورد چه بود؟ (آیۀ ۱۴) آنچه عیسی به ایشان گفت را در آیات ۱۴- ۱۵ بخوانید. طرز فکر عیسی چه تفاوتی با طرز فکر شاگردانش داشت؟

۳. فکر می کنید منظور عیسی با گفتن "پادشاهی خدا به چنین کسانی تعلّق دارد" چه بود؟ (آیۀ ۱۴ و همچنین ۱۵)

اگر می خواهیم پادشاهی خدا به ما هم تعلق پیدا کند چه چیزی است که باید از کودکان الگو بگیریم؟

۴. بعد از آن عیسی چکار کرد؟ (آیۀ ۱۶ را بخوانید) چه احساسی نسبت به کودکان داشت؟

۵. حال مرقس ۹: ۳۶- ۳۷ را بخوانید. در این آیات عیسی چگونه به کودکان احترام گذاشت؟

۶. متی فصل ۲۱ را باز کنید و آیات ۱۴- ۱۷ را بخوانید. در معبد، رهبران مذهبی شنیدند کودکان چه فریادی سر می دادند؟ نظر ایشان در این مورد چه بود؟

دقت کنید: صدها سال قبل از تولد عیسی، پیامبران گفته بودند که نجات دهنده ای از خاندان داوود خواهد آمد. زمانی که کسی در مورد "پسر داوود" صحبت می کرد، همۀ یهودیان می دانستند منظور، مسیح موعود، یا همان نجات دهنده ای است که خدا خواهد فرستاد. رهبران مذهبی باور نمی کردند که عیسی، نجّاری از ناصره، می تواند آن نجات دهنده باشد. بنابراین از اینکه کودکان او را "پسر داوود" می خواندند بسیار عصبانی بودند. کودکان، با وجود اینکه رهبران مذهبی نتوانستند این امر را تشخیص دهند، فهمیدند عیسی کیست.

۷. آیۀ ۱۶ را دوباره بخوانید. آیا عیسی جلوی ستایش کودکان را گرفت؟ فکر می کنید نسبت به آنچه در مورد او می گفتند چه احساسی داشت؟

فکر می کنید در عبادت و ستایش عیسی کودکان باید نقشی داشته باشند؟ آیا زمانی که مسیح را پرستش می کنید اجازه می دهید کودکان هم شرکت کنند؟

۸. تیموتاوس یکی از شاگردان پولس بود و بعنوان مردی جوان در کلیسای اولیه، یکی از رهبران محسوب می شد.

دوم تیموتاوس ۱: ۵ را بخوانید. در ابتدا او کلام خدا را از چه کسی یاد گرفت؟

۹. دوم تیموتاوس ۳: ۱۴- ۱۷ را بخوانید. از چه سنی تیموتاوس در مورد راه و روشهای خدا یاد گرفت؟ این امر چگونه او را آمادۀ خدمت در جمع ایمانداران نمود؟

۱۰. اگر شما هم فرزندانی دارید، چگونه کلام خدا را به کودکان خود یاد می دهید، چه قدمهایی بر می دارید؟ آیا هر روز کلام خدا را می خوانید و با هم دعا می کنید؟

اگر کودکانی در بین فامیل و آشناهای خود دارید آیا دنبال فرصتهایی می گردید که بتوانید کلام خدا را به آنها یاد دهید؟

۱۱. آیا در جمع خود کودکان را هم شرکت می دهید یا اینکه والدین احساس می کنند فرزندانشان نباید در این جمعها شرکت کنند؟ زمانی که جمع می شوید آیا به کودکان هم کلام خدا را یاد می دهید یا آنها را به اتاقی می فرستید که بازی کنند؟ برای اینکه به آنها کمک کنید کلام خدا را یاد بگیرند چه قدمهایی بر می دارید؟ آیا به آنها خوش آمد می گویید و همانند عیسی آنها را برکت می دهید، یا مثل شاگردان فکر می کنید آنها مزاحم هستند؟

برای چند لحظه برای کودکانی که می شناسید دعا کنید. از خدا بخواهید به شما ایده های جدیدی بدهد که بتوانید به آنها کمک کنید تا در محبتشان برای عیسی رشد کنند.

۵۰. شجاعانه پادشاهی خدا را موعظه کرده و منتظر معجزه های عیسی باشید

بحث ابتدایی:

آیا فکر می کنید معجزات یکی از طرقی است که خدا محبت و علاقۀ خود را نسبت به مردمی که در احتیاج روحانی یا جسمانی هستند نشان می دهد؟ چگونه؟

مقدمه:

زمانیکه عیسی خدمت خود را بر روی این زمین شروع کرد، دوازده نفر انتخاب نمود تا شاگردان او باشند. افراد دیگری هم بودند که دنبال او راه می افتادند و از او اطاعت می کردند ولی گروه دوازده شاگرد، گروهی مخصوص بود.

آنها با او سفر کرده، فرامین و روشهایش را یاد می گرفتند. بعد از صعود عیسی نزد پدر، این جمع خاص افرادی بودند که راه را برای رساندن خبر خوش او به تمام دنیا باز کردند. در این راه دیگران هم به آنها پیوستند. بعد از اینکه عیسی این دوازده نفر را انتخاب کرد، آنها را به شهرها و دهات اطراف یهودیه فرستاد. بیایید با هم بخوانیم زمانی که آنها را فرستاد چه دستورالعمهایی به ایشان داد:

متی ۱۰: ۷- ۸ را بخوانید.

۱. طبق آیۀ ۷، قرار بود آنها در مورد چه چیزی موعظه کنند؟ فکر می کنید منظور از این گفته چه بود؟

چگونه آمدن عیسی پادشاهی آسمان (یا پادشاهی خدا) را به زمین آورد؟

۲. در آیۀ ۸ عیسی چه چیز دیگری به آنها گفت؟ این معجزه ها چگونه به مردم نشان می داد که پادشاهی خدا نزدیک است؟ تصور کنید این گفته ها چگونه می توانست به افرادی مایوس، در هر شرایطی که بودند، امید ببخشد!

این معجزه ها چگونه نشان می داد که عیسی رهبری مذهبی همانند سایر رهبران مذهبی نبود؟ معجزه هایی که امروز هم صورت می پذیرند چگونه به بی ایمانان نشان می دهند عیسی با تمام رهبران مذهبی ای که در طول قرنها آمده اند فرق دارد؟

دقت کنید: عیسی، در طی سه سال خدمتش بر روی این زمین، معجزات زیادی کرد. بارها گروه بزرگی از مریضان را شفا داد. برای غذا دادن به هزاران نفر غذا تهیه نمود. او حتی مُردگان را هم زنده نمود. بعد از اینکه عیسی به آسمان صعود کرد، شاگردانش در اسم او این معجزات را انجام دادند.

۳. اعمال رسولان ۳: ۱- ۱۰ را بخوانید. پطرس و یوحنا کجا می رفتند؟ توصیف کنید چه اتفاقی برای مرد مفلوجی که گدایی می کرد افتاد؟ (آیات ۲- ۸)

۴. آیات ۹- ۱۰ را دوباره بخوانید. جمعی که در معبد بودند با دیدن آن مرد مفلوج که شفا پیدا کرده بود چه عکس العملی نشان دادند؟ (آیات ۲- ۸)

۵. زمانی که پطرس دید مردم به طرف آنان می دوند، شروع به موعظه کرد. موعظۀ او را در آیات ۱۱- ۲۶ بخوانید.

آیۀ ۱۶ را دوباره بخوانید. پطرس گفت مرد مفلوج چطور خوب شد؟

۶. چگونه این معجزه قلب مردم را باز کرد تا به پیام پطرس گوش دهند؟

اعمال رسولان ۴: ۴ را بخوانید. آن روز چند نفر در نتیجۀ موعظۀ پطرس ایمان آوردند؟

دقت کنید: کمی پیش، در اعمال رسولان ۲، سه هزار نفر ایمان آورده بودند. حال، در جمع، پنج هزار نفر ایمان آورده اند. یعنی اینکه این بار دو هزار نفر ایمان آوردند. معمولاً زنان و کودکان شمرده نمی شدند پس بنابراین جمع کسانی که ایمان آوردند خیلی بیشتر از پنج هزار نفر بود.

رهبران دوست نداشتند که پطرس و یوحنا در نام عیسی موعظه کنند. ایشان آنها را دستگیر کرده و به زندان انداختند، ولی تنبیه کردنشان نمی دانستند چکار کنند. در اورشلیم همه می دانستند که پطرس و یوحنا معجزۀ بزرگی انجام داده اند. پس رهبران آنها را تهدید کردند که دیگر نام عیسی را بر زبان نیاورند. اما پطرس و یوحنا نمی ترسیدند.

۷. در اعمال رسولان ۴: ۲۳- ۳۰ بخوانید آنها چه دعایی کردند.

آیات ۲۹- ۳۰ را دوباره بخوانید. خدا از آنها خواست در نام عیسی چه کار کنند؟ آنچه آنها طلبیدند را نام ببرید. آیا شما هم اغلب از خدا می خواهید که اینها را از طریق شما انجام دهد؟

۸. حال آیۀ ۳۱ را بخوانید. خدا چگونه به دعای ایشان پاسخ داد؟

برای اینکه بیشتر یاد بگیرید خدا چگونه به دعای ایشان پاسخ داد، این دو متن را هم بخوانید.

اعمال رسولان ۵: ۱۲- ۱۶

اعمال رسولان ۸: ۴- ۷

۹. به زندگی خودتان فکر کنید. آیا مشتاق هستید که در صحبت کردن در مورد کلام خدا شجاعت بیشتری داشته باشید؟ آیا می خواهید برای ثابت کردن حقیقت و قدرت کلامی که موعظه می کنید (کلام خدا) معجزات صورت بپذیرند؟ آیا می خواهید خدا از شما استفاده کند و به دیگران شفای روحانی و جسمانی بدهد؟

شما هم می توانید دعای شاگردان در اعمال رسولان ۴: ۲۹- ۳۰ را دعا کنید. همان روح القدسی که به ایشان قوت داد می تواند شما را روزانه پُر ساخته، قوّت بخشد تا بتوانید پادشاهی خدا را برای اطرافیان خود بیاورید. آیا اکنون می خواهید اینرا از او بطلبید؟

"آسمان و زمین از بین خواهد رفت،
اما سخنان من هرگز از بین نخواهد رفت."
مرقس ۱۳: ۳۱

آیات

متی ۵: ۱- ۱۲

۱چون عیسی آن جماعتها را دید، به کوهی برآمد و بنشست. آنگاه شاگردانش نزد او آمدند ۲و او به تعلیم دادنشان آغاز کرد و گفت:

۳«خوشا به حال فقیرانِ در روح،
زیرا پادشاهی آسمان
از آن ایشان است.
۴خوشا به حال ماتمیان،
زیرا آنان تسلی خواهند یافت.
۵خوشا به حال حلیمان،
زیرا آنان زمین را به میراث
خواهند برد.
۶خوشا به حال گرسنگان
و تشنگان عدالت،
زیرا آنان سیر خواهند شد.
۷خوشا به حال رحیمان،
زیرا بر آنان رحم خواهد شد.
۸خوشا به حال پاکدلان،
زیرا آنان خدا را خواهند دید.
۹خوشا به حال صلح‌جویان،
زیرا آنان فرزندان خدا
خوانده خواهند شد.
۱۰خوشا به حال آنان که در راه پارسایی آزار می‌بینند،
زیرا پادشاهی آسمان از آنِ ایشان است.
۱۱«خوشا به حال شما، آنگاه که مردم به‌خاطر من، شما را دشنام دهند و آزار رسانند و هر سخن بدی به‌دروغ علیه‌تان بگویند. ۱۲خوش باشید و شادی کنید زیرا پاداشتان در آسمان عظیم است. چراکه همین‌گونه پیامبرانی را که پیش از شما بودند، آزار رسانیدند.

متی ۵: ۳- ۱۲

۳«خوشا به حال فقیرانِ در روح،
زیرا پادشاهی آسمان
از آن ایشان است.
۴خوشا به حال ماتمیان،
زیرا آنان تسلی خواهند یافت.
۵خوشا به حال حلیمان،
زیرا آنان زمین را به میراث
خواهند برد.
۶خوشا به حال گرسنگان
و تشنگان عدالت،
زیرا آنان سیر خواهند شد.
۷خوشا به حال رحیمان،
زیرا بر آنان رحم خواهد شد.
۸خوشا به حال پاکدلان،
زیرا آنان خدا را خواهند دید.
۹خوشا به حال صلح‌جویان،
زیرا آنان فرزندان خدا
خوانده خواهند شد.
۱۰خوشا به حال آنان که در راه پارسایی آزار می‌بینند،
زیرا پادشاهی آسمان از آنِ ایشان است.
۱۱«خوشا به حال شما، آنگاه که مردم به‌خاطر من، شما را دشنام دهند و آزار رسانند و هر سخن بدی به‌دروغ علیه‌تان بگویند. ۱۲خوش باشید و شادی کنید زیرا پاداشتان در آسمان عظیم است. چراکه همین‌گونه پیامبرانی را که پیش از شما بودند، آزار رسانیدند.

متی ۳:۵

۳«خوشا به حال فقیرانِ در روح،
زیرا پادشاهی آسمان
از آن ایشان است.

متی ۴:۵

۴خوشا به حال ماتمیان،
زیرا آنان تسلی خواهند یافت.

متی ۵:۵

۵خوشا به حال حلیمان،
زیرا آنان زمین را به میراث
خواهند برد.

متی ۶:۵

۶خوشا به حال گرسنگان
و تشنگان عدالت،
زیرا آنان سیر خواهند شد.

یوحنا ۷: ۳۷- ۳۸

۳۷در روز آخر که روز بزرگ عید بود، عیسی ایستاد و به بانگ بلند ندا در داد: «هر که تشنه است، نزد من آید و بنوشد. ۳۸هر که به من ایمان آوَرَد، همان‌گونه که کتاب می‌گوید، از بطن او نهرهای آب زنده روان خواهد شد.»

یوحنا ۷: ۳۷- ۳۹

۳۷در روز آخر که روز بزرگ عید بود، عیسی ایستاد و به بانگ بلند ندا در داد: «هر که تشنه است، نزد من آید و بنوشد. ۳۸هر که به من ایمان آوَرَد، همان‌گونه که کتاب می‌گوید، از بطن او نهرهای آب زنده روان خواهد شد.» ۳۹این سخن را دربارۀ روح گفت، که آنان که به او ایمان بیاورند، آن را خواهند یافت؛ زیرا روح هنوز عطا نشده بود، از آن رو که عیسی هنوز جلال نیافته بود.

متی ۵: ۱- ۱۲

۱چون عیسی آن جماعتها را دید، به کوهی برآمد و بنشست. آنگاه شاگردانش نزد او آمدند ۲و او به تعلیم دادنشان آغاز کرد و گفت:

۳«خوشا به حال فقیرانِ در روح،
زیرا پادشاهی آسمان
از آن ایشان است.
۴خوشا به حال ماتمیان،
زیرا آنان تسلی خواهند یافت.
۵خوشا به حال حلیمان،
زیرا آنان زمین را به میراث
خواهند برد.
۶خوشا به حال گرسنگان
و تشنگان عدالت،
زیرا آنان سیر خواهند شد.
۷خوشا به حال رحیمان،
زیرا بر آنان رحم خواهد شد.
۸خوشا به حال پاکدلان،
زیرا آنان خدا را خواهند دید.
۹خوشا به حال صلح‌جویان،
زیرا آنان فرزندان خدا
خوانده خواهند شد.
۱۰خوشا به حال آنان که در راه پارسایی آزار می‌بینند،
زیرا پادشاهی آسمان از آنِ ایشان است.
۱۱«خوشا به حال شما، آنگاه که مردم به‌خاطر من، شما را دشنام دهند و آزار رسانند و هر سخن بدی به‌دروغ علیه‌تان بگویند. ۱۲خوش باشید و شادی کنید زیرا پاداشتان در آسمان عظیم است. چراکه همین‌گونه پیامبرانی را که پیش از شما بودند، آزار رسانیدند.

متی ۷:۵

۷خوشا به حال پاکدلان،
زیرا آنان خدا را خواهند دید.

متی ۱۸: ۲۱- ۳۵

۲۱سپس پطرس نزد عیسی آمد و پرسید: «سرور من، تا چند بار اگر برادرم به من گناه ورزد، باید او را ببخشم؟ آیا تا هفت بار؟» ۲۲عیسی پاسخ داد: «به تو می‌گویم نه هفت بار، بلکه هفتادْ هفت بار.
۲۳«از این رو، می‌توان پادشاهی آسمان را به شاهی تشبیه کرد که تصمیم گرفت با خادمان خود تسویه حساب کند. ۲۴پس چون شروع به حسابرسی کرد، شخصی را نزد او آوردند که ده هزار قنطار به او بدهکار بود. ۲۵چون او نمی‌توانست قرض خود را بپردازد، اربابش دستور داد او را با زن و فرزندان و تمامی دارایی‌اش بفروشند و طلب را وصول کنند. ۲۶خادم پیش پای ارباب به زانو درافتاد و التماس‌کنان گفت: ”مرا مهلت ده تا همۀ قرض خود را ادا کنم.“ ۲۷پس دل ارباب به حال او سوخت و قرض او را بخشید و آزادش کرد. ۲۸امّا هنگامی که خادم بیرون می‌رفت، یکی از همکاران خود را دید که صد دینار به او بدهکار بود. پس او را گرفت و گلویش را فشرد و گفت: ”قرضت را ادا کن!“ ۲۹همکارش پیش پای او به زانو درافتاد و التماس‌کنان گفت: ”مرا مهلت ده تا همۀ قرض خود را بپردازم.“ ۳۰امّا او نپذیرفت، بلکه رفت و او را به زندان انداخت تا قرض خود را بپردازد. ۳۱هنگامی که سایر خادمان این واقعه را دیدند، بسیار آزرده شدند و نزد ارباب خود رفتند و تمام ماجرا را بازگفتند. ۳۲پس ارباب، آن خادم را نزد خود فرا خواند و گفت: ”ای خادم شریر، مگر من محض خواهش تو تمام قرضت را نبخشیدم؟ ۳۳آیا نمی‌بایست تو نیز بر همکار خود رحم می‌کردی، همان‌گونه که من بر تو رحم کردم؟“ ۳۴پس ارباب خشمگین شده، او را به زندان افکند تا شکنجه شود و همۀ قرض خود را ادا کند. ۳۵به همین‌گونه پدر آسمانی من نیز با هر یک از شما رفتار خواهد کرد، اگر شما نیز برادر خود را از دل نبخشید.»

متی ۷:۵

۷خوشا به حال رحیمان،
زیرا بر آنان رحم خواهد شد.

متی ۸:۵

۸خوشا به حال پاکدلان،
زیرا آنان خدا را خواهند دید.

متی ۹:۵

۹خوشا به حال صلح‌جویان،
زیرا آنان فرزندان خدا خوانده خواهند شد.

متی ۵: ۳- ۹

۳«خوشا به حال فقیرانِ در روح،
زیرا پادشاهی آسمان
از آن ایشان است.
۴خوشا به حال ماتمیان،
زیرا آنان تسلی خواهند یافت.
۵خوشا به حال حلیمان،
زیرا آنان زمین را به میراث
خواهند برد.
۶خوشا به حال گرسنگان
و تشنگان عدالت،
زیرا آنان سیر خواهند شد.
۷خوشا به حال رحیمان،
زیرا بر آنان رحم خواهد شد.
۸خوشا به حال پاکدلان،
زیرا آنان خدا را خواهند دید.
۹خوشا به حال صلح‌جویان،
زیرا آنان فرزندان خدا
خوانده خواهند شد.

متی ۵: ۱۰- ۱۲

۱۰خوشا به حال آنان که در راه پارسایی آزار می‌بینند،
زیرا پادشاهی آسمان از آنِ ایشان است.
۱۱«خوشا به حال شما، آنگاه که مردم به‌خاطر من، شما را دشنام دهند و آزار رسانند و هر سخن بدی به‌دروغ علیه‌تان بگویند. ۱۲خوش باشید و شادی کنید زیرا پاداشتان در آسمان عظیم است. چراکه همین‌گونه پیامبرانی را که پیش از شما بودند، آزار رسانیدند.

متی ۱۱:۵

۱۱خوشا به حال شما، آنگاه که مردم به‌خاطر من، شما را دشنام دهند و آزار رسانند و هر سخن بدی به‌دروغ علیه‌تان بگویند.

لوقا ۱۸: ۹- ۱۴

۹آنگاه برای برخی که از پارسایی خویش مطمئن بودند و بر دیگران به دیدۀ تحقیر می‌نگریستند، این مَثَل را آورد: ۱۰«دو تن برای عبادت به معبد رفتند، یکی فَریسی، دیگری خَراجگیر. ۱۱فَریسی ایستاد و با خود چنین دعا کرد: ”خدایا، تو را شکر می‌گویم که همچون دیگر مردمان دزد و بدکاره و زناکار نیستم، و نه مانند این خَراجگیرم. ۱۲دو بار در هفته روزه می‌گیرم و از هر چه به دست می‌آورم، ده‌یک می‌دهم.“ ۱۳امّا آن خَراجگیر دور ایستاد و نخواست حتی چشمان خود را به سوی آسمان بلند کند، بلکه بر سینۀ خود می‌کوفت و می‌گفت: ”خدایا، بر منِ گناهکار رحم کن.“ ۱۴به شما می‌گویم که این مرد، و نه آن دیگر، پارسا شمرده شده به خانه رفت. زیرا هر که خود را برافرازد، خوار خواهد شد، و هر که خود را خوار سازد، سرافراز خواهد گردید.»

لوقا ۹:۱۸

۹آنگاه برای برخی که از پارسایی خویش مطمئن بودند و بر دیگران به دیدۀ تحقیر می‌نگریستند، این مَثَل را آورد:

لوقا ۱۰:۱۸

۱۰«دو تن برای عبادت به معبد رفتند، یکی فَریسی، دیگری خَراجگیر.

لوقا ۱۱:۱۸-۱۲

۱۱فَریسی ایستاد و با خود چنین دعا کرد: ”خدایا، تو را شکر می‌گویم که همچون دیگر مردمان دزد و بدکاره و زناکار نیستم، و نه مانند این خَراجگیرم. ۱۲دو بار در هفته روزه می‌گیرم و از هر چه به دست می‌آورم، ده‌یک می‌دهم.“

لوقا ۱۱:۱۸

۱۱فَریسی ایستاد و با خود چنین دعا کرد: ”خدایا، تو را شکر می‌گویم که همچون دیگر مردمان دزد و بدکاره و زناکار نیستم، و نه مانند این خَراجگیرم.

لوقا ۱۳:۱۸

۱۳امّا آن خَراجگیر دور ایستاد و نخواست حتی چشمان خود را به سوی آسمان بلند کند، بلکه بر سینۀ خود می‌کوفت و می‌گفت: ”خدایا، بر منِ گناهکار رحم کن.“

لوقا ۱۴:۱۸

۱۴به شما می‌گویم که این مرد، و نه آن دیگر، پارسا شمرده شده به خانه رفت. زیرا هر که خود را برافرازد، خوار خواهد شد، و هر که خود را خوار سازد، سرافراز خواهد گردید.»

رومیان ۳: ۲۳

۲۳زیرا همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا کوتاه می‌آیند.

اول يوحنا ۱: ۸- ۲:۲

۸اگر بگوییم بَری از گناهیم، خود را فریب داده‌ایم و راستی در ما نیست. ۹ولی اگر به گناهان خود اعتراف کنیم، او که امین و عادل است، گناهان ما را می‌آمرزد و از هر نادرستی پاکمان می‌سازد. ۱۰اگر بگوییم گناه نکرده‌ایم، او را دروغگو جلوه می‌دهیم و کلام او در ما جایی ندارد.
۲ ۱ای فرزندانم، این را به شما می‌نویسم تا گناه نکنید. امّا اگر کسی گناهی کرد، شفیعی نزد پدر داریم، یعنی عیسی مسیح پارسا. ۲او خودْ کفّارۀ گناهان ما است، و نه گناهان ما فقط، بلکه گناهان تمامی جهان نیز.

مرقس ۱۴: ۲۷- ۳۱

۲۷عیسی به آنان گفت: «همۀ شما خواهید لغزید زیرا نوشته شده،

«”شبان را خواهم زد
و گوسفندان پراکنده خواهند شد.“
۲۸امّا پس از آنکه برخاستم، پیش از شما به جلیل خواهم رفت.» ۲۹پطرس به او گفت: «حتی اگر همه بلغزند، من هرگز نخواهم لغزید.» ۳۰عیسی به او گفت: «آمین، به تو می‌گویم که امروز، آری همین امشب، پیش از آنکه خروس دو بار بانگ زند، سه بار مرا انکار خواهی کرد!» ۳۱امّا پطرس با تأکید بسیار گفت: «اگر لازم باشد با تو بمیرم، انکارت نخواهم کرد.» سایر شاگردان نیز چنین گفتند.

مرقس ۲۷:۱۴

۲۷عیسی به آنان گفت: «همۀ شما خواهید لغزید زیرا نوشته شده،

«”شبان را خواهم زد
و گوسفندان پراکنده خواهند شد.“

مرقس ۲۸:۱۴

۲۸امّا پس از آنکه برخاستم، پیش از شما به جلیل خواهم رفت.»

مرقس ۲۹:۱۴

۲۹پطرس به او گفت: «حتی اگر همه بلغزند، من هرگز نخواهم لغزید.»

مرقس ۳۰:۱۴

۳۰عیسی به او گفت: «آمین، به تو می‌گویم که امروز، آری همین امشب، پیش از آنکه خروس دو بار بانگ زند، سه بار مرا انکار خواهی کرد!»

مرقس ۳۱:۱۴

۳۱امّا پطرس با تأکید بسیار گفت: «اگر لازم باشد با تو بمیرم، انکارت نخواهم کرد.» سایر شاگردان نیز چنین گفتند.

مرقس ۳۲:۱۴-۴۲

۳۲آنگاه به مکانی به نام جِتْسیمانی رفتند و در آنجا عیسی به شاگردان خود گفت: «در اینجا بنشینید، تا من دعا کنم.» ۳۳سپس پطرس و یعقوب و یوحنا را با خود برد و پریشان و مضطرب شده، بدیشان گفت: ۳۴«از فرط اندوه، به حال مرگ افتاده‌ام. در اینجا بمانید و بیدار باشید.» ۳۵سپس قدری پیش رفته، بر خاک افتاد و دعا کرد که اگر ممکن باشد آن ساعت از او بگذرد. ۳۶او چنین گفت: «اَبّا، پدر، همه چیز برای تو ممکن است. این جام را از من دور کن، امّا نه به خواست من بلکه به ارادۀ تو.» ۳۷چون بازگشت، آنان را در خواب یافت. پس به پطرس گفت: «شَمعون، خوابیده‌ای؟ آیا نمی‌توانستی ساعتی بیدار بمانی؟ ۳۸بیدار باشید و دعا کنید تا در آزمایش نیفتید. روح مشتاق است امّا جسم ناتوان.» ۳۹پس دیگر بار رفت و همان دعا را کرد. ۴۰چون بازگشت، ایشان را همچنان در خواب یافت، زیرا چشمانشان بسیار سنگین شده بود. آنها نمی‌دانستند چه به او بگویند. ۴۱آنگاه عیسی سوّمین بار نزد شاگردان آمد و بدیشان گفت: «آیا هنوز در خوابید و استراحت می‌کنید؟ دیگر بس است! ساعت مقرر فرا رسیده. اینک پسر انسان به دست گناهکاران تسلیم می‌شود. ۴۲برخیزید، برویم. اینک تسلیم‌کنندۀ من از راه می‌رسد.»

مرقس ۳۳:۱۴-۳۴

۳۳سپس پطرس و یعقوب و یوحنا را با خود برد و پریشان و مضطرب شده، بدیشان گفت: ۳۴«از فرط اندوه، به حال مرگ افتاده‌ام. در اینجا بمانید و بیدار باشید.»

مرقس ۳۷:۱۴-۳۸

۳۷چون بازگشت، آنان را در خواب یافت. پس به پطرس گفت: «شَمعون، خوابیده‌ای؟ آیا نمی‌توانستی ساعتی بیدار بمانی؟ ۳۸بیدار باشید و دعا کنید تا در آزمایش نیفتید. روح مشتاق است امّا جسم ناتوان.»

مرقس ۴۱:۱۴-۴۲

۴۱آنگاه عیسی سوّمین بار نزد شاگردان آمد و بدیشان گفت: «آیا هنوز در خوابید و استراحت می‌کنید؟ دیگر بس است! ساعت مقرر فرا رسیده. اینک پسر انسان به دست گناهکاران تسلیم می‌شود. ۴۲برخیزید، برویم. اینک تسلیم‌کنندۀ من از راه می‌رسد.»

مرقس ۴۳:۱۴-۶۵

۴۳عیسی همچنان سخن می‌گفت که ناگاه یهودا، یکی از آن دوازده تن، همراه با گروهی مسلّح به چماق و شمشیر، از سوی سران کاهنان و علمای دین و مشایخ آمدند. ۴۴تسلیم‌کنندۀ او به همراهان خود علامتی داده و گفته بود: «آن کس را که ببوسم، همان است؛ او را بگیرید و با مراقبت کامل ببرید.» ۴۵پس چون به آن مکان رسید، بی‌درنگ به عیسی نزدیک شد و گفت: «استاد!» و او را بوسید. ۴۶آنگاه آن افراد بر سر عیسی ریخته، او را گرفتار کردند. ۴۷امّا یکی از حاضران شمشیر برکشیده، ضربه‌ای به خدمتکار کاهن اعظم زد و گوش او را برید. ۴۸عیسی به آنها گفت: «مگر من راهزنم که با چماق و شمشیر به گرفتنم آمده‌اید؟ ۴۹هر روز در حضور شما در معبد تعلیم می‌دادم و مرا نگرفتید. امّا کتب مقدّس می‌باید تحقق یابد.» ۵۰آنگاه همۀ شاگردان ترکش کرده، گریختند.
۵۱جوانی که فقط پارچه‌ای به تن پیچیده بود، در پی عیسی به راه افتاد. او را نیز گرفتند، ۵۲امّا او آنچه بر تن داشت رها کرد و عریان گریخت.
۵۳عیسی را نزد کاهن اعظم بردند. در آنجا همۀ سران کاهنان و مشایخ و علمای دین گرد آمده بودند. ۵۴پطرس نیز دورادور از پی عیسی رفت تا به حیاط خانۀ کاهن اعظم رسید. پس در آنجا، کنار آتش، با نگهبانان نشست تا خود را گرم کند. ۵۵سران کاهنان و تمامی اهل شورا در پی یافتن شهادتهایی علیه عیسی بودند تا او را بکشند، ولی هیچ نیافتند. ۵۶زیرا هرچند بسیاری شهادتهای دروغ علیه عیسی دادند، امّا شهادتهای ایشان با هم وفق نداشت. ۵۷آنگاه عده‌ای پیش آمدند و به دروغ علیه او شهادت داده، گفتند: ۵۸«ما خود شنیدیم که می‌گفت، ”این معبد را که ساختۀ دست بشر است خراب خواهم کرد و ظرف سه روز، معبدی دیگر خواهم ساخت که ساختۀ دست بشر نباشد.“‌» ۵۹امّا شهادتهای آنها نیز ناموافق بود. ۶۰آنگاه کاهن اعظم برخاست و در برابر همه از عیسی پرسید: «هیچ پاسخ نمی‌گویی؟ این چیست که علیه تو شهادت می‌دهند؟» ۶۱امّا عیسی همچنان خاموش ماند و پاسخی نداد. دیگر بار کاهن اعظم از او پرسید: «آیا تو مسیح، پسر خدای متبارک هستی؟» ۶۲عیسی بدو گفت: «هستم، و پسر انسان را خواهید دید که به دست راست قدرت نشسته، با ابرهای آسمان می‌آید.» ۶۳آنگاه کاهن اعظم گریبان خود را چاک زد و گفت: «دیگر چه نیاز به شاهد است؟ ۶۴کفرش را شنیدید. حُکمتان چیست؟» آنها همگی فتوا دادند که سزایش مرگ است. ۶۵آنگاه بعضی شروع کردند به آبِ دهان بر او انداختن؛ آنها چشمانش را بستند و در حالی که او را می‌زدند، می‌گفتند: «نبوّت کن!» نگهبانان نیز او را گرفتند و زدند.

مرقس ۴۴:۱۴-۴۶

۴۴تسلیم‌کنندۀ او به همراهان خود علامتی داده و گفته بود: «آن کس را که ببوسم، همان است؛ او را بگیرید و با مراقبت کامل ببرید.» ۴۵پس چون به آن مکان رسید، بی‌درنگ به عیسی نزدیک شد و گفت: «استاد!» و او را بوسید. ۴۶آنگاه آن افراد بر سر عیسی ریخته، او را گرفتار کردند.

مرقس ۵۰:۱۴

۵۰آنگاه همۀ شاگردان ترکش کرده، گریختند.

مرقس ۱۸:۱۴-۲۱

۱۸هنگامی که بر سفره نشسته، غذا می‌خوردند، عیسی گفت: «آمین، به شما می‌گویم که یکی از شما که با من غذا می‌خورَد مرا تسلیم دشمن خواهد کرد.» ۱۹آنها غمگین شدند و یکی پس از دیگری از او پرسیدند: «من که آن کس نیستم؟» ۲۰عیسی گفت: «یکی از شما دوازده تن است، همان که نان خود را با من در کاسه فرو می‌بَرَد. ۲۱پسر انسان همان‌گونه که دربارۀ او نوشته شده، خواهد رفت، امّا وای بر آن کس که پسر انسان را تسلیم دشمن می‌کند. بهتر آن می‌بود که هرگز زاده نمی‌شد.»

مرقس ۵۵:۱۴-۵۹

۵۵سران کاهنان و تمامی اهل شورا در پی یافتن شهادتهایی علیه عیسی بودند تا او را بکشند، ولی هیچ نیافتند. ۵۶زیرا هرچند بسیاری شهادتهای دروغ علیه عیسی دادند، امّا شهادتهای ایشان با هم وفق نداشت. ۵۷آنگاه عده‌ای پیش آمدند و به دروغ علیه او شهادت داده، گفتند: ۵۸«ما خود شنیدیم که می‌گفت، ”این معبد را که ساختۀ دست بشر است خراب خواهم کرد و ظرف سه روز، معبدی دیگر خواهم ساخت که ساختۀ دست بشر نباشد.“‌» ۵۹امّا شهادتهای آنها نیز ناموافق بود.

مرقس ۶۱:۱۴

۶۱امّا عیسی همچنان خاموش ماند و پاسخی نداد. دیگر بار کاهن اعظم از او پرسید: «آیا تو مسیح، پسر خدای متبارک هستی؟»

مرقس ۶۲:۱۴

۶۲عیسی بدو گفت: «هستم، و پسر انسان را خواهید دید که به دست راست قدرت نشسته، با ابرهای آسمان می‌آید.»

مرقس ۶۳:۱۴-۶۵

۶۳آنگاه کاهن اعظم گریبان خود را چاک زد و گفت: «دیگر چه نیاز به شاهد است؟ ۶۴کفرش را شنیدید. حُکمتان چیست؟» آنها همگی فتوا دادند که سزایش مرگ است. ۶۵آنگاه بعضی شروع کردند به آبِ دهان بر او انداختن؛ آنها چشمانش را بستند و در حالی که او را می‌زدند، می‌گفتند: «نبوّت کن!» نگهبانان نیز او را گرفتند و زدند.

مرقس ۶۶:۱۴-۷۲

۶۶هنگامی که پطرس هنوز پایین، در حیاط بود، یکی از خادمه‌های کاهن اعظم نیز به آنجا آمد ۶۷و او را دید که کنار آتش خود را گرم می‌کرد. آن زن با دقّت بر وی نگریست و گفت: «تو نیز با عیسای ناصری بودی.» ۶۸امّا پطرس انکار کرد و گفت: «نمی‌دانم و درنمی‌یابم چه می‌گویی!» این را گفت و به سرسرای خانه رفت. در همین هنگام خروس بانگ زد. ۶۹دیگر بار، چشم آن کنیز به او افتاد و به کسانی که آنجا ایستاده بودند، گفت: «این مرد یکی از آنهاست.» ۷۰امّا پطرس باز انکار کرد. کمی بعد، کسانی که آنجا ایستاده بودند، بار دیگر به پطرس گفتند: «بی‌گمان تو نیز یکی از آنهایی، زیرا جلیلی هستی.» ۷۱امّا پطرس لعن‌کردن آغاز کرد و قسم خورده، گفت: «این مرد را که می‌گویید، نمی‌شناسم!» ۷۲در همان دم، خروس بار دوّم بانگ زد. آنگاه پطرس سخنان عیسی را به یاد آورد که به او گفته بود: «پیش از آنکه خروس دو بار بانگ زند، سه بار مرا انکار خواهی کرد». پس دلش ریش شد و بگریست.

مرقس ۷۱:۱۴

۷۱امّا پطرس لعن‌کردن آغاز کرد و قسم خورده، گفت: «این مرد را که می‌گویید، نمی‌شناسم!»

متی ۳۲:۱۰-۳۳

۳۲«هر که نزد مردم مرا اقرار کند، من نیز در حضور پدر خود که در آسمان است، او را اقرار خواهم کرد؛ ۳۳امّا هر که مرا نزد مردم انکار کند، من نیز در حضور پدر خود که در آسمان است، او را انکار خواهم کرد.

مرقس ۱۵: ۱- ۱۵

۱بامدادان، بی‌درنگ، سران کاهنان همراه با مشایخ و علمای دین و تمامی اعضای شورای یهود به مشورت نشستند و عیسی را دست بسته بردند و به پیلاتُس تحویل دادند. ۲پیلاتُس از او پرسید: «آیا تو پادشاه یهودی؟» عیسی پاسخ داد: «تو خود چنین می‌گویی!» ۳سران کاهنان اتهامات بسیار بر او می‌زدند. ۴پس پیلاتُس باز از او پرسید: «آیا هیچ پاسخی نداری؟ ببین چقدر بر تو اتهام می‌زنند!» ۵ولی عیسی باز هیچ پاسخ نداد، چندان که پیلاتُس در شگفت شد.
۶پیلاتُس را رسم بر این بود که هنگام عید، یک زندانی را به تقاضای مردم آزاد کند. ۷در میان شورشیانی که به جرم قتل در یک بلوا به زندان افتاده بودند، مردی بود باراباس نام. ۸مردم نزد پیلاتُس آمدند و از او خواستند که رسم معمول را برایشان به جای آورد. ۹پیلاتُس از آنها پرسید: «آیا می‌خواهید پادشاه یهود را برایتان آزاد کنم؟» ۱۰این را از آن رو گفت که دریافته بود سران کاهنان عیسی را از سَرِ رشک به او تسلیم کرده‌اند. ۱۱امّا سران کاهنان جمعیت را برانگیختند تا از پیلاتُس بخواهند به جای عیسی، باراباس را برایشان آزاد کند. ۱۲آنگاه پیلاتُس بار دیگر از آنها پرسید: «پس با مردی که شما او را پادشاه یهود می‌خوانید، چه کنم؟» ۱۳دیگر بار فریاد برآوردند که: «بر صلیبش کن!» ۱۴پیلاتُس از آنها پرسید: «چرا؟ چه بدی کرده است؟» امّا آنها بلندتر فریاد زدند: «بر صلیبش کن!» ۱۵پس پیلاتُس که می‌خواست مردم را خشنود سازد، باراباس را برایشان آزاد کرد و عیسی را تازیانه زده، سپرد تا بر صلیبش کِشند.

مرقس ۶:۱۵

۶پیلاتُس را رسم بر این بود که هنگام عید، یک زندانی را به تقاضای مردم آزاد کند.

مرقس ۷:۱۵

۷در میان شورشیانی که به جرم قتل در یک بلوا به زندان افتاده بودند، مردی بود باراباس نام.

مرقس ۱۱:۱۵

۱۱امّا سران کاهنان جمعیت را برانگیختند تا از پیلاتُس بخواهند به جای عیسی، باراباس را برایشان آزاد کند.

مرقس ۹:۱۵-۱۰

۹پیلاتُس از آنها پرسید: «آیا می‌خواهید پادشاه یهود را برایتان آزاد کنم؟» ۱۰این را از آن رو گفت که دریافته بود سران کاهنان عیسی را از سَرِ رشک به او تسلیم کرده‌اند.

مرقس ۱۳:۱۵-۱۵

۱۳دیگر بار فریاد برآوردند که: «بر صلیبش کن!» ۱۴پیلاتُس از آنها پرسید: «چرا؟ چه بدی کرده است؟» امّا آنها بلندتر فریاد زدند: «بر صلیبش کن!» ۱۵پس پیلاتُس که می‌خواست مردم را خشنود سازد، باراباس را برایشان آزاد کرد و عیسی را تازیانه زده، سپرد تا بر صلیبش کِشند.

مرقس ۱۶:۱۵-۲۰

۱۶آنگاه سربازان، عیسی را به صحن کاخ، یعنی کاخ والی، بردند و همۀ گروه سربازان را نیز گرد هم فرا خواندند. ۱۷سپس خرقه‌ای ارغوانی بر او پوشانیدند و تاجی از خار بافتند و بر سرش نهادند. ۱۸آنگاه شروع به تعظیم کرده، می‌گفتند: «درود بر پادشاه یهود!» ۱۹و با چوب بر سرش می‌زدند و آبِ دهان بر او انداخته، در برابرش زانو می‌زدند و ادای احترام می‌کردند. ۲۰پس از آنکه استهزایش کردند، خرقۀ ارغوانی را از تنش به در آورده، جامۀ خودش را بر او پوشاندند. سپس وی را بیرون بردند تا بر صلیبش کشند.

مرقس ۲۱:۱۵-۳۲

۲۱نها رهگذری شَمعون نام از مردم قیرَوان را که پدر اسکندر و روفُس بود و از مزارع می‌آمد، واداشتند تا صلیب عیسی را حمل کند. ۲۲پس عیسی را به مکانی بردند به نام جُلجُتا، که به معنی مکان جمجمه است. ۲۳آنگاه به او شرابِ آمیخته به مُر دادند، امّا نپذیرفت. ۲۴سپس بر صلیبش کشیدند و جامه‌هایش را بین خود تقسیم کرده، برای تعیین سهم هر یک قرعه انداختند.
۲۵ساعت سوّم از روز بود که او را بر صلیب کردند. ۲۶بر تقصیرنامۀ او نوشته شد: «پادشاه یهود.» ۲۷دو راهزن را نیز با وی بر صلیب کشیدند، یکی در سمت راست و دیگری در سمت چپ او. ۲۸[بدین‌گونه آن نوشتۀ کتب مقدّس تحقق یافت که می‌گوید: «او از خطاکاران محسوب شد.»] ۲۹رهگذران سرهای خود را تکان داده، ناسزاگویان می‌گفتند: «ای تو که می‌خواستی معبد را ویران کنی و سه روزه آن را بازبسازی، ۳۰خود را نجات ده و از صلیب فرود آ!» ۳۱سران کاهنان و علمای دین نیز در میان خود استهزایش می‌کردند و می‌گفتند: «دیگران را نجات داد امّا خود را نمی‌تواند نجات دهد! ۳۲بگذار مسیح، پادشاه اسرائیل، اکنون از صلیب فرود آید تا ببینیم و ایمان بیاوریم.» آن دو تن که با او بر صلیب شده بودند نیز به او اهانت می‌کردند.

مرقس ۲۲:۱۵

۲۲پس عیسی را به مکانی بردند به نام جُلجُتا، که به معنی مکان جمجمه است.

مرقس ۲۳:۱۵

۲۳آنگاه به او شرابِ آمیخته به مُر دادند، امّا نپذیرفت.

مرقس ۲۷:۱۵-۲۸

۲۷دو راهزن را نیز با وی بر صلیب کشیدند، یکی در سمت راست و دیگری در سمت چپ او. ۲۸[بدین‌گونه آن نوشتۀ کتب مقدّس تحقق یافت که می‌گوید: «او از خطاکاران محسوب شد.»]

مرقس ۲۹:۱۵-۳۲

۲۹رهگذران سرهای خود را تکان داده، ناسزاگویان می‌گفتند: «ای تو که می‌خواستی معبد را ویران کنی و سه روزه آن را بازبسازی، ۳۰خود را نجات ده و از صلیب فرود آ!» ۳۱سران کاهنان و علمای دین نیز در میان خود استهزایش می‌کردند و می‌گفتند: «دیگران را نجات داد امّا خود را نمی‌تواند نجات دهد! ۳۲بگذار مسیح، پادشاه اسرائیل، اکنون از صلیب فرود آید تا ببینیم و ایمان بیاوریم.» آن دو تن که با او بر صلیب شده بودند نیز به او اهانت می‌کردند.

یوحنا ۲: ۱۸- ۲۲

۱۸پس یهودیان در برابر این عمل او گفتند: «چه آیتی به ما می‌نمایانی تا بدانیم اجازۀ چنین کارها را داری؟» ۱۹عیسی در پاسخ ایشان گفت: «این معبد را ویران کنید که من سه روزه آن را باز بر پا خواهم داشت.» ۲۰یهودیان گفتند: «بنای این معبد چهل و شش سال به طول انجامیده است، و حال تو می‌خواهی سه روزه آن را بر پا کنی؟» ۲۱لیکن معبدی که او از آن سخن می‌گفت پیکر خودش بود. ۲۲پس هنگامی که از مردگان برخاست، شاگردانش این گفتۀ او را به یاد آورده، به کتب مقدّس و سخنان او ایمان آوردند.

متی ۱۷:۲۰-۱۹

۱۷هنگامی که عیسی به سوی اورشلیم می‌رفت، در راه، دوازده شاگرد خود را به کناری برد و به ایشان گفت: ۱۸«اینک به اورشلیم می‌رویم. در آنجا پسر انسان را به سران کاهنان و علمای دین تسلیم خواهند کرد. آنها او را به مرگ محکوم خواهند نمود ۱۹و به اقوام بیگانه خواهند سپرد تا استهزا شود و تازیانه خورَد و بر صلیب شود. امّا در روز سوّم بر خواهد خاست.»

مرقس ۴۴:۱۰-۴۵

۴۴و هر که می‌خواهد در میان شما اوّل باشد، باید غلام همه گردد. ۴۵چنانکه پسر انسان نیز نیامد تا خدمتش کنند، بلکه آمد تا خدمت کند و جانش را چون بهای رهایی در راه بسیاری بنهد.»

یوحنا ۱۴:۱۰-۱۸

۱۴من شبان نیکو هستم. من گوسفندان خود را می‌شناسم و گوسفندان من مرا می‌شناسند، ۱۵همان‌گونه که پدر مرا می‌شناسد و من پدر را می‌شناسم. من جان خود را در راه گوسفندان می‌نهم. ۱۶گوسفندانی دیگر نیز دارم که از این آغل نیستند. آنها را نیز باید بیاورم و آنها نیز به صدای من گوش فرا خواهند داد. آنگاه یک گله خواهند شد با یک شبان. ۱۷پدر، مرا از این رو دوست می‌دارد که من جان خود را می‌نهم تا آن را بازستانم. ۱۸هیچ‌کس آن را از من نمی‌گیرد، بلکه من به میل خود آن را می‌دهم. اختیار دارم آن را بدهم و اختیار دارم آن را بازستانم. این حکم را از پدر خود یافته‌ام.»

یوحنا ۱۷:۱۰-۱۸

۱۷پدر، مرا از این رو دوست می‌دارد که من جان خود را می‌نهم تا آن را بازستانم. ۱۸هیچ‌کس آن را از من نمی‌گیرد، بلکه من به میل خود آن را می‌دهم. اختیار دارم آن را بدهم و اختیار دارم آن را بازستانم. این حکم را از پدر خود یافته‌ام.»

یوحنا ۲۳:۱۲-۳۳

۲۳عیسی به آنان گفت: «ساعتِ جلال یافتن پسر انسان فرا رسیده است. ۲۴آمین، آمین، به شما می‌گویم، اگر دانۀ گندم در خاک نیفتد و نمیرد، تنها می‌ماند؛ امّا اگر بمیرد بارِ بسیار می‌آورد. ۲۵کسی که جان خود را دوست بدارد، آن را از دست خواهد داد. امّا کسی که در این جهان از جان خود نفرت داشته باشد، آن را تا حیات جاویدان حفظ خواهد کرد. ۲۶آن که بخواهد مرا خدمت کند، باید از من پیروی کند؛ و جایی که من باشم، خادم من نیز خواهد بود. کسی که مرا خدمت کند، پدرم او را سرافراز خواهد کرد.
۲۷«اکنون جان من مضطرب است. چه بگویم؟ آیا بگویم، ”پدر! مرا از این ساعت رهایی ده“؟ امّا برای همین منظور به این ساعت رسیده‌ام. ۲۸پدر، نام خود را جلال ده!» آنگاه ندایی از آسمان در رسید که: «جلال داده‌ام و باز جلال خواهم داد.» ۲۹پس مردمی که آنجا بودند و این را شنیدند، گفتند: «رعد بود.» دیگران گفتند: «فرشته‌ای با او سخن گفت.» ۳۰عیسی گفت: «این ندا برای شما بود، نه برای من. ۳۱اکنون زمان داوری بر این دنیاست؛ اکنون رئیس این جهان بیرون افکنده می‌شود. ۳۲و من چون از زمین برافراشته شوم، همه را به سوی خود خواهم کشید.» ۳۳او با این سخن، به چگونگی مرگی اشاره می‌کرد که انتظارش را می‌کشید.

یوحنا ۲۳:۱۲-۲۴

۲۳عیسی به آنان گفت: «ساعتِ جلال یافتن پسر انسان فرا رسیده است. ۲۴آمین، آمین، به شما می‌گویم، اگر دانۀ گندم در خاک نیفتد و نمیرد، تنها می‌ماند؛ امّا اگر بمیرد بارِ بسیار می‌آورد.

یوحنا ۲۷:۱۲-۲۸

۲۷«اکنون جان من مضطرب است. چه بگویم؟ آیا بگویم، ”پدر! مرا از این ساعت رهایی ده“؟ امّا برای همین منظور به این ساعت رسیده‌ام. ۲۸پدر، نام خود را جلال ده!» آنگاه ندایی از آسمان در رسید که: «جلال داده‌ام و باز جلال خواهم داد.»

مرقس ۳۳:۱۵-۴۱

۳۳از ساعت ششم تا نهم، تاریکی تمامی آن سرزمین را فرا گرفت. ۳۴در ساعت نهم، عیسی با صدای بلند فریاد برآورد: «ایلویی، ایلویی، لَمّا سَبَقْتَنی؟» یعنی «ای خدای من، ای خدای من، چرا مرا واگذاشتی؟» ۳۵برخی از حاضران چون این را شنیدند، گفتند: «گوش دهید، ایلیا را می‌خواند.» ۳۶پس شخصی پیش دوید و اسفنجی را از شراب ترشیده پر کرد و بر سر چوبی نهاده، پیش دهان عیسی برد تا بنوشد، و گفت: «او را به حال خود واگذارید تا ببینیم آیا ایلیا می‌آید او را از صلیب پایین آورد؟» ۳۷پس عیسی به بانگ بلند فریادی برآورد و دمِ آخر برکشید. ۳۸آنگاه پردۀ معبد از بالا تا پایین دو پاره شد. ۳۹چون فرماندۀ سربازان که در برابر عیسی ایستاده بود، دید او چگونه جان سپرد، گفت: «براستی این مرد پسر خدا بود.»
۴۰شماری از زنان نیز از دور نظاره می‌کردند. در میان آنان مریم مَجدَلیّه، مریم مادر یعقوب کوچک و یوشا، و سالومه بودند. ۴۱این زنان هنگامی که عیسی در جلیل بود، او را پیروی و خدمت می‌کردند. بسیاری از زنان دیگر نیز که همراه او به اورشلیم آمده بودند، در آنجا بودند.

مرقس ۳۷:۱۵-۳۸

۳۷پس عیسی به بانگ بلند فریادی برآورد و دمِ آخر برکشید. ۳۸آنگاه پردۀ معبد از بالا تا پایین دو پاره شد.

مرقس ۴۲:۱۵-۴۷

۴۲آن روز، روز ’تهیه‘، یعنی روز پیش از شَبّات بود. پس هنگام غروب ۴۳یوسف نامی از مردم رامَه، که عضوی محترم از شورای یهود بود و انتظار پادشاهی خدا را می‌کشید، شجاعانه نزد پیلاتُس رفت و جسد عیسی را طلب کرد. ۴۴پیلاتُس که باور نمی‌کرد عیسی بدین زودی درگذشته باشد، فرماندۀ سربازان را فرا خواند تا ببیند عیسی جان سپرده است یا نه. ۴۵چون از او دریافت که چنین است، جسد عیسی را به یوسف سپرد. ۴۶یوسف نیز پارچه‌ای کتانی خرید و جسد را از صلیب پایین آورده، در کتان پیچید و در مقبره‌ای که در صخره تراشیده شده بود، نهاد. سپس سنگی جلوی دهانۀ مقبره غلتانید. ۴۷مریم مَجدَلیّه و مریم، مادر یوشا، دیدند که عیسی کجا گذاشته شد.

یوحنا ۲۰: ۱- ۱۸

۱در نخستین روز هفته، سحرگاهان، هنگامی که هوا هنوز تاریک بود، مریم مَجدَلیّه به مقبره آمد و دید که سنگ از برابر آن برداشته شده است. ۲پس دوان دوان نزد شَمعون پطرس و آن شاگرد دیگر که عیسی دوستش می‌داشت، رفت و به آنان گفت: «سرورمان را از مقبره برده‌اند و نمی‌دانیم کجا گذاشته‌اند.» ۳پس پطرس همراه با آن شاگرد دیگر بیرون آمده، به سوی مقبره روان شدند. ۴و هر دو با هم می‌دویدند؛ امّا آن شاگرد دیگر تندتر رفته، از پطرس پیش افتاد و نخست به مقبره رسید. ۵پس خم شده، نگریست و دید که پارچه‌های کفن در آنجا هست، امّا درون مقبره نرفت. ۶شَمعون پطرس نیز از پی او آمد و درون مقبره رفته، دید که پارچه‌های کفن در آنجا هست، ۷امّا دستمالی که گرد سر عیسی بسته بودند نه در کنار پارچه‌های کفن، بلکه جداگانه تا شده و در جایی دیگر گذاشته شده است. ۸پس آن شاگرد دیگر نیز که نخست به مقبره رسیده بود، به درون آمد و دید و ایمان آورد. ۹زیرا هنوز کتب مقدّس را درک نکرده بودند که او باید از مردگان برخیزد. ۱۰آنگاه آن دو شاگرد به خانۀ خود بازگشتند.
۱۱و امّا مریم، بیرون، نزدیک مقبره ایستاده بود و می‌گریست. او گریان خم شد تا به درون مقبره بنگرد. ۱۲آنگاه دو فرشته را دید که جامه‌های سفید بر تن داشتند و آنجا که پیکر عیسی نهاده شده بود، یکی در جای سر و دیگری در جای پاهای او نشسته بودند. ۱۳آنها به او گفتند: «ای زن، چرا گریانی؟» او پاسخ داد: «سرورم را برده‌اند و نمی‌دانم کجا گذاشته‌اند.» ۱۴چون این را گفت، برگشت و عیسی را آنجا ایستاده دید، امّا نشناخت. ۱۵عیسی به او گفت: «ای زن، چرا گریانی؟ که را می‌جویی؟» مریم به گمان اینکه باغبان است، گفت: «سرورم، اگر تو او را برداشته‌ای، به من بگو کجا گذاشته‌ای تا بروم و او را برگیرم.» ۱۶عیسی صدا زد: «مریم!» مریم روی به جانب او گرداند و به زبان عبرانیان گفت: «رَبّونی!» (یعنی استاد). ۱۷عیسی به او گفت: «بر من میاویز، زیرا هنوز نزد پدر صعود نکرده‌ام. بلکه نزد برادرانم برو و به آنها بگو که نزد پدر خود و پدر شما و خدای خود و خدای شما صعود می‌کنم.» ۱۸مریم مَجدَلیّه رفت و شاگردان را خبر داد که «خداوند را دیده‌ام!» و آنچه به او گفته بود، بدیشان بازگفت.

یوحنا ۱:۲۰-۲

۱در نخستین روز هفته، سحرگاهان، هنگامی که هوا هنوز تاریک بود، مریم مَجدَلیّه به مقبره آمد و دید که سنگ از برابر آن برداشته شده است. ۲پس دوان دوان نزد شَمعون پطرس و آن شاگرد دیگر که عیسی دوستش می‌داشت، رفت و به آنان گفت: «سرورمان را از مقبره برده‌اند و نمی‌دانیم کجا گذاشته‌اند.»

یوحنا ۳:۲۰-۹

۳پس پطرس همراه با آن شاگرد دیگر بیرون آمده، به سوی مقبره روان شدند. ۴و هر دو با هم می‌دویدند؛ امّا آن شاگرد دیگر تندتر رفته، از پطرس پیش افتاد و نخست به مقبره رسید. ۵پس خم شده، نگریست و دید که پارچه‌های کفن در آنجا هست، امّا درون مقبره نرفت. ۶شَمعون پطرس نیز از پی او آمد و درون مقبره رفته، دید که پارچه‌های کفن در آنجا هست، ۷امّا دستمالی که گرد سر عیسی بسته بودند نه در کنار پارچه‌های کفن، بلکه جداگانه تا شده و در جایی دیگر گذاشته شده است. ۸پس آن شاگرد دیگر نیز که نخست به مقبره رسیده بود، به درون آمد و دید و ایمان آورد. ۹زیرا هنوز کتب مقدّس را درک نکرده بودند که او باید از مردگان برخیزد.

یوحنا ۸:۲۰

۸پس آن شاگرد دیگر نیز که نخست به مقبره رسیده بود، به درون آمد و دید و ایمان آورد.

یوحنا ۱۰:۲۰-۱۳

۱۰آنگاه آن دو شاگرد به خانۀ خود بازگشتند.
۱۱و امّا مریم، بیرون، نزدیک مقبره ایستاده بود و می‌گریست. او گریان خم شد تا به درون مقبره بنگرد. ۱۲آنگاه دو فرشته را دید که جامه‌های سفید بر تن داشتند و آنجا که پیکر عیسی نهاده شده بود، یکی در جای سر و دیگری در جای پاهای او نشسته بودند. ۱۳آنها به او گفتند: «ای زن، چرا گریانی؟» او پاسخ داد: «سرورم را برده‌اند و نمی‌دانم کجا گذاشته‌اند.»

یوحنا ۱۴:۲۰-۱۸

۱۴چون این را گفت، برگشت و عیسی را آنجا ایستاده دید، امّا نشناخت. ۱۵عیسی به او گفت: «ای زن، چرا گریانی؟ که را می‌جویی؟» مریم به گمان اینکه باغبان است، گفت: «سرورم، اگر تو او را برداشته‌ای، به من بگو کجا گذاشته‌ای تا بروم و او را برگیرم.» ۱۶عیسی صدا زد: «مریم!» مریم روی به جانب او گرداند و به زبان عبرانیان گفت: «رَبّونی!» (یعنی استاد). ۱۷عیسی به او گفت: «بر من میاویز، زیرا هنوز نزد پدر صعود نکرده‌ام. بلکه نزد برادرانم برو و به آنها بگو که نزد پدر خود و پدر شما و خدای خود و خدای شما صعود می‌کنم.» ۱۸مریم مَجدَلیّه رفت و شاگردان را خبر داد که «خداوند را دیده‌ام!» و آنچه به او گفته بود، بدیشان بازگفت.

یوحنا ۱۹:۲۰-۲۰

۱۹شامگاه همان روز، که نخستین روز هفته بود، آنگاه که شاگردان گرد هم بودند و درها از ترس یهودیان قفل بود، عیسی آمد و در میان ایشان ایستاد و گفت: «سلام بر شما!» ۲۰چون این را گفت، دستها و پهلوی خود را به آنان نشان داد. شاگردان با دیدن خداوند شادمان شدند.

یوحنا ۲۴:۲۰-۲۹

۲۴هنگامی که عیسی آمد، توما، یکی از آن دوازده تن، که دوقلو نیز خوانده می‌شد، با ایشان نبود. ۲۵پس دیگر شاگردان به او گفتند: «خداوند را دیده‌ایم!» امّا او به ایشان گفت: «تا خودْ نشانِ میخها را در دستهایش نبینم و انگشت خود را بر جای میخها نگذارم و دست خویش را در سوراخ پهلویش ننهم، ایمان نخواهم آورد.» ۲۶پس از هشت روز، شاگردان عیسی باز در خانه بودند و توما با آنها بود. در آن حال که درها قفل بود، عیسی آمد و در میان ایشان ایستاد و گفت: «سلام بر شما!» ۲۷آنگاه به توما گفت: «انگشت خود را اینجا بگذار و دستهایم را ببین، و دست خود را پیش آور و در سوراخ پهلویم بگذار و بی‌ایمان مباش، بلکه ایمان داشته باش.» ۲۸توما به او گفت: «خداوند من و خدای من!» ۲۹عیسی گفت: «آیا چون مرا دیدی ایمان آوردی؟ خوشا به حال آنان که نادیده، ایمان آورند.»

یوحنا ۲۵:۲۰

۲۵پس دیگر شاگردان به او گفتند: «خداوند را دیده‌ایم!» امّا او به ایشان گفت: «تا خودْ نشانِ میخها را در دستهایش نبینم و انگشت خود را بر جای میخها نگذارم و دست خویش را در سوراخ پهلویش ننهم، ایمان نخواهم آورد.»

یوحنا ۲۸:۲۰

۲۸توما به او گفت: «خداوند من و خدای من!»

یوحنا ۲۹:۲۰

۲۹عیسی گفت: «آیا چون مرا دیدی ایمان آوردی؟ خوشا به حال آنان که نادیده، ایمان آورند.»

اول قرنتيان ۳:۱۵-۷

۳زیرا من آنچه را که به من رسید، چون مهمترین مطلب به شما سپردم: اینکه مسیح مطابق با کتب مقدّس در راه گناهان ما مرد، ۴و اینکه دفن شد، و اینکه مطابق با همین کتب در روز سوّم از مردگان برخاست، ۵و اینکه خود را بر کیفا ظاهر کرد و سپس بر آن دوازده تن. ۶پس از آن، یک بار بر بیش از پانصد تن از برادران ظاهر شد که بسیاری از ایشان هنوز زنده‌اند، هرچند برخی خفته‌اند. ۷سپس بر یعقوب ظاهر شد و بعد بر همۀ رسولان،

اعمال رسولان ۱: ۱-۳

۱من کتاب نخست خود را، ای تِئوفیلوس، در باب همۀ اموری تألیف کردم که عیسی به عمل نمودن و تعلیم دادنشان آغاز کرد ۲تا روزی که به واسطۀ روح‌القدس دستورهایی به رسولان برگزیدۀ خود داد و سپس به بالا برده شد. ۳او پس از رنج کشیدن، خویشتن را بر آنان ظاهر ساخت و با دلایل بسیار ثابت کرد که زنده شده است. پس به مدت چهل روز بر آنان ظاهر می‌شد و دربارۀ پادشاهی خدا با ایشان سخن می‌گفت.

اعمال رسولان ۳:۱

۳او پس از رنج کشیدن، خویشتن را بر آنان ظاهر ساخت و با دلایل بسیار ثابت کرد که زنده شده است. پس به مدت چهل روز بر آنان ظاهر می‌شد و دربارۀ پادشاهی خدا با ایشان سخن می‌گفت.

یوحنا ۳۰:۲۰-۳۱

۳۰عیسی آیات بسیارِ دیگر در حضور شاگردان به ظهور رسانید که در این کتاب نوشته نشده است. ۳۱امّا اینها نوشته شد تا ایمان آورید که عیسی همان مسیح، پسر خداست، و تا با این ایمان، در نام او حیات داشته باشید.

یوحنا ۳۱:۲۰

۳۱امّا اینها نوشته شد تا ایمان آورید که عیسی همان مسیح، پسر خداست، و تا با این ایمان، در نام او حیات داشته باشید.

یوحنا ۲۵:۱۱-۲۶

۲۵عیسی گفت: «قیامت و حیات مَنَم. آن که به من ایمان آوَرَد، حتی اگر بمیرد، زنده خواهد شد. ۲۶و هر که زنده است و به من ایمان دارد، به‌یقین تا به ابد نخواهد مرد؛ آیا این را باور می‌کنی؟»

لوقا ۲۴: ۱۳- ۵۳

۱۳در همان روز، دو تن از آنان به دهکده‌ای می‌رفتند، عِمائوس نام، واقع در دو فرسنگی اورشلیم. ۱۴ایشان دربارۀ همۀ وقایعی که رخ داده بود، با یکدیگر گفتگو می‌کردند. ۱۵همچنان که سرگرم بحث و گفتگو بودند، عیسی، خود، نزد آنها آمد و با ایشان همراه شد. ۱۶امّا او را نشناختند زیرا چشمان ایشان بسته شده بود. ۱۷از آنها پرسید: «در راه، دربارۀ چه گفتگو می‌کنید؟» آنها با چهره‌هایی اندوهگین، خاموش ایستادند. ۱۸آنگاه یکی از ایشان که کْلِئوپاس نام داشت، در پاسخ گفت: «آیا تو تنها شخص غریب در اورشلیمی که از آنچه در این روزها واقع شده بی‌خبری؟» ۱۹پرسید: «چه چیزی؟» گفتند: «آنچه بر عیسای ناصری گذشت. او پیامبری بود که در پیشگاه خدا و نزد همۀ مردم، کلام و اعمال پرقدرتی داشت. ۲۰سران کاهنان و بزرگان ما او را سپردند تا به مرگ محکوم شود و بر صلیبش کشیدند. ۲۱امّا ما امید داشتیم او همان باشد که می‌بایست اسرائیل را رهایی بخشد. افزون بر این، به‌واقع اکنون سه روز از این وقایع گذشته است. ۲۲برخی از زنان نیز که در میان ما هستند، ما را به حیرت افکنده‌اند. آنان امروز صبح زود به مقبره رفتند، ۲۳امّا پیکر او را نیافتند. آنگاه آمده، به ما گفتند فرشتگانی را در رؤیا دیده‌اند که به ایشان گفته‌اند او زنده است. ۲۴برخی از دوستان ما به مقبره رفتند و اوضاع را همان‌گونه که زنان نقل کرده بودند، یافتند، امّا او را ندیدند.» ۲۵آنگاه به ایشان گفت: «ای بی‌خردان که دلی دیرفهم برای باور کردن گفته‌های انبیا دارید! ۲۶آیا نمی‌بایست مسیح این رنجها را ببیند و سپس به جلال خود درآید؟» ۲۷سپس از موسی و همۀ انبیا آغاز کرد و آنچه را که در تمامی کتب مقدّس دربارۀ او گفته شده بود، برایشان توضیح داد.
۲۸چون به دهکده‌ای که مقصدشان بود نزدیک شدند، عیسی وانمود کرد که می‌خواهد دورتر برود. ۲۹آنها اصرار کردند و گفتند: «با ما بمان، زیرا چیزی به پایان روز نمانده و شب نزدیک است.» پس داخل شد تا با ایشان بماند. ۳۰چون با آنان بر سفره نشسته بود، نان را برگرفت و شکر نموده، پاره کرد و به ایشان داد. ۳۱در همان هنگام، چشمان ایشان گشوده شد و او را شناختند، امّا در‌ دم از نظرشان ناپدید گشت. ۳۲آنها از یکدیگر پرسیدند: «آیا هنگامی که در راه با ما سخن می‌گفت و کتب مقدّس را برایمان تفسیر می‌کرد، دل در درون ما نمی‌تپید؟» ۳۳پس بی‌درنگ برخاستند و به اورشلیم بازگشتند. آنجا آن یازده رسول را یافتند که با دوستان خود گرد ‌آمده، ۳۴می‌گفتند: «این حقیقت دارد که خداوند قیام کرده است، زیرا بر شَمعون ظاهر شده است.» ۳۵سپس، آن دو نیز بازگفتند که در راه چه روی داده و چگونه عیسی را هنگام پاره کردن نان شناخته‌اند.
۳۶هنوز در این باره گفتگو می‌کردند که عیسی خود در میانشان ایستاد و گفت: «سلام بر شما باد!» ۳۷حیران و ترسان، پنداشتند شبحی می‌بینند. ۳۸به آنان گفت: «چرا این‌چنین مضطربید؟ چرا شک و تردید به دل راه می‌دهید؟ ۳۹دست و پایم را بنگرید. خودم هستم! به من دست بزنید و ببینید؛ شبحْ گوشت و استخوان ندارد، امّا چنانکه می‌بینید من دارم!» ۴۰این را گفت و دستها و پاهای خود را به ایشان نشان داد. ۴۱آنها از فرط شادی و حیرت نمی‌توانستند باور کنند. پس به ایشان گفت: «چیزی برای خوردن دارید؟» ۴۲تکه‌ای ماهی بریان به او دادند. ۴۳آن را گرفت و در برابر چشمان ایشان خورد.
۴۴آنگاه به ایشان گفت: «این همان است که وقتی با شما بودم، می‌گفتم؛ اینکه تمام آنچه در تورات موسی و کتب انبیا و مزامیر دربارۀ من نوشته شده است، باید به حقیقت پیوندد.» ۴۵سپس، ذهن ایشان را روشن ساخت تا بتوانند کتب مقدّس را درک کنند. ۴۶و به ایشان گفت: «نوشته شده است که مسیح رنج خواهد کشید و در روز سوّم از مردگان بر خواهد خاست، ۴۷و به نام او توبه و آمرزش گناهان به همۀ قومها موعظه خواهد شد و شروع آن از اورشلیم خواهد بود. ۴۸شما شاهدان این امور هستید. ۴۹من موعودِ پدر خود را بر شما خواهم فرستاد؛ پس در شهر بمانید تا آنگاه که از اعلی با قدرت آراسته شوید.»
۵۰سپس ایشان را بیرون از شهر تا نزدیکی بِیت‌عَنْیا برد و دستهای خود را بلند کرده، برکتشان داد؛ ۵۱و در همان حال که برکتشان می‌داد از آنان جدا گشته، به آسمان برده شد. ۵۲ایشان او را پرستش کردند و با شادی عظیم به اورشلیم بازگشتند. ۵۳در آنجا پیوسته در معبد می‌ماندند و خدا را حمد و سپاس می‌گفتند.

لوقا ۱۳:۲۴-۱۶

۱۳در همان روز، دو تن از آنان به دهکده‌ای می‌رفتند، عِمائوس نام، واقع در دو فرسنگی اورشلیم. ۱۴ایشان دربارۀ همۀ وقایعی که رخ داده بود، با یکدیگر گفتگو می‌کردند. ۱۵همچنان که سرگرم بحث و گفتگو بودند، عیسی، خود، نزد آنها آمد و با ایشان همراه شد. ۱۶امّا او را نشناختند زیرا چشمان ایشان بسته شده بود.

لوقا ۱۷:۲۴-۲۴

۱۷از آنها پرسید: «در راه، دربارۀ چه گفتگو می‌کنید؟» آنها با چهره‌هایی اندوهگین، خاموش ایستادند. ۱۸آنگاه یکی از ایشان که کْلِئوپاس نام داشت، در پاسخ گفت: «آیا تو تنها شخص غریب در اورشلیمی که از آنچه در این روزها واقع شده بی‌خبری؟» ۱۹پرسید: «چه چیزی؟» گفتند: «آنچه بر عیسای ناصری گذشت. او پیامبری بود که در پیشگاه خدا و نزد همۀ مردم، کلام و اعمال پرقدرتی داشت. ۲۰سران کاهنان و بزرگان ما او را سپردند تا به مرگ محکوم شود و بر صلیبش کشیدند. ۲۱امّا ما امید داشتیم او همان باشد که می‌بایست اسرائیل را رهایی بخشد. افزون بر این، به‌واقع اکنون سه روز از این وقایع گذشته است. ۲۲برخی از زنان نیز که در میان ما هستند، ما را به حیرت افکنده‌اند. آنان امروز صبح زود به مقبره رفتند، ۲۳امّا پیکر او را نیافتند. آنگاه آمده، به ما گفتند فرشتگانی را در رؤیا دیده‌اند که به ایشان گفته‌اند او زنده است. ۲۴برخی از دوستان ما به مقبره رفتند و اوضاع را همان‌گونه که زنان نقل کرده بودند، یافتند، امّا او را ندیدند.»

لوقا ۲۵:۲۴-۲۶

۲۵آنگاه به ایشان گفت: «ای بی‌خردان که دلی دیرفهم برای باور کردن گفته‌های انبیا دارید! ۲۶آیا نمی‌بایست مسیح این رنجها را ببیند و سپس به جلال خود درآید؟»

لوقا ۲۷:۲۴

۲۷سپس از موسی و همۀ انبیا آغاز کرد و آنچه را که در تمامی کتب مقدّس دربارۀ او گفته شده بود، برایشان توضیح داد.

لوقا ۲۶:۲۴

۲۶آیا نمی‌بایست مسیح این رنجها را ببیند و سپس به جلال خود درآید؟»

اشعیا ۱۳:۵۲-۱۵

اینک خادم من کامیاب خواهد شد
و به جایگاهی بس والا و رفیع رسیده، سرافراز خواهد گردید.
۱۴چنانکه بسیاری از او در حیرت شدند -
چراکه ظاهرش چنان تباه شده بود که دیگر به انسان نمی‌مانست،
و چهره‌اش چنان مخدوش که دیگر به بنی‌آدم شبیه نبود -
۱۵به همان‌سان او اقوام بسیار را تطهیر خواهد کرد،
و پادشاهان به سبب او دهان خود را خواهند بست.
زیرا آنچه را که بدیشان گفته نشده بود، خواهند دید،
و آنچه را نشنیده بودند، درک خواهند کرد.

اشعیا ۱:۵۳-۱۲

۱چه کسی پیام ما را باور کرده،
و بازوی خداوند بر کِه مکشوف گشته است؟
۲زیرا در حضور وی چون نهال،
و همچون ریشه‌ای در زمینِ خشک خواهد رویید.
او را نه شکل و شمایلی است که بر او بنگریم،
و نه ظاهری که مشتاق او باشیم.
۳خوار و مردود نزد آدمیان،
مرد دردآشنا و رنجدیده.
چون کسی که روی از او بگردانند،
خوار گشت و به حسابش نیاوردیم.
۴حال آنکه رنجهای ما بود که او بر خود گرفت
و دردهای ما بود که او حمل کرد،
اما ما او را از جانب خدا مضروب،
و از دست او مصدوم و مبتلا پنداشتیم.
۵حال آنکه به سبب نافرمانیهای ما بدنش سوراخ شد،
و به جهت تقصیرهای ما لِه گشت؛
تأدیبی که ما را سلامتی بخشید بر او آمد،
و به زخمهای او ما شفا می‌یابیم.
۶همۀ ما چون گوسفندان، گمراه شده بودیم،
و هر یک از ما به راه خود رفته بود،
اما خداوند تقصیر جمیع ما را بر وی نهاد.
۷آزار و ستم دید،
اما دهان نگشود؛
همچون بره‌ای که برای ذبح می‌برند،
و چون گوسفندی که نزد پشم‌برنده‌اش خاموش است،
همچنان دهان نگشود.
۸با محاکمه‌ای ظالمانه برده شد؛
چه کسی از نسل او سخن تواند گفت،
زیرا او از زمین زندگان منقطع شد،
و به سبب نافرمانی قوم من مضروب گردید؟
۹گرچه هیچ خشونت نورزید،
و فریبی در دهانش نبود،
قبرش را با شریران تعیین کردند،
و پس از مرگش، با دولتمندان.
۱۰اما خواست خداوند این بود
که او را لِه کرده، به دردها مبتلا سازد.
چون جان خود را قربانی گناه ساخت،
نسل خود را خواهد دید و عمرش دراز خواهد شد،
و ارادۀ خداوند به دست وی به انجام خواهد رسید.
۱۱ثمرۀ مشقت جان خویش را خواهد دید
و سیر خواهد شد.
خادم پارسای من به معرفت خود سببِ بسیاری را پارسا خواهد گردانید،
زیرا گناهان ایشان را بر خویشتن حمل خواهد کرد.
۱۲بنابراین من نیز او را در میان بزرگان نصیب خواهم داد،
و غنیمت را با زورآوران تقسیم خواهد کرد.
زیرا جان خویش را به کام مرگ ریخت،
و از خطاکاران شمرده شد؛
او گناهان بسیاری را بر دوش کشید،
و برای خطاکاران شفاعت می‌کند.

لوقا ۲۸:۲۴-۳۵

۲۸چون به دهکده‌ای که مقصدشان بود نزدیک شدند، عیسی وانمود کرد که می‌خواهد دورتر برود. ۲۹آنها اصرار کردند و گفتند: «با ما بمان، زیرا چیزی به پایان روز نمانده و شب نزدیک است.» پس داخل شد تا با ایشان بماند. ۳۰چون با آنان بر سفره نشسته بود، نان را برگرفت و شکر نموده، پاره کرد و به ایشان داد. ۳۱در همان هنگام، چشمان ایشان گشوده شد و او را شناختند، امّا در‌ دم از نظرشان ناپدید گشت. ۳۲آنها از یکدیگر پرسیدند: «آیا هنگامی که در راه با ما سخن می‌گفت و کتب مقدّس را برایمان تفسیر می‌کرد، دل در درون ما نمی‌تپید؟» ۳۳پس بی‌درنگ برخاستند و به اورشلیم بازگشتند. آنجا آن یازده رسول را یافتند که با دوستان خود گرد ‌آمده، ۳۴می‌گفتند: «این حقیقت دارد که خداوند قیام کرده است، زیرا بر شَمعون ظاهر شده است.» ۳۵سپس، آن دو نیز بازگفتند که در راه چه روی داده و چگونه عیسی را هنگام پاره کردن نان شناخته‌اند.

لوقا ۳۱:۲۴

۳۱در همان هنگام، چشمان ایشان گشوده شد و او را شناختند، امّا در‌ دم از نظرشان ناپدید گشت.

لوقا ۳۲:۲۴

۳۲آنها از یکدیگر پرسیدند: «آیا هنگامی که در راه با ما سخن می‌گفت و کتب مقدّس را برایمان تفسیر می‌کرد، دل در درون ما نمی‌تپید؟»

لوقا ۳۴:۲۴

۳۴می‌گفتند: «این حقیقت دارد که خداوند قیام کرده است، زیرا بر شَمعون ظاهر شده است.»

لوقا ۳۶:۲۴

۳۶هنوز در این باره گفتگو می‌کردند که عیسی خود در میانشان ایستاد و گفت: «سلام بر شما باد!»

لوقا ۳۷:۲۴

۳۷حیران و ترسان، پنداشتند شبحی می‌بینند.

لوقا ۳۸:۲۴-۴۲

۳۸به آنان گفت: «چرا این‌چنین مضطربید؟ چرا شک و تردید به دل راه می‌دهید؟ ۳۹دست و پایم را بنگرید. خودم هستم! به من دست بزنید و ببینید؛ شبحْ گوشت و استخوان ندارد، امّا چنانکه می‌بینید من دارم!» ۴۰این را گفت و دستها و پاهای خود را به ایشان نشان داد. ۴۱آنها از فرط شادی و حیرت نمی‌توانستند باور کنند. پس به ایشان گفت: «چیزی برای خوردن دارید؟» ۴۲تکه‌ای ماهی بریان به او دادند.

لوقا ۴۴:۲۴-۴۷

۴۴آنگاه به ایشان گفت: «این همان است که وقتی با شما بودم، می‌گفتم؛ اینکه تمام آنچه در تورات موسی و کتب انبیا و مزامیر دربارۀ من نوشته شده است، باید به حقیقت پیوندد.» ۴۵سپس، ذهن ایشان را روشن ساخت تا بتوانند کتب مقدّس را درک کنند. ۴۶و به ایشان گفت: «نوشته شده است که مسیح رنج خواهد کشید و در روز سوّم از مردگان بر خواهد خاست، ۴۷و به نام او توبه و آمرزش گناهان به همۀ قومها موعظه خواهد شد و شروع آن از اورشلیم خواهد بود.

لوقا ۴۷:۲۴

۴۷و به نام او توبه و آمرزش گناهان به همۀ قومها موعظه خواهد شد و شروع آن از اورشلیم خواهد بود.

لوقا ۵۱:۲۴

۵۱و در همان حال که برکتشان می‌داد از آنان جدا گشته، به آسمان برده شد.

لوقا ۴۷:۲۴

۴۷و به نام او توبه و آمرزش گناهان به همۀ قومها موعظه خواهد شد و شروع آن از اورشلیم خواهد بود.

لوقا ۵۲:۲۴

۵۲ایشان او را پرستش کردند و با شادی عظیم به اورشلیم بازگشتند.

فيليپيان ۹:۲-۱۱

۹پس خدا نیز او را به‌غایت سرافراز کرد
و نامی برتر از همۀ نامها بدو بخشید،
۱۰تا به نام عیسی هر زانویی خم شود،
در آسمان، بر زمین و در زیر زمین،
۱۱و هر زبانی اقرار کند که عیسی مسیحْ ’خداوند‘ است،
برای جلال خدای پدر.

یوحنا ۳: ۱- ۲۱

۱مردی بود از فَریسیان، نیقودیموس نام، از بزرگان یهود. ۲او شبی نزد عیسی آمد و به وی گفت: «استاد، می‌دانیم تو معلّمی هستی که از سوی خدا آمده است، زیرا هیچ‌کس نمی‌تواند آیاتی را که تو به انجام می‌رسانی، به عمل آورد، مگر آنکه خدا با او باشد.» ۳عیسی در پاسخ گفت: «آمین، آمین، به تو می‌گویم، تا کسی از نو زاده نشود، نمی‌تواند پادشاهی خدا را ببیند.» ۴نیقودیموس به او گفت: «کسی که سالخورده است، چگونه می‌تواند زاده شود؟ آیا می‌تواند دیگر بار به رَحِم مادرش بازگردد و به دنیا آید؟» ۵عیسی جواب داد: «آمین، آمین، به تو می‌گویم تا کسی از آب و روح زاده نشود، نمی‌تواند به پادشاهی خدا راه یابد. ۶آنچه از بشرِ خاکی زاده شود، بشری است؛ امّا آنچه از روح زاده شود، روحانی است. ۷عجب مدار که گفتم باید از نو زاده شوید! ۸باد هر کجا که بخواهد می‌وزد؛ صدای آن را می‌شنوی، امّا نمی‌دانی از کجا می‌آید و به کجا می‌رود. چنین است هر کس نیز که از روح زاده شود.» ۹نیقودیموس از او پرسید: «چنین چیزی چگونه ممکن است؟» ۱۰عیسی پاسخ داد: «تو معلّم اسرائیلی و این چیزها را درنمی‌یابی؟ ۱۱آمین، آمین، به تو می‌گویم که ما از آنچه می‌دانیم سخن می‌گوییم و بر آنچه دیده‌ایم شهادت می‌دهیم، امّا شما شهادتمان را نمی‌پذیرید. ۱۲اگر هنگامی که دربارۀ امور زمینی با شما سخن گفتم باور نکردید، چگونه باور خواهید کرد اگر از امور آسمانی به شما بگویم؟ ۱۳هیچ‌کس به آسمان بالا نرفته است، مگر آن که از آسمان فرود آمد، یعنی پسر انسان [که در آسمان است]. ۱۴همان‌گونه که موسی آن مار را در بیابان برافراشت، پسر انسان نیز باید برافراشته شود، ۱۵تا هر که به او ایمان آوَرَد، حیات جاویدان داشته باشد.
۱۶«زیرا خدا جهان را آنقدر محبت کرد که پسر یگانۀ خود را داد تا هر که به او ایمان آوَرَد هلاک نگردد، بلکه حیات جاویدان یابد. ۱۷زیرا خدا پسر را به جهان نفرستاد تا جهانیان را محکوم کند، بلکه فرستاد تا به واسطۀ او نجات یابند. ۱۸هر که به او ایمان دارد محکوم نمی‌شود، امّا هر که به او ایمان ندارد، هم‌اینک محکوم شده است، زیرا به نام پسر یگانۀ خدا ایمان نیاورده است. ۱۹و محکومیت در این است که نور به جهان آمد، امّا مردمان تاریکی را بیش از نور دوست داشتند، چرا که اعمالشان بد است. ۲۰زیرا هر آن که بدی را به جا می‌آورَد از نور نفرت دارد و نزد نور نمی‌آید، مبادا کارهایش آشکار شده، رسوا گردد. ۲۱امّا آن که راستی را به عمل می‌آورَد نزد نور می‌آید تا آشکار شود که کارهایش به یاری خدا انجام شده است.»

یوحنا ۱:۳

۱مردی بود از فَریسیان، نیقودیموس نام، از بزرگان یهود.

یوحنا ۲:۳

۲او شبی نزد عیسی آمد و به وی گفت: «استاد، می‌دانیم تو معلّمی هستی که از سوی خدا آمده است، زیرا هیچ‌کس نمی‌تواند آیاتی را که تو به انجام می‌رسانی، به عمل آورد، مگر آنکه خدا با او باشد.»

یوحنا ۳:۳

۳عیسی در پاسخ گفت: «آمین، آمین، به تو می‌گویم، تا کسی از نو زاده نشود، نمی‌تواند پادشاهی خدا را ببیند.»

یوحنا ۲:۳

۲او شبی نزد عیسی آمد و به وی گفت: «استاد، می‌دانیم تو معلّمی هستی که از سوی خدا آمده است، زیرا هیچ‌کس نمی‌تواند آیاتی را که تو به انجام می‌رسانی، به عمل آورد، مگر آنکه خدا با او باشد.»

یوحنا ۴:۳-۸

۴نیقودیموس به او گفت: «کسی که سالخورده است، چگونه می‌تواند زاده شود؟ آیا می‌تواند دیگر بار به رَحِم مادرش بازگردد و به دنیا آید؟» ۵عیسی جواب داد: «آمین، آمین، به تو می‌گویم تا کسی از آب و روح زاده نشود، نمی‌تواند به پادشاهی خدا راه یابد. ۶آنچه از بشرِ خاکی زاده شود، بشری است؛ امّا آنچه از روح زاده شود، روحانی است. ۷عجب مدار که گفتم باید از نو زاده شوید! ۸باد هر کجا که بخواهد می‌وزد؛ صدای آن را می‌شنوی، امّا نمی‌دانی از کجا می‌آید و به کجا می‌رود. چنین است هر کس نیز که از روح زاده شود.»

یوحنا ۹:۳

۹نیقودیموس از او پرسید: «چنین چیزی چگونه ممکن است؟»

یوحنا ۱۰:۳

۱۰عیسی پاسخ داد: «تو معلّم اسرائیلی و این چیزها را درنمی‌یابی؟

یوحنا ۱۲:۳

۱۲اگر هنگامی که دربارۀ امور زمینی با شما سخن گفتم باور نکردید، چگونه باور خواهید کرد اگر از امور آسمانی به شما بگویم؟

یوحنا ۱۳:۳-۱۵

۱۳هیچ‌کس به آسمان بالا نرفته است، مگر آن که از آسمان فرود آمد، یعنی پسر انسان [که در آسمان است]. ۱۴همان‌گونه که موسی آن مار را در بیابان برافراشت، پسر انسان نیز باید برافراشته شود، ۱۵تا هر که به او ایمان آوَرَد، حیات جاویدان داشته باشد.

اعداد ۲۱: ۴-۹

۴بنی‌اسرائیل از کوه هور به راه دریای سرخ کوچ کردند تا سرزمین اَدوم را دور زنند. اما قوم در بین راه ناشکیبا شده، ۵بر ضد خدا و موسی گفتند: «چرا ما را از مصر برآوردید تا در بیابان بمیریم؟ زیرا اینجا نه نان هست و نه آب، و جان ما از این خوراک ناچیز کراهت دارد.» ۶آنگاه خداوند مارهای آتشین در میان قوم فرستاد و آنها قوم را نیش زدند به گونه‌ای که شمار بسیاری از اسرائیل مردند. ۷پس قوم نزد موسی آمده، گفتند: «ما گناه ورزیده‌ایم، زیرا بر ضد خداوند و بر ضد تو سخن گفته‌ایم. پس نزد خداوند دعا کن تا مارها را از ما دور کند.» و موسی برای قوم دعا کرد. ۸خداوند به موسی گفت: «ماری آتشین بساز و آن را بر تیرکی قرار ده؛ هر مارگزیده‌ای که بر آن بنگرد، زنده خواهد ماند.» ۹پس موسی ماری برنجین ساخت و آن را بر تیرکی نهاد. و چنین شد که اگر مار کسی را می‌گزید، او بر مار برنجین می‌نگریست، و زنده می‌ماند.

یوحنا ۱۶:۳-۱۷

۱۶«زیرا خدا جهان را آنقدر محبت کرد که پسر یگانۀ خود را داد تا هر که به او ایمان آوَرَد هلاک نگردد، بلکه حیات جاویدان یابد. ۱۷زیرا خدا پسر را به جهان نفرستاد تا جهانیان را محکوم کند، بلکه فرستاد تا به واسطۀ او نجات یابند.

یوحنا ۱۸:۳-۲۱

۱۸هر که به او ایمان دارد محکوم نمی‌شود، امّا هر که به او ایمان ندارد، هم‌اینک محکوم شده است، زیرا به نام پسر یگانۀ خدا ایمان نیاورده است. ۱۹و محکومیت در این است که نور به جهان آمد، امّا مردمان تاریکی را بیش از نور دوست داشتند، چرا که اعمالشان بد است. ۲۰زیرا هر آن که بدی را به جا می‌آورَد از نور نفرت دارد و نزد نور نمی‌آید، مبادا کارهایش آشکار شده، رسوا گردد. ۲۱امّا آن که راستی را به عمل می‌آورَد نزد نور می‌آید تا آشکار شود که کارهایش به یاری خدا انجام شده است.»

یوحنا ۱۹:۳-۲۱

۱۹و محکومیت در این است که نور به جهان آمد، امّا مردمان تاریکی را بیش از نور دوست داشتند، چرا که اعمالشان بد است. ۲۰زیرا هر آن که بدی را به جا می‌آورَد از نور نفرت دارد و نزد نور نمی‌آید، مبادا کارهایش آشکار شده، رسوا گردد. ۲۱امّا آن که راستی را به عمل می‌آورَد نزد نور می‌آید تا آشکار شود که کارهایش به یاری خدا انجام شده است.»

یوحنا ۴۴:۱۲-۵۰

۴۴آنگاه عیسی ندا در داد و گفت: «هر که به من ایمان آوَرَد، نه به من، بلکه به فرستندۀ من ایمان آورده است. ۴۵هر که مرا دید، فرستندۀ مرا دیده است. ۴۶من چون نوری به جهان آمده‌ام تا هر که به من ایمان آوَرَد، در تاریکی نماند. ۴۷اگر کسی سخنان مرا بشنود، امّا از آن اطاعت نکند، من بر او داوری نمی‌کنم؛ زیرا نیامده‌ام تا بر جهانیان داوری کنم، بلکه آمده‌ام تا آنها را نجات بخشم. ۴۸برای کسی که مرا رد کند و سخنانم را نپذیرد، داوریْ دیگر هست؛ همان سخنانی که گفتم در روز بازپسین او را محکوم خواهد کرد. ۴۹زیرا من از جانب خود سخن نگفته‌ام، بلکه پدری که مرا فرستاد به من فرمان داد که چه بگویم و از چه سخن برانم. ۵۰و من می‌دانم که فرمان او حیات جاویدان است. پس آنچه من می‌گویم درست همان چیزی است که پدر گفته است تا بگویم.»

یوحنا ۴۶:۱۲

۴۶من چون نوری به جهان آمده‌ام تا هر که به من ایمان آوَرَد، در تاریکی نماند.

یوحنا ۴۴:۱۲-۴۵

۴۴آنگاه عیسی ندا در داد و گفت: «هر که به من ایمان آوَرَد، نه به من، بلکه به فرستندۀ من ایمان آورده است. ۴۵هر که مرا دید، فرستندۀ مرا دیده است.

یوحنا ۴۹:۱۲-۵۰

۴۹زیرا من از جانب خود سخن نگفته‌ام، بلکه پدری که مرا فرستاد به من فرمان داد که چه بگویم و از چه سخن برانم. ۵۰و من می‌دانم که فرمان او حیات جاویدان است. پس آنچه من می‌گویم درست همان چیزی است که پدر گفته است تا بگویم.»

متی ۱:۱۳-۱۷

۱همان روز، عیسی از خانه بیرون آمد و کنار دریا بنشست. ۲امّا چنان جماعت بزرگی او را احاطه کردند که سوار قایقی شد و بنشست، در حالی که مردم در ساحل ایستاده بودند. ۳سپس بسیار چیزها با مَثَلها برایشان بیان کرد. گفت: «روزی برزگری برای بذرافشانی بیرون رفت. ۴چون بذر می‌پاشید، برخی در راه افتاد و پرندگان آمدند و آنها را خوردند. ۵برخی دیگر بر زمین سنگلاخ افتاد که خاک چندانی نداشت؛ پس زود سبز شد، چرا که خاک کم‌عمق بود. ۶امّا چون خورشید برآمد، بسوخت و چون ریشه نداشت، خشکید. ۷برخی میان خارها افتاد، و خارها نمو کرده، آنها را خفه کرد. ۸امّا بقیۀ بذرها بر زمین نیکو افتاد و بار آورد: بعضی صد برابر، بعضی شصت و بعضی سی. ۹هر که گوش دارد، بشنود.»
۱۰آنگاه شاگردان نزد او آمده، پرسیدند: «چرا با این مردم با مَثَلها سخن می‌گویی؟» ۱۱پاسخ داد: «درک رازهای پادشاهی آسمان به شما عطا شده است، امّا نه به آنان. ۱۲زیرا به آن که دارد، بیشتر داده خواهد شد تا به‌فراوانی داشته باشد، و از آن که ندارد، همان که دارد نیز گرفته خواهد شد. ۱۳از این رو با ایشان به مَثَلها سخن می‌گویم، زیرا:

«می‌نگرند، امّا نمی‌بینند؛
گوش می‌کنند، امّا نمی‌شنوند و نمی‌فهمند.
۱۴نبوّت اِشعیا در مورد آنها تحقق می‌یابد که می‌گوید:

«”به گوش خود خواهید شنید، امّا هرگز نخواهید فهمید؛
به چشم خود خواهید دید، امّا هرگز درک نخواهید کرد.
۱۵زیرا دل این قوم سخت شده،
گوشهایشان سنگین گشته،
و چشمان خود را بسته‌اند،
مبادا با چشمانشان ببینند،
و با گوشهایشان بشنوند
و در دلهای خود بفهمند
و بازگشت کنند و من شفایشان بخشم.“
۱۶امّا خوشا به حال چشمان شما که می‌بینند و گوشهای شما که می‌شنوند. ۱۷آمین، به شما می‌گویم، بسیاری از انبیا و پارسایان مشتاق بودند آنچه را شما می‌بینید، ببینند و ندیدند، و آنچه را شما می‌شنوید، بشنوند و نشنیدند.

متی ۲:۱۳

۲امّا چنان جماعت بزرگی او را احاطه کردند که سوار قایقی شد و بنشست، در حالی که مردم در ساحل ایستاده بودند.

متی ۴:۱۳-۹

۴چون بذر می‌پاشید، برخی در راه افتاد و پرندگان آمدند و آنها را خوردند. ۵برخی دیگر بر زمین سنگلاخ افتاد که خاک چندانی نداشت؛ پس زود سبز شد، چرا که خاک کم‌عمق بود. ۶امّا چون خورشید برآمد، بسوخت و چون ریشه نداشت، خشکید. ۷برخی میان خارها افتاد، و خارها نمو کرده، آنها را خفه کرد. ۸امّا بقیۀ بذرها بر زمین نیکو افتاد و بار آورد: بعضی صد برابر، بعضی شصت و بعضی سی. ۹هر که گوش دارد، بشنود.»

متی ۱۳:۱۳-۱۵

۱۳از این رو با ایشان به مَثَلها سخن می‌گویم، زیرا:

«می‌نگرند، امّا نمی‌بینند؛
گوش می‌کنند، امّا نمی‌شنوند و نمی‌فهمند.
۱۴نبوّت اِشعیا در مورد آنها تحقق می‌یابد که می‌گوید:

«”به گوش خود خواهید شنید، امّا هرگز نخواهید فهمید؛
به چشم خود خواهید دید، امّا هرگز درک نخواهید کرد.
۱۵زیرا دل این قوم سخت شده،
گوشهایشان سنگین گشته،
و چشمان خود را بسته‌اند،
مبادا با چشمانشان ببینند،
و با گوشهایشان بشنوند
و در دلهای خود بفهمند
و بازگشت کنند و من شفایشان بخشم.“

متی ۱۵:۱۳

۱۵زیرا دل این قوم سخت شده،
گوشهایشان سنگین گشته،
و چشمان خود را بسته‌اند،
مبادا با چشمانشان ببینند،
و با گوشهایشان بشنوند
و در دلهای خود بفهمند
و بازگشت کنند و من شفایشان بخشم.“

متی ۱۸:۱۳-۲۳

۱۸«پس شما معنی مَثَل برزگر را بشنوید: ۱۹هنگامی که کسی کلام پادشاهی آسمان را می‌شنود امّا آن را درک نمی‌کند، آن شَریر می‌آید و آنچه را در دل او کاشته شده، می‌رباید. این همان بذری است که در راه کاشته شد. ۲۰و امّا بذری که بر زمین سنگلاخ افتاد کسی است که کلام را می‌شنود و بی‌درنگ آن را با شادی می‌پذیرد، ۲۱امّا چون در خود ریشه ندارد، تنها اندک زمانی دوام می‌آورَد. وقتی به سبب کلام، سختی یا آزاری بروز می‌کند، در دم می‌افتد. ۲۲بذری که در میان خارها کاشته شد، کسی است که کلام را می‌شنود، امّا نگرانیهای این دنیا و فریبندگی ثروت، آن را خفه می‌کند و بی‌ثمر می‌سازد. ۲۳امّا بذری که در زمین نیکو کاشته شد کسی است که کلام را می‌شنود و آن را می‌فهمد و بارور شده، صد، شصت یا سی برابر ثمر می‌آورد.»

متی ۱۹:۱۳

۱۹هنگامی که کسی کلام پادشاهی آسمان را می‌شنود امّا آن را درک نمی‌کند، آن شَریر می‌آید و آنچه را در دل او کاشته شده، می‌رباید. این همان بذری است که در راه کاشته شد.

متی ۶:۱۳

۶امّا چون خورشید برآمد، بسوخت و چون ریشه نداشت، خشکید.

متی ۲۱:۱۳

۲۱امّا چون در خود ریشه ندارد، تنها اندک زمانی دوام می‌آورَد. وقتی به سبب کلام، سختی یا آزاری بروز می‌کند، در دم می‌افتد.

متی ۷:۱۳

۷برخی میان خارها افتاد، و خارها نمو کرده، آنها را خفه کرد.

متی ۲۲:۱۳

۲۲بذری که در میان خارها کاشته شد، کسی است که کلام را می‌شنود، امّا نگرانیهای این دنیا و فریبندگی ثروت، آن را خفه می‌کند و بی‌ثمر می‌سازد.

فیلیپیان ۴: ۶- ۷

۶برای هیچ چیز نگران نباشید، بلکه در هر چیز با دعا و استغاثه، همراه با شکرگزاری، درخواستهای خود را به خدا ابراز کنید. ۷بدین‌گونه، آرامش خدا که فراتر از تمامی عقل است، دلها و ذهنهایتان را در مسیحْ عیسی محفوظ نگاه خواهد داشت.

متی ۲۲:۱۳

۲۲بذری که در میان خارها کاشته شد، کسی است که کلام را می‌شنود، امّا نگرانیهای این دنیا و فریبندگی ثروت، آن را خفه می‌کند و بی‌ثمر می‌سازد.

متی ۲۳:۱۳

۲۳امّا بذری که در زمین نیکو کاشته شد کسی است که کلام را می‌شنود و آن را می‌فهمد و بارور شده، صد، شصت یا سی برابر ثمر می‌آورد.»

مرقس ۴

۱دیگر بار عیسی در کنار دریا به تعلیم دادن آغاز کرد. گروهی بی‌شمار او را احاطه کرده بودند چندان که به‌ناچار سوار قایقی شد که در دریا بود و بر آن بنشست، در حالی که تمام مردم بر ساحل دریا بودند. ۲آنگاه با مَثَلها، بسیار چیزها به آنها آموخت. او در تعلیم خود به ایشان گفت: ۳«گوش فرا دهید! روزی برزگری برای بذرافشانی بیرون رفت. ۴چون بذر می‌پاشید، برخی در راه افتاد و پرندگان آمدند و آنها را خوردند. ۵برخی دیگر بر زمین سنگلاخ افتاد که خاک چندانی نداشت. پس زود سبز شد، چرا که خاک کم‌عمق بود. ۶امّا چون خورشید برآمد، همه سوخت و خشکید، زیرا ریشه نداشت. ۷برخی نیز میان خارها افتاد. خارها نمو کرده، آنها را خفه کردند و ثمری از آنها برنیامد. ۸امّا بقیۀ بذرها بر زمینِ نیکو افتاد و جوانه زده، نمو کرد و بار آورده، زیاد شد، بعضی سی، بعضی شصت و بعضی حتی صد برابر.» ۹سپس گفت: «هر که گوش شنوا دارد، بشنود.»
۱۰هنگامی که عیسی تنها بود، آن دوازده تن و کسانی که گِردش بودند، دربارۀ مَثَلها از او پرسیدند. ۱۱به ایشان گفت: «راز پادشاهی خدا به شما عطا شده است، امّا برای مردمِ بیرون، همه چیز به‌صورت مَثَل است؛ ۱۲تا:

«”بنگرند، امّا درک نکنند،
بشنوند، امّا نفهمند،
مبادا بازگشت کنند و آمرزیده شوند!“»
۱۳آنگاه بدیشان گفت: «آیا این مَثَل را درک نمی‌کنید؟ پس چگونه مَثَلهای دیگر را درک خواهید کرد؟ ۱۴برزگر کلام را می‌کارد. ۱۵بعضی مردم همچون بذرهای کنار راهند، آنجا که کلام کاشته می‌شود؛ به محض اینکه کلام را می‌شنوند، شیطان می‌آید و کلامی را که در آنها کاشته شده، می‌رباید. ۱۶دیگران، همچون بذرهای کاشته شده بر سنگلاخند؛ آنان کلام را می‌شنوند و بی‌درنگ آن را با شادی می‌پذیرند، ۱۷امّا چون در خود ریشه ندارند، تنها اندک زمانی دوام می‌آورند. آنگاه که به سبب کلام، سختی یا آزاری بروز کند، در دم می‌افتند. ۱۸عده‌ای دیگر، همچون بذرهای کاشته شده در میان خارهایند؛ کلام را می‌شنوند، ۱۹امّا نگرانیهای این دنیا و فریبندگی ثروت و هوسِ چیزهای دیگر در آنها رسوخ می‌کند و کلام را خفه کرده، بی‌ثمر می‌سازد. ۲۰دیگران، همچون بذرهای کاشته شده در زمین نیکویند؛ کلام را شنیده، آن را می‌پذیرند و سی، شصت و حتی صد برابر بار می‌آورند.»
۲۱عیسی به آنها گفت: «آیا چراغ را می‌آورید تا آن را زیر کاسه یا تخت بگذارید؟ آیا آن را بر چراغدان نمی‌نهید؟ ۲۲زیرا چیزی پنهان نیست مگر برای آشکار شدن، و چیزی مخفی نیست مگر برای به ظهور آمدن. ۲۳هر که گوش شنوا دارد، بشنود.» ۲۴سپس ادامه داده، گفت: «به آنچه می‌شنوید، به‌دقّت دل بسپارید. با همان پیمانه که وزن کنید، برای شما وزن خواهد شد، و حتی بیشتر. ۲۵زیرا به آن که دارد، بیشتر داده خواهد شد و از آن که ندارد، همان که دارد نیز گرفته خواهد شد.»
۲۶نیز گفت: «پادشاهی خدا مردی را مانَد که بر زمین بذر می‌افشانَد. ۲۷شب و روز، چه او در خواب باشد چه بیدار، دانه سبز می‌شود و نمو می‌کند. چگونه؟ نمی‌داند. ۲۸زیرا زمین به خودی‌خود بار می‌دهد: نخست ساقه، سپس خوشۀ سبز و آنگاه خوشۀ پر از دانه. ۲۹چون دانه برسد، برزگر بی‌درنگ داس را به کار می‌گیرد، زیرا فصل درو فرا رسیده است.»
۳۰عیسی دیگر بار گفت: «پادشاهی خدا را به چه چیز مانند کنیم، یا با چه مَثَلی آن را شرح دهیم؟ ۳۱همچون دانۀ خردل است. خردل، کوچکترین دانه‌ای است که در زمین می‌کارند، ۳۲ولی چون کاشته شد، می‌روید و از همۀ گیاهان باغ بزرگتر شده، شاخه‌های بزرگ می‌آورد، چندان که پرندگان آسمان می‌آیند و در سایۀ آن آشیانه می‌سازند.»
۳۳عیسی با مَثَلهای بسیار از این‌گونه، تا آنجا که می‌توانستند درک کنند، کلام را برایشان بیان می‌کرد. ۳۴او جز با مَثَل چیزی به آنها نمی‌گفت؛ امّا هنگامی که با شاگردان خود در خلوت بود، همه چیز را برای آنها شرح می‌داد.
۳۵آن روز چون غروب فرا رسید، عیسی به شاگردان خود گفت: «به آن سوی دریا برویم.» ۳۶آنها جمعیت را ترک گفتند و عیسی را در همان قایقی که بود، با خود بردند. چند قایق دیگر نیز او را همراهی می‌کرد. ۳۷ناگاه تندبادی شدید برخاست. امواج چنان به قایق برمی‌خورد که نزدیک بود از آب پر شود. ۳۸امّا عیسی در عقب قایق، سر بر بالشی نهاده و خفته بود. شاگردان او را بیدار کردند و گفتند: «استاد، تو را باکی نیست که غرق شویم؟» ۳۹عیسی برخاست و باد را نهیب زد و به دریا فرمود: «ساکت شو! آرام باش!» آنگاه باد فرو نشست و آرامش کامل حکمفرما شد. ۴۰سپس به شاگردان خود گفت: «چرا این‌چنین ترسانید؟ آیا هنوز ایمان ندارید؟» ۴۱آنها بسیار هراسان شده، به یکدیگر می‌گفتند: «این کیست که حتی باد و دریا هم از او فرمان می‌برند!»

لوقا ۸

۱پس از آن، عیسی شهر به شهر و روستا به روستا می‌گشت و به پادشاهی خدا بشارت می‌داد. آن دوازده تن نیز با وی بودند، ۲و نیز شماری از زنان که از ارواح پلید و بیماری شفا یافته بودند: مریم معروف به مَجدَلیّه که از او هفت دیو اخراج شده بود، ۳یوآنّا همسر خوزا، مباشر هیرودیس، سوسن و بسیاری زنان دیگر. این زنان از دارایی خود برای رفع نیازهای عیسی و شاگردانش تدارک می‌دیدند.
۴چون مردم از بسیاری شهرها به دیدن عیسی می‌آمدند و جمعیتی انبوه گرد ‌آمد، او این مَثَل را آورد: ۵«روزی برزگری برای پاشیدن بذرِ خود بیرون رفت. چون بذر می‌پاشید، برخی در راه افتاد و لگدمال شد و پرندگان آسمان آنها را خوردند. ۶برخی دیگر در زمین سنگلاخ افتاد، و چون رویید، خشک شد، چرا که رطوبتی نداشت. ۷برخی نیز میان خارها افتاد و خارها با بذرها نمو کرده، آنها را خفه کرد. ۸امّا برخی از بذرها در زمین نیکو افتاد و نمو کرد و صد چندان بار آورد.» چون این را گفت، ندا در داد: «هر که گوش شنوا دارد، بشنود!»
۹شاگردانش معنی این مَثَل را از او پرسیدند. ۱۰گفت: «درک رازهای پادشاهی خدا به شما عطا شده است، امّا با دیگران در قالب مَثَل سخن می‌گویم، تا:

«”بنگرند، امّا نبینند؛
بشنوند، امّا نفهمند.“
۱۱«معنی مَثَل این است: بذر، کلام خداست. ۱۲بذرهایی که در راه می‌افتد، کسانی هستند که کلام را می‌شنوند، امّا ابلیس می‌آید و آن را از دلشان می‌رباید، تا نتوانند ایمان آورند و نجات یابند. ۱۳بذرهایی که بر زمین سنگلاخ می‌افتد کسانی هستند که چون کلام را می‌شنوند، آن را با شادی می‌پذیرند، امّا ریشه نمی‌دوانند. اینها اندک زمانی ایمان دارند، امّا به هنگام آزمایش، ایمان خود را از دست می‌دهند. ۱۴بذرهایی که در میان خارها می‌افتد، کسانی هستند که می‌شنوند، امّا چون می‌روند نگرانیها، ثروت و لذات زندگی آنها را خفه می‌کند و به‌ثمر نمی‌رسند. ۱۵امّا بذرهایی که بر زمین نیکو می‌افتد، کسانی هستند که کلام را با دلی پاک و نیکو می‌شنوند و آن را نگاه داشته، پایدار می‌مانند و ثمر می‌آورند.
۱۶«هیچ‌کس چراغ را برنمی‌افروزد تا سرپوشی بر آن نهد یا آن را زیر تخت بگذارد! بلکه چراغ را بر چراغدان می‌گذارند تا هر که داخل شود، روشنایی را ببیند. ۱۷زیرا هیچ چیزِ پنهانی نیست که آشکار نشود و هیچ چیز نهفته‌ای نیست که معلوم و هویدا نگردد. ۱۸پس دقّت کنید چگونه می‌شنوید، زیرا به آن که دارد بیشتر داده خواهد شد و از آن که ندارد، همان هم که گمان می‌کند دارد، گرفته خواهد شد.»
۱۹در این هنگام، مادر و برادران عیسی آمدند تا او را ببینند، امّا ازدحام جمعیت چندان بود که نتوانستند به او نزدیک شوند. ۲۰پس به وی خبر دادند که: «مادر و برادرانت بیرون ایستاده‌اند و می‌خواهند تو را ببینند.» ۲۱در پاسخ گفت: «مادر و برادران من کسانی هستند که کلام خدا را می‌شنوند و به آن عمل می‌کنند.»
۲۲روزی عیسی به شاگردان خود گفت: «به آن سوی دریاچه برویم.» پس سوار قایق شدند و به پیش راندند. ۲۳و چون می‌رفتند، عیسی به خواب رفت. ناگاه تندبادی بر دریا وزیدن گرفت، چندان که قایق از آب پر می‌شد و جانشان به خطر افتاد. ۲۴شاگردان نزد عیسی رفتند و او را بیدار کرده، گفتند: «ای استاد، ای استاد، چیزی نمانده غرق شویم!» عیسی بیدار شد و بر باد و امواج خروشان نهیب زد. توفان فرو نشست و آرامش برقرار شد. ۲۵پس به ایشان گفت: «ایمانتان کجاست؟» شاگردان با بهت و وحشت از یکدیگر می‌پرسیدند: «این کیست که حتی به باد و آب فرمان می‌دهد و از او فرمان می‌برند.»
۲۶پس به ناحیۀ جِراسیان رسیدند که آن سوی دریا، مقابل جلیل قرار داشت. ۲۷چون عیسی قدم بر ساحل نهاد، مردی دیوزده از مردمان آن شهر بدو برخورد که دیرگاهی لباس نپوشیده و در خانه‌ای زندگی نکرده بود، بلکه در گورها به سر می‌برد. ۲۸چون او عیسی را دید، نعره برکشید و به پایش افتاد و با صدای بلند فریاد برآورد: «ای عیسی، پسر خدای متعال، تو را با من چه کار است؟ تمنا دارم عذابم ندهی!» ۲۹زیرا عیسی به روح پلید دستور داده بود از او به در آید. آن روح بارها او را گرفته بود و با آنکه دست و پایش را به زنجیر می‌بستند و از او نگهبانی می‌کردند، بندها را می‌گسست و دیو او را به جایهای نامسکون می‌کشاند. ۳۰عیسی از او پرسید: «نامت چیست؟» پاسخ داد: «لِژیون،» زیرا دیوهای بسیار به درونش رفته بودند. ۳۱آنها التماس‌کنان از عیسی خواستند که بدیشان دستور ندهد به هاویه روند.
۳۲در آن نزدیکی، گلۀ بزرگی خوک در دامنۀ تپه مشغول چرا بود. دیوها از عیسی خواهش کردند اجازه دهد به درون خوکها روند، و او نیز اجازه داد. ۳۳پس، دیوها از آن مرد بیرون آمدند و به درون خوکها رفتند، و خوکها از سراشیبی تپه به درون دریا هجوم بردند و غرق شدند.
۳۴چون خوکبانان این را دیدند، گریختند و در شهر و روستا، ماجرا را بازگفتند. ۳۵پس مردم بیرون آمدند تا آنچه را روی داده بود ببینند، و چون نزد عیسی رسیدند و دیدند آن مرد که دیوها از او به در آمده بودند، جامه به تن کرده و عاقل پیش پاهای عیسی نشسته است، ترسیدند. ۳۶کسانی که ماجرا را به چشم دیده بودند، برای ایشان بازگفتند که مرد دیوزده چگونه شفا یافته بود. ۳۷پس همۀ مردمِ ناحیۀ جِراسیان از عیسی خواستند از نزدشان برود، زیرا ترسی عظیم بر آنان چیره شده بود. او نیز سوار قایق شد و رفت. ۳۸مردی که دیوها از او بیرون آمده بودند، از عیسی تمنا کرد بگذارد با وی همراه شود، امّا عیسی او را روانه کرد و گفت: ۳۹«به خانۀ خود برگرد و آنچه خدا برایت کرده است، بازگو.» پس رفت و در سرتاسر شهر اعلام کرد که عیسی برای او چه کرده است.
۴۰چون عیسی بازگشت، مردم به گرمی از او استقبال کردند، زیرا همه چشم به راهش بودند. ۴۱در این هنگام، مردی یایروس نام، که رئیس کنیسه بود، آمد و به پای عیسی افتاده، التماس کرد به خانه‌اش برود، ۴۲زیرا تنها دخترش که حدود دوازده سال داشت، در حال مرگ بود.
هنگامی که عیسی در راه بود، جمعیت سخت بر او ازدحام می‌کردند. ۴۳در آن میان، زنی بود که دوازده سال دچار خونریزی بود و [با اینکه تمام دارایی خود را صرف طبیبان کرده بود،] کسی را توانِ درمانش نبود. ۴۴او از پشت سر به عیسی نزدیک شد و لبۀ ردای او را لمس کرد. در دم خونریزی‌اش قطع شد. ۴۵عیسی پرسید: «چه کسی مرا لمس کرد؟» چون همه انکار کردند، پطرس گفت: «استاد، مردم از هر سو احاطه‌ات کرده‌اند و بر تو ازدحام می‌کنند!» ۴۶امّا عیسی گفت: «کسی مرا لمس کرد! زیرا دریافتم نیرویی از من صادر شد!» ۴۷آن زن چون دید نمی‌تواند پنهان بماند، ترسان و لرزان پیش آمد و به پای او افتاد و در برابر همگان گفت که چرا او را لمس کرده و چگونه در دَم شفا یافته است. ۴۸عیسی به او گفت: «دخترم، ایمانت تو را شفا داده است. به سلامت برو.»
۴۹عیسی هنوز سخن می‌گفت که کسی از خانۀ یایروس، رئیس کنیسه، آمد و گفت: «دخترت مرد، دیگر استاد را زحمت مده.» ۵۰عیسی چون این را شنید، به یایروس گفت: «مترس! فقط ایمان داشته باش! دخترت شفا خواهد یافت.» ۵۱هنگامی که به خانۀ یایروس رسید، نگذاشت کسی جز پطرس و یوحنا و یعقوب و پدر و مادر دختر با او به خانه درآیند. ۵۲همۀ مردم برای دختر شیون و زاری می‌کردند. عیسی گفت: «زاری مکنید، زیرا نمرده بلکه در خواب است.» ۵۳آنها ریشخندش کردند، چرا که می‌دانستند دختر مرده است. ۵۴امّا عیسی دست دخترک را گرفت و گفت: «دخترم، برخیز!» ۵۵روح او بازگشت و در دَم از جا برخاست. عیسی فرمود تا به او خوراک دهند. ۵۶والدین دختر غرق در حیرت بودند، امّا او بدیشان امر فرمود که ماجرا را به کسی بازنگویند.

مرقس ۲۰:۴

۲۰دیگران، همچون بذرهای کاشته شده در زمین نیکویند؛ کلام را شنیده، آن را می‌پذیرند و سی، شصت و حتی صد برابر بار می‌آورند.»

لوقا ۱۵:۸

۱۵امّا بذرهایی که بر زمین نیکو می‌افتد، کسانی هستند که کلام را با دلی پاک و نیکو می‌شنوند و آن را نگاه داشته، پایدار می‌مانند و ثمر می‌آورند.

لوقا ۱:۱۹-۱۰

۱عیسی به اَریحا درآمد و از میان شهر می‌گذشت. ۲در آنجا توانگری بود، زَکّا نام، رئیس خَراجگیران. ۳او می‌خواست ببیند عیسی کیست، امّا از کوتاهی قامت و ازدحام جمعیت نمی‌توانست. ۴از این رو، پیش دوید و از درخت چناری بالا رفت تا او را ببیند، زیرا عیسی از آن راه می‌گذشت. ۵چون عیسی به آن مکان رسید، بالا نگریست و به او گفت: «زَکّا، بشتاب و پایین بیا که امروز باید در خانۀ تو بمانم.» ۶زَکّا بی‌درنگ پایین آمد و با شادی او را پذیرفت. ۷مردم چون این را دیدند، همگی لب به شکایت گشودند که: «به خانۀ گناهکاری به میهمانی رفته است.» ۸و امّا زَکّا از جا برخاست و به خداوند گفت: «‌سرور من، اینک نصف اموال خود را به فقرا می‌بخشم، و اگر چیزی به ناحق از کسی گرفته باشم، چهار برابر به او بازمی‌گردانم.» ۹عیسی فرمود: «امروز نجات به این خانه آمده است، چرا که این مرد نیز فرزند ابراهیم است. ۱۰زیرا پسر انسان آمده تا گمشده را بجوید و نجات بخشد.»

لوقا ۲:۱۹-۴

۲در آنجا توانگری بود، زَکّا نام، رئیس خَراجگیران. ۳او می‌خواست ببیند عیسی کیست، امّا از کوتاهی قامت و ازدحام جمعیت نمی‌توانست. ۴از این رو، پیش دوید و از درخت چناری بالا رفت تا او را ببیند، زیرا عیسی از آن راه می‌گذشت.

لوقا ۳:۱۹

۳او می‌خواست ببیند عیسی کیست، امّا از کوتاهی قامت و ازدحام جمعیت نمی‌توانست.

لوقا ۷:۱۹

۷مردم چون این را دیدند، همگی لب به شکایت گشودند که: «به خانۀ گناهکاری به میهمانی رفته است.»

اول تیموتاوس ۱: ۱۵

۱۵این سخن درخور اعتماد و پذیرش کامل است که مسیحْ عیسی به جهان آمد تا گناهکاران را نجات بخشد، که من بزرگترین آنهایم.

لوقا ۸:۱۹

۸و امّا زَکّا از جا برخاست و به خداوند گفت: «‌سرور من، اینک نصف اموال خود را به فقرا می‌بخشم، و اگر چیزی به ناحق از کسی گرفته باشم، چهار برابر به او بازمی‌گردانم.»

لوقا ۹:۱۹-۱۰

۹عیسی فرمود: «امروز نجات به این خانه آمده است، چرا که این مرد نیز فرزند ابراهیم است. ۱۰زیرا پسر انسان آمده تا گمشده را بجوید و نجات بخشد.»

یوحنا ۱:۵-۱۵

۱چندی بعد، عیسی برای یکی از اعیاد یهود، به اورشلیم رفت. ۲در اورشلیم، در کنار ’دروازۀ گوسفند‘ حوضی است که در زبان عبرانیان آن را ’بِیت‌حِسْدا‘ گویند و پنج ایوان دارد. ۳در آنها گروهی بسیار از علیلان، همچون کوران، شلان و مفلوجان می‌خوابیدند [و منتظر حرکت آب بودند.] [ ۴زیرا هر از گاهی فرشته‌ای از جانب خداوند نازل می‌شد و آب را حرکت می‌داد؛ اوّلین کسی که پس از جنبش آب وارد حوض می‌شد، از هر مرضی که داشت شفا می‌یافت.]
۵در آن میان، مردی بود که سی و هشت سال زمینگیر بود. ۶چون عیسی او را در آنجا خوابیده دید و دریافت که دیری است بدین حال دچار است، از او پرسید: «آیا می‌خواهی سلامت خود را بازیابی؟» ۷مرد علیل گفت: «سرورم، کسی را ندارم که چون آب به حرکت می‌آید، مرا به درون حوض بَرَد، و تا خود را به آنجا می‌رسانم، دیگری پیش از من داخل شده است.» ۸عیسی به او گفت: «برخیز، بستر خود را برگیر و راه برو.» ۹آن مرد در همان دم سلامت خود را بازیافت و بستر خود را برگرفته، راه رفتن آغاز کرد.
آن روز، شَبّات بود. ۱۰پس یهودیان به مرد شفا یافته گفتند: «امروز شَبّات است و بر تو جایز نیست که بستر خود را حمل کنی.» ۱۱او پاسخ داد: «آن که مرا شفا داد به من گفت، ”بسترت را برگیر و راه برو“.» ۱۲از او پرسیدند: «آن که به تو گفت بسترت را برگیری و راه بروی، که بود؟» ۱۳امّا مرد شفا یافته نمی‌دانست او کیست، زیرا عیسی در میان جمعیتِ آنجا ناپدید شده بود.
۱۴اندکی بعد، عیسی او را در معبد یافت و به او گفت: «حال که سلامت خود را بازیافته‌ای، دیگر گناه مکن تا به حال بدتر دچار نشوی.» ۱۵آن مرد رفت و به یهودیان گفت: «آن که مرا شفا داد، عیسی است.»

یوحنا ۱:۵-۹

۱چندی بعد، عیسی برای یکی از اعیاد یهود، به اورشلیم رفت. ۲در اورشلیم، در کنار ’دروازۀ گوسفند‘ حوضی است که در زبان عبرانیان آن را ’بِیت‌حِسْدا‘ گویند و پنج ایوان دارد. ۳در آنها گروهی بسیار از علیلان، همچون کوران، شلان و مفلوجان می‌خوابیدند [و منتظر حرکت آب بودند.] [ ۴زیرا هر از گاهی فرشته‌ای از جانب خداوند نازل می‌شد و آب را حرکت می‌داد؛ اوّلین کسی که پس از جنبش آب وارد حوض می‌شد، از هر مرضی که داشت شفا می‌یافت.]
۵در آن میان، مردی بود که سی و هشت سال زمینگیر بود. ۶چون عیسی او را در آنجا خوابیده دید و دریافت که دیری است بدین حال دچار است، از او پرسید: «آیا می‌خواهی سلامت خود را بازیابی؟» ۷مرد علیل گفت: «سرورم، کسی را ندارم که چون آب به حرکت می‌آید، مرا به درون حوض بَرَد، و تا خود را به آنجا می‌رسانم، دیگری پیش از من داخل شده است.» ۸عیسی به او گفت: «برخیز، بستر خود را برگیر و راه برو.» ۹آن مرد در همان دم سلامت خود را بازیافت و بستر خود را برگرفته، راه رفتن آغاز کرد. آن روز، شَبّات بود.

یوحنا ۱۶:۵

۱۶به همین سبب بود که یهودیان عیسی را آزار می‌کردند، زیرا در شَبّات دست به چنین کارها می‌زد.

یوحنا ۱۶:۵-۳۰

۱۶به همین سبب بود که یهودیان عیسی را آزار می‌کردند، زیرا در شَبّات دست به چنین کارها می‌زد. ۱۷پاسخ عیسی این بود که «پدرِ من هنوز کار می‌کند، من نیز کار می‌کنم.» ۱۸از همین رو، یهودیان بیش از پیش درصدد قتل او برآمدند، زیرا نه تنها شَبّات را می‌شکست، بلکه خدا را نیز پدر خود می‌خواند و خود را با خدا برابر می‌ساخت.
۱۹پاسخ عیسی چنین بود: «آمین، آمین، به شما می‌گویم که پسر از خود کاری نمی‌تواند کرد مگر کارهایی که می‌بیند پدرش انجام می‌دهد؛ زیرا هر چه پدر می‌کند، پسر نیز می‌کند. ۲۰زیرا پدر، پسر را دوست می‌دارد و هرآنچه می‌کند به او می‌نمایاند و کارهای بزرگتر از این نیز به او خواهد نمایاند تا به شگفت آیید. ۲۱زیرا همان‌گونه که پدر مردگان را برمی‌خیزاند و به آنها حیات می‌بخشد، پسر نیز به هر که بخواهد، حیات می‌بخشد. ۲۲و پدر بر کسی داوری نمی‌کند، بلکه تمام کارِ داوری را به پسر سپرده است. ۲۳تا همه پسر را حرمت گذارند، همان‌گونه که پدر را حرمت می‌نهند. زیرا کسی که پسر را حرمت نمی‌گذارد، به پدری که او را فرستاده است نیز حرمت ننهاده است. ۲۴آمین، آمین، به شما می‌گویم، هر که کلام مرا به گوش گیرد و به فرستندۀ من ایمان آورد، حیات جاویدان دارد و به داوری نمی‌آید، بلکه از مرگ به حیات منتقل شده است. ۲۵آمین، آمین، به شما می‌گویم، زمانی فرا می‌رسد، بلکه هم‌اکنون است، که مردگان صدای پسر خدا را می‌شنوند و کسانی که به گوش گیرند، زنده خواهند شد. ۲۶زیرا همان‌گونه که پدر در خود حیات دارد، به پسر نیز عطا کرده است که در خود حیات داشته باشد، ۲۷و به او این اقتدار را بخشیده که داوری نیز بکند، زیرا پسر انسان است. ۲۸از این سخنان در شگفت مباشید، زیرا زمانی فرا می‌رسد که همۀ آنان که در قبرند، صدای او را خواهند شنید و بیرون خواهند آمد. ۲۹آنان که نیکی کرده باشند، برای قیامتی که به حیات می‌انجامد، و آنان که بدی کرده باشند، برای قیامتی که مکافات در پی دارد. ۳۰من از خود کاری نمی‌توانم کرد، بلکه بنا بر آنچه می‌شنوم داوری می‌کنم و داوری من عادلانه است، زیرا در پی انجام خواست خود نیستم، بلکه انجام ارادۀ فرستندۀ خود را خواهانم.

یوحنا ۱۷:۵-۱۸

۱۷پاسخ عیسی این بود که «پدرِ من هنوز کار می‌کند، من نیز کار می‌کنم.» ۱۸از همین رو، یهودیان بیش از پیش درصدد قتل او برآمدند، زیرا نه تنها شَبّات را می‌شکست، بلکه خدا را نیز پدر خود می‌خواند و خود را با خدا برابر می‌ساخت.

یوحنا ۱۹:۵-۲۳

۱۹پاسخ عیسی چنین بود: «آمین، آمین، به شما می‌گویم که پسر از خود کاری نمی‌تواند کرد مگر کارهایی که می‌بیند پدرش انجام می‌دهد؛ زیرا هر چه پدر می‌کند، پسر نیز می‌کند. ۲۰زیرا پدر، پسر را دوست می‌دارد و هرآنچه می‌کند به او می‌نمایاند و کارهای بزرگتر از این نیز به او خواهد نمایاند تا به شگفت آیید. ۲۱زیرا همان‌گونه که پدر مردگان را برمی‌خیزاند و به آنها حیات می‌بخشد، پسر نیز به هر که بخواهد، حیات می‌بخشد. ۲۲و پدر بر کسی داوری نمی‌کند، بلکه تمام کارِ داوری را به پسر سپرده است. ۲۳تا همه پسر را حرمت گذارند، همان‌گونه که پدر را حرمت می‌نهند. زیرا کسی که پسر را حرمت نمی‌گذارد، به پدری که او را فرستاده است نیز حرمت ننهاده است.

یوحنا ۱۹:۵

۱۹پاسخ عیسی چنین بود: «آمین، آمین، به شما می‌گویم که پسر از خود کاری نمی‌تواند کرد مگر کارهایی که می‌بیند پدرش انجام می‌دهد؛ زیرا هر چه پدر می‌کند، پسر نیز می‌کند.

یوحنا ۲۱:۵-۲۲

۲۱زیرا همان‌گونه که پدر مردگان را برمی‌خیزاند و به آنها حیات می‌بخشد، پسر نیز به هر که بخواهد، حیات می‌بخشد. ۲۲و پدر بر کسی داوری نمی‌کند، بلکه تمام کارِ داوری را به پسر سپرده است.

یوحنا ۲۳:۵

۲۳تا همه پسر را حرمت گذارند، همان‌گونه که پدر را حرمت می‌نهند. زیرا کسی که پسر را حرمت نمی‌گذارد، به پدری که او را فرستاده است نیز حرمت ننهاده است.

یوحنا ۲۴:۵-۳۰

۲۴آمین، آمین، به شما می‌گویم، هر که کلام مرا به گوش گیرد و به فرستندۀ من ایمان آورد، حیات جاویدان دارد و به داوری نمی‌آید، بلکه از مرگ به حیات منتقل شده است. ۲۵آمین، آمین، به شما می‌گویم، زمانی فرا می‌رسد، بلکه هم‌اکنون است، که مردگان صدای پسر خدا را می‌شنوند و کسانی که به گوش گیرند، زنده خواهند شد. ۲۶زیرا همان‌گونه که پدر در خود حیات دارد، به پسر نیز عطا کرده است که در خود حیات داشته باشد، ۲۷و به او این اقتدار را بخشیده که داوری نیز بکند، زیرا پسر انسان است. ۲۸از این سخنان در شگفت مباشید، زیرا زمانی فرا می‌رسد که همۀ آنان که در قبرند، صدای او را خواهند شنید و بیرون خواهند آمد. ۲۹آنان که نیکی کرده باشند، برای قیامتی که به حیات می‌انجامد، و آنان که بدی کرده باشند، برای قیامتی که مکافات در پی دارد. ۳۰من از خود کاری نمی‌توانم کرد، بلکه بنا بر آنچه می‌شنوم داوری می‌کنم و داوری من عادلانه است، زیرا در پی انجام خواست خود نیستم، بلکه انجام ارادۀ فرستندۀ خود را خواهانم.

یوحنا ۲۳:۵

۲۳تا همه پسر را حرمت گذارند، همان‌گونه که پدر را حرمت می‌نهند. زیرا کسی که پسر را حرمت نمی‌گذارد، به پدری که او را فرستاده است نیز حرمت ننهاده است.

یوحنا ۲۴:۵-۲۶

۲۴آمین، آمین، به شما می‌گویم، هر که کلام مرا به گوش گیرد و به فرستندۀ من ایمان آورد، حیات جاویدان دارد و به داوری نمی‌آید، بلکه از مرگ به حیات منتقل شده است. ۲۵آمین، آمین، به شما می‌گویم، زمانی فرا می‌رسد، بلکه هم‌اکنون است، که مردگان صدای پسر خدا را می‌شنوند و کسانی که به گوش گیرند، زنده خواهند شد. ۲۶زیرا همان‌گونه که پدر در خود حیات دارد، به پسر نیز عطا کرده است که در خود حیات داشته باشد،

یوحنا ۲۶:۵-۲۷

۲۶زیرا همان‌گونه که پدر در خود حیات دارد، به پسر نیز عطا کرده است که در خود حیات داشته باشد، ۲۷و به او این اقتدار را بخشیده که داوری نیز بکند، زیرا پسر انسان است.

یوحنا ۳۱:۵-۳۵

۳۱«اگر من خود بر خویشتن شهادت دهم، شهادتم معتبر نیست. ۳۲امّا دیگری هست که بر من شهادت می‌دهد و می‌دانم شهادتش دربارۀ من معتبر است. ۳۳البته شما کسانی نزد یحیی فرستادید و او بر حقیقت شهادت داد. ۳۴نه اینکه من شهادت انسان را بپذیرم، بلکه این سخنان را می‌گویم تا نجات یابید. ۳۵او چراغی بود سوزان و فروزان، و شما خواستید دمی در نورش خوش باشید.

یوحنا ۳۳:۵

۳۳البته شما کسانی نزد یحیی فرستادید و او بر حقیقت شهادت داد.

یوحنا ۲۹:۱-۳۴

۲۹فردای آن روز، یحیی چون عیسی را دید که به سویش می‌آید، گفت: «این است برۀ خدا که گناه از جهان برمی‌گیرد! ۳۰این است آن که درباره‌اش گفتم ”پس از من مردی می‌آید که بر من برتری یافته، زیرا پیش از من وجود داشته است.“ ۳۱من خود نیز او را نمی‌شناختم، امّا برای همین آمده‌ام و با آب تعمید داده‌ام که او بر اسرائیل ظاهر شود.» ۳۲پس یحیی شهادت داده، گفت: «روح را دیدم که چون کبوتری از آسمان فرود آمد و بر او قرار گرفت. ۳۳من خود نیز او را نمی‌شناختم، امّا همان که مرا فرستاد تا با آب تعمید دهم، مرا گفت: ”هر گاه دیدی روح بر کسی فرود آمد و بر او بمانْد، بدان همان است که با روح‌القدس تعمید خواهد داد.“ ۳۴و من دیده‌ام و شهادت می‌دهم که این است پسر خدا.»

یوحنا ۲۹:۱

۲۹فردای آن روز، یحیی چون عیسی را دید که به سویش می‌آید، گفت: «این است برۀ خدا که گناه از جهان برمی‌گیرد!

یوحنا ۳۰:۱

۳۰این است آن که درباره‌اش گفتم ”پس از من مردی می‌آید که بر من برتری یافته، زیرا پیش از من وجود داشته است.“

یوحنا ۳۲:۱-۳۴

۳۲پس یحیی شهادت داده، گفت: «روح را دیدم که چون کبوتری از آسمان فرود آمد و بر او قرار گرفت. ۳۳من خود نیز او را نمی‌شناختم، امّا همان که مرا فرستاد تا با آب تعمید دهم، مرا گفت: ”هر گاه دیدی روح بر کسی فرود آمد و بر او بمانْد، بدان همان است که با روح‌القدس تعمید خواهد داد.“ ۳۴و من دیده‌ام و شهادت می‌دهم که این است پسر خدا.»

یوحنا ۳۳:۱

۳۳من خود نیز او را نمی‌شناختم، امّا همان که مرا فرستاد تا با آب تعمید دهم، مرا گفت: ”هر گاه دیدی روح بر کسی فرود آمد و بر او بمانْد، بدان همان است که با روح‌القدس تعمید خواهد داد.“

یوحنا ۳۴:۱

۳۴و من دیده‌ام و شهادت می‌دهم که این است پسر خدا.»

یوحنا ۵: ۱- ۳۵

۱چندی بعد، عیسی برای یکی از اعیاد یهود، به اورشلیم رفت. ۲در اورشلیم، در کنار ’دروازۀ گوسفند‘ حوضی است که در زبان عبرانیان آن را ’بِیت‌حِسْدا‘ گویند و پنج ایوان دارد. ۳در آنها گروهی بسیار از علیلان، همچون کوران، شلان و مفلوجان می‌خوابیدند [و منتظر حرکت آب بودند.] [ ۴زیرا هر از گاهی فرشته‌ای از جانب خداوند نازل می‌شد و آب را حرکت می‌داد؛ اوّلین کسی که پس از جنبش آب وارد حوض می‌شد، از هر مرضی که داشت شفا می‌یافت.]
۵در آن میان، مردی بود که سی و هشت سال زمینگیر بود. ۶چون عیسی او را در آنجا خوابیده دید و دریافت که دیری است بدین حال دچار است، از او پرسید: «آیا می‌خواهی سلامت خود را بازیابی؟» ۷مرد علیل گفت: «سرورم، کسی را ندارم که چون آب به حرکت می‌آید، مرا به درون حوض بَرَد، و تا خود را به آنجا می‌رسانم، دیگری پیش از من داخل شده است.» ۸عیسی به او گفت: «برخیز، بستر خود را برگیر و راه برو.» ۹آن مرد در همان دم سلامت خود را بازیافت و بستر خود را برگرفته، راه رفتن آغاز کرد.
آن روز، شَبّات بود. ۱۰پس یهودیان به مرد شفا یافته گفتند: «امروز شَبّات است و بر تو جایز نیست که بستر خود را حمل کنی.» ۱۱او پاسخ داد: «آن که مرا شفا داد به من گفت، ”بسترت را برگیر و راه برو“.» ۱۲از او پرسیدند: «آن که به تو گفت بسترت را برگیری و راه بروی، که بود؟» ۱۳امّا مرد شفا یافته نمی‌دانست او کیست، زیرا عیسی در میان جمعیتِ آنجا ناپدید شده بود.
۱۴اندکی بعد، عیسی او را در معبد یافت و به او گفت: «حال که سلامت خود را بازیافته‌ای، دیگر گناه مکن تا به حال بدتر دچار نشوی.» ۱۵آن مرد رفت و به یهودیان گفت: «آن که مرا شفا داد، عیسی است.»
۱۶به همین سبب بود که یهودیان عیسی را آزار می‌کردند، زیرا در شَبّات دست به چنین کارها می‌زد. ۱۷پاسخ عیسی این بود که «پدرِ من هنوز کار می‌کند، من نیز کار می‌کنم.» ۱۸از همین رو، یهودیان بیش از پیش درصدد قتل او برآمدند، زیرا نه تنها شَبّات را می‌شکست، بلکه خدا را نیز پدر خود می‌خواند و خود را با خدا برابر می‌ساخت.
۱۹پاسخ عیسی چنین بود: «آمین، آمین، به شما می‌گویم که پسر از خود کاری نمی‌تواند کرد مگر کارهایی که می‌بیند پدرش انجام می‌دهد؛ زیرا هر چه پدر می‌کند، پسر نیز می‌کند. ۲۰زیرا پدر، پسر را دوست می‌دارد و هرآنچه می‌کند به او می‌نمایاند و کارهای بزرگتر از این نیز به او خواهد نمایاند تا به شگفت آیید. ۲۱زیرا همان‌گونه که پدر مردگان را برمی‌خیزاند و به آنها حیات می‌بخشد، پسر نیز به هر که بخواهد، حیات می‌بخشد. ۲۲و پدر بر کسی داوری نمی‌کند، بلکه تمام کارِ داوری را به پسر سپرده است. ۲۳تا همه پسر را حرمت گذارند، همان‌گونه که پدر را حرمت می‌نهند. زیرا کسی که پسر را حرمت نمی‌گذارد، به پدری که او را فرستاده است نیز حرمت ننهاده است. ۲۴آمین، آمین، به شما می‌گویم، هر که کلام مرا به گوش گیرد و به فرستندۀ من ایمان آورد، حیات جاویدان دارد و به داوری نمی‌آید، بلکه از مرگ به حیات منتقل شده است. ۲۵آمین، آمین، به شما می‌گویم، زمانی فرا می‌رسد، بلکه هم‌اکنون است، که مردگان صدای پسر خدا را می‌شنوند و کسانی که به گوش گیرند، زنده خواهند شد. ۲۶زیرا همان‌گونه که پدر در خود حیات دارد، به پسر نیز عطا کرده است که در خود حیات داشته باشد، ۲۷و به او این اقتدار را بخشیده که داوری نیز بکند، زیرا پسر انسان است. ۲۸از این سخنان در شگفت مباشید، زیرا زمانی فرا می‌رسد که همۀ آنان که در قبرند، صدای او را خواهند شنید و بیرون خواهند آمد. ۲۹آنان که نیکی کرده باشند، برای قیامتی که به حیات می‌انجامد، و آنان که بدی کرده باشند، برای قیامتی که مکافات در پی دارد. ۳۰من از خود کاری نمی‌توانم کرد، بلکه بنا بر آنچه می‌شنوم داوری می‌کنم و داوری من عادلانه است، زیرا در پی انجام خواست خود نیستم، بلکه انجام ارادۀ فرستندۀ خود را خواهانم.
۳۱«اگر من خود بر خویشتن شهادت دهم، شهادتم معتبر نیست. ۳۲امّا دیگری هست که بر من شهادت می‌دهد و می‌دانم شهادتش دربارۀ من معتبر است. ۳۳البته شما کسانی نزد یحیی فرستادید و او بر حقیقت شهادت داد. ۳۴نه اینکه من شهادت انسان را بپذیرم، بلکه این سخنان را می‌گویم تا نجات یابید. ۳۵او چراغی بود سوزان و فروزان، و شما خواستید دمی در نورش خوش باشید.

یوحنا ۲۹:۱-۳۴

۲۹فردای آن روز، یحیی چون عیسی را دید که به سویش می‌آید، گفت: «این است برۀ خدا که گناه از جهان برمی‌گیرد! ۳۰این است آن که درباره‌اش گفتم ”پس از من مردی می‌آید که بر من برتری یافته، زیرا پیش از من وجود داشته است.“ ۳۱من خود نیز او را نمی‌شناختم، امّا برای همین آمده‌ام و با آب تعمید داده‌ام که او بر اسرائیل ظاهر شود.» ۳۲پس یحیی شهادت داده، گفت: «روح را دیدم که چون کبوتری از آسمان فرود آمد و بر او قرار گرفت. ۳۳من خود نیز او را نمی‌شناختم، امّا همان که مرا فرستاد تا با آب تعمید دهم، مرا گفت: ”هر گاه دیدی روح بر کسی فرود آمد و بر او بمانْد، بدان همان است که با روح‌القدس تعمید خواهد داد.“ ۳۴و من دیده‌ام و شهادت می‌دهم که این است پسر خدا.»

یوحنا ۳۶:۵-۴۷

۳۶امّا من شهادتی استوارتر از شهادت یحیی دارم، زیرا کارهایی که پدر به من سپرده تا به کمال رسانم، یعنی همین کارها که می‌کنم، خودْ بر من شهادت می‌دهند که مرا پدر فرستاده است. ۳۷و همان پدری که مرا فرستاد، خودْ بر من شهادت می‌دهد. شما هرگز صدای او را نشنیده و روی او را ندیده‌اید ۳۸و کلام او در شما ساکن نیست، زیرا به فرستادۀ او ایمان ندارید. ۳۹شما کتب مقدّس را می‌کاوید، زیرا می‌پندارید به واسطۀ آن حیات جاویدان دارید، حال آنکه همین کتابها بر من شهادت می‌دهند. ۴۰امّا نمی‌خواهید نزد من آیید تا حیات یابید.
۴۱«جلال از انسانها نمی‌پذیرم، ۴۲امّا شما را خوب می‌شناسم که محبت خدا را در دل ندارید. ۴۳من به نام پدر خود آمدم، ولی شما مرا نمی‌پذیرید. امّا اگر دیگری به نام خود آید، او را خواهید پذیرفت. ۴۴چگونه می‌توانید ایمان آورید در حالی که جلال از یکدیگر می‌پذیرید، امّا در پی جلالی که از خدای یکتا باشد، نیستید؟ ۴۵مپندارید مَنَم که در حضور پدرْ شما را متهم خواهم کرد؛ متهم‌کنندۀ شما موسی است، همان که به او امید بسته‌اید. ۴۶زیرا اگر موسی را تصدیق می‌کردید، مرا نیز تصدیق می‌کردید، چرا که او دربارۀ من نوشته است. ۴۷امّا اگر نوشته‌های او را باور ندارید، چگونه سخنان مرا خواهید پذیرفت؟»

یوحنا ۳۶:۵-۴۰

۳۶امّا من شهادتی استوارتر از شهادت یحیی دارم، زیرا کارهایی که پدر به من سپرده تا به کمال رسانم، یعنی همین کارها که می‌کنم، خودْ بر من شهادت می‌دهند که مرا پدر فرستاده است. ۳۷و همان پدری که مرا فرستاد، خودْ بر من شهادت می‌دهد. شما هرگز صدای او را نشنیده و روی او را ندیده‌اید ۳۸و کلام او در شما ساکن نیست، زیرا به فرستادۀ او ایمان ندارید. ۳۹شما کتب مقدّس را می‌کاوید، زیرا می‌پندارید به واسطۀ آن حیات جاویدان دارید، حال آنکه همین کتابها بر من شهادت می‌دهند. ۴۰امّا نمی‌خواهید نزد من آیید تا حیات یابید.

یوحنا ۳۶:۵

۳۶امّا من شهادتی استوارتر از شهادت یحیی دارم، زیرا کارهایی که پدر به من سپرده تا به کمال رسانم، یعنی همین کارها که می‌کنم، خودْ بر من شهادت می‌دهند که مرا پدر فرستاده است.

یوحنا ۳۷:۵ و ۳۹

۳۷و همان پدری که مرا فرستاد، خودْ بر من شهادت می‌دهد. شما هرگز صدای او را نشنیده و روی او را ندیده‌اید
۳۹شما کتب مقدّس را می‌کاوید، زیرا می‌پندارید به واسطۀ آن حیات جاویدان دارید، حال آنکه همین کتابها بر من شهادت می‌دهند.

متی ۱۶:۳-۱۷

۱۶چون عیسی تعمید گرفت، بی‌درنگ از آب برآمد. همان دم آسمان گشوده شد و او روح خدا را دید که همچون کبوتری فرود آمد و بر وی قرار گرفت. ۱۷سپس ندایی از آسمان در رسید که «این است پسر محبوبم که از او خشنودم.»

یوحنا ۴۰:۵

۴۰امّا نمی‌خواهید نزد من آیید تا حیات یابید.

یوحنا ۴۱:۵-۴۷

۴۱«جلال از انسانها نمی‌پذیرم، ۴۲امّا شما را خوب می‌شناسم که محبت خدا را در دل ندارید. ۴۳من به نام پدر خود آمدم، ولی شما مرا نمی‌پذیرید. امّا اگر دیگری به نام خود آید، او را خواهید پذیرفت. ۴۴چگونه می‌توانید ایمان آورید در حالی که جلال از یکدیگر می‌پذیرید، امّا در پی جلالی که از خدای یکتا باشد، نیستید؟ ۴۵مپندارید مَنَم که در حضور پدرْ شما را متهم خواهم کرد؛ متهم‌کنندۀ شما موسی است، همان که به او امید بسته‌اید. ۴۶زیرا اگر موسی را تصدیق می‌کردید، مرا نیز تصدیق می‌کردید، چرا که او دربارۀ من نوشته است. ۴۷امّا اگر نوشته‌های او را باور ندارید، چگونه سخنان مرا خواهید پذیرفت؟»

یوحنا ۴۲:۵ و ۴۴

۴۲امّا شما را خوب می‌شناسم که محبت خدا را در دل ندارید.
۴۴چگونه می‌توانید ایمان آورید در حالی که جلال از یکدیگر می‌پذیرید، امّا در پی جلالی که از خدای یکتا باشد، نیستید؟

یوحنا ۱۷:۵ و ۱۹-۲۳

۱۷پاسخ عیسی این بود که «پدرِ من هنوز کار می‌کند، من نیز کار می‌کنم.»
۱۹پاسخ عیسی چنین بود: «آمین، آمین، به شما می‌گویم که پسر از خود کاری نمی‌تواند کرد مگر کارهایی که می‌بیند پدرش انجام می‌دهد؛ زیرا هر چه پدر می‌کند، پسر نیز می‌کند. ۲۰زیرا پدر، پسر را دوست می‌دارد و هرآنچه می‌کند به او می‌نمایاند و کارهای بزرگتر از این نیز به او خواهد نمایاند تا به شگفت آیید. ۲۱زیرا همان‌گونه که پدر مردگان را برمی‌خیزاند و به آنها حیات می‌بخشد، پسر نیز به هر که بخواهد، حیات می‌بخشد. ۲۲و پدر بر کسی داوری نمی‌کند، بلکه تمام کارِ داوری را به پسر سپرده است. ۲۳تا همه پسر را حرمت گذارند، همان‌گونه که پدر را حرمت می‌نهند. زیرا کسی که پسر را حرمت نمی‌گذارد، به پدری که او را فرستاده است نیز حرمت ننهاده است.

یوحنا ۲۹:۱ و ۳۴

۲۹فردای آن روز، یحیی چون عیسی را دید که به سویش می‌آید، گفت: «این است برۀ خدا که گناه از جهان برمی‌گیرد!
۳۴و من دیده‌ام و شهادت می‌دهم که این است پسر خدا.»

یوحنا ۳۶:۵

۳۶امّا من شهادتی استوارتر از شهادت یحیی دارم، زیرا کارهایی که پدر به من سپرده تا به کمال رسانم، یعنی همین کارها که می‌کنم، خودْ بر من شهادت می‌دهند که مرا پدر فرستاده است.

یوحنا ۳۷:۵

۳۷و همان پدری که مرا فرستاد، خودْ بر من شهادت می‌دهد. شما هرگز صدای او را نشنیده و روی او را ندیده‌اید

متی ۱۶:۳-۱۷

۱۶چون عیسی تعمید گرفت، بی‌درنگ از آب برآمد. همان دم آسمان گشوده شد و او روح خدا را دید که همچون کبوتری فرود آمد و بر وی قرار گرفت. ۱۷سپس ندایی از آسمان در رسید که «این است پسر محبوبم که از او خشنودم.»

یوحنا ۳۹:۵

۳۹شما کتب مقدّس را می‌کاوید، زیرا می‌پندارید به واسطۀ آن حیات جاویدان دارید، حال آنکه همین کتابها بر من شهادت می‌دهند.

یوحنا ۴۸:۶-۵۱

۴۸من نان حیاتم. ۴۹پدران شما، مَنّا را در بیابان خوردند، و با این حال مردند. ۵۰امّا نانی که از آسمان نازل می‌شود چنان است که هر که از آن بخورَد، نخواهد مرد. ۵۱مَنَم آن نان زنده که از آسمان نازل شد. هر کس از این نان بخورَد، تا ابد زنده خواهد ماند. نانی که من برای حیات جهان می‌بخشم، بدن من است.»

یوحنا ۳۷:۱۰-۳۸

۳۷اگر کارهای پدرم را به جا نمی‌آورم، کلامم را باور نکنید. ۳۸امّا اگر به جا می‌آورم، حتی اگر کلامم را باور نمی‌کنید، دستِ‌کم به آن کارها ایمان آورید تا بدانید و باور داشته باشید که پدر در من است و من در پدر.»

یوحنا ۳۷:۷-۳۹

۳۷در روز آخر که روز بزرگ عید بود، عیسی ایستاد و به بانگ بلند ندا در داد: «هر که تشنه است، نزد من آید و بنوشد. ۳۸هر که به من ایمان آوَرَد، همان‌گونه که کتاب می‌گوید، از بطن او نهرهای آب زنده روان خواهد شد.» ۳۹این سخن را دربارۀ روح گفت، که آنان که به او ایمان بیاورند، آن را خواهند یافت؛ زیرا روح هنوز عطا نشده بود، از آن رو که عیسی هنوز جلال نیافته بود.

یوحنا ۲۵:۱۱-۲۶

۲۵عیسی گفت: «قیامت و حیات مَنَم. آن که به من ایمان آوَرَد، حتی اگر بمیرد، زنده خواهد شد. ۲۶و هر که زنده است و به من ایمان دارد، به‌یقین تا به ابد نخواهد مرد؛ آیا این را باور می‌کنی؟»

یوحنا ۱۲:۸

۱۲سپس عیسی دیگر بار با مردم سخن گفته، فرمود: «من نور جهانم. هر که از من پیروی کند، هرگز در تاریکی راه نخواهد پیمود، بلکه از نورِ زندگی برخوردار خواهد بود.»

یوحنا ۶:۱۴-۱۱

۶عیسی به او گفت: «من راه و راستی و حیات هستم؛ هیچ‌کس جز به واسطۀ من، نزد پدر نمی‌آید. ۷اگر مرا می‌شناختید، پدر مرا نیز می‌شناختید؛ امّا پس از این او را می‌شناسید و او را دیده‌اید.» ۸فیلیپُس به او گفت: «سرور ما، پدر را به ما بنما، که همین ما را کافی است.» ۹عیسی به او گفت: «فیلیپُس، دیری است با شما هستم و هنوز مرا نشناخته‌ای؟ کسی که مرا دیده، پدر را دیده است؛ پس چگونه است که می‌گویی ”پدر را به ما بنما“؟ ۱۰آیا باور نداری که من در پدرم و پدر در من است؟ سخنانی که من به شما می‌گویم از خودم نیست، بلکه پدری که در من ساکن است، اوست که کارهای خود را به انجام می‌رساند. ۱۱این سخن مرا باور کنید که من در پدرم و پدر در من است؛ وگرنه به سبب آن کارها این را باور کنید.

یوحنا ۴۸:۸-۵۹

۴۸یهودیان در پاسخ او گفتند: «آیا درست نگفتیم که سامِری هستی و دیو داری؟» ۴۹عیسی جواب داد: «من دیو ندارم، بلکه پدر خود را حرمت می‌دارم، امّا شما به من بی‌حرمتی می‌کنید. ۵۰من در پی جلال خود نیستم. ولی کسی هست که در پی آن است، و داوری با اوست. ۵۱آمین، آمین، به شما می‌گویم، اگر کسی کلام مرا نگاه دارد، مرگ را تا به ابد نخواهد دید.» ۵۲یهودیان به او گفتند: «اکنون دیگر یقین دانستیم که دیوزده‌ای! ابراهیم و پیامبران مردند، و حال تو می‌گویی، ”اگر کسی کلام مرا نگاه دارد، طعم مرگ را تا به ابد نخواهد چشید!“ ۵۳آیا تو از پدر ما ابراهیم هم بزرگتری؟ او مُرد، و پیامبران نیز مردند. خود را که می‌پنداری؟» ۵۴عیسی گفت: «اگر من خود را جلال دهم، جلال من ارزشی ندارد. آن که مرا جلال می‌دهد، پدر من است، همان که شما می‌گویید، خدای ماست. ۵۵هرچند شما او را نمی‌شناسید، امّا من او را می‌شناسم. اگر بگویم او را نمی‌شناسم، همچون شما دروغگو خواهم بود. امّا من او را می‌شناسم و کلام او را نگاه می‌دارم. ۵۶پدر شما ابراهیم شادی می‌کرد که روز مرا ببیند؛ و آن را دید و شادمان شد.» ۵۷یهودیان به او گفتند: «هنوز پنجاه سال نداری و ابراهیم را دیده‌ای؟» ۵۸عیسی به ایشان گفت: «آمین، آمین، به شما می‌گویم، پیش از آنکه ابراهیم باشد، من هستم!» ۵۹پس سنگ برداشتند تا سنگسارش کنند، امّا عیسی خود را پنهان کرد و از محوطۀ معبد بیرون رفت.

لوقا ۱:۳-۲۰

۱در پانزدهمین سالِ فرمانروایی تیبِریوسِ قیصر، هنگامی که پُنتیوس پیلاتُس والی یهودیه بود، هیرودیس حاکم جلیل، برادرش فیلیپُس حاکم ایتوریه و تْراخونیتیس، لیسانیوس حاکم آبیلینی، ۲و حَنّا و قیافا کاهنان اعظم بودند، کلام خدا در بیابان بر یحیی، پسر زکریا، نازل شد. ۳پس یحیی به سرتاسر نواحی اردن می‌رفت و به مردم موعظه می‌کرد که برای آمرزش گناهان خود توبه کنند و تعمید گیرند. ۴در این باره در کتاب سخنان اِشعیای نبی آمده است که:

«ندای آن که در بیابان فریاد برمی‌آورد،
”راه خداوند را آماده کنید!
طریقهای او را هموار سازید!
۵همۀ دره‌ها پر و همۀ کوهها و تپه‌ها پست خواهند شد؛
راههای کج، راست و مسیرهای ناهموار، هموار خواهند گشت.
۶آنگاه تمامی بشر نجات خدا را خواهند دید.“‌»
۷یحیی خطاب به جماعتی که برای تعمید گرفتن نزد او می‌آمدند، می‌گفت: «ای افعی‌زادگان، چه کسی به شما هشدار داد تا از غضبی که در پیش است بگریزید؟ ۸پس ثمرات شایستۀ توبه بیاورید و با خود مگویید که: ”پدر ما ابراهیم است.“ زیرا به شما می‌گویم، خدا قادر است از این سنگها فرزندان برای ابراهیم پدید آورد. ۹هم‌اکنون تیشه بر ریشۀ درختان نهاده شده است. هر درختی که میوۀ خوب ندهد، بریده و در آتش افکنده خواهد شد.»
۱۰جماعت از او پرسیدند: «پس چه کنیم؟» ۱۱پاسخ داد: «آن که دو جامه دارد، یکی را به آن که ندارد بدهد، و آن که خوراک دارد نیز چنین کند.» ۱۲خَراجگیران نیز آمدند تا تعمید گیرند. آنها از او پرسیدند: «استاد، ما چه کنیم؟» ۱۳به ایشان گفت: «بیش از اندازۀ مقرر خَراج مستانید.» ۱۴سربازان نیز از او پرسیدند: «ما چه کنیم؟» گفت: «به‌زور از کسی پول نگیرید و بر هیچ‌کس افترا مزنید و به مزد خویش قانع باشید.»
۱۵مردم مشتاقانه در انتظار بودند و با خود می‌اندیشیدند که آیا ممکن است یحیی همان مسیح باشد؟ ۱۶پاسخ یحیی به همۀ آنان این بود: «من شما را با آب تعمید می‌دهم، امّا کسی تواناتر از من خواهد آمد که من حتی شایسته نیستم بند کفشهایش را بگشایم. او شما را با روح‌القدس و آتش تعمید خواهد داد. ۱۷او کج‌بیل خود را در دست دارد تا خرمنگاه خویش را پاک کند و گندم را در انبار خویش ذخیره نماید، امّا کاه را در آتشی خاموشی‌ناپذیر خواهد سوزانید.»
۱۸و یحیی با اندرزهای بسیار دیگر به مردم بشارت می‌داد. ۱۹امّا چون هیرودیسِ حاکم، دربارۀ هیرودیا، همسر برادرش، و نیز شرارتهای دیگری که کرده بود، از یحیی توبیخ شد، ۲۰او را به زندان افکند و بدین‌گونه خطایی دیگر بر خطاهای خود افزود.

لوقا ۴:۳

۴در این باره در کتاب سخنان اِشعیای نبی آمده است که:

«ندای آن که در بیابان فریاد برمی‌آورد،
”راه خداوند را آماده کنید!
طریقهای او را هموار سازید!

لوقا ۳:۳

۳پس یحیی به سرتاسر نواحی اردن می‌رفت و به مردم موعظه می‌کرد که برای آمرزش گناهان خود توبه کنند و تعمید گیرند.

مرقس ۴:۱-۵

۴پس یحیای تعمیددهنده در بیابان ظهور کرده، به تعمیدِ توبه برای آمرزش گناهان موعظه می‌کرد. ۵اهالی دیار یهودیه و مردمان اورشلیم، همگی نزد او می‌رفتند و به گناهان خود اعتراف کرده، در رود اردن از او تعمید می‌گرفتند.

لوقا ۷:۳

۷یحیی خطاب به جماعتی که برای تعمید گرفتن نزد او می‌آمدند، می‌گفت: «ای افعی‌زادگان، چه کسی به شما هشدار داد تا از غضبی که در پیش است بگریزید؟

لوقا ۸:۳

۸پس ثمرات شایستۀ توبه بیاورید و با خود مگویید که: ”پدر ما ابراهیم است.“ زیرا به شما می‌گویم، خدا قادر است از این سنگها فرزندان برای ابراهیم پدید آورد.

لوقا ۷:۳

۷یحیی خطاب به جماعتی که برای تعمید گرفتن نزد او می‌آمدند، می‌گفت: «ای افعی‌زادگان، چه کسی به شما هشدار داد تا از غضبی که در پیش است بگریزید؟

لوقا ۹:۳

۹هم‌اکنون تیشه بر ریشۀ درختان نهاده شده است. هر درختی که میوۀ خوب ندهد، بریده و در آتش افکنده خواهد شد.»

لوقا ۱۰:۳-۱۴

۱۰جماعت از او پرسیدند: «پس چه کنیم؟» ۱۱پاسخ داد: «آن که دو جامه دارد، یکی را به آن که ندارد بدهد، و آن که خوراک دارد نیز چنین کند.» ۱۲خَراجگیران نیز آمدند تا تعمید گیرند. آنها از او پرسیدند: «استاد، ما چه کنیم؟» ۱۳به ایشان گفت: «بیش از اندازۀ مقرر خَراج مستانید.» ۱۴سربازان نیز از او پرسیدند: «ما چه کنیم؟» گفت: «به‌زور از کسی پول نگیرید و بر هیچ‌کس افترا مزنید و به مزد خویش قانع باشید.»

لوقا ۱۵:۳

۱۵مردم مشتاقانه در انتظار بودند و با خود می‌اندیشیدند که آیا ممکن است یحیی همان مسیح باشد؟

لوقا ۱۶:۳

۱۶پاسخ یحیی به همۀ آنان این بود: «من شما را با آب تعمید می‌دهم، امّا کسی تواناتر از من خواهد آمد که من حتی شایسته نیستم بند کفشهایش را بگشایم. او شما را با روح‌القدس و آتش تعمید خواهد داد.

لوقا ۱۷:۳-۱۸

۱۷او غربال خود را به دست خود دارد و خرمن خویش را پاک کرده، گندم را در انبار خود ذخیره خواهد نمود و کاه را در آتشی که خاموشی نمی‌پذیرد خواهد سوزانید. ۱۸و به نصایح بسیار دیگر، قوم را بشارت می‌داد.

لوقا ۱۷:۳

۱۷او کج‌بیل خود را در دست دارد تا خرمنگاه خویش را پاک کند و گندم را در انبار خویش ذخیره نماید، امّا کاه را در آتشی خاموشی‌ناپذیر خواهد سوزانید.»
۱۸و یحیی با اندرزهای بسیار دیگر به مردم بشارت می‌داد.

لوقا ۱۸:۳

۱۸و یحیی با اندرزهای بسیار دیگر به مردم بشارت می‌داد.

مرقس ۴:۱-۵

۴پس یحیای تعمیددهنده در بیابان ظهور کرده، به تعمیدِ توبه برای آمرزش گناهان موعظه می‌کرد. ۵اهالی دیار یهودیه و مردمان اورشلیم، همگی نزد او می‌رفتند و به گناهان خود اعتراف کرده، در رود اردن از او تعمید می‌گرفتند.

متی ۱۸:۲۸-۲۰

۱۸آنگاه عیسی نزدیک آمد و به ایشان فرمود: «تمامی قدرت در آسمان و بر زمین به من سپرده شده است. ۱۹پس بروید و همۀ قومها را شاگرد سازید و ایشان را به نام پدر و پسر و روح‌القدس تعمید دهید ۲۰و به آنان تعلیم دهید که هرآنچه به شما فرمان داده‌ام، به جا آورند. اینک من هر روزه تا پایان این عصر با شما هستم!»

متی ۱۹:۲۸-۲۰

۱۹پس بروید و همۀ قومها را شاگرد سازید و ایشان را به نام پدر و پسر و روح‌القدس تعمید دهید ۲۰و به آنان تعلیم دهید که هرآنچه به شما فرمان داده‌ام، به جا آورند. اینک من هر روزه تا پایان این عصر با شما هستم!»

متی ۱۹:۲۸

۱۹پس بروید و همۀ قومها را شاگرد سازید و ایشان را به نام پدر و پسر و روح‌القدس تعمید دهید

متی ۲۰:۲۸

۲۰و به آنان تعلیم دهید که هرآنچه به شما فرمان داده‌ام، به جا آورند. اینک من هر روزه تا پایان این عصر با شما هستم!»

اعمال رسولان ۳۷:۲-۴۱

۳۷چون این را شنیدند، دلریش گشته، به پطرس و سایر رسولان گفتند: «ای برادران، چه کنیم؟»
۳۸پطرس بدیشان گفت: «توبه کنید و هر یک از شما به نام عیسی مسیح برای آمرزش گناهان خود تعمید گیرید که عطای روح‌القدس را خواهید یافت. ۳۹زیرا این وعده برای شما و فرزندانتان و همۀ کسانی است که دورند، یعنی هر که خداوندْ خدای ما او را فرا خوانَد.»
۴۰پطرس با سخنان بسیار دیگر شهادت داد و ترغیبشان کرده، گفت: «خود را از این نسل منحرف برهانید!» ۴۱پس پیام او را پذیرفتند و تعمید گرفتند. در همان روز حدود سه هزار تن بدیشان پیوستند.

اعمال رسولان ۳۸:۲

۳۸پطرس بدیشان گفت: «توبه کنید و هر یک از شما به نام عیسی مسیح برای آمرزش گناهان خود تعمید گیرید که عطای روح‌القدس را خواهید یافت.

رومیان ۱:۶-۱۴

۱پس چه گوییم؟ آیا به گناه کردن ادامه دهیم تا فیض افزون شود؟ ۲هرگز! ما که نسبت به گناه مردیم، چگونه می‌توانیم به زندگی در آن ادامه دهیم؟ ۳آیا نمی‌دانید همۀ ما که در مسیحْ عیسی تعمید یافتیم، در مرگ او تعمید یافتیم؟ ۴پس با تعمید یافتن در مرگ، با او دفن شدیم تا همان‌گونه که مسیح به وسیلۀ جلال پدر، از مردگان برخیزانیده شد، ما نیز در زندگی نوینی گام برداریم.
۵پس اگر در مرگی همچون مرگ او، با وی یگانه شده‌ایم، به‌یقین در رستاخیزی همچون رستاخیز او نیز با او یگانه خواهیم بود. ۶زیرا می‌دانیم آن انسانِ قدیم که ما بودیم، با او بر صلیب شد تا پیکرِ گناه درگذرد و دیگر گناه را بندگی نکنیم. ۷چون آن که مرده است، از گناه آزاد شده است.
۸حال اگر با مسیح مرده‌ایم، ایمان داریم که با او زندگی نیز خواهیم کرد. ۹زیرا می‌دانیم چون مسیح از مردگان برخیزانیده شده است، دیگر هرگز نخواهد مرد و مرگ دیگر بر او تسلطی ندارد. ۱۰او با مرگ خود، یک بار برای همیشه نسبت به گناه مُرد و در حیات کنونی خود برای خدا زندگی می‌کند.
۱۱به همین‌سان، شما نیز خود را نسبت به گناه مرده اِنگارید، امّا در مسیحْ عیسی نسبت به خدا، زنده. ۱۲پس مگذارید گناه در بدنهای فانی شما فرمان براند تا امیال آن را اطاعت کنید. ۱۳اعضای بدن خود را تسلیم گناه نکنید تا ابزار شرارت باشند، بلکه همچون کسانی که از مرگ به زندگی بازگشته‌اند، خود را تسلیم خدا کنید. و اعضای بدن خود را به او بسپارید تا ابزار پارسایی باشند. ۱۴زیرا گناه بر شما فرمان نخواهد راند، چون زیر شریعت نیستید بلکه زیر فیضید.

رومیان ۳:۶-۴

۳آیا نمی‌دانید همۀ ما که در مسیحْ عیسی تعمید یافتیم، در مرگ او تعمید یافتیم؟ ۴پس با تعمید یافتن در مرگ، با او دفن شدیم تا همان‌گونه که مسیح به وسیلۀ جلال پدر، از مردگان برخیزانیده شد، ما نیز در زندگی نوینی گام برداریم.

رومیان ۵:۶-۷

۵پس اگر در مرگی همچون مرگ او، با وی یگانه شده‌ایم، به‌یقین در رستاخیزی همچون رستاخیز او نیز با او یگانه خواهیم بود. ۶زیرا می‌دانیم آن انسانِ قدیم که ما بودیم، با او بر صلیب شد تا پیکرِ گناه درگذرد و دیگر گناه را بندگی نکنیم. ۷چون آن که مرده است، از گناه آزاد شده است.

رومیان ۵:۶

۵پس اگر در مرگی همچون مرگ او، با وی یگانه شده‌ایم، به‌یقین در رستاخیزی همچون رستاخیز او نیز با او یگانه خواهیم بود.

رومیان ۶:۶

۶زیرا می‌دانیم آن انسانِ قدیم که ما بودیم، با او بر صلیب شد تا پیکرِ گناه درگذرد و دیگر گناه را بندگی نکنیم.

رومیان ۸:۶-۱۱

۸حال اگر با مسیح مرده‌ایم، ایمان داریم که با او زندگی نیز خواهیم کرد. ۹زیرا می‌دانیم چون مسیح از مردگان برخیزانیده شده است، دیگر هرگز نخواهد مرد و مرگ دیگر بر او تسلطی ندارد. ۱۰او با مرگ خود، یک بار برای همیشه نسبت به گناه مُرد و در حیات کنونی خود برای خدا زندگی می‌کند.
۱۱به همین‌سان، شما نیز خود را نسبت به گناه مرده اِنگارید، امّا در مسیحْ عیسی نسبت به خدا، زنده.

رومیان ۱۱:۶-۱۴

۱۱به همین‌سان، شما نیز خود را نسبت به گناه مرده اِنگارید، امّا در مسیحْ عیسی نسبت به خدا، زنده. ۱۲پس مگذارید گناه در بدنهای فانی شما فرمان براند تا امیال آن را اطاعت کنید. ۱۳اعضای بدن خود را تسلیم گناه نکنید تا ابزار شرارت باشند، بلکه همچون کسانی که از مرگ به زندگی بازگشته‌اند، خود را تسلیم خدا کنید. و اعضای بدن خود را به او بسپارید تا ابزار پارسایی باشند. ۱۴زیرا گناه بر شما فرمان نخواهد راند، چون زیر شریعت نیستید بلکه زیر فیضید.

رومیان ۶

۱پس چه گوییم؟ آیا به گناه کردن ادامه دهیم تا فیض افزون شود؟ ۲هرگز! ما که نسبت به گناه مردیم، چگونه می‌توانیم به زندگی در آن ادامه دهیم؟ ۳آیا نمی‌دانید همۀ ما که در مسیحْ عیسی تعمید یافتیم، در مرگ او تعمید یافتیم؟ ۴پس با تعمید یافتن در مرگ، با او دفن شدیم تا همان‌گونه که مسیح به وسیلۀ جلال پدر، از مردگان برخیزانیده شد، ما نیز در زندگی نوینی گام برداریم.
۵پس اگر در مرگی همچون مرگ او، با وی یگانه شده‌ایم، به‌یقین در رستاخیزی همچون رستاخیز او نیز با او یگانه خواهیم بود. ۶زیرا می‌دانیم آن انسانِ قدیم که ما بودیم، با او بر صلیب شد تا پیکرِ گناه درگذرد و دیگر گناه را بندگی نکنیم. ۷چون آن که مرده است، از گناه آزاد شده است.
۸حال اگر با مسیح مرده‌ایم، ایمان داریم که با او زندگی نیز خواهیم کرد. ۹زیرا می‌دانیم چون مسیح از مردگان برخیزانیده شده است، دیگر هرگز نخواهد مرد و مرگ دیگر بر او تسلطی ندارد. ۱۰او با مرگ خود، یک بار برای همیشه نسبت به گناه مُرد و در حیات کنونی خود برای خدا زندگی می‌کند.
۱۱به همین‌سان، شما نیز خود را نسبت به گناه مرده اِنگارید، امّا در مسیحْ عیسی نسبت به خدا، زنده. ۱۲پس مگذارید گناه در بدنهای فانی شما فرمان براند تا امیال آن را اطاعت کنید. ۱۳اعضای بدن خود را تسلیم گناه نکنید تا ابزار شرارت باشند، بلکه همچون کسانی که از مرگ به زندگی بازگشته‌اند، خود را تسلیم خدا کنید. و اعضای بدن خود را به او بسپارید تا ابزار پارسایی باشند. ۱۴زیرا گناه بر شما فرمان نخواهد راند، چون زیر شریعت نیستید بلکه زیر فیضید.br/>
۱۵پس چه گوییم؟ آیا گناه کنیم چون زیر شریعت نیستیم، بلکه زیر فیضیم؟ هرگز! ۱۶آیا نمی‌دانید که وقتی خود را همچون بندگانی فرمانبردار تسلیم کسی می‌کنید، بندگان آن کس خواهید بود که او را فرمان می‌برید، خواه بندۀ گناه، که منجر به مرگ می‌شود، خواه بندۀ اطاعت، که به پارسایی می‌انجامد؟ ۱۷امّا خدا را شکر که هرچند پیشتر بندگان گناه بودید، لیکن به تمامی دل مطیع آن تعلیم گشتید که بدان سپرده شدید. ۱۸شما با آزاد شدن از گناه، بندگان پارسایی شده‌اید.
۱۹من به علت محدودیتهای بشریِ شما، این مطالب را در قالب تشبیهاتی بشری بیان می‌کنم: همان‌گونه که پیشتر اعضای بدن خود را به بندگی ناپاکی و شرارتِ روزافزون می‌سپردید، اکنون آنها را به بندگی پارسایی بسپارید که به قدّوسیت می‌انجامد. ۲۰هنگامی که بندگان گناه بودید، از پارسایی آزاد بودید. ۲۱در آن زمان، از انجام اعمالی که اکنون از آنها شرمسارید، چه ثمری بردید؟ نتیجۀ انجام آن اعمال، مرگ است! ۲۲امّا حال که از گناه آزاد گشته و بندگان خدا شده‌اید، ثمری که می‌برید نیل به تقدّس است که به حیات جاویدان می‌انجامد. ۲۳زیرا مزد گناه مرگ است، امّا عطای خدا حیات جاویدان در خداوند ما مسیحْ عیساست.

رومیان ۷

۱ای برادران، آیا نمی‌دانید - زیرا با کسانی سخن می‌گویم که از شریعت آگاهند - که شریعت تنها تا زمانی بر انسان حکم می‌راند که انسان زنده است؟ ۲برای مثال، بنا بر شریعت، زن شوهردار تا زمان زنده بودن شوهرش، به او بسته است. امّا اگر شوهر بمیرد، زن از قید تعهد شرعی به وی آزاد می‌شود. ۳پس اگر آن زمان که شوهرش زنده است، با مردی دیگر وصلت کند، زناکار خوانده می‌شود. امّا اگر شوهرش بمیرد، از این شریعت آزاد است، و چنانکه با مردی دیگر وصلت کند، زناکار شمرده نمی‌شود.
۴به همین‌سان، ای برادران من، شما نیز به واسطۀ جسد مسیح در قبال شریعت به مرگ سپرده شدید تا با شخصی دیگر وصلت کنید، یعنی با او که از مردگان برخیزانیده شد، تا برای خدا ثمر آوریم. ۵زیرا زمانی که در سیطرۀ نَفْس به سر می‌بردیم، امیالی گناه‌آلود که شریعت آنها را برمی‌انگیخت، در اعضای ما عمل می‌کرد تا برای مرگ ثمر آوریم. ۶امّا اکنون با مردن نسبت به آنچه در قید آن بودیم، از شریعت آزاد شده‌ایم تا از راه نوینِ روح خدمت کنیم، نه از راه کهنۀ آنچه نوشته‌ای بیش نیست.
۷پس چه گوییم؟ آیا شریعت گناه است؟ به هیچ روی! براستی اگر شریعت نبود، هرگز درنمی‌یافتم گناه چیست. زیرا اگر شریعت نگفته بود «طمع مورز»، نمی‌توانستم دریابم طمع ورزیدن چیست. ۸امّا گناه با سوءاستفاده از این حکمِ شریعت، فرصت یافت تا هر نوع طمع را در من پدید آورد. زیرا جدا از شریعت، گناه مرده است. ۹زمانی من جدا از شریعتْ زنده بودم؛ امّا چون حکم آمد، گناه زنده گشت و من مُردم. ۱۰همان حکم که می‌بایست به حیات راهبر شود، در عمل به مرگ من انجامید. ۱۱زیرا گناه با سود جستن از فرصتی که حکم پدید آورده بود، مرا فریفت و به واسطۀ آن مرا کشت. ۱۲بنابراین، شریعتْ مقدّس است و حکمِ شریعت نیز مقدّس، عادلانه و نیکوست.
۱۳پس آیا آنچه نیکو بود، برای من باعث مرگ شد؟ هرگز! بلکه گناه به واسطۀ آنچه نیکو بود، مرگ را در من پدید آورد تا بدین‌گونه گناه بودنش جلوه‌گر شود و پلیدی گناه از طریق حکم شریعت به اوج برسد.
۱۴ما می‌دانیم که شریعت روحانی است، امّا من انسانی نفسانی‌ام و همچون برده به گناه فروخته شده‌ام. ۱۵من نمی‌دانم چه می‌کنم، زیرا نه آنچه را که می‌خواهم، بلکه آنچه را که از آن بیزارم، انجام می‌دهم. ۱۶امّا اگر آنچه را که نمی‌خواهم، انجام می‌دهم، پس می‌پذیرم که شریعت نیکوست. ۱۷در این صورت، دیگر من نیستم که آن عمل را انجام می‌دهم، بلکه گناهی است که در من ساکن است. ۱۸می‌دانم که در من، یعنی در نَفْس من، هیچ چیز نیکویی ساکن نیست. زیرا هرچند میل به انجام آنچه نیکوست در من هست، امّا نمی‌توانم آن را به انجام رسانم. ۱۹زیرا آن عمل نیکو را که می‌خواهم، انجام نمی‌دهم، بلکه عمل بدی را که نمی‌خواهم، به جا می‌آورم. ۲۰حال اگر دست به عملی می‌زنم که نمی‌خواهم انجام دهم، پس دیگر من انجام‌دهندۀ آن نیستم، بلکه گناهی که در من ساکن است.
۲۱پس این قانون را می‌یابم که وقتی می‌خواهم نیکویی کنم، بدی نزد من است. ۲۲من در باطن از شریعت خدا مسرورم، ۲۳امّا قانونی دیگر در اعضای خود می‌بینم که با شریعتی که ذهن من آن را می‌پذیرد، در ستیز است و مرا اسیر قانونِ گناه می‌سازد که در اعضای من است. ۲۴آه که چه شخص نگونبختی هستم! کیست که مرا از این پیکرِ مرگ رهایی بخشد؟ ۲۵خدا را سپاس باد - به واسطۀ خداوند ما عیسی مسیح!
باری، من با ذهن خود شریعت خدا را بندگی می‌کنم، امّا با نَفْس خود قانون گناه را.

رومیان ۸

۱پس اکنون برای آنان که در مسیحْ عیسی هستند، دیگر هیچ محکومیتی نیست، ۲زیرا در مسیحْ عیسی، قانونِ روحِ حیاتْ مرا از قانون گناه و مرگ آزاد کرد؛ ۳چون آنچه شریعت قادر به انجامش نبود، از آن رو که به سبب انسان نفسانیْ ناتوان بود، خدا به انجام رسانید. او پسر خود را به شباهت انسان گناهکار فرستاد تا ’قربانی گناه‘ باشد، و بدین‌سان در پیکری بشری، حکم محکومیتِ گناه را اجرا کرد ۴تا آنچه شریعت مطالبه می‌کند، در ما تحقق یابد، در ما که نه بر طبق نَفْس بلکه بر طبق روح رفتار می‌کنیم.
۵آنان که نفسانی هستند، به آنچه از نَفْس است می‌اندیشند، امّا آنان که روحانی‌اند، به آنچه از روح است. ۶طرز فکر انسانِ نفسانی، مرگ است، امّا طرز فکری که در حاکمیتِ روح قرار دارد، حیات و سلامتی است. ۷زیرا طرز فکر انسانِ نفسانی با خدا دشمنی می‌ورزد، چرا که از شریعت خدا فرمان نمی‌برد و نمی‌تواند هم ببرد، ۸و کسانی که در حاکمیتِ نَفْس هستند، نمی‌توانند خدا را خشنود سازند.
۹امّا شما نه در حاکمیتِ نَفْس، بلکه در حاکمیتِ روح قرار دارید، البته اگر روح خدا در شما ساکن باشد. و اگر کسی روحِ مسیح را نداشته باشد، او از آنِ مسیح نیست. ۱۰امّا اگر مسیح در شماست، هرچند بدن شما به علت گناه مرده است، امّا چون پارسا شمرده شده‌اید، روح برای شما حیات است. ۱۱و اگر روح او که عیسی را از مردگان برخیزانید در شما ساکن باشد، او که مسیح را از مردگان برخیزانید، حتی به بدنهای فانی شما نیز حیات خواهد بخشید. او این را به واسطۀ روح خود انجام خواهد داد که در شما ساکن است.
۱۲پس ای برادران، ما مدیونیم، امّا نه به نَفْس، تا بر طبق آن زندگی کنیم. ۱۳زیرا اگر بر طبق نَفْس زندگی کنید، خواهید مرد؛ امّا اگر به واسطۀ روح، اعمال گناه‌آلود بدن را بکُشید، خواهید زیست. ۱۴زیرا آنان که از روح خدا هدایت می‌شوند، پسران خدایند. ۱۵چرا که شما روح بندگی را نیافته‌اید تا باز ترسان باشید، بلکه روح پسرخواندگی را یافته‌اید که به واسطۀ آن ندا درمی‌دهیم: «اَبّا، پدر.» ۱۶و روحْ خود با روح ما شهادت می‌دهد که ما فرزندان خداییم. ۱۷و اگر فرزندانیم، پس وارثان نیز هستیم، یعنی وارثان خدا و هم‌ارث با مسیح. زیرا اگر در رنجهای مسیح شریک باشیم، در جلال او نیز شریک خواهیم بود.
۱۸در نظر من، رنجهای زمان حاضر در قیاس با جلالی که در ما آشکار خواهد شد، هیچ است. ۱۹زیرا خلقت با اشتیاق تمام در انتظار ظهور پسران خداست. ۲۰زیرا خلقت تسلیم بطالت شد، نه به خواست خود، بلکه به ارادۀ او که آن را تسلیم کرد، با این امید که ۲۱خودِ خلقت نیز از بندگی فساد رهایی خواهد یافت و در آزادی پرجلال فرزندان خدا سهیم خواهد شد.
۲۲ما می‌دانیم که تمام خلقت تا هم‌اکنون از دردی همچون درد زایمان می‌نالد. ۲۳و نه تنها خلقت، بلکه خود ما نیز که از نوبر روح برخورداریم، در درون خویش ناله برمی‌آوریم، در همان حال که مشتاقانه در انتظار پسرخواندگی، یعنی رهایی بدنهای خویش هستیم. ۲۴زیرا با همین امید نجات یافتیم. امّا امیدی که به دست آمد، دیگر امید نیست. چگونه کسی می‌تواند به امید چیزی باشد که آن را یافته است؟ ۲۵امّا اگر به چیزی امیدواریم که هنوز ندیده‌ایم، بردبارانه انتظارش را می‌کشیم.
۲۶و روح نیز در ضعف ما به یاری‌مان می‌آید، زیرا نمی‌دانیم چگونه باید دعا کنیم. امّا روح با ناله‌هایی بیان‌ناشدنی، برای ما شفاعت می‌کند. ۲۷و او که کاوشگر دلهاست، فکر روح را می‌داند، زیرا روح مطابق با ارادۀ خدا برای مقدسین شفاعت می‌کند.
۲۸می‌دانیم در حق آنان که خدا را دوست می‌دارند و بر طبق ارادۀ او فرا خوانده شده‌اند، همۀ چیزها با هم برای خیریت در کار است. ۲۹زیرا آنان را که از پیش شناخت، ایشان را همچنین از پیش معین فرمود تا به شکل پسرش درآیند، تا او فرزند ارشد از برادران بسیار باشد. ۳۰و آنان را که از پیش معین فرمود، همچنین فرا خواند؛ و آنان را که فرا خواند، همچنین پارسا شمرد؛ و آنان را که پارسا شمرد، همچنین جلال بخشید.
۳۱در برابر همۀ اینها چه می‌توانیم گفت؟ اگر خدا با ماست، کیست که بتواند بر ضد ما باشد؟ ۳۲او که پسر خود را دریغ نداشت، بلکه او را در راه همۀ ما فدا ساخت، آیا همراه با او همه چیز را به ما نخواهد بخشید؟ ۳۳کیست که برگزیدگان خدا را متهم کند؟ خداست که آنها را پارسا می‌شمارد! ۳۴کیست که محکومشان کند؟ مسیحْ عیسی که مرد، بلکه برخیزانیده نیز شد و به دست راست خداست، اوست که برای ما شفاعت می‌کند! ۳۵کیست که ما را از محبت مسیح جدا سازد؟ سختی یا فشار یا آزار یا قحطی یا عریانی یا خطر یا شمشیر؟ ۳۶چنانکه نوشته شده است: «ما همۀ روز، به‌خاطر تو به کام مرگ می‌رویم و همچون گوسفندان کُشتاری شمرده می‌شویم.»
۳۷به‌عکس، در همۀ این امور ما برتر از پیروزمندانیم، به واسطۀ او که ما را محبت کرد. ۳۸زیرا یقین دارم که نه مرگ و نه زندگی، نه فرشتگان و نه ریاستها، نه چیزهای حال و نه چیزهای آینده، نه هیچ قدرتی، ۳۹و نه بلندی و نه پستی، و نه هیچ چیز دیگر در تمامی خلقت، قادر نخواهد بود ما را از محبت خدا که در خداوند ما مسیحْ عیسی است، جدا سازد.

افسسیان ۴:۴-۶

۴زیرا یک بدن هست و یک روح، چنانکه فرا خوانده شده‌اید به یک امیدِ دعوت خویش؛ ۵یک خداوند، یک ایمان، یک تعمید؛ ۶و یک خدا و پدر همه که فوق همه، از طریق همه، و در همه است.

اعمال رسولان ۱۲:۸

۱۲امّا چون به بشارت فیلیپُس دربارۀ پادشاهی خدا و نام عیسی مسیح ایمان آوردند، همگی، مرد و زن، تعمید یافتند.

اعمال رسولان ۱۴:۱۶-۱۵

۱۴در میان آنان زنی خداپرست از شهر تیاتیرا بود که به سخنان ما گوش فرا می‌داد. او لیدیه نام داشت و فروشندۀ پارچه‌های ارغوان بود. خداوند قلب او را گشود تا به پیام پولس گوش بسپارد. ۱۵چون او با اهل خانه‌اش تعمید گرفت، با اصرار بسیار به ما گفت: «اگر یقین دارید که به خداوند ایمان آورده‌ام، بیایید و در خانۀ من بمانید.» سرانجام تسلیم درخواست او شدیم.

اعمال رسولان ۲۶:۸-۳۸

۲۶آنگاه فرشتۀ خداوند به فیلیپُس گفت: «برخیز و به سمت جنوب برو، به آن راه بیابانی که از اورشلیم به غزه می‌رود.» ۲۷پس برخاست و روانه شد، که در راه به خواجه‌سرایی حَبَشی برخورد که از بزرگان دربار ’کَنداکِه‘ ملکۀ حَبَشه و خزانه‌دار او بود، و برای عبادت به اورشلیم آمده بود. ۲۸او در بازگشت به وطن بر ارابۀ خویش نشسته بود و کتاب اِشعیای نبی را می‌خواند. ۲۹آنگاه روح به فیلیپُس گفت: «نزدیک برو و با آن ارابه همراه شو.»
۳۰فیلیپُس به سوی ارابه پیش دوید و شنید که خواجه‌سرای حَبَشی کتاب اِشعیای نبی را می‌خواند. پس به او گفت: «آیا آنچه می‌خوانی، می‌فهمی؟»
۳۱گفت: «چگونه می‌توانم بفهمم، اگر کسی رهنمایی‌ام نکند؟» پس از فیلیپُس خواهش کرد سوار شود و کنار او بنشیند. ۳۲بخشی از کتب مقدّس که می‌خواند، این بود:

«همچون گوسفندی که برای ذبح می‌برند،
و چون بره‌ای که نزد پشم‌چینان خود خاموش است،
همچنان دهان نگشود.
۳۳در حقارتش، عدالت از او دریغ شد؛
چه کسی از نسل او سخن تواند گفت؟
زیرا حیات او از روی زمین منقطع گردید.»
۳۴خواجه‌سرا به فیلیپُس گفت: «تمنا دارم به من بگویی که نبی در اینجا از که سخن می‌گوید، از خود یا از شخصی دیگر؟» ۳۵پس فیلیپُس سخن آغاز کرد و از همان بخش از کتب مقدّس شروع کرده، دربارۀ عیسی به او بشارت داد.
۳۶همچنان که در راه پیش می‌راندند، به آبی رسیدند. خواجه‌سرا گفت: «بنگر، اینک آب مهیاست! آیا تعمید گرفتن مرا مانعی است؟» ۳۷[فیلیپُس گفت: «اگر با تمام دل ایمان آورده‌ای، مانعی نیست.» خواجه‌سرا گفت: «ایمان دارم که عیسی مسیح پسر خداست.»]
۳۸پس خواجه‌سرا دستور داد ارابه را نگاه دارند، و فیلیپُس و خواجه‌سرا، هر دو به آب درآمدند و فیلیپُس او را تعمید داد.

اعمال رسولان ۲۲:۱۶-۳۴

۲۲مردم در حمله به پولس و سیلاس به آنان پیوستند. و مقامات نیز دستور دادند جامه‌های ایشان را به در آورده، چوبشان زنند. ۲۳چون ایشان را چوب بسیار زدند، به زندانشان افکندند و به زندانبان دستور دادند سخت مراقب ایشان باشد. ۲۴زندانبان چون چنین دستور یافت، آنان را به زندان درونی افکند و پاهایشان را در کُنده نهاد.
۲۵نزدیک نیمه‌شب، پولس و سیلاس مشغول دعا بودند و سرودخوانان خدا را ستایش می‌کردند و دیگر زندانیان نیز بدیشان گوش فرا می‌دادند ۲۶که ناگاه زمین‌لرزه‌ای عظیم رخ داد، آن‌گونه که اساس زندان به لرزه درآمد و درهای زندان در دم گشوده شد و زنجیرها از همه فرو ریخت. ۲۷زندانبان بیدار شد، و چون درهای گشودۀ زندان را دید، شمشیر برکشید تا خود را بکشد، زیرا می‌پنداشت زندانیان گریخته‌اند. ۲۸امّا پولس با صدای بلند ندا در‌داده، گفت: «به خود آسیب مرسان که ما همه اینجاییم!» ۲۹زندانبان چراغ خواست و سراسیمه به درون زندان رفت و در حالی که می‌لرزید به پای پولس و سیلاس افتاد. ۳۰سپس، ایشان را بیرون آورد و پرسید: «ای سروران، چه کنم تا نجات یابم؟»
۳۱پاسخ دادند: «به خداوند عیسی مسیح ایمان آور که تو و اهل خانه‌ات نجات خواهید یافت.» ۳۲آنگاه کلام خداوند را برای او و همۀ کسانی که در خانه‌اش بودند، بیان کردند. ۳۳در همان ساعت از شب، زندانبان آنها را برداشته، زخمهایشان را شست، و بی‌درنگ او و همۀ اهل خانه‌اش تعمید گرفتند. ۳۴او ایشان را به خانۀ خود برد و سفره‌ای برایشان گسترد. او و همۀ اهل خانه‌اش از ایمان آوردن به خدا بسیار شاد بودند.

اعمال رسولان ۱۷:۹-۱۹

۱۷پس حَنانیا رفت و به آن خانه درآمد و دستهای خود را بر او گذاشته، گفت: «ای برادر، شائول، خداوند یعنی همان عیسی که چون بدین‌جا می‌آمدی در راه بر تو ظاهر شد، مرا فرستاده است تا بینایی خود را بازیابی و از روح‌القدس پر شوی.» ۱۸همان دم چیزی مانند فَلس از چشمان سولُس افتاد و او بینایی خود را بازیافت و برخاسته، تعمید گرفت. ۱۹سپس غذا خورد و قوّت خویش بازیافت.
سولُس روزهایی چند با شاگردان در دمشق به سر برد.

اعمال رسولان ۷:۱۸-۸

۷سپس از کنیسه تغییر مکان داد و به خانۀ تیتوس یوستوس رفت که شخصی خداپرست بود و در جوار کنیسه منزل داشت. ۸امّا کْریسپوس، رئیس کنیسه، با تمام اهل خانه‌اش به خداوند ایمان آوردند. همچنین بسیاری از اهالی قُرِنتُس چون پیام را شنیدند، ایمان آورده، تعمید گرفتند.

اعمال رسولان ۴۴:۱۰-۴۸

۴۴پطرس هنوز سخن می‌گفت که روح‌القدس بر همۀ آنان که پیام را می‌شنیدند، نازل شد. ۴۵شماری از ایماندارانِ یهودی‌نژاد که همراه پطرس آمده بودند، چون دیدند روح‌القدس حتی بر غیریهودیان نیز فرو ریخته است، در حیرت افتادند. ۴۶زیرا شنیدند که ایشان به زبانهای غیر سخن می‌گویند و خدا را می‌ستایند. آنگاه پطرس گفت: ۴۷«حال که اینان روح‌القدس را درست همانند ما یافته‌اند، آیا کسی می‌تواند از تعمیدشان در آب مانع گردد؟» ۴۸پس دستور داد ایشان را در نام عیسی مسیح تعمید دهند. آنگاه از پطرس خواستند چند روزی با ایشان بماند.

اعمال رسولان ۴:۱۹-۷

۴پولس گفت: «تعمید یحیی، تعمیدِ توبه بود. او به قوم می‌گفت به آن که پس از او می‌آمد ایمان بیاورند، یعنی به عیسی.» ۵چون این را شنیدند، در نام خداوندْ عیسی تعمید گرفتند. ۶و هنگامی که پولس دست بر آنان نهاد، روح‌القدس بر ایشان آمد، به گونه‌ای که به زبانهای غیر سخن گفتند و نبوّت کردند. ۷آن مردان، جملگی حدود دوازده تن بودند.

اعمال رسولان ۱:۱-۱۴

۱من کتاب نخست خود را، ای تِئوفیلوس، در باب همۀ اموری تألیف کردم که عیسی به عمل نمودن و تعلیم دادنشان آغاز کرد ۲تا روزی که به واسطۀ روح‌القدس دستورهایی به رسولان برگزیدۀ خود داد و سپس به بالا برده شد. ۳او پس از رنج کشیدن، خویشتن را بر آنان ظاهر ساخت و با دلایل بسیار ثابت کرد که زنده شده است. پس به مدت چهل روز بر آنان ظاهر می‌شد و دربارۀ پادشاهی خدا با ایشان سخن می‌گفت. ۴یک بار در حین صرف غذا بدیشان امر فرمود که: «اورشلیم را ترک مکنید، بلکه منتظر آن وعدۀ پدر باشید که از من شنیده‌اید. ۵زیرا یحیی با آب تعمید می‌داد، امّا چند روزی بیش نخواهد گذشت که شما با روح‌القدس تعمید خواهید یافت.»
۶پس چون گرد هم آمده بودند، از او پرسیدند: «خداوندا، آیا در این زمان است که پادشاهی را به اسرائیل باز خواهی گردانید؟»
۷عیسی پاسخ داد: «بر شما نیست که ایام و زمانهایی را که پدر در اختیار خود نگاه داشته است بدانید؛ ۸امّا چون روح‌القدس بر شما آید، قدرت خواهید یافت و شاهدان من خواهید بود، در اورشلیم و تمامی یهودیه و سامِرِه و تا دورترین نقاط جهان.»
۹عیسی پس از گفتن این سخنان، در حالی که ایشان می‌نگریستند، به بالا برده شد و ابری او را از مقابل چشمان ایشان برگرفت. ۱۰هنگامی که می‌رفت و شاگردان به آسمان چشم دوخته بودند، ناگاه دو مردِ سفیدپوش در کنارشان ایستادند ۱۱و گفتند: «ای مردان جلیلی، چرا ایستاده به آسمان چشم دوخته‌اید؟ همین عیسی که از میان شما به آسمان برده شد، باز خواهد آمد، به همین‌گونه که دیدید به آسمان رفت.»
۱۲آنگاه شاگردان از کوه موسوم به زیتون به اورشلیم بازگشتند. آن کوه بیش از مسافت یک روز شَبّات با اورشلیم فاصله نداشت. ۱۳چون به شهر رسیدند، به بالاخانه‌ای رفتند که اقامتگاهشان بود. آنان پطرس و یوحنا، یعقوب و آندریاس، فیلیپُس و توما، بَرتولْما و مَتّی، یعقوب فرزند حَلْفای و شَمعون غیور و یهودا فرزند یعقوب بودند. ۱۴ایشان همگی به همراه زنان و نیز مریم مادر عیسی و برادران او، یکدل تمامی وقت خود را وقف دعا می‌کردند.

اعمال رسولان ۲

۱چون روز پِنتیکاست فرا رسید، همه یکدل در یک جا جمع بودند ۲که ناگاه صدایی همچون صدای وزش تندبادی از آسمان آمد و خانه‌ای را که در آن نشسته بودند، به تمامی پر کرد. ۳آنگاه، زبانه‌هایی دیدند همچون زبانه‌های آتش که تقسیم شد و بر هر یک از ایشان قرار گرفت. ۴سپس همه از روح‌القدس پُر گشتند و آن‌گونه که روح بدیشان قدرت تکلّم می‌بخشید، به زبانهای دیگر سخن گفتن آغاز کردند.
۵در آن روزها، یهودیانِ خداترس، از همۀ ممالک زیر آسمان، در اورشلیم به سر می‌بردند. ۶چون این صدا برخاست، جماعتی گرد ‌آمده، غرق شگفتی شدند، زیرا هر یک از ایشان می‌شنید که آنان به زبان خودش سخن می‌گویند. ۷پس حیران و بهت‌زده، گفتند: «مگر اینها که سخن می‌گویند جملگی اهل جلیل نیستند؟ ۸پس چگونه هر یک می‌شنویم که به زبان زادگاه ما سخن می‌گویند؟ ۹پارتها و مادها و عیلامیان، مردمان بین‌النهرین و یهودیه و کاپادوکیه و پونتوس و آسیا ۱۰و فْریجیه و پامفیلیه و مصر و نواحی لیبی متصل به قیرَوان و نیز زائران رومی ۱۱(چه یهودی و چه یهودی‌شده)؛ و همچنین مردمان کْرِت و عربستان - همه می‌شنویم که اینان به زبان ما مدح اعمال عظیم خدا را می‌گویند.» ۱۲پس همگی متحیر و سرگشته از یکدیگر می‌پرسیدند: «معنی این رویداد چیست؟»
۱۳امّا برخی نیز ریشخندکنان می‌گفتند: «اینان مست شرابند!»
۱۴آنگاه پطرس با آن یازده تن برخاست و صدای خود را بلند کرده، خطاب بدیشان گفت: «ای یهودیان و ای ساکنان اورشلیم، این را دریابید و به آنچه می‌گویم به‌دقّت گوش فرا دهید! ۱۵این مردان، برخلاف آنچه شما می‌پندارید مست نیستند، زیرا هنوز ساعت سوّم از روز است! ۱۶بلکه این همان است که یوئیل نبی درباره‌اش چنین پیشگویی کرده بود:

۱۷«”خدا می‌فرماید: در روزهای آخر
از روح خود بر تمامی بشر فرو خواهم ریخت.
پسران و دختران شما نبوّت خواهند کرد،
جوانانتان رؤیاها خواهند دید
و پیرانتان خوابها.
۱۸و نیز در آن روزها،
حتی بر غلامان و کنیزانم،
از روح خود فرو خواهم ریخت
و آنان نبوّت خواهند کرد.
۱۹بالا، در آسمان، عجایب،
و پایین، بر زمین، آیات به ظهور خواهم آورد،
از خون و آتش و بخار.
۲۰پیش از فرا رسیدن روز عظیم و پرشکوه خداوند،
خورشید به تاریکی و ماه
به خون بدل خواهد شد.
۲۱آنگاه هر که نام خداوند را بخواند، نجات خواهد یافت.“
۲۲«ای قوم اسرائیل، این را بشنوید: چنانکه خود آگاهید، عیسای ناصری مردی بود که خدا با معجزات و عجایب و آیاتی که به دست او در میان شما ظاهر ساخت، بر حقانیتش گواهی داد. ۲۳آن مرد بنا بر مشیّت و پیشدانی خدا به شما تسلیم کرده شد و شما به دست بی‌دینان بر صلیبش کشیده، کشتید. ۲۴ولی خدا او را از دردهای مرگ رهانیده، برخیزانید، زیرا محال بود مرگ بتواند او را در چنگال خود نگاه دارد. ۲۵چنانکه داوود دربارۀ او می‌فرماید:

«”خداوند را همواره پیش روی خود دیده‌ام،
چه او بر دست راست من است تا جنبش نخورم.
۲۶از این رو دلم شادمان است و زبانم در وجد؛
پیکرم نیز در امید ساکن خواهد بود.
۲۷زیرا جانم را در هاویه وا نخواهی نهاد،
و نخواهی گذاشت سرسپردۀ تو فساد ببیند.
۲۸تو راههای حیات را به من آموخته‌ای،
و با حضور خود مرا از شادی لبریز خواهی کرد.“
۲۹«ای برادران، می‌توانم با اطمینان به شما بگویم که داوودِ پاتْریارْک وفات یافت و دفن شد و مقبره‌اش نیز تا به امروز نزد ما باقی است. ۳۰امّا او نبی بود و می‌دانست خدا برایش سوگند خورده است که کسی را از ثمرۀ صُلْبِ او بر تخت سلطنت وی خواهد نشانید. ۳۱پس آینده را پیشاپیش دیده، دربارۀ رستاخیز مسیح گفت که جان او در هاویه وانهاده نشود و پیکرش نیز فساد نبیند. ۳۲خدا همین عیسی را برخیزانید و ما همگی شاهد بر آنیم. ۳۳او به دست راست خدا بالا برده شد و از پدر، روح‌القدسِ موعود را دریافت کرده، این را که اکنون می‌بینید و می‌شنوید، فرو ریخته است. ۳۴زیرا داوود خود به آسمان صعود نکرد، و با این همه گفت:

«”خداوند به خداوند من گفت:
’به دست راست من بنشین
۳۵تا آن هنگام که دشمنانت را کرسی زیر پایت سازم.“‘
۳۶«پس قوم اسرائیل، جملگی به‌یقین بدانند که خدا این عیسی را که شما بر صلیب کشیدید، خداوند و مسیح ساخته است.»
۳۷چون این را شنیدند، دلریش گشته، به پطرس و سایر رسولان گفتند: «ای برادران، چه کنیم؟»
۳۸پطرس بدیشان گفت: «توبه کنید و هر یک از شما به نام عیسی مسیح برای آمرزش گناهان خود تعمید گیرید که عطای روح‌القدس را خواهید یافت. ۳۹زیرا این وعده برای شما و فرزندانتان و همۀ کسانی است که دورند، یعنی هر که خداوندْ خدای ما او را فرا خوانَد.»
۴۰پطرس با سخنان بسیار دیگر شهادت داد و ترغیبشان کرده، گفت: «خود را از این نسل منحرف برهانید!» ۴۱پس پیام او را پذیرفتند و تعمید گرفتند. در همان روز حدود سه هزار تن بدیشان پیوستند.
۴۲آنان خود را وقف تعلیم یافتن از رسولان و رفاقت و پاره کردن نان و دعا کردند. ۴۳امّا بهت و حیرت بر همه مستولی شده بود، و عجایب و آیات بسیار به دست رسولان به ظهور می‌رسید. ۴۴مؤمنان همه با هم به سر می‌بردند و در همه چیز شریک بودند. ۴۵املاک و اموال خود را می‌فروختند و بهای آن را بر حسب نیاز هر کس بین همه تقسیم می‌کردند. ۴۶ایشان هر روز، یکدل در معبد گرد می‌آمدند و در خانه‌های خود نیز نان را پاره می‌کردند و با خوشی و صفای دل با هم خوراک می‌خوردند ۴۷و خدا را حمد می‌گفتند. تمامی خلقْ ایشان را عزیز می‌داشتند؛ و خداوند هر روزه نجات‌یافتگان را به جمعشان می‌افزود.

اعمال رسولان ۳:۱

۳او پس از رنج کشیدن، خویشتن را بر آنان ظاهر ساخت و با دلایل بسیار ثابت کرد که زنده شده است. پس به مدت چهل روز بر آنان ظاهر می‌شد و دربارۀ پادشاهی خدا با ایشان سخن می‌گفت.

اعمال رسولان ۴:۱-۵

۴یک بار در حین صرف غذا بدیشان امر فرمود که: «اورشلیم را ترک مکنید، بلکه منتظر آن وعدۀ پدر باشید که از من شنیده‌اید. ۵زیرا یحیی با آب تعمید می‌داد، امّا چند روزی بیش نخواهد گذشت که شما با روح‌القدس تعمید خواهید یافت.»

اعمال رسولان ۳:۱

۳او پس از رنج کشیدن، خویشتن را بر آنان ظاهر ساخت و با دلایل بسیار ثابت کرد که زنده شده است. پس به مدت چهل روز بر آنان ظاهر می‌شد و دربارۀ پادشاهی خدا با ایشان سخن می‌گفت.

اعمال رسولان ۸:۱

۸امّا چون روح‌القدس بر شما آید، قدرت خواهید یافت و شاهدان من خواهید بود، در اورشلیم و تمامی یهودیه و سامِرِه و تا دورترین نقاط جهان.»

اعمال رسولان ۱۴:۱

۱۴ایشان همگی به همراه زنان و نیز مریم مادر عیسی و برادران او، یکدل تمامی وقت خود را وقف دعا می‌کردند.

اعمال رسولان ۸:۱

۸امّا چون روح‌القدس بر شما آید، قدرت خواهید یافت و شاهدان من خواهید بود، در اورشلیم و تمامی یهودیه و سامِرِه و تا دورترین نقاط جهان.»

اعمال رسولان ۲:۲

۲که ناگاه صدایی همچون صدای وزش تندبادی از آسمان آمد و خانه‌ای را که در آن نشسته بودند، به تمامی پر کرد.

اعمال رسولان ۳:۲

۳آنگاه، زبانه‌هایی دیدند همچون زبانه‌های آتش که تقسیم شد و بر هر یک از ایشان قرار گرفت.

لوقا ۱۵:۳-۱۶

۱۵مردم مشتاقانه در انتظار بودند و با خود می‌اندیشیدند که آیا ممکن است یحیی همان مسیح باشد؟ ۱۶پاسخ یحیی به همۀ آنان این بود: «من شما را با آب تعمید می‌دهم، امّا کسی تواناتر از من خواهد آمد که من حتی شایسته نیستم بند کفشهایش را بگشایم. او شما را با روح‌القدس و آتش تعمید خواهد داد.

اعمال رسولان ۱:۲

۱چون روز پِنتیکاست فرا رسید، همه یکدل در یک جا جمع بودند

اعمال رسولان ۵:۲

۵در آن روزها، یهودیانِ خداترس، از همۀ ممالک زیر آسمان، در اورشلیم به سر می‌بردند.

اعمال رسولان ۶:۲-۱۱

۶چون این صدا برخاست، جماعتی گرد ‌آمده، غرق شگفتی شدند، زیرا هر یک از ایشان می‌شنید که آنان به زبان خودش سخن می‌گویند. ۷پس حیران و بهت‌زده، گفتند: «مگر اینها که سخن می‌گویند جملگی اهل جلیل نیستند؟ ۸پس چگونه هر یک می‌شنویم که به زبان زادگاه ما سخن می‌گویند؟ ۹پارتها و مادها و عیلامیان، مردمان بین‌النهرین و یهودیه و کاپادوکیه و پونتوس و آسیا ۱۰و فْریجیه و پامفیلیه و مصر و نواحی لیبی متصل به قیرَوان و نیز زائران رومی ۱۱(چه یهودی و چه یهودی‌شده)؛ و همچنین مردمان کْرِت و عربستان - همه می‌شنویم که اینان به زبان ما مدح اعمال عظیم خدا را می‌گویند.»

اعمال رسولان ۱۱:۲

۱۱(چه یهودی و چه یهودی‌شده)؛ و همچنین مردمان کْرِت و عربستان - همه می‌شنویم که اینان به زبان ما مدح اعمال عظیم خدا را می‌گویند.»

اعمال رسولان ۱۳:۲

۱۳امّا برخی نیز ریشخندکنان می‌گفتند: «اینان مست شرابند!»

اعمال رسولان ۱۴:۲-۱۶

۱۴آنگاه پطرس با آن یازده تن برخاست و صدای خود را بلند کرده، خطاب بدیشان گفت: «ای یهودیان و ای ساکنان اورشلیم، این را دریابید و به آنچه می‌گویم به‌دقّت گوش فرا دهید! ۱۵این مردان، برخلاف آنچه شما می‌پندارید مست نیستند، زیرا هنوز ساعت سوّم از روز است! ۱۶بلکه این همان است که یوئیل نبی درباره‌اش چنین پیشگویی کرده بود:

اعمال رسولان ۱۷:۲-۱۸

۱۷«”خدا می‌فرماید: در روزهای آخر
از روح خود بر تمامی بشر فرو خواهم ریخت.
پسران و دختران شما نبوّت خواهند کرد،
جوانانتان رؤیاها خواهند دید
و پیرانتان خوابها.
۱۸و نیز در آن روزها،
حتی بر غلامان و کنیزانم،
از روح خود فرو خواهم ریخت
و آنان نبوّت خواهند کرد.

اعمال رسولان ۲۲:۲-۲۴

۲۲«ای قوم اسرائیل، این را بشنوید: چنانکه خود آگاهید، عیسای ناصری مردی بود که خدا با معجزات و عجایب و آیاتی که به دست او در میان شما ظاهر ساخت، بر حقانیتش گواهی داد. ۲۳آن مرد بنا بر مشیّت و پیشدانی خدا به شما تسلیم کرده شد و شما به دست بی‌دینان بر صلیبش کشیده، کشتید. ۲۴ولی خدا او را از دردهای مرگ رهانیده، برخیزانید، زیرا محال بود مرگ بتواند او را در چنگال خود نگاه دارد.

اعمال رسولان ۳۲:۲-۳۳

۳۲خدا همین عیسی را برخیزانید و ما همگی شاهد بر آنیم. ۳۳او به دست راست خدا بالا برده شد و از پدر، روح‌القدسِ موعود را دریافت کرده، این را که اکنون می‌بینید و می‌شنوید، فرو ریخته است.

اعمال رسولان ۳۳:۲

۳۳او به دست راست خدا بالا برده شد و از پدر، روح‌القدسِ موعود را دریافت کرده، این را که اکنون می‌بینید و می‌شنوید، فرو ریخته است.

اعمال رسولان ۳۶:۲

۳۶«پس قوم اسرائیل، جملگی به‌یقین بدانند که خدا این عیسی را که شما بر صلیب کشیدید، خداوند و مسیح ساخته است.»

اعمال رسولان ۳۷:۲

۳۷چون این را شنیدند، دلریش گشته، به پطرس و سایر رسولان گفتند: «ای برادران، چه کنیم؟»

اعمال رسولان ۳۸:۲

۳۸پطرس بدیشان گفت: «توبه کنید و هر یک از شما به نام عیسی مسیح برای آمرزش گناهان خود تعمید گیرید که عطای روح‌القدس را خواهید یافت.

اعمال رسولان ۳۹:۲

۳۹زیرا این وعده برای شما و فرزندانتان و همۀ کسانی است که دورند، یعنی هر که خداوندْ خدای ما او را فرا خوانَد.»

اعمال رسولان ۳۸:۲

۳۸پطرس بدیشان گفت: «توبه کنید و هر یک از شما به نام عیسی مسیح برای آمرزش گناهان خود تعمید گیرید که عطای روح‌القدس را خواهید یافت.

اعمال رسولان ۴۰:۲-۴۱

۴۰پطرس با سخنان بسیار دیگر شهادت داد و ترغیبشان کرده، گفت: «خود را از این نسل منحرف برهانید!» ۴۱پس پیام او را پذیرفتند و تعمید گرفتند. در همان روز حدود سه هزار تن بدیشان پیوستند.

لوقا ۵:۱۱-۱۳

۵سپس به ایشان گفت: «کیست از شما که دوستی داشته باشد، و نیمه‌شب نزد وی برود و بگوید: ”ای دوست، سه عدد نان به من قرض بده، ۶زیرا یکی از دوستانم از سفر رسیده، و چیزی ندارم تا پیش او بگذارم،“ ۷و او از درون خانه جواب دهد: ”زحمتم مده. در قفل است، و فرزندانم با من در بسترند. نمی‌توانم از جای برخیزم و چیزی به تو بدهم.“ ۸به شما می‌گویم، هرچند به‌خاطر دوستی برنخیزد و به او نان ندهد، به‌خاطر آبرو بر خواهد خاست و هرآنچه نیاز دارد به او خواهد داد.
۹«پس به شما می‌گویم، بخواهید که به شما داده خواهد شد؛ بجویید که خواهید یافت؛ بکوبید که در به رویتان گشوده خواهد شد. ۱۰زیرا هر که بخواهد، به دست آورد؛ و هر که بجوید، یابد؛ و هر که بکوبد، در به رویش گشوده شود. ۱۱کدام‌یک از شما پدران، اگر پسرش از او ماهی بخواهد، ماری بدو می‌بخشد؟ ۱۲یا اگر تخم‌مرغ بخواهد، عقربی به او عطا می‌کند؟ ۱۳حال اگر شما با همۀ بدسیرتی‌تان می‌دانید که باید به فرزندان خود هدایای نیکو بدهید، چقدر بیشتر پدر آسمانی شما روح‌القدس را به هر که از او بخواهد، عطا خواهد فرمود.»

لوقا ۵:۱۱

۵سپس به ایشان گفت: «کیست از شما که دوستی داشته باشد، و نیمه‌شب نزد وی برود و بگوید: ”ای دوست، سه عدد نان به من قرض بده،

لوقا ۶:۱۱

۶زیرا یکی از دوستانم از سفر رسیده، و چیزی ندارم تا پیش او بگذارم،“

لوقا ۵:۱۱

۵سپس به ایشان گفت: «کیست از شما که دوستی داشته باشد، و نیمه‌شب نزد وی برود و بگوید: ”ای دوست، سه عدد نان به من قرض بده،

لوقا ۸:۱۱

۸به شما می‌گویم، هرچند به‌خاطر دوستی برنخیزد و به او نان ندهد، به‌خاطر آبرو بر خواهد خاست و هرآنچه نیاز دارد به او خواهد داد.

لوقا ۹:۱۱

۹«پس به شما می‌گویم، بخواهید که به شما داده خواهد شد؛ بجویید که خواهید یافت؛ بکوبید که در به رویتان گشوده خواهد شد.

لوقا ۱۰:۱۱

۱۰زیرا هر که بخواهد، به دست آورد؛ و هر که بجوید، یابد؛ و هر که بکوبد، در به رویش گشوده شود.

لوقا ۱۱:۱۱-۱۲

۱۱کدام‌یک از شما پدران، اگر پسرش از او ماهی بخواهد، ماری بدو می‌بخشد؟ ۱۲یا اگر تخم‌مرغ بخواهد، عقربی به او عطا می‌کند؟

لوقا ۱۳:۱۱

۱۳حال اگر شما با همۀ بدسیرتی‌تان می‌دانید که باید به فرزندان خود هدایای نیکو بدهید، چقدر بیشتر پدر آسمانی شما روح‌القدس را به هر که از او بخواهد، عطا خواهد فرمود.»

يوحنا ۴:۴-۱۵

۴و می‌بایست از سامِرِه بگذرد. ۵پس به شهری از سامِرِه به نام سوخار رسید، نزدیک قطعه زمینی که یعقوب به پسر خود یوسف داده بود. ۶چاه یعقوب در آنجا بود و عیسی خسته از سفر در کنار چاه نشست. حدود ساعتِ ششم از روز بود.
۷در این هنگام، زنی از مردمان سامِرِه برای آب کشیدن آمد. عیسی به او گفت: «جرعه‌ای آب به من بده،» ۸زیرا شاگردانش برای تهیۀ خوراک به شهر رفته بودند. ۹زن به او گفت: «چگونه تو که یهودی هستی، از من که زنی سامِری‌ام آب می‌خواهی؟» زیرا یهودیان با سامِریان مراوده نمی‌کنند. ۱۰عیسی در پاسخ گفت: «اگر موهبت خدا را درمی‌یافتی و می‌دانستی کیست که از تو آب می‌خواهد، تو خود از او می‌خواستی، و به تو آبی زنده عطا می‌کرد.» ۱۱زن به او گفت: «سرورم، سطل نداری و چاه عمیق است، پس آب زنده از کجا می‌آوری؟ ۱۲آیا تو از پدر ما یعقوب بزرگتری که این چاه را به ما داد، و خود و پسران و گله‌هایش از آن می‌آشامیدند؟» ۱۳عیسی گفت: «هر که از این آب می‌نوشد، باز تشنه می‌شود. ۱۴امّا هر که از آن آب که من به او دهم بنوشد، هرگز تشنه نخواهد شد، بلکه آبی که من می‌دهم در او چشمه‌ای می‌شود که تا به حیات جاویدان جوشان است.» ۱۵زن گفت: «سرورم، از این آب به من بده، تا دیگر تشنه نشوم و برای آب کشیدن به اینجا نیایم.»

لوقا ۱۳:۱۱

۱۳حال اگر شما با همۀ بدسیرتی‌تان می‌دانید که باید به فرزندان خود هدایای نیکو بدهید، چقدر بیشتر پدر آسمانی شما روح‌القدس را به هر که از او بخواهد، عطا خواهد فرمود.»

يوحنا ۱۰:۴

۱۰عیسی در پاسخ گفت: «اگر موهبت خدا را درمی‌یافتی و می‌دانستی کیست که از تو آب می‌خواهد، تو خود از او می‌خواستی، و به تو آبی زنده عطا می‌کرد.»

لوقا ۱۳:۱۱

۱۳حال اگر شما با همۀ بدسیرتی‌تان می‌دانید که باید به فرزندان خود هدایای نیکو بدهید، چقدر بیشتر پدر آسمانی شما روح‌القدس را به هر که از او بخواهد، عطا خواهد فرمود.»

يوحنا ۱۴:۴

۱۴امّا هر که از آن آب که من به او دهم بنوشد، هرگز تشنه نخواهد شد، بلکه آبی که من می‌دهم در او چشمه‌ای می‌شود که تا به حیات جاویدان جوشان است.»

يوحنا ۳۷:۷-۳۹

۳۷در روز آخر که روز بزرگ عید بود، عیسی ایستاد و به بانگ بلند ندا در داد: «هر که تشنه است، نزد من آید و بنوشد. ۳۸هر که به من ایمان آوَرَد، همان‌گونه که کتاب می‌گوید، از بطن او نهرهای آب زنده روان خواهد شد.» ۳۹این سخن را دربارۀ روح گفت، که آنان که به او ایمان بیاورند، آن را خواهند یافت؛ زیرا روح هنوز عطا نشده بود، از آن رو که عیسی هنوز جلال نیافته بود.

يوحنا ۳۹:۷

۳۹این سخن را دربارۀ روح گفت، که آنان که به او ایمان بیاورند، آن را خواهند یافت؛ زیرا روح هنوز عطا نشده بود، از آن رو که عیسی هنوز جلال نیافته بود.

يوحنا ۳۷:۷

۳۷در روز آخر که روز بزرگ عید بود، عیسی ایستاد و به بانگ بلند ندا در داد: «هر که تشنه است، نزد من آید و بنوشد.

افسسیان ۱۵:۵-۲۰

۱۵پس، بسیار مراقب باشید که چگونه رفتار می‌کنید، رفتاری نه چون نادانان بلکه چون دانایان. ۱۶فرصتها را غنیمت شمارید، زیرا روزهای بدی است. ۱۷پس نادان نباشید، بلکه دریابید که ارادۀ خداوند چیست. ۱۸مست شراب مشوید، که شما را به هرزگی می‌کشاند؛ بلکه از روح پر شوید. ۱۹با مزامیر، سرودها و نغمه‌هایی که از روح است با یکدیگر گفتگو کنید و از صمیم دل برای خداوند بسرایید و ترنم نمایید. ۲۰همواره خدای پدر را به نام خداوند ما عیسی مسیح برای همه چیز شکر گویید.

افسسیان ۱۸:۵

۱۸مست شراب مشوید، که شما را به هرزگی می‌کشاند؛ بلکه از روح پر شوید.

افسسیان ۱۹:۵-۲۰

۱۹با مزامیر، سرودها و نغمه‌هایی که از روح است با یکدیگر گفتگو کنید و از صمیم دل برای خداوند بسرایید و ترنم نمایید. ۲۰همواره خدای پدر را به نام خداوند ما عیسی مسیح برای همه چیز شکر گویید.

افسسیان ۱۸:۵

۱۸مست شراب مشوید، که شما را به هرزگی می‌کشاند؛ بلکه از روح پر شوید.

يوحنا ۱۵:۱۴-۱۸

۱۵«اگر مرا دوست بدارید، احکام مرا نگاه خواهید داشت. ۱۶و من از پدر خواهم خواست و او مدافعی دیگر به شما خواهد داد که همیشه با شما باشد، ۱۷یعنی روحِ راستی که جهان نمی‌تواند او را بپذیرد، زیرا نه او را می‌بیند و نه می‌شناسد؛ امّا شما او را می‌شناسید، چرا که نزد شما مسکن می‌گزیند و در شما خواهد بود.
۱۸«شما را بی‌کس نمی‌گذارم؛ نزد شما می‌آیم.

يوحنا ۱۶:۱۴

۱۶و من از پدر خواهم خواست و او مدافعی دیگر به شما خواهد داد که همیشه با شما باشد،

يوحنا ۱۷:۱۴

۱۷یعنی روحِ راستی که جهان نمی‌تواند او را بپذیرد، زیرا نه او را می‌بیند و نه می‌شناسد؛ امّا شما او را می‌شناسید، چرا که نزد شما مسکن می‌گزیند و در شما خواهد بود.

يوحنا ۱۸:۱۴

۱۸«شما را بی‌کس نمی‌گذارم؛ نزد شما می‌آیم.

يوحنا ۲۵:۱۴-۲۶

۲۵«این چیزها را زمانی به شما گفتم که هنوز با شما هستم. ۲۶امّا آن مدافع، یعنی روح‌القدس، که پدر او را به نام من می‌فرستد، او همه چیز را به شما خواهد آموخت و هرآنچه من به شما گفتم، به یادتان خواهد آورد.

يوحنا ۲۶:۱۴

۲۶امّا آن مدافع، یعنی روح‌القدس، که پدر او را به نام من می‌فرستد، او همه چیز را به شما خواهد آموخت و هرآنچه من به شما گفتم، به یادتان خواهد آورد.

يوحنا ۵:۱۶-۱۵

۵«اکنون نزد فرستندۀ خود می‌روم، و هیچ‌یک نمی‌پرسید، ”کجا می‌روی؟“ ۶امّا به سبب شنیدن سخنانم، دل شما آکنده از غم شده است. ۷با این حال، من به شما راست می‌گویم که رفتنم به سود شماست. زیرا اگر نروم، آن مدافع نزد شما نخواهد آمد؛ امّا اگر بروم او را نزد شما می‌فرستم. ۸چون او آید، جهان را مجاب خواهد کرد که به لحاظ گناه و عدالت و داوری، تقصیرکار است. ۹به لحاظ گناه، زیرا به من ایمان نمی‌آورند. ۱۰به لحاظ عدالت، زیرا نزد پدر می‌روم و دیگر مرا نخواهید دید. ۱۱و به لحاظ داوری، زیرا رئیس این جهان محکوم شده است.
۱۲«بسیار چیزهای دیگر دارم که به شما بگویم، امّا اکنون یارای شنیدنش را ندارید. ۱۳امّا چون روحِ راستی آید، شما را به تمامی حقیقت راهبری خواهد کرد؛ زیرا او از جانب خود سخن نخواهد گفت، بلکه آنچه را می‌شنود بیان خواهد کرد و از آنچه در پیش است با شما سخن خواهد گفت. ۱۴او مرا جلال خواهد داد، زیرا آنچه را از آنِ من است گرفته، به شما اعلام خواهد کرد. ۱۵هرآنچه از آنِ پدر است، از آنِ من است. از همین رو گفتم آنچه را از آنِ من است گرفته، به شما اعلام خواهد کرد.

يوحنا ۲۶:۱۴

۲۶امّا آن مدافع، یعنی روح‌القدس، که پدر او را به نام من می‌فرستد، او همه چیز را به شما خواهد آموخت و هرآنچه من به شما گفتم، به یادتان خواهد آورد.

يوحنا ۵:۱۶-۷

۵«اکنون نزد فرستندۀ خود می‌روم، و هیچ‌یک نمی‌پرسید، ”کجا می‌روی؟“ ۶امّا به سبب شنیدن سخنانم، دل شما آکنده از غم شده است. ۷با این حال، من به شما راست می‌گویم که رفتنم به سود شماست. زیرا اگر نروم، آن مدافع نزد شما نخواهد آمد؛ امّا اگر بروم او را نزد شما می‌فرستم.

يوحنا ۷:۱۶

۷با این حال، من به شما راست می‌گویم که رفتنم به سود شماست. زیرا اگر نروم، آن مدافع نزد شما نخواهد آمد؛ امّا اگر بروم او را نزد شما می‌فرستم.

يوحنا ۸:۱۶-۱۱

۸چون او آید، جهان را مجاب خواهد کرد که به لحاظ گناه و عدالت و داوری، تقصیرکار است. ۹به لحاظ گناه، زیرا به من ایمان نمی‌آورند. ۱۰به لحاظ عدالت، زیرا نزد پدر می‌روم و دیگر مرا نخواهید دید. ۱۱و به لحاظ داوری، زیرا رئیس این جهان محکوم شده است.

يوحنا ۱۲:۱۶

۱۲«بسیار چیزهای دیگر دارم که به شما بگویم، امّا اکنون یارای شنیدنش را ندارید.

يوحنا ۱۳:۱۶

۱۳امّا چون روحِ راستی آید، شما را به تمامی حقیقت راهبری خواهد کرد؛ زیرا او از جانب خود سخن نخواهد گفت، بلکه آنچه را می‌شنود بیان خواهد کرد و از آنچه در پیش است با شما سخن خواهد گفت.

يوحنا ۱۳:۱۶-۱۴

۱۳امّا چون روحِ راستی آید، شما را به تمامی حقیقت راهبری خواهد کرد؛ زیرا او از جانب خود سخن نخواهد گفت، بلکه آنچه را می‌شنود بیان خواهد کرد و از آنچه در پیش است با شما سخن خواهد گفت. ۱۴او مرا جلال خواهد داد، زیرا آنچه را از آنِ من است گرفته، به شما اعلام خواهد کرد.

يوحنا ۱۴:۱۶-۱۵

۱۴او مرا جلال خواهد داد، زیرا آنچه را از آنِ من است گرفته، به شما اعلام خواهد کرد. ۱۵هرآنچه از آنِ پدر است، از آنِ من است. از همین رو گفتم آنچه را از آنِ من است گرفته، به شما اعلام خواهد کرد.

يوحنا ۱۵:۱۶

۱۵هرآنچه از آنِ پدر است، از آنِ من است. از همین رو گفتم آنچه را از آنِ من است گرفته، به شما اعلام خواهد کرد.

يوحنا ۱۴:۱۶-۱۵

۱۴او مرا جلال خواهد داد، زیرا آنچه را از آنِ من است گرفته، به شما اعلام خواهد کرد. ۱۵هرآنچه از آنِ پدر است، از آنِ من است. از همین رو گفتم آنچه را از آنِ من است گرفته، به شما اعلام خواهد کرد.

لوقا ۲۵:۱۰-۳۷

۲۵روزی یکی از فقیهان برخاست تا با این پرسش، عیسی را بیازماید: «ای استاد، چه کنم تا وارث حیات جاویدان شوم؟» ۲۶عیسی در جواب گفت: «در تورات چه نوشته است؟ از آن چه می‌فهمی؟» ۲۷پاسخ داد: «”خداوندْ خدای خود را با تمامی دل و با تمامی جان و با تمامی قوّت و با تمامی فکر خود محبت نما“؛ و ”همسایه‌ات را همچون خویشتن محبت کن.“» ۲۸عیسی گفت: «پاسخ درست دادی. این را به جای آور که حیات خواهی داشت.»
۲۹امّا او برای تبرئۀ خود از عیسی پرسید: «ولی همسایۀ من کیست؟» ۳۰عیسی در پاسخ چنین گفت: «مردی از اورشلیم به اَریحا می‌رفت. در راه به دست راهزنان افتاد. آنها او را لخت کرده، کتک زدند، و نیمه‌جان رهایش کردند و رفتند. ۳۱از قضا کاهنی از همان راه می‌گذشت. امّا چون چشمش به آن مرد افتاد، راه خود را کج کرد و از سمت دیگر جاده رفت. ۳۲لاوی‌ای نیز از آنجا می‌گذشت. او نیز چون به آنجا رسید و آن مرد را دید، راه خود را کج کرد و از سمت دیگر جاده رفت. ۳۳امّا مسافری سامِری چون بدان‌جا رسید و آن مرد را دید، دلش بر حال او سوخت. ۳۴پس نزد او رفت و بر زخمهایش شراب ریخت و روغن مالید و آنها را بست. سپس او را بر الاغ خود گذاشت و به کاروانسرایی برد و از او پرستاری کرد. ۳۵روز بعد، دو دینار به صاحب کاروانسرا داد و گفت: ”از این مرد پرستاری کن و اگر بیش از این خرج کردی، چون برگردم به تو خواهم داد.“ ۳۶حال به نظر تو کدام‌یک از این سه تن، همسایۀ مردی بود که به دست راهزنان افتاد؟» ۳۷پاسخ داد: «آن که به او ترحم کرد.» عیسی به او گفت: «برو و تو نیز چنین کن.»

لوقا ۲۷:۱۰

۲۷پاسخ داد: «”خداوندْ خدای خود را با تمامی دل و با تمامی جان و با تمامی قوّت و با تمامی فکر خود محبت نما“؛ و ”همسایه‌ات را همچون خویشتن محبت کن.“»

لوقا ۲۸:۱۰

۲۸عیسی گفت: «پاسخ درست دادی. این را به جای آور که حیات خواهی داشت.»

لوقا ۲۹:۱۰

۲۹امّا او برای تبرئۀ خود از عیسی پرسید: «ولی همسایۀ من کیست؟»

لوقا ۳۱:۱۰-۳۲

۳۱از قضا کاهنی از همان راه می‌گذشت. امّا چون چشمش به آن مرد افتاد، راه خود را کج کرد و از سمت دیگر جاده رفت. ۳۲لاوی‌ای نیز از آنجا می‌گذشت. او نیز چون به آنجا رسید و آن مرد را دید، راه خود را کج کرد و از سمت دیگر جاده رفت.

لوقا ۳۱:۱۰

۳۱از قضا کاهنی از همان راه می‌گذشت. امّا چون چشمش به آن مرد افتاد، راه خود را کج کرد و از سمت دیگر جاده رفت.

لوقا ۳۲:۱۰

۳۲لاوی‌ای نیز از آنجا می‌گذشت. او نیز چون به آنجا رسید و آن مرد را دید، راه خود را کج کرد و از سمت دیگر جاده رفت.

لوقا ۳۶:۱۰-۳۷

۳۶حال به نظر تو کدام‌یک از این سه تن، همسایۀ مردی بود که به دست راهزنان افتاد؟» ۳۷پاسخ داد: «آن که به او ترحم کرد.» عیسی به او گفت: «برو و تو نیز چنین کن.»

لوقا ۳۴:۱۰-۳۵

۳۴پس نزد او رفت و بر زخمهایش شراب ریخت و روغن مالید و آنها را بست. سپس او را بر الاغ خود گذاشت و به کاروانسرایی برد و از او پرستاری کرد. ۳۵روز بعد، دو دینار به صاحب کاروانسرا داد و گفت: ”از این مرد پرستاری کن و اگر بیش از این خرج کردی، چون برگردم به تو خواهم داد.“

لوقا ۳۶:۱۰-۳۷

۳۶حال به نظر تو کدام‌یک از این سه تن، همسایۀ مردی بود که به دست راهزنان افتاد؟» ۳۷پاسخ داد: «آن که به او ترحم کرد.» عیسی به او گفت: «برو و تو نیز چنین کن.»

متی ۴۳:۵-۴۸

۴۳«شنیده‌اید که گفته شده، ”همسایه‌ات را محبت نما و با دشمنت دشمنی کن.“ ۴۴امّا من به شما می‌گویم دشمنان خود را محبت نمایید و برای آنان که به شما آزار می‌رسانند، دعای خیر کنید، ۴۵تا پدر خود را که در آسمان است، فرزندان باشید. زیرا او آفتاب خود را بر بدان و نیکان می‌تاباند و باران خود را بر پارسایان و بدکاران می‌باراند. ۴۶اگر تنها آنان را محبت کنید که شما را محبت می‌کنند، چه پاداشی خواهید داشت؟ آیا حتی خَراجگیران چنین نمی‌کنند؟ ۴۷و اگر تنها برادران خود را سلام گویید، چه برتری بر دیگران دارید؟ مگر حتی اقوام بت‌پرست چنین نمی‌کنند؟ ۴۸پس شما کامل باشید چنانکه پدر آسمانی شما کامل است.

متی ۴۴:۵-۴۵

۴۴امّا من به شما می‌گویم دشمنان خود را محبت نمایید و برای آنان که به شما آزار می‌رسانند، دعای خیر کنید، ۴۵تا پدر خود را که در آسمان است، فرزندان باشید. زیرا او آفتاب خود را بر بدان و نیکان می‌تاباند و باران خود را بر پارسایان و بدکاران می‌باراند.

متی ۱۲:۷

۱۲پس با مردم همان‌گونه رفتار کنید که می‌خواهید با شما رفتار کنند. این است خلاصۀ تورات و نوشته‌های انبیا.

يوحنا ۱۴:۱۰

۱۴من شبان نیکو هستم. من گوسفندان خود را می‌شناسم و گوسفندان من مرا می‌شناسند،

يوحنا ۱۲:۱۳-۱۵

۱۲پس از آنکه عیسی پاهای ایشان را شست، ردا بر تن کرد و باز بر سفرۀ شام نشست. آنگاه از ایشان پرسید: «آیا دریافتید آنچه برایتان کردم؟ ۱۳شما مرا استاد و سرورتان می‌خوانید و درست هم می‌گویید، زیرا چنین هستم. ۱۴پس اگر من که سرور و استاد شمایم پاهای شما را شستم، شما نیز باید پاهای یکدیگر را بشویید. ۱۵من با این کار، سرمشقی به شما دادم تا شما نیز همان‌گونه رفتار کنید که من با شما کردم.

يوحنا ۲۰:۱۷-۲۳

۲۰«درخواست من تنها برای آنها نیست، بلکه همچنین برای کسانی است که به واسطۀ پیام آنها به من ایمان خواهند آورد، ۲۱تا همه یک باشند، همان‌گونه که تو ای پدر در من هستی و من در تو. چنان کن که آنها نیز در ما باشند، تا جهان ایمان آورد که تو مرا فرستاده‌ای. ۲۲و من جلالی را که به من بخشیدی، بدیشان بخشیدم تا یک گردند، چنانکه ما یک هستیم؛ ۲۳من در آنان و تو در من. چنان کن که آنان نیز کاملاً یک گردند تا جهان بداند که تو مرا فرستاده‌ای، و ایشان را همان‌گونه دوست داشتی که مرا دوست داشتی.

يوحنا ۲۱:۱۷

۲۱تا همه یک باشند، همان‌گونه که تو ای پدر در من هستی و من در تو. چنان کن که آنها نیز در ما باشند، تا جهان ایمان آورد که تو مرا فرستاده‌ای.

يوحنا ۲۰:۱۷-۲۳

۲۰«درخواست من تنها برای آنها نیست، بلکه همچنین برای کسانی است که به واسطۀ پیام آنها به من ایمان خواهند آورد، ۲۱تا همه یک باشند، همان‌گونه که تو ای پدر در من هستی و من در تو. چنان کن که آنها نیز در ما باشند، تا جهان ایمان آورد که تو مرا فرستاده‌ای. ۲۲و من جلالی را که به من بخشیدی، بدیشان بخشیدم تا یک گردند، چنانکه ما یک هستیم؛ ۲۳من در آنان و تو در من. چنان کن که آنان نیز کاملاً یک گردند تا جهان بداند که تو مرا فرستاده‌ای، و ایشان را همان‌گونه دوست داشتی که مرا دوست داشتی.

يوحنا ۲۲:۱۷-۲۳

۲۲و من جلالی را که به من بخشیدی، بدیشان بخشیدم تا یک گردند، چنانکه ما یک هستیم؛ ۲۳من در آنان و تو در من. چنان کن که آنان نیز کاملاً یک گردند تا جهان بداند که تو مرا فرستاده‌ای، و ایشان را همان‌گونه دوست داشتی که مرا دوست داشتی.

يوحنا ۲۰:۵

۲۰زیرا پدر، پسر را دوست می‌دارد و هرآنچه می‌کند به او می‌نمایاند و کارهای بزرگتر از این نیز به او خواهد نمایاند تا به شگفت آیید.

يوحنا ۲۹:۸

۲۹و او که مرا فرستاد، با من است. او مرا تنها نگذاشته، زیرا من همواره آنچه را که مایۀ خشنودی اوست، انجام می‌دهم.»

يوحنا ۴۹:۸-۵۰

۴۹عیسی جواب داد: «من دیو ندارم، بلکه پدر خود را حرمت می‌دارم، امّا شما به من بی‌حرمتی می‌کنید. ۵۰من در پی جلال خود نیستم. ولی کسی هست که در پی آن است، و داوری با اوست.

يوحنا ۲۱:۱۷

۲۱تا همه یک باشند، همان‌گونه که تو ای پدر در من هستی و من در تو. چنان کن که آنها نیز در ما باشند، تا جهان ایمان آورد که تو مرا فرستاده‌ای.

يوحنا ۲۳:۱۷

۲۳من در آنان و تو در من. چنان کن که آنان نیز کاملاً یک گردند تا جهان بداند که تو مرا فرستاده‌ای، و ایشان را همان‌گونه دوست داشتی که مرا دوست داشتی.

يوحنا ۲۲:۳-۳۰

۲۲پس از آن، عیسی و شاگردانش به نواحی روستایی سرزمین یهودیه رفتند. او ایامی چند در آنجا با آنان به سر برده، مردم را تعمید می‌داد. ۲۳یحیی نیز در عِیْنون، نزدیک سالیم، تعمید می‌داد، زیرا در آنجا آبْ فراوان بود و مردم آمده، تعمید می‌گرفتند. ۲۴این پیش از آن بود که یحیی به زندان بیفتد. ۲۵باری، بین شاگردان یحیی و یک یهودی بحثی بر سر آداب تطهیر درگرفت. ۲۶پس نزد یحیی آمده، به او گفتند: «استاد، آن که با تو در آن سوی رود اردن بود، و تو بر او شهادت دادی، اکنون خودْ تعمید می‌دهد و همگان نزد او می‌روند.» ۲۷یحیی در پاسخ گفت: «هیچ‌کس نمی‌تواند چیزی به دست آورد، جز آنچه از آسمان به او عطا شود. ۲۸شما خود شاهدید که من گفتم مسیح نیستم، بلکه پیشاپیشِ او فرستاده شده‌ام. ۲۹عروس از آنِ داماد است، امّا دوست داماد که در کناری ایستاده به او گوش می‌دهد، از شنیدن صدای داماد شادی بسیار می‌کند. شادی من نیز به همین‌گونه به کمال رسیده است. ۳۰او باید ارتقا یابد و من باید کوچک شوم.

يوحنا ۲۶:۳

۲۶پس نزد یحیی آمده، به او گفتند: «استاد، آن که با تو در آن سوی رود اردن بود، و تو بر او شهادت دادی، اکنون خودْ تعمید می‌دهد و همگان نزد او می‌روند.»

يوحنا ۲۷:۳

۲۷یحیی در پاسخ گفت: «هیچ‌کس نمی‌تواند چیزی به دست آورد، جز آنچه از آسمان به او عطا شود.

يوحنا ۲۸:۳-۲۹

۲۸شما خود شاهدید که من گفتم مسیح نیستم، بلکه پیشاپیشِ او فرستاده شده‌ام. ۲۹عروس از آنِ داماد است، امّا دوست داماد که در کناری ایستاده به او گوش می‌دهد، از شنیدن صدای داماد شادی بسیار می‌کند. شادی من نیز به همین‌گونه به کمال رسیده است.

يوحنا ۳۰:۳

۳۰او باید ارتقا یابد و من باید کوچک شوم.

دوم قرنتيان ۲۰:۱۲

۲۰زیرا بیم آن دارم که نزدتان بیایم و شما را آن‌گونه که انتظار دارم، نبینم، و شما نیز مرا چنانکه انتظار دارید، نبینید. بیم آن دارم که در میان شما جدال، حسد، خشم، خودخواهی، افترا، غیبت، غرور و بی‌نظمی ببینم.

متی ۲۱:۱۸-۳۵

۲۱سپس پطرس نزد عیسی آمد و پرسید: «سرور من، تا چند بار اگر برادرم به من گناه ورزد، باید او را ببخشم؟ آیا تا هفت بار؟» ۲۲عیسی پاسخ داد: «به تو می‌گویم نه هفت بار، بلکه هفتادْ هفت بار.
۲۳«از این رو، می‌توان پادشاهی آسمان را به شاهی تشبیه کرد که تصمیم گرفت با خادمان خود تسویه حساب کند. ۲۴پس چون شروع به حسابرسی کرد، شخصی را نزد او آوردند که ده هزار قنطار به او بدهکار بود. ۲۵چون او نمی‌توانست قرض خود را بپردازد، اربابش دستور داد او را با زن و فرزندان و تمامی دارایی‌اش بفروشند و طلب را وصول کنند. ۲۶خادم پیش پای ارباب به زانو درافتاد و التماس‌کنان گفت: ”مرا مهلت ده تا همۀ قرض خود را ادا کنم.“ ۲۷پس دل ارباب به حال او سوخت و قرض او را بخشید و آزادش کرد. ۲۸امّا هنگامی که خادم بیرون می‌رفت، یکی از همکاران خود را دید که صد دینار به او بدهکار بود. پس او را گرفت و گلویش را فشرد و گفت: ”قرضت را ادا کن!“ ۲۹همکارش پیش پای او به زانو درافتاد و التماس‌کنان گفت: ”مرا مهلت ده تا همۀ قرض خود را بپردازم.“ ۳۰امّا او نپذیرفت، بلکه رفت و او را به زندان انداخت تا قرض خود را بپردازد. ۳۱هنگامی که سایر خادمان این واقعه را دیدند، بسیار آزرده شدند و نزد ارباب خود رفتند و تمام ماجرا را بازگفتند. ۳۲پس ارباب، آن خادم را نزد خود فرا خواند و گفت: ”ای خادم شریر، مگر من محض خواهش تو تمام قرضت را نبخشیدم؟ ۳۳آیا نمی‌بایست تو نیز بر همکار خود رحم می‌کردی، همان‌گونه که من بر تو رحم کردم؟“ ۳۴پس ارباب خشمگین شده، او را به زندان افکند تا شکنجه شود و همۀ قرض خود را ادا کند. ۳۵به همین‌گونه پدر آسمانی من نیز با هر یک از شما رفتار خواهد کرد، اگر شما نیز برادر خود را از دل نبخشید.»

متی ۲۱:۱۸-۲۲

۲۱سپس پطرس نزد عیسی آمد و پرسید: «سرور من، تا چند بار اگر برادرم به من گناه ورزد، باید او را ببخشم؟ آیا تا هفت بار؟» ۲۲عیسی پاسخ داد: «به تو می‌گویم نه هفت بار، بلکه هفتادْ هفت بار.

متی ۲۴:۱۸

۲۴پس چون شروع به حسابرسی کرد، شخصی را نزد او آوردند که ده هزار قنطار به او بدهکار بود.

متی ۲۶:۱۸

۲۶خادم پیش پای ارباب به زانو درافتاد و التماس‌کنان گفت: ”مرا مهلت ده تا همۀ قرض خود را ادا کنم.“

متی ۲۷:۱۸

۲۷پس دل ارباب به حال او سوخت و قرض او را بخشید و آزادش کرد.

متی ۲۸:۱۸

۲۸امّا هنگامی که خادم بیرون می‌رفت، یکی از همکاران خود را دید که صد دینار به او بدهکار بود. پس او را گرفت و گلویش را فشرد و گفت: ”قرضت را ادا کن!“

متی ۳۲:۱۸-۳۴

۳۲پس ارباب، آن خادم را نزد خود فرا خواند و گفت: ”ای خادم شریر، مگر من محض خواهش تو تمام قرضت را نبخشیدم؟ ۳۳آیا نمی‌بایست تو نیز بر همکار خود رحم می‌کردی، همان‌گونه که من بر تو رحم کردم؟“ ۳۴پس ارباب خشمگین شده، او را به زندان افکند تا شکنجه شود و همۀ قرض خود را ادا کند.

متی ۳۵:۱۸

۳۵به همین‌گونه پدر آسمانی من نیز با هر یک از شما رفتار خواهد کرد، اگر شما نیز برادر خود را از دل نبخشید.»

متی ۷:۵

۷خوشا به حال رحیمان،
زیرا بر آنان رحم خواهد شد.

متی ۹:۶-۱۵

۹«پس شما این‌گونه دعا کنید:
«ای پدر ما که در آسمانی،
نام تو مقدّس باد.
۱۰پادشاهی تو بیاید.
ارادۀ تو، چنانکه در آسمان انجام می‌شود،
بر زمین نیز به انجام رسد.
۱۱نان روزانۀ ما را امروز به ما عطا فرما.
۱۲و قرضهای ما را ببخش،
چنانکه ما نیز قرضداران خود را می‌بخشیم.
۱۳و ما را در آزمایش میاور،
بلکه از آن شریر رهاییمان ده.
[زیرا پادشاهی و قدرت و جلال، تا ابد از آنِ توست. آمین.]
۱۴زیرا اگر خطاهای مردم را ببخشید، پدر آسمانیِ شما نیز شما را خواهد بخشید. ۱۵امّا اگر خطاهای مردم را نبخشید، پدر شما نیز خطاهای شما را نخواهد بخشید.

متی ۳۳:۱۸

۳۳آیا نمی‌بایست تو نیز بر همکار خود رحم می‌کردی، همان‌گونه که من بر تو رحم کردم؟“

يوحنا ۱:۱۳-۱۷

۱پیش از عید پِسَخ، عیسی آگاه از اینکه ساعت او رسیده است تا از این جهان نزد پدر برود، کسان خود را که در این جهان دوست می‌داشت، تا به حد کمال محبت کرد.
۲هنگام شام بود. ابلیس پیشتر در دل یهودای اَسخَریوطی، پسر شَمعون، نهاده بود که عیسی را تسلیم دشمن کند. ۳عیسی که می‌دانست پدر همه چیز را به دست او سپرده است و از نزد خدا آمده و به نزد او می‌رود، ۴از شام برخاست و ردا از تن به در آورد و حوله‌ای برگرفته، به کمر بست. ۵سپس آب در لگنی ریخت و شروع کرد به شستن پاهای شاگردان و خشک کردن آنها با حوله‌ای که به کمر داشت. ۶چون به شَمعون پطرس رسید، او وی را گفت: «سرور من، آیا تو می‌خواهی پای مرا بشویی؟» ۷عیسی پاسخ داد: «اکنون از درک آنچه می‌کنم ناتوانی، امّا بعد خواهی فهمید.» ۸پطرس به او گفت: «پاهای مرا هرگز نخواهی شست!» عیسی پاسخ داد: «تا تو را نشویم سهمی با من نخواهی داشت.» ۹پس شَمعون پطرس گفت: «سرور من، نه تنها پاهایم، بلکه دستها و سرم را نیز بشوی!» ۱۰عیسی پاسخ داد: «آن که استحمام کرده، سراپا پاکیزه است و به شستن نیاز ندارد، مگر پاهایش. باری، شما پاکید، امّا نه همه.» ۱۱زیرا می‌دانست چه کسی او را تسلیم دشمن خواهد کرد، و از همین رو گفت: «همۀ شما پاک نیستید.»
۱۲پس از آنکه عیسی پاهای ایشان را شست، ردا بر تن کرد و باز بر سفرۀ شام نشست. آنگاه از ایشان پرسید: «آیا دریافتید آنچه برایتان کردم؟ ۱۳شما مرا استاد و سرورتان می‌خوانید و درست هم می‌گویید، زیرا چنین هستم. ۱۴پس اگر من که سرور و استاد شمایم پاهای شما را شستم، شما نیز باید پاهای یکدیگر را بشویید. ۱۵من با این کار، سرمشقی به شما دادم تا شما نیز همان‌گونه رفتار کنید که من با شما کردم. ۱۶آمین، آمین، به شما می‌گویم، نه غلام از ارباب خود بزرگتر است، نه فرستاده از فرستندۀ خود. ۱۷اکنون که اینها را می‌دانید، خوشا به حالتان اگر بدانها عمل کنید.

متی ۳۳:۱۸

۳۳آیا نمی‌بایست تو نیز بر همکار خود رحم می‌کردی، همان‌گونه که من بر تو رحم کردم؟“

يوحنا ۱:۱۳

۱پیش از عید پِسَخ، عیسی آگاه از اینکه ساعت او رسیده است تا از این جهان نزد پدر برود، کسان خود را که در این جهان دوست می‌داشت، تا به حد کمال محبت کرد.

يوحنا ۲:۱۳

۲هنگام شام بود. ابلیس پیشتر در دل یهودای اَسخَریوطی، پسر شَمعون، نهاده بود که عیسی را تسلیم دشمن کند.

يوحنا ۳:۱۳-۵

۳عیسی که می‌دانست پدر همه چیز را به دست او سپرده است و از نزد خدا آمده و به نزد او می‌رود، ۴از شام برخاست و ردا از تن به در آورد و حوله‌ای برگرفته، به کمر بست. ۵سپس آب در لگنی ریخت و شروع کرد به شستن پاهای شاگردان و خشک کردن آنها با حوله‌ای که به کمر داشت.

يوحنا ۳:۱۳

۳عیسی که می‌دانست پدر همه چیز را به دست او سپرده است و از نزد خدا آمده و به نزد او می‌رود،

يوحنا ۴:۱۳-۵

۴از شام برخاست و ردا از تن به در آورد و حوله‌ای برگرفته، به کمر بست. ۵سپس آب در لگنی ریخت و شروع کرد به شستن پاهای شاگردان و خشک کردن آنها با حوله‌ای که به کمر داشت.

يوحنا ۶:۱۳-۸

۶چون به شَمعون پطرس رسید، او وی را گفت: «سرور من، آیا تو می‌خواهی پای مرا بشویی؟» ۷عیسی پاسخ داد: «اکنون از درک آنچه می‌کنم ناتوانی، امّا بعد خواهی فهمید.» ۸پطرس به او گفت: «پاهای مرا هرگز نخواهی شست!» عیسی پاسخ داد: «تا تو را نشویم سهمی با من نخواهی داشت.»

يوحنا ۸:۱۳

۸پطرس به او گفت: «پاهای مرا هرگز نخواهی شست!» عیسی پاسخ داد: «تا تو را نشویم سهمی با من نخواهی داشت.»

يوحنا ۹:۱۳

۹پس شَمعون پطرس گفت: «سرور من، نه تنها پاهایم، بلکه دستها و سرم را نیز بشوی!»

يوحنا ۸:۱۳

۸پطرس به او گفت: «پاهای مرا هرگز نخواهی شست!» عیسی پاسخ داد: «تا تو را نشویم سهمی با من نخواهی داشت.»

يوحنا ۱۰:۱۳-۱۱

۱۰عیسی پاسخ داد: «آن که استحمام کرده، سراپا پاکیزه است و به شستن نیاز ندارد، مگر پاهایش. باری، شما پاکید، امّا نه همه.» ۱۱زیرا می‌دانست چه کسی او را تسلیم دشمن خواهد کرد، و از همین رو گفت: «همۀ شما پاک نیستید.»

متی ۴۳:۵-۴۸

۴۳«شنیده‌اید که گفته شده، ”همسایه‌ات را محبت نما و با دشمنت دشمنی کن.“ ۴۴امّا من به شما می‌گویم دشمنان خود را محبت نمایید و برای آنان که به شما آزار می‌رسانند، دعای خیر کنید، ۴۵تا پدر خود را که در آسمان است، فرزندان باشید. زیرا او آفتاب خود را بر بدان و نیکان می‌تاباند و باران خود را بر پارسایان و بدکاران می‌باراند. ۴۶اگر تنها آنان را محبت کنید که شما را محبت می‌کنند، چه پاداشی خواهید داشت؟ آیا حتی خَراجگیران چنین نمی‌کنند؟ ۴۷و اگر تنها برادران خود را سلام گویید، چه برتری بر دیگران دارید؟ مگر حتی اقوام بت‌پرست چنین نمی‌کنند؟ ۴۸پس شما کامل باشید چنانکه پدر آسمانی شما کامل است.

يوحنا ۱۲:۱۳-۱۷

۱۲پس از آنکه عیسی پاهای ایشان را شست، ردا بر تن کرد و باز بر سفرۀ شام نشست. آنگاه از ایشان پرسید: «آیا دریافتید آنچه برایتان کردم؟ ۱۳شما مرا استاد و سرورتان می‌خوانید و درست هم می‌گویید، زیرا چنین هستم. ۱۴پس اگر من که سرور و استاد شمایم پاهای شما را شستم، شما نیز باید پاهای یکدیگر را بشویید. ۱۵من با این کار، سرمشقی به شما دادم تا شما نیز همان‌گونه رفتار کنید که من با شما کردم. ۱۶آمین، آمین، به شما می‌گویم، نه غلام از ارباب خود بزرگتر است، نه فرستاده از فرستندۀ خود. ۱۷اکنون که اینها را می‌دانید، خوشا به حالتان اگر بدانها عمل کنید.

يوحنا ۱۳:۱۳

۱۳شما مرا استاد و سرورتان می‌خوانید و درست هم می‌گویید، زیرا چنین هستم.

يوحنا ۱۴:۱۳-۱۵

۱۴پس اگر من که سرور و استاد شمایم پاهای شما را شستم، شما نیز باید پاهای یکدیگر را بشویید. ۱۵من با این کار، سرمشقی به شما دادم تا شما نیز همان‌گونه رفتار کنید که من با شما کردم.

يوحنا ۱۶:۱۳-۱۷

۱۶آمین، آمین، به شما می‌گویم، نه غلام از ارباب خود بزرگتر است، نه فرستاده از فرستندۀ خود. ۱۷اکنون که اینها را می‌دانید، خوشا به حالتان اگر بدانها عمل کنید.

متی ۳۸:۵-۴۸

۳۸«نیز شنیده‌اید که گفته شده، ”چشم به عوض چشم و دندان به عوض دندان.“ ۳۹امّا من به شما می‌گویم، در برابر شخص شریر ایستادگی نکنید. اگر کسی به گونۀ راست تو سیلی زند، گونۀ دیگر را نیز به سوی او بگردان. ۴۰و هر گاه کسی بخواهد تو را به محکمه کشیده، قبایت را از تو بگیرد، عبایت را نیز به او واگذار. ۴۱اگر کسی مجبورت کند یک میل با او بروی، دو میل همراهش برو. ۴۲اگر کسی از تو چیزی بخواهد، به او بده و از کسی که از تو قرض خواهد، روی مگردان.
۴۳«شنیده‌اید که گفته شده، ”همسایه‌ات را محبت نما و با دشمنت دشمنی کن.“ ۴۴امّا من به شما می‌گویم دشمنان خود را محبت نمایید و برای آنان که به شما آزار می‌رسانند، دعای خیر کنید، ۴۵تا پدر خود را که در آسمان است، فرزندان باشید. زیرا او آفتاب خود را بر بدان و نیکان می‌تاباند و باران خود را بر پارسایان و بدکاران می‌باراند. ۴۶اگر تنها آنان را محبت کنید که شما را محبت می‌کنند، چه پاداشی خواهید داشت؟ آیا حتی خَراجگیران چنین نمی‌کنند؟ ۴۷و اگر تنها برادران خود را سلام گویید، چه برتری بر دیگران دارید؟ مگر حتی اقوام بت‌پرست چنین نمی‌کنند؟ ۴۸پس شما کامل باشید چنانکه پدر آسمانی شما کامل است.

متی ۳۸:۵

۳۸«نیز شنیده‌اید که گفته شده، ”چشم به عوض چشم و دندان به عوض دندان.“

لاويان ۱۹:۲۴-۲۰

۱۹اگر کسی به همسایۀ خود آسیب رسانَد، با وی همان شود که خود کرده است: ۲۰شکستگی به عوض شکستگی، چشم به عوض چشم، دندان به عوض دندان؛ به همان‌گونه که به آن شخص آسیب رسانیده است، باید به او رسانیده شود.

متی ۳۹:۵-۴۲

۳۹امّا من به شما می‌گویم، در برابر شخص شریر ایستادگی نکنید. اگر کسی به گونۀ راست تو سیلی زند، گونۀ دیگر را نیز به سوی او بگردان. ۴۰و هر گاه کسی بخواهد تو را به محکمه کشیده، قبایت را از تو بگیرد، عبایت را نیز به او واگذار. ۴۱اگر کسی مجبورت کند یک میل با او بروی، دو میل همراهش برو. ۴۲اگر کسی از تو چیزی بخواهد، به او بده و از کسی که از تو قرض خواهد، روی مگردان.

متی ۳۹:۵

۳۹امّا من به شما می‌گویم، در برابر شخص شریر ایستادگی نکنید. اگر کسی به گونۀ راست تو سیلی زند، گونۀ دیگر را نیز به سوی او بگردان.

متی ۴۳:۵-۴۸

۴۳«شنیده‌اید که گفته شده، ”همسایه‌ات را محبت نما و با دشمنت دشمنی کن.“ ۴۴امّا من به شما می‌گویم دشمنان خود را محبت نمایید و برای آنان که به شما آزار می‌رسانند، دعای خیر کنید، ۴۵تا پدر خود را که در آسمان است، فرزندان باشید. زیرا او آفتاب خود را بر بدان و نیکان می‌تاباند و باران خود را بر پارسایان و بدکاران می‌باراند. ۴۶اگر تنها آنان را محبت کنید که شما را محبت می‌کنند، چه پاداشی خواهید داشت؟ آیا حتی خَراجگیران چنین نمی‌کنند؟ ۴۷و اگر تنها برادران خود را سلام گویید، چه برتری بر دیگران دارید؟ مگر حتی اقوام بت‌پرست چنین نمی‌کنند؟ ۴۸پس شما کامل باشید چنانکه پدر آسمانی شما کامل است.

متی ۴۳:۵

۴۳«شنیده‌اید که گفته شده، ”همسایه‌ات را محبت نما و با دشمنت دشمنی کن.“

متی ۴۴:۵

۴۴امّا من به شما می‌گویم دشمنان خود را محبت نمایید و برای آنان که به شما آزار می‌رسانند، دعای خیر کنید،

متی ۴۵:۵

۴۵تا پدر خود را که در آسمان است، فرزندان باشید. زیرا او آفتاب خود را بر بدان و نیکان می‌تاباند و باران خود را بر پارسایان و بدکاران می‌باراند.

متی ۴۶:۵-۴۸

۴۶اگر تنها آنان را محبت کنید که شما را محبت می‌کنند، چه پاداشی خواهید داشت؟ آیا حتی خَراجگیران چنین نمی‌کنند؟ ۴۷و اگر تنها برادران خود را سلام گویید، چه برتری بر دیگران دارید؟ مگر حتی اقوام بت‌پرست چنین نمی‌کنند؟ ۴۸پس شما کامل باشید چنانکه پدر آسمانی شما کامل است.

متی ۴۸:۵

۴۸پس شما کامل باشید چنانکه پدر آسمانی شما کامل است.

روميان ۱۷:۱۲-۲۱

۱۷به هیچ‌کس به سزای بدی، بدی نکنید. دقّت کنید که آنچه را در نظر همگان پسندیده است، به جای آورید. ۱۸اگر امکان دارد، تا آنجا که به شما مربوط می‌شود، با همه در صلح و صفا زندگی کنید. ۱۹ای عزیزان، انتقام مگیرید، بلکه آن را به غضب خدا واگذارید. زیرا نوشته شده که «خداوند می‌گوید: ”انتقام از آن من است؛ من هستم که سزا خواهم داد.“‌» ۲۰برعکس، «اگر دشمنت گرسنه است، به او خوراک بده! و اگر تشنه است، به او آب بنوشان! اگر چنین کنی، اخگرهای سوزان بر سرش خواهی انباشت.» ۲۱مغلوب بدی مشو، بلکه بدی را با نیکویی مغلوب ساز.

روميان ۱۷:۱۲

۱۷به هیچ‌کس به سزای بدی، بدی نکنید. دقّت کنید که آنچه را در نظر همگان پسندیده است، به جای آورید.

روميان ۱۸:۱۲

۱۸اگر امکان دارد، تا آنجا که به شما مربوط می‌شود، با همه در صلح و صفا زندگی کنید.

روميان ۱۹:۱۲

۱۹ای عزیزان، انتقام مگیرید، بلکه آن را به غضب خدا واگذارید. زیرا نوشته شده که «خداوند می‌گوید: ”انتقام از آن من است؛ من هستم که سزا خواهم داد.“‌»

روميان ۲۰:۱۲-۲۱

۲۰برعکس، «اگر دشمنت گرسنه است، به او خوراک بده! و اگر تشنه است، به او آب بنوشان! اگر چنین کنی، اخگرهای سوزان بر سرش خواهی انباشت.» ۲۱مغلوب بدی مشو، بلکه بدی را با نیکویی مغلوب ساز.

متی ۴۳:۵-۴۸

۴۳«شنیده‌اید که گفته شده، ”همسایه‌ات را محبت نما و با دشمنت دشمنی کن.“ ۴۴امّا من به شما می‌گویم دشمنان خود را محبت نمایید و برای آنان که به شما آزار می‌رسانند، دعای خیر کنید، ۴۵تا پدر خود را که در آسمان است، فرزندان باشید. زیرا او آفتاب خود را بر بدان و نیکان می‌تاباند و باران خود را بر پارسایان و بدکاران می‌باراند. ۴۶اگر تنها آنان را محبت کنید که شما را محبت می‌کنند، چه پاداشی خواهید داشت؟ آیا حتی خَراجگیران چنین نمی‌کنند؟ ۴۷و اگر تنها برادران خود را سلام گویید، چه برتری بر دیگران دارید؟ مگر حتی اقوام بت‌پرست چنین نمی‌کنند؟ ۴۸پس شما کامل باشید چنانکه پدر آسمانی شما کامل است.

متی ۱:۶-۸

۱«آگاه باشید که پارسایی خود را در برابر دیدگان مردم به جا میاورید، به این قصد که شما را ببینند، وگرنه نزد پدر خود که در آسمان است، پاداشی نخواهید داشت.
۲«پس هنگامی که صدقه می‌دهی، جار مزن، چنانکه ریاکاران در کنیسه‌ها و کوچه‌ها می‌کنند تا مردم آنها را بستایند. آمین، به شما می‌گویم، اینان پاداش خود را به تمامی یافته‌اند. ۳پس تو چون صدقه می‌دهی، چنان کن که دست چپت از آنچه دست راستت می‌کند، آگاه نشود، ۴تا صدقۀ تو در نهان باشد؛ آنگاه پدرِ نهان‌بینِ تو، به تو پاداش خواهد داد.
۵«هنگامی که دعا می‌کنی، همچون ریاکاران مباش که دوست می‌دارند در کنیسه‌ها و سَرِ کوچه‌ها ایستاده، دعا کنند تا مردم آنها را ببینند. آمین، به شما می‌گویم، اینان پاداش خود را به تمامی یافته‌اند. ۶امّا تو، هنگامی که دعا می‌کنی به اتاق خود برو، در را ببند و نزد پدر خود که در نهان است، دعا کن. آنگاه پدرِ نهان‌بینِ تو، به تو پاداش خواهد داد.
۷«همچنین، هنگام دعا، عباراتی توخالی تکرار مکنید، آن‌گونه که اقوام بت‌پرست می‌کنند، زیرا می‌پندارند به سبب زیاده گفتن، دعایشان مستجاب می‌شود. ۸پس مانند ایشان مباشید، زیرا پدر شما پیش از آنکه از او درخواست کنید، نیازهای شما را می‌داند.

متی ۵:۶

۵«هنگامی که دعا می‌کنی، همچون ریاکاران مباش که دوست می‌دارند در کنیسه‌ها و سَرِ کوچه‌ها ایستاده، دعا کنند تا مردم آنها را ببینند. آمین، به شما می‌گویم، اینان پاداش خود را به تمامی یافته‌اند.

متی ۶:۶

۶امّا تو، هنگامی که دعا می‌کنی به اتاق خود برو، در را ببند و نزد پدر خود که در نهان است، دعا کن. آنگاه پدرِ نهان‌بینِ تو، به تو پاداش خواهد داد.

متی ۵:۶-۶

۵«هنگامی که دعا می‌کنی، همچون ریاکاران مباش که دوست می‌دارند در کنیسه‌ها و سَرِ کوچه‌ها ایستاده، دعا کنند تا مردم آنها را ببینند. آمین، به شما می‌گویم، اینان پاداش خود را به تمامی یافته‌اند. ۶امّا تو، هنگامی که دعا می‌کنی به اتاق خود برو، در را ببند و نزد پدر خود که در نهان است، دعا کن. آنگاه پدرِ نهان‌بینِ تو، به تو پاداش خواهد داد.

متی ۷:۶

۷«همچنین، هنگام دعا، عباراتی توخالی تکرار مکنید، آن‌گونه که اقوام بت‌پرست می‌کنند، زیرا می‌پندارند به سبب زیاده گفتن، دعایشان مستجاب می‌شود.

متی ۵:۶-۶

۵«هنگامی که دعا می‌کنی، همچون ریاکاران مباش که دوست می‌دارند در کنیسه‌ها و سَرِ کوچه‌ها ایستاده، دعا کنند تا مردم آنها را ببینند. آمین، به شما می‌گویم، اینان پاداش خود را به تمامی یافته‌اند. ۶امّا تو، هنگامی که دعا می‌کنی به اتاق خود برو، در را ببند و نزد پدر خود که در نهان است، دعا کن. آنگاه پدرِ نهان‌بینِ تو، به تو پاداش خواهد داد.

متی ۷:۶

۷«همچنین، هنگام دعا، عباراتی توخالی تکرار مکنید، آن‌گونه که اقوام بت‌پرست می‌کنند، زیرا می‌پندارند به سبب زیاده گفتن، دعایشان مستجاب می‌شود.

متی ۹:۶-۱۵

۹«پس شما این‌گونه دعا کنید:
«ای پدر ما که در آسمانی،
نام تو مقدّس باد.
۱۰پادشاهی تو بیاید.
ارادۀ تو، چنانکه در آسمان انجام می‌شود،
بر زمین نیز به انجام رسد.
۱۱نان روزانۀ ما را امروز به ما عطا فرما.
۱۲و قرضهای ما را ببخش،
چنانکه ما نیز قرضداران خود را می‌بخشیم.
۱۳و ما را در آزمایش میاور،
بلکه از آن شریر رهاییمان ده.
[زیرا پادشاهی و قدرت و جلال، تا ابد از آنِ توست. آمین.]
۱۴زیرا اگر خطاهای مردم را ببخشید، پدر آسمانیِ شما نیز شما را خواهد بخشید. ۱۵امّا اگر خطاهای مردم را نبخشید، پدر شما نیز خطاهای شما را نخواهد بخشید.

متی ۱۰:۶

۱۰پادشاهی تو بیاید.
ارادۀ تو، چنانکه در آسمان انجام می‌شود،
بر زمین نیز به انجام رسد.

متی ۹:۶

۹«پس شما این‌گونه دعا کنید:
«ای پدر ما که در آسمانی،
نام تو مقدّس باد.

متی ۱۱:۶

۱۱نان روزانۀ ما را امروز به ما عطا فرما.

متی ۱۲:۶

۱۲و قرضهای ما را ببخش،
چنانکه ما نیز قرضداران خود را می‌بخشیم.

متی ۱۴:۶-۱۵

۱۴زیرا اگر خطاهای مردم را ببخشید، پدر آسمانیِ شما نیز شما را خواهد بخشید. ۱۵امّا اگر خطاهای مردم را نبخشید، پدر شما نیز خطاهای شما را نخواهد بخشید.

متی ۱۳:۶

۱۳و ما را در آزمایش میاور،
بلکه از آن شریر رهاییمان ده.
[زیرا پادشاهی و قدرت و جلال، تا ابد از آنِ توست. آمین.]

لوقا ۱:۱۸-۸

۱عیسی برای شاگردان مَثَلی آورد تا نشان دهد که باید همیشه دعا کنند و هرگز دلسرد نشوند. ۲فرمود: «در شهری قاضی‌ای بود که نه از خدا باکی داشت، نه به خلق خدا توجهی. ۳در همان شهر بیوه‌زنی بود که پیوسته نزدش می‌آمد و از او می‌خواست دادش از دشمن بستاند. ۴قاضی چندگاهی به او اعتنا نکرد. امّا سرانجام با خود گفت: ”هرچند از خدا باکی ندارم و به خلق خدا نیز بی‌توجهم، ۵امّا چون این بیوه‌زن مدام زحمتم می‌دهد، دادش می‌ستانم، مبادا پیوسته بیاید و مرا به ستوه آورد!“‌» ۶آنگاه خداوند فرمود: «شنیدید این قاضی بی‌انصاف چه گفت؟ ۷حال، آیا خدا به دادِ برگزیدگان خود که روز و شب به درگاه او فریاد برمی‌آورند، نخواهد رسید؟ آیا این کار را همچنان به تأخیر خواهد افکند؟ ۸به شما می‌گویم که به‌زودی به داد ایشان خواهد رسید. امّا هنگامی که پسر انسان آید، آیا ایمان بر زمین خواهد یافت؟»

متی ۱۳:۶

۱۳و ما را در آزمایش میاور،
بلکه از آن شریر رهاییمان ده.
[زیرا پادشاهی و قدرت و جلال، تا ابد از آنِ توست. آمین.]

لوقا ۱:۱۸

۱عیسی برای شاگردان مَثَلی آورد تا نشان دهد که باید همیشه دعا کنند و هرگز دلسرد نشوند.

لوقا ۲:۱۸

۲فرمود: «در شهری قاضی‌ای بود که نه از خدا باکی داشت، نه به خلق خدا توجهی.

لوقا ۳:۱۸

۳در همان شهر بیوه‌زنی بود که پیوسته نزدش می‌آمد و از او می‌خواست دادش از دشمن بستاند.

لوقا ۴:۱۸-۵

۴قاضی چندگاهی به او اعتنا نکرد. امّا سرانجام با خود گفت: ”هرچند از خدا باکی ندارم و به خلق خدا نیز بی‌توجهم، ۵امّا چون این بیوه‌زن مدام زحمتم می‌دهد، دادش می‌ستانم، مبادا پیوسته بیاید و مرا به ستوه آورد!“‌»

لوقا ۶:۱۸-۸

۶آنگاه خداوند فرمود: «شنیدید این قاضی بی‌انصاف چه گفت؟ ۷حال، آیا خدا به دادِ برگزیدگان خود که روز و شب به درگاه او فریاد برمی‌آورند، نخواهد رسید؟ آیا این کار را همچنان به تأخیر خواهد افکند؟ ۸به شما می‌گویم که به‌زودی به داد ایشان خواهد رسید. امّا هنگامی که پسر انسان آید، آیا ایمان بر زمین خواهد یافت؟»

لوقا ۷:۱۸

۷حال، آیا خدا به دادِ برگزیدگان خود که روز و شب به درگاه او فریاد برمی‌آورند، نخواهد رسید؟ آیا این کار را همچنان به تأخیر خواهد افکند؟

لوقا ۸:۱۸

۸به شما می‌گویم که به‌زودی به داد ایشان خواهد رسید. امّا هنگامی که پسر انسان آید، آیا ایمان بر زمین خواهد یافت؟»

لوقا ۱:۱۸

۱عیسی برای شاگردان مَثَلی آورد تا نشان دهد که باید همیشه دعا کنند و هرگز دلسرد نشوند.

لوقا ۸:۱۸

۸به شما می‌گویم که به‌زودی به داد ایشان خواهد رسید. امّا هنگامی که پسر انسان آید، آیا ایمان بر زمین خواهد یافت؟»

عبرانيان ۱۴:۴-۱۶

۱۴پس چون کاهن اعظمی والامقام داریم که از آسمانها درگذشته است، یعنی عیسی پسر خدا، بیایید اعتراف خود را استوار نگاه داریم. ۱۵زیرا کاهن اعظم ما چنان نیست که نتواند با ضعفهای ما همدردی کند، بلکه کسی است که از هر حیث همچون ما وسوسه شده است، بدون اینکه گناه کند. ۱۶پس آزادانه به تخت فیض نزدیک شویم تا رحمت بیابیم و فیضی را حاصل کنیم که به هنگام نیاز یاریمان دهد.

لوقا ۳۸:۱۰-۴۲

۳۸چون در راه می‌رفتند، به دهکده‌ای درآمد. در آنجا زنی مارتا نام عیسی را به خانۀ خود دعوت کرد. ۳۹مارتا خواهری داشت مریم نام. مریم کنار پاهای خداوند نشسته بود و به سخنان او گوش فرا می‌داد. ۴۰امّا مارتا که سخت مشغول تدارک پذیرایی بود، نزد عیسی آمد و گفت: «‌سرورم، آیا تو را باکی نیست که خواهرم مرا در کار پذیرایی تنها گذاشته است؟ به او بفرما که مرا یاری دهد!» ۴۱خداوند جواب داد: «مارتا! مارتا! تو را چیزهای بسیار نگران و مضطرب می‌کند، ۴۲حال آنکه تنها یک چیز لازم است؛ و مریم آن نصیب بهتر را برگزیده، که از او بازگرفته نخواهد شد.»

لوقا ۳۸:۱۰

۳۸چون در راه می‌رفتند، به دهکده‌ای درآمد. در آنجا زنی مارتا نام عیسی را به خانۀ خود دعوت کرد.

لوقا ۳۹:۱۰

۳۹مارتا خواهری داشت مریم نام. مریم کنار پاهای خداوند نشسته بود و به سخنان او گوش فرا می‌داد.

لوقا ۴۰:۱۰

۴۰امّا مارتا که سخت مشغول تدارک پذیرایی بود، نزد عیسی آمد و گفت: «‌سرورم، آیا تو را باکی نیست که خواهرم مرا در کار پذیرایی تنها گذاشته است؟ به او بفرما که مرا یاری دهد!»

لوقا ۴۱:۱۰-۴۲

۴۱خداوند جواب داد: «مارتا! مارتا! تو را چیزهای بسیار نگران و مضطرب می‌کند، ۴۲حال آنکه تنها یک چیز لازم است؛ و مریم آن نصیب بهتر را برگزیده، که از او بازگرفته نخواهد شد.»

متی ۶:۵

۶خوشا به حال گرسنگان
و تشنگان عدالت،
زیرا آنان سیر خواهند شد.

مرقس ۳۵:۱-۳۹

۳۵بامدادان که هوا هنوز تاریک بود، عیسی برخاست و خانه را ترک کرده، به خلوتگاهی رفت و در آنجا به دعا مشغول شد. ۳۶شَمعون و همراهانش به جستجوی او پرداختند. ۳۷چون او را یافتند، به وی گفتند: «همه در جستجوی تو هستند!» ۳۸عیسی ایشان را گفت: «بیایید به روستاهای مجاور برویم تا در آنجا نیز موعظه کنم، زیرا برای همین آمده‌ام.» ۳۹پس روانه شده، در سراسر جلیل در کنیسه‌های ایشان موعظه می‌کرد و دیوها را بیرون می‌راند.

مرقس ۳۶:۱

۳۶شَمعون و همراهانش به جستجوی او پرداختند.

مرقس ۳۷:۱

۳۷چون او را یافتند، به وی گفتند: «همه در جستجوی تو هستند!»

لوقا ۱۲:۶-۱۳

۱۲یکی از آن روزها، عیسی برای دعا به کوهی رفت و شب را در عبادت خدا به صبح رساند. ۱۳بامدادان شاگردانش را فرا خواند، و از میان آنان دوازده تن را برگزید و ایشان را رسول خواند:

لوقا ۱۳:۶

۱۳بامدادان شاگردانش را فرا خواند، و از میان آنان دوازده تن را برگزید و ایشان را رسول خواند:

لوقا ۱۲:۶

۱۲یکی از آن روزها، عیسی برای دعا به کوهی رفت و شب را در عبادت خدا به صبح رساند.

لوقا ۱۵:۵-۱۶

۱۵با این همه، خبر کارهای او هر چه بیشتر پخش می‌شد، چندان که جماعتهای بسیار گرد ‌می‌آمدند تا سخنانش را بشنوند و از بیماریهای خود شفا یابند. ۱۶امّا عیسی اغلب به جاهای دورافتاده می‌رفت و دعا می‌کرد.

لوقا ۱۶:۵

۱۶امّا عیسی اغلب به جاهای دورافتاده می‌رفت و دعا می‌کرد.

متی ۲۳:۴-۲۵

۲۳بدین‌سان، عیسی در سرتاسر جلیل می‌گشت و در کنیسه‌های ایشان تعلیم می‌داد و بشارتِ پادشاهی را اعلام می‌کرد و هر درد و بیماری مردم را شفا می‌بخشید. ۲۴پس آوازه‌اش در سرتاسر سوریه پیچید و مردم همۀ بیماران را که به انواع امراض و دردها دچار بودند، و نیز دیوزدگان و مصروعان و مفلوجان را نزدش می‌آوردند و آنان را شفا می‌بخشید. ۲۵پس جماعتهای بزرگ از جلیل و دِکاپولیس، اورشلیم و یهودیه و فراسوی اردن از پی او روانه شدند.

متی ۱:۱۰

۱آنگاه عیسی دوازده شاگردش را نزد خود فرا خواند و آنان را اقتدار بخشید تا ارواح پلید را بیرون کنند و هر درد و بیماری را شفا دهند.

متی ۵:۱۰-۸

۵عیسی این دوازده تن را فرستاد و به آنان فرمود: «نزد غیریهودیان مروید و به هیچ‌یک از شهرهای سامِریان داخل مشوید، ۶بلکه نزد گوسفندانِ گمشدۀ قوم اسرائیل بروید. ۷هنگامی که می‌روید، این پیام را موعظه کنید که پادشاهی آسمان نزدیک شده است. ۸بیماران را شفا دهید، مردگان را زنده کنید، جذامیها را پاک سازید، دیوها را بیرون کنید. به رایگان یافته‌اید، به رایگان هم بدهید.

متی ۲۹:۱۵-۳۱

۲۹عیسی از آنجا عزیمت کرد و کنارۀ دریاچۀ جلیل را پیموده، به کوهسار رسید و در آنجا بنشست. ۳۰جماعتی بزرگ نزد او آمدند و با خود لنگان و کوران و مفلوجان و گنگان و بیماران دیگر را آورده، پیش پای عیسی گذاشتند و او ایشان را شفا بخشید. ۳۱مردم چون دیدند که گنگان سخن می‌گویند، مفلوجان تندرست می‌شوند، لنگان راه می‌روند و کوران بینا می‌گردند، در شگفت شده، خدای اسرائیل را تمجید کردند.

متی ۱۴:۱۷-۲۱

۱۴چون نزد جماعت بازگشتند، مردی به عیسی نزدیک شد و در برابر او زانو زد و گفت: ۱۵«سرورم، بر پسر من رحم کن. او صرع دارد و سخت رنج می‌کشد. اغلب در آتش و در آب می‌افتد. ۱۶او را نزد شاگردانت آوردم، ولی نتوانستند شفایش دهند.» ۱۷عیسی در پاسخ گفت: «ای نسل بی‌ایمان و منحرف، تا به کِی با شما باشم و تحملتان کنم؟ او را نزد من آورید.» ۱۸پس عیسی بر دیو نهیب زد و دیو از پسر بیرون شد و او در همان دم شفا یافت. ۱۹آنگاه شاگردان نزد عیسی آمدند و در خلوت از او پرسیدند: «چرا ما نتوانستیم آن دیو را بیرون کنیم؟» ۲۰پاسخ داد: «از آن رو که ایمانتان کم است. آمین، به شما می‌گویم، اگر ایمانی به کوچکی دانۀ خردل داشته باشید، می‌توانید به این کوه بگویید ”از اینجا به آنجا منتقل شو“ و منتقل خواهد شد و هیچ امری برای شما ناممکن نخواهد بود. [ ۲۱امّا این جنس جز به روزه و دعا بیرون نمی‌رود.]»

متی ۱۵:۱۷

۱۵«سرورم، بر پسر من رحم کن. او صرع دارد و سخت رنج می‌کشد. اغلب در آتش و در آب می‌افتد.

متی ۱۶:۱۷

۱۶او را نزد شاگردانت آوردم، ولی نتوانستند شفایش دهند.»

متی ۱۷:۱۷

۱۷عیسی در پاسخ گفت: «ای نسل بی‌ایمان و منحرف، تا به کِی با شما باشم و تحملتان کنم؟ او را نزد من آورید.»

متی ۱۸:۱۷

۱۸پس عیسی بر دیو نهیب زد و دیو از پسر بیرون شد و او در همان دم شفا یافت.

متی ۱۹:۱۷

۱۹آنگاه شاگردان نزد عیسی آمدند و در خلوت از او پرسیدند: «چرا ما نتوانستیم آن دیو را بیرون کنیم؟»

متی ۲۰:۱۷

۲۰پاسخ داد: «از آن رو که ایمانتان کم است. آمین، به شما می‌گویم، اگر ایمانی به کوچکی دانۀ خردل داشته باشید، می‌توانید به این کوه بگویید ”از اینجا به آنجا منتقل شو“ و منتقل خواهد شد و هیچ امری برای شما ناممکن نخواهد بود.

مرقس ۱۷:۹-۲۹

۱۷مردی از میان جمعیت پاسخ داد: «استاد، پسرم را نزدت آورده‌ام. او گرفتار روحی است که قدرت سخن گفتن را از وی بازگرفته است. ۱۸چون او را می‌گیرد، به زمینش می‌افکند، به گونه‌ای که دهانش کف می‌کند و دندانهایش به هم فشرده شده، بدنش خشک می‌شود. از شاگردانت خواستم آن روح را بیرون کنند، امّا نتوانستند.» ۱۹عیسی در پاسخ گفت: «ای نسل بی‌ایمان، تا به کی با شما باشم و تحملتان کنم؟ او را نزد من بیاورید.» ۲۰پس او را آوردند. روح چون عیسی را دید، در دم پسر را به تشنج افکند به گونه‌ای که بر زمین افتاد و در همان حال که کف بر دهان آورده بود، بر خاک غلتان شد. ۲۱عیسی از پدر او پرسید: «چند وقت است که به این وضع دچار است؟» پاسخ داد: «از کودکی. ۲۲این روح بارها او را در آب و آتش افکنده تا هلاکش کند. اگر می‌توانی بر ما شفقت فرما و یاری‌مان ده.» ۲۳عیسی گفت: «اگر می‌توانی؟ برای کسی که ایمان دارد همه چیز ممکن است.» ۲۴پدرِ آن پسر بی‌درنگ با صدای بلند گفت: «ایمان دارم؛ یاری‌ام ده تا بر بی‌ایمانی خود غالب آیم!» ۲۵چون عیسی دید که گروهی دوان دوان به آن سو می‌آیند، بر روح پلید نهیب زده، گفت: «ای روح کر و لال، به تو دستور می‌دهم از او بیرون آیی و دیگر هرگز به او داخل نشوی!» ۲۶روح نعره‌ای برکشید و پسر را سخت تکان داده، از وی بیرون آمد. پسر همچون پیکری بی‌جان شد، به گونه‌ای که بسیاری گفتند: «مرده است.» ۲۷امّا عیسی دستِ پسر را گرفته، او را برخیزانید، و پسر بر پا ایستاد. ۲۸چون عیسی به خانه رفت، شاگردانش در خلوت از او پرسیدند: «چرا ما نتوانستیم آن روح را بیرون کنیم؟» ۲۹پاسخ داد: «این جنس جز به دعا بیرون نمی‌آید.»

متی ۲۱:۱۷

۲۱امّا این جنس جز به روزه و دعا بیرون نمی‌رود.

مرقس ۲۰:۹-۲۴

۲۰پس او را آوردند. روح چون عیسی را دید، در دم پسر را به تشنج افکند به گونه‌ای که بر زمین افتاد و در همان حال که کف بر دهان آورده بود، بر خاک غلتان شد. ۲۱عیسی از پدر او پرسید: «چند وقت است که به این وضع دچار است؟» پاسخ داد: «از کودکی. ۲۲این روح بارها او را در آب و آتش افکنده تا هلاکش کند. اگر می‌توانی بر ما شفقت فرما و یاری‌مان ده.» ۲۳عیسی گفت: «اگر می‌توانی؟ برای کسی که ایمان دارد همه چیز ممکن است.» ۲۴پدرِ آن پسر بی‌درنگ با صدای بلند گفت: «ایمان دارم؛ یاری‌ام ده تا بر بی‌ایمانی خود غالب آیم!»

مرقس ۲۲:۹

۲۲و بارها او را در آتش و در آب انداخت تا او را هلاک کند. حال اگر می‌توانی بر ما ترحّم کرده، ما را مدد فرما.

مرقس ۲۳:۹

۲۳این روح بارها او را در آب و آتش افکنده تا هلاکش کند. اگر می‌توانی بر ما شفقت فرما و یاری‌مان ده.»

متی ۲۰:۱۷

۲۰پاسخ داد: «از آن رو که ایمانتان کم است. آمین، به شما می‌گویم، اگر ایمانی به کوچکی دانۀ خردل داشته باشید، می‌توانید به این کوه بگویید ”از اینجا به آنجا منتقل شو“ و منتقل خواهد شد و هیچ امری برای شما ناممکن نخواهد بود.

مرقس ۲۴:۹

۲۴پدرِ آن پسر بی‌درنگ با صدای بلند گفت: «ایمان دارم؛ یاری‌ام ده تا بر بی‌ایمانی خود غالب آیم!»

مرقس ۲۳:۹

۲۳عیسی گفت: «اگر می‌توانی؟ برای کسی که ایمان دارد همه چیز ممکن است.»

مرقس ۲۴:۹

۲۴پدرِ آن پسر بی‌درنگ با صدای بلند گفت: «ایمان دارم؛ یاری‌ام ده تا بر بی‌ایمانی خود غالب آیم!»

مرقس ۲۵:۹-۲۷

۲۵چون عیسی دید که گروهی دوان دوان به آن سو می‌آیند، بر روح پلید نهیب زده، گفت: «ای روح کر و لال، به تو دستور می‌دهم از او بیرون آیی و دیگر هرگز به او داخل نشوی!» ۲۶روح نعره‌ای برکشید و پسر را سخت تکان داده، از وی بیرون آمد. پسر همچون پیکری بی‌جان شد، به گونه‌ای که بسیاری گفتند: «مرده است.» ۲۷امّا عیسی دستِ پسر را گرفته، او را برخیزانید، و پسر بر پا ایستاد.

مرقس ۲۸:۹-۲۹

۲۸چون عیسی به خانه رفت، شاگردانش در خلوت از او پرسیدند: «چرا ما نتوانستیم آن روح را بیرون کنیم؟» ۲۹پاسخ داد: «این جنس جز به دعا بیرون نمی‌آید.»

متی ۲۱:۱۷

۲۱امّا این جنس جز به روزه و دعا بیرون نمی‌رود.

عبرانيان ۶:۱۱

۶و بدون ایمان ممکن نیست بتوان خدا را خشنود ساخت، زیرا هر که به او نزدیک می‌شود، باید ایمان داشته باشد که او هست و جویندگان خود را پاداش می‌دهد.

متی ۲۰:۱۷

۲۰پاسخ داد: «از آن رو که ایمانتان کم است. آمین، به شما می‌گویم، اگر ایمانی به کوچکی دانۀ خردل داشته باشید، می‌توانید به این کوه بگویید ”از اینجا به آنجا منتقل شو“ و منتقل خواهد شد و هیچ امری برای شما ناممکن نخواهد بود.

مرقس ۲۴:۹

۲۴در ساعت پدر طفل فریاد برآورده، گریهکنان گفت، ایمان می‌آورم ای خداوند، بی‌ایمانی مرا امداد فرما.

متی ۲۱:۱۷

۲۱لیکن این جنس جز به دعا و روزه بیرون نمی‌رود.

مرقس ۲۴:۹

۲۴پدرِ آن پسر بی‌درنگ با صدای بلند گفت: «ایمان دارم؛ یاری‌ام ده تا بر بی‌ایمانی خود غالب آیم!»

متی ۲۰:۱۶

۲۰آنگاه شاگردان خود را منع کرد که به هیچ‌کس نگویند او مسیح است.

مرقس ۲۳:۹

۲۳عیسی گفت: «اگر می‌توانی؟ برای کسی که ایمان دارد همه چیز ممکن است.»

مرقس ۴۱:۱۲-۴۴

۴۱عیسی در برابر صندوق بِیت‌المال معبد به تماشای مردمی نشسته بود که پول در صندوق می‌انداختند. بسیاری از ثروتمندان مبالغ هنگفت می‌دادند. ۴۲سپس بیوه‌زنی فقیر آمد و دو قِراندر صندوق انداخت. ۴۳آنگاه عیسی شاگردان خود را فرا خواند و به ایشان فرمود: «آمین، به شما می‌گویم، این بیوه‌زن فقیر بیش از همۀ آنها که در صندوق پول انداختند، هدیه داده است. ۴۴زیرا آنان جملگی از فزونی دارایی خویش دادند، امّا این زن در تنگدستی خود، هرآنچه داشت داد، یعنی تمامی روزی خویش را.»

مرقس ۴۱:۱۲

۴۱عیسی در برابر صندوق بِیت‌المال معبد به تماشای مردمی نشسته بود که پول در صندوق می‌انداختند. بسیاری از ثروتمندان مبالغ هنگفت می‌دادند.

مرقس ۴۳:۱۲

۴۳آنگاه عیسی شاگردان خود را فرا خواند و به ایشان فرمود: «آمین، به شما می‌گویم، این بیوه‌زن فقیر بیش از همۀ آنها که در صندوق پول انداختند، هدیه داده است.

مرقس ۴۳:۱۲-۴۴

۴۳آنگاه عیسی شاگردان خود را فرا خواند و به ایشان فرمود: «آمین، به شما می‌گویم، این بیوه‌زن فقیر بیش از همۀ آنها که در صندوق پول انداختند، هدیه داده است. ۴۴زیرا آنان جملگی از فزونی دارایی خویش دادند، امّا این زن در تنگدستی خود، هرآنچه داشت داد، یعنی تمامی روزی خویش را.»

مرقس ۳۰:۱۲

۳۰خداوندْ خدای خود را با تمامی دل و با تمامی جان و با تمامی فکر و با تمامی قوّت خود محبت کن.“

دوم قرنتيان ۱:۸-۵

۱اکنون ای برادران، می‌خواهیم شما را از فیضی که خدا به کلیساهای مقدونیه عطا کرده است، آگاه سازیم. ۲زیرا در همان حال که ایشان به سبب زحماتی توانفرسا، در بوتۀ آزمایش قرار داشتند، از شادی بی‌حد و فقر بسیارشان، سخاوتی بیکران جاری گشت. ۳چرا که در حد توان خویش - و من شاهدم که حتی بیش از آن - خود پیشقدم شده، ۴با اصرار زیاد از ما خواهش کردند که در این خدمتِ به مقدسین سهیم باشند. ۵ایشان حتی بسیار بیش از انتظار ما عمل کردند، زیرا نخست خویشتن را به خداوند تقدیم داشتند، و سپس به ما نیز، بر طبق ارادۀ خدا.

دوم قرنتيان ۲:۸

۲زیرا در همان حال که ایشان به سبب زحماتی توانفرسا، در بوتۀ آزمایش قرار داشتند، از شادی بی‌حد و فقر بسیارشان، سخاوتی بیکران جاری گشت.

دوم قرنتيان ۳:۸

۳چرا که در حد توان خویش - و من شاهدم که حتی بیش از آن - خود پیشقدم شده،

دوم قرنتيان ۲:۸

۲زیرا در همان حال که ایشان به سبب زحماتی توانفرسا، در بوتۀ آزمایش قرار داشتند، از شادی بی‌حد و فقر بسیارشان، سخاوتی بیکران جاری گشت.

دوم قرنتيان ۴:۸

۴با اصرار زیاد از ما خواهش کردند که در این خدمتِ به مقدسین سهیم باشند.

دوم قرنتيان ۵:۸

۵ایشان حتی بسیار بیش از انتظار ما عمل کردند، زیرا نخست خویشتن را به خداوند تقدیم داشتند، و سپس به ما نیز، بر طبق ارادۀ خدا.

اعمال رسولان ۳۵:۲۰

۳۵از هر لحاظ به شما نشان داده‌ام که باید چنین سخت کار کنیم تا بتوانیم ضعیفان را دستگیری نماییم، و سخنان خود خداوندْ عیسی را به یاد داشته باشیم که فرمود: ”دادن از گرفتن فرخنده‌تر است.“‌»

مرقس ۱۷:۱۰-۳۱

۱۷چون عیسی به‌راه افتاد، مردی دوان دوان آمده، در برابرش زانو زد و پرسید: «استادِ نیکو، چه کنم تا وارث حیات جاویدان شوم؟» ۱۸عیسی پاسخ داد: «چرا مرا نیکو می‌خوانی؟ هیچ‌کس نیکو نیست جز خدا فقط. ۱۹احکام را می‌دانی: ”قتل مکن، زنا مکن، دزدی مکن، شهادت دروغ مده، فریبکاری مکن، پدر و مادر خود را گرامی دار.“» ۲۰آن مرد در پاسخ گفت: «استاد، همۀ اینها را از کودکی به جا آورده‌ام.» ۲۱عیسی به او نگریسته، محبتش کرد و گفت: «تو را یک چیز کم است؛ برو آنچه داری بفروش و بهایش را به تنگدستان بده که در آسمان گنج خواهی داشت. آنگاه بیا و از من پیروی کن.» ۲۲مرد از این سخن نومید شد و اندوهگین از آنجا رفت، زیرا ثروت بسیار داشت.
۲۳عیسی به اطراف نگریسته، به شاگردان خود گفت: «چه دشوار است راهیابی ثروتمندان به پادشاهی خدا!» ۲۴شاگردان از سخنان او در شگفت شدند. امّا عیسی بار دیگر به آنها گفت: «ای فرزندان، راه‌یافتن به پادشاهی خدا چه دشوار است! ۲۵گذشتنِ شتر از سوراخ سوزن آسانتر است از راهیابی شخص ثروتمند به پادشاهی خدا.» ۲۶شاگردان که بسیار شگفت‌زده بودند، به یکدیگر می‌گفتند: «پس چه کسی می‌تواند نجات یابد؟» ۲۷عیسی بدیشان چشم دوخت و گفت: «برای انسان ناممکن است، امّا برای خدا چنین نیست؛ زیرا همه چیز برای خدا ممکن است.»
۲۸آنگاه پطرس سخن آغاز کرد و گفت: «اینک ما همه چیز را ترک گفته‌ایم و از تو پیروی می‌کنیم.» ۲۹عیسی فرمود: «آمین، به شما می‌گویم، کسی نیست که به‌خاطر من و به‌خاطر انجیل، خانه یا برادران یا خواهران یا مادر یا پدر یا فرزندان یا املاک خود را ترک کرده باشد، ۳۰و در این عصر صد برابر بیشتر خانه‌ها و برادران و خواهران و مادران و فرزندان و املاک - و همراه آن، آزارها - به دست نیاورد، و در عصر آینده نیز از حیات جاویدان بهره‌مند نگردد. ۳۱امّا بسیاری که اوّلین هستند آخرین خواهند شد، و آخرینها اوّلین!»

مرقس ۱۷:۱۰

۱۷چون عیسی به‌راه افتاد، مردی دوان دوان آمده، در برابرش زانو زد و پرسید: «استادِ نیکو، چه کنم تا وارث حیات جاویدان شوم؟»

مرقس ۱۸:۱۰-۲۰

۱۸عیسی پاسخ داد: «چرا مرا نیکو می‌خوانی؟ هیچ‌کس نیکو نیست جز خدا فقط. ۱۹احکام را می‌دانی: ”قتل مکن، زنا مکن، دزدی مکن، شهادت دروغ مده، فریبکاری مکن، پدر و مادر خود را گرامی دار.“» ۲۰آن مرد در پاسخ گفت: «استاد، همۀ اینها را از کودکی به جا آورده‌ام.»

مرقس ۲۱:۱۰

۲۱عیسی به او نگریسته، محبتش کرد و گفت: «تو را یک چیز کم است؛ برو آنچه داری بفروش و بهایش را به تنگدستان بده که در آسمان گنج خواهی داشت. آنگاه بیا و از من پیروی کن.»

مرقس ۲۲:۱۰

۲۲مرد از این سخن نومید شد و اندوهگین از آنجا رفت، زیرا ثروت بسیار داشت.

مرقس ۲۱:۱۰

۲۱عیسی به او نگریسته، محبتش کرد و گفت: «تو را یک چیز کم است؛ برو آنچه داری بفروش و بهایش را به تنگدستان بده که در آسمان گنج خواهی داشت. آنگاه بیا و از من پیروی کن.»

متی ۱۹:۶-۲۱

۱۹«بر زمین گنج میندوزید، جایی که بید و زنگ، زیان می‌رساند و دزدان نَقْب می‌زنند و سرقت می‌کنند. ۲۰بلکه گنج خود را در آسمان بیندوزید، آنجا که بید و زنگ زیان نمی‌رساند و دزدان نَقْب نمی‌زنند و سرقت نمی‌کنند. ۲۱زیرا هر جا گنج توست، دل تو نیز آنجا خواهد بود.

مرقس ۲۳:۱۰-۲۷

۲۳عیسی به اطراف نگریسته، به شاگردان خود گفت: «چه دشوار است راهیابی ثروتمندان به پادشاهی خدا!» ۲۴شاگردان از سخنان او در شگفت شدند. امّا عیسی بار دیگر به آنها گفت: «ای فرزندان، راه‌یافتن به پادشاهی خدا چه دشوار است! ۲۵گذشتنِ شتر از سوراخ سوزن آسانتر است از راهیابی شخص ثروتمند به پادشاهی خدا.» ۲۶شاگردان که بسیار شگفت‌زده بودند، به یکدیگر می‌گفتند: «پس چه کسی می‌تواند نجات یابد؟» ۲۷عیسی بدیشان چشم دوخت و گفت: «برای انسان ناممکن است، امّا برای خدا چنین نیست؛ زیرا همه چیز برای خدا ممکن است.»

مرقس ۲۳:۱۰

۲۳عیسی به اطراف نگریسته، به شاگردان خود گفت: «چه دشوار است راهیابی ثروتمندان به پادشاهی خدا!»

مرقس ۲۴:۱۰-۲۵

۲۴شاگردان از سخنان او در شگفت شدند. امّا عیسی بار دیگر به آنها گفت: «ای فرزندان، راه‌یافتن به پادشاهی خدا چه دشوار است! ۲۵گذشتنِ شتر از سوراخ سوزن آسانتر است از راهیابی شخص ثروتمند به پادشاهی خدا.»

متی ۲۴:۶

۲۴«هیچ‌کس دو ارباب را خدمت نتواند کرد، زیرا یا از یکی نفرت خواهد داشت و به دیگری مهر خواهد ورزید، و یا سرسپردۀ یکی خواهد بود و دیگری را خوار خواهد شمرد. نمی‌توانید هم بندۀ خدا باشید، هم بندۀ پول.

مرقس ۲۶:۱۰-۲۷

۲۶شاگردان که بسیار شگفت‌زده بودند، به یکدیگر می‌گفتند: «پس چه کسی می‌تواند نجات یابد؟» ۲۷عیسی بدیشان چشم دوخت و گفت: «برای انسان ناممکن است، امّا برای خدا چنین نیست؛ زیرا همه چیز برای خدا ممکن است.»

مرقس ۲۷:۱۰

۲۷عیسی بدیشان چشم دوخت و گفت: «برای انسان ناممکن است، امّا برای خدا چنین نیست؛ زیرا همه چیز برای خدا ممکن است.»

اول تيموتيوس ۶:۶-۱۰

۶امّا دینداری با قناعت، سودی عظیم است. ۷چرا که به این جهان هیچ نیاورده‌ایم و از آن نیز هیچ نخواهیم برد. ۸پس اگر خوراک و پوشاک و سرپناهی داریم، قانع خواهیم بود. ۹امّا آنان که سودای ثروتمند شدن دارند، دچار وسوسه می‌شوند و به دام امیال پوچ و زیانباری گرفتار می‌آیند که موجب تباهی و نابودی انسان می‌گردد. ۱۰زیرا پولدوستی ریشه‌ای است که همه گونه بدی از آن به بار می‌آید، و بعضی در آرزوی ثروت، از ایمان منحرف گشته، خود را به دردهای بسیار مجروح ساخته‌اند.

اول تيموتيوس ۶:۶

۶امّا دینداری با قناعت، سودی عظیم است.

اول تيموتيوس ۹:۶

۹امّا آنان که سودای ثروتمند شدن دارند، دچار وسوسه می‌شوند و به دام امیال پوچ و زیانباری گرفتار می‌آیند که موجب تباهی و نابودی انسان می‌گردد.

اول تيموتيوس ۱۰:۶

۱۰زیرا پولدوستی ریشه‌ای است که همه گونه بدی از آن به بار می‌آید، و بعضی در آرزوی ثروت، از ایمان منحرف گشته، خود را به دردهای بسیار مجروح ساخته‌اند.

فيليپيان ۱۰:۴-۱۳

۱۰در خداوند بسیار شادمانم که اکنون دیگر بار دغدغۀ شما برای احتیاجات من شکوفه آورده است. البته شما همیشه به فکر من بوده‌اید، امّا فرصت ابراز آن را نداشتید. ۱۱این را از سر نیاز نمی‌گویم، زیرا آموخته‌ام که در هر حال قانع باشم. ۱۲معنی نیازمند بودن را می‌دانم، نیز معنی زندگی در وفور نعمت را. در هر وضع و حالی، رمز زیستن در سیری و گرسنگی، و بی‌نیازی و نیازمندی را فرا گرفته‌ام. ۱۳قدرت هر چیز را دارم در او که مرا نیرو می‌بخشد. ۱۴با این حال، لطف کردید که در زحمات من شریک شدید.

فيليپيان ۱۲:۴

۱۲معنی نیازمند بودن را می‌دانم، نیز معنی زندگی در وفور نعمت را. در هر وضع و حالی، رمز زیستن در سیری و گرسنگی، و بی‌نیازی و نیازمندی را فرا گرفته‌ام.

فيليپيان ۱۳:۴

۱۳قدرت هر چیز را دارم در او که مرا نیرو می‌بخشد.

مرقس ۲۸:۱۰-۳۱

۲۸آنگاه پطرس سخن آغاز کرد و گفت: «اینک ما همه چیز را ترک گفته‌ایم و از تو پیروی می‌کنیم.» ۲۹عیسی فرمود: «آمین، به شما می‌گویم، کسی نیست که به‌خاطر من و به‌خاطر انجیل، خانه یا برادران یا خواهران یا مادر یا پدر یا فرزندان یا املاک خود را ترک کرده باشد، ۳۰و در این عصر صد برابر بیشتر خانه‌ها و برادران و خواهران و مادران و فرزندان و املاک - و همراه آن، آزارها - به دست نیاورد، و در عصر آینده نیز از حیات جاویدان بهره‌مند نگردد. ۳۱امّا بسیاری که اوّلین هستند آخرین خواهند شد، و آخرینها اوّلین!»

لوقا ۱۳:۱۲-۳۴

۱۳ناگاه کسی از میان جمعیت به او گفت: «استاد، به برادرم بگو میراث پدری را با من قسمت کند.» ۱۴عیسی پاسخ داد: «ای مرد، چه کسی مرا بین شما داور یا مُقَسِم قرار داده است؟» ۱۵پس به مردم گفت: «به‌هوش باشید و از هر گونه حرص و آز بپرهیزید، زیرا زندگی انسان به فزونی دارایی‌اش نیست.» ۱۶سپس این مَثَل را برایشان آورد: «مردی ثروتمند از زراعت خویش محصول فراوان حاصل کرد. ۱۷پس با خود اندیشید، ”چه کنم، زیرا جایی برای انباشتن محصول خود ندارم؟“ ۱۸سپس گفت: ”دانستم چه باید کرد! انبارهای خود را خراب می‌کنم و انبارهایی بزرگتر می‌سازم، و همۀ گندم و اموال خود را در آنها ذخیره می‌کنم. ۱۹آنگاه به خود خواهم گفت: ای جان من، برای سالیان دراز اموال فراوان اندوخته‌ای. حال آسوده بِزی؛ بخور و بنوش و خوش باش.“ ۲۰امّا خدا به او گفت: ”ای نادان! همین امشب جانت را از تو خواهند ستاند. پس آنچه اندوخته‌ای، از آنِ که خواهد شد؟“ ۲۱این است فرجام کسی که برای خویشتن ثروت می‌اندوزد، امّا برای خدا ثروتمند نیست.»
۲۲آنگاه عیسی خطاب به شاگردان خود گفت: «پس به شما می‌گویم، نگران زندگی خود مباشید که چه بخورید، و نه نگران بدن خود که چه بپوشید. ۲۳زندگی از خوراک و بدن از پوشاک مهمتر است. ۲۴کلاغها را بنگرید: نه می‌کارند و نه می‌دروند، نه کاهدان دارند و نه انبار؛ با این همه خدا به آنها روزی می‌دهد. و شما چقدر باارزشتر از پرندگانید! ۲۵کیست از شما که بتواند با نگرانی، ذِراعی بر قامت خود بیفزاید؟ ۲۶پس، اگر از انجام چنین کار کوچکی ناتوانید، از چه سبب نگران مابقی هستید؟ ۲۷سوسنها را بنگرید که چگونه نمو می‌کنند؛ نه زحمت می‌کشند و نه می‌ریسند. به شما می‌گویم که حتی سلیمان نیز با همۀ شکوه و جلالش همچون یکی از آنها آراسته نشد. ۲۸پس اگر خدا علف صحرا را که امروز هست و فردا در تنور افکنده می‌شود، چنین می‌پوشانَد، چقدر بیشتر شما را، ای سست‌ایمانان! ۲۹پس در پی این مباشید که چه بخورید یا چه بنوشید؛ نگران اینها مباشید. ۳۰زیرا اقوام خداناشناسِ این دنیا در پی این‌گونه چیزهایند، امّا پدر شما می‌داند که به این همه نیاز دارید. ۳۱بلکه شما، در پی پادشاهی او باشید، که همۀ اینها نیز به شما داده خواهد شد.
۳۲«ای گلۀ کوچک، ترسان مباشید، زیرا خشنودی پدر شما این است که پادشاهی را به شما عطا کند. ۳۳آنچه دارید بفروشید و به فقرا بدهید؛ برای خود کیسه‌هایی فراهم کنید که پوسیده نشود، و گنجی پایان‌ناپذیر در آسمان بیندوزید، جایی که نه دزد آید و نه بید زیان رساند. ۳۴زیرا هر جا گنج شماست، دلتان نیز آنجا خواهد بود.

لوقا ۱۳:۱۲

۱۳ناگاه کسی از میان جمعیت به او گفت: «استاد، به برادرم بگو میراث پدری را با من قسمت کند.»

لوقا ۱۴:۱۲

۱۴عیسی پاسخ داد: «ای مرد، چه کسی مرا بین شما داور یا مُقَسِم قرار داده است؟»

لوقا ۱۵:۱۲

۱۵پس به مردم گفت: «به‌هوش باشید و از هر گونه حرص و آز بپرهیزید، زیرا زندگی انسان به فزونی دارایی‌اش نیست.»

لوقا ۱۶:۱۲-۱۹

۱۶سپس این مَثَل را برایشان آورد: «مردی ثروتمند از زراعت خویش محصول فراوان حاصل کرد. ۱۷پس با خود اندیشید، ”چه کنم، زیرا جایی برای انباشتن محصول خود ندارم؟“ ۱۸سپس گفت: ”دانستم چه باید کرد! انبارهای خود را خراب می‌کنم و انبارهایی بزرگتر می‌سازم، و همۀ گندم و اموال خود را در آنها ذخیره می‌کنم. ۱۹آنگاه به خود خواهم گفت: ای جان من، برای سالیان دراز اموال فراوان اندوخته‌ای. حال آسوده بِزی؛ بخور و بنوش و خوش باش.“

لوقا ۱۵:۱۲

۱۵پس به مردم گفت: «به‌هوش باشید و از هر گونه حرص و آز بپرهیزید، زیرا زندگی انسان به فزونی دارایی‌اش نیست.»

لوقا ۲۰:۱۲

۲۰امّا خدا به او گفت: ”ای نادان! همین امشب جانت را از تو خواهند ستاند. پس آنچه اندوخته‌ای، از آنِ که خواهد شد؟“

اشعيا ۶:۵۸-۷

۶«آیا روزه‌ای که من می‌پسندم این نیست
که زنجیر بی‌عدالتی را بگشایی،
و بندهای یوغ را باز کنی؟
مظلومان را آزاد سازی،
و هر یوغ را بشکنی؟
۷که نان خود را با گرسنگان قسمت کنی
و فقیرانِ بی‌خانمان را به خانۀ خویش آوری؟
و چون برهنه‌ای بینی، او را بپوشانی
و از آن که از گوشت تن توست، خود را پنهان نسازی؟

لوقا ۲۱:۱۲

۲۱این است فرجام کسی که برای خویشتن ثروت می‌اندوزد، امّا برای خدا ثروتمند نیست.»

لوقا ۲۲:۱۲-۳۴

۲۲آنگاه عیسی خطاب به شاگردان خود گفت: «پس به شما می‌گویم، نگران زندگی خود مباشید که چه بخورید، و نه نگران بدن خود که چه بپوشید. ۲۳زندگی از خوراک و بدن از پوشاک مهمتر است. ۲۴کلاغها را بنگرید: نه می‌کارند و نه می‌دروند، نه کاهدان دارند و نه انبار؛ با این همه خدا به آنها روزی می‌دهد. و شما چقدر باارزشتر از پرندگانید! ۲۵کیست از شما که بتواند با نگرانی، ذِراعی بر قامت خود بیفزاید؟ ۲۶پس، اگر از انجام چنین کار کوچکی ناتوانید، از چه سبب نگران مابقی هستید؟ ۲۷سوسنها را بنگرید که چگونه نمو می‌کنند؛ نه زحمت می‌کشند و نه می‌ریسند. به شما می‌گویم که حتی سلیمان نیز با همۀ شکوه و جلالش همچون یکی از آنها آراسته نشد. ۲۸پس اگر خدا علف صحرا را که امروز هست و فردا در تنور افکنده می‌شود، چنین می‌پوشانَد، چقدر بیشتر شما را، ای سست‌ایمانان! ۲۹پس در پی این مباشید که چه بخورید یا چه بنوشید؛ نگران اینها مباشید. ۳۰زیرا اقوام خداناشناسِ این دنیا در پی این‌گونه چیزهایند، امّا پدر شما می‌داند که به این همه نیاز دارید. ۳۱بلکه شما، در پی پادشاهی او باشید، که همۀ اینها نیز به شما داده خواهد شد.
۳۲«ای گلۀ کوچک، ترسان مباشید، زیرا خشنودی پدر شما این است که پادشاهی را به شما عطا کند. ۳۳آنچه دارید بفروشید و به فقرا بدهید؛ برای خود کیسه‌هایی فراهم کنید که پوسیده نشود، و گنجی پایان‌ناپذیر در آسمان بیندوزید، جایی که نه دزد آید و نه بید زیان رساند. ۳۴زیرا هر جا گنج شماست، دلتان نیز آنجا خواهد بود.

لوقا ۳۰:۱۲

۳۰زیرا اقوام خداناشناسِ این دنیا در پی این‌گونه چیزهایند، امّا پدر شما می‌داند که به این همه نیاز دارید.

لوقا ۲۷:۱۲-۲۸

۲۷سوسنها را بنگرید که چگونه نمو می‌کنند؛ نه زحمت می‌کشند و نه می‌ریسند. به شما می‌گویم که حتی سلیمان نیز با همۀ شکوه و جلالش همچون یکی از آنها آراسته نشد. ۲۸پس اگر خدا علف صحرا را که امروز هست و فردا در تنور افکنده می‌شود، چنین می‌پوشانَد، چقدر بیشتر شما را، ای سست‌ایمانان!

لوقا ۲۸:۱۲

۲۸پس اگر خدا علف صحرا را که امروز هست و فردا در تنور افکنده می‌شود، چنین می‌پوشانَد، چقدر بیشتر شما را، ای سست‌ایمانان!

لوقا ۳۲:۱۲

۳۲«ای گلۀ کوچک، ترسان مباشید، زیرا خشنودی پدر شما این است که پادشاهی را به شما عطا کند.

لوقا ۳۳:۱۲

۳۳آنچه دارید بفروشید و به فقرا بدهید؛ برای خود کیسه‌هایی فراهم کنید که پوسیده نشود، و گنجی پایان‌ناپذیر در آسمان بیندوزید، جایی که نه دزد آید و نه بید زیان رساند.

لوقا ۳۲:۱۲

۳۲«ای گلۀ کوچک، ترسان مباشید، زیرا خشنودی پدر شما این است که پادشاهی را به شما عطا کند.

لوقا ۳۳:۱۲

۳۳آنچه دارید بفروشید و به فقرا بدهید؛ برای خود کیسه‌هایی فراهم کنید که پوسیده نشود، و گنجی پایان‌ناپذیر در آسمان بیندوزید، جایی که نه دزد آید و نه بید زیان رساند.

لوقا ۳۴:۱۲

۳۴زیرا هر جا گنج شماست، دلتان نیز آنجا خواهد بود.

مرقس ۱:۷-۲۳

۱ریسیان به همراه برخی از علمای دین که از اورشلیم آمده بودند، نزد عیسی گرد آمدند ۲و دیدند برخی از شاگردان او با دستهای نجس، یعنی ناشسته، غذا می‌خورند. ۳فَریسیان و نیز تمامی یهودیان، به پیروی از سنّت مشایخ، تا دستهای خود را طبق آداب تطهیر نشویند، خوراک نمی‌خورند. ۴چون از بازار می‌آیند، تا شستشو نکنند چیزی نمی‌خورند. و بسیار سنن دیگر را نیز نگاه می‌دارند، همچون شستن پیاله‌ها، دیگها، ظروف مسی و نیمکتها. ۵پس فَریسیان و علمای دین از عیسی پرسیدند: «چرا شاگردان تو طبق سنّت مشایخ رفتار نمی‌کنند، و با دستهای نجس غذا می‌خورند؟» ۶او پاسخ داد: «اِشعیا دربارۀ شما ریاکاران چه خوب پیشگویی کرد! چنانکه نوشته شده است،

«”این قوم با لبهای خود مرا حرمت می‌دارند،
امّا دلشان از من دور است.
۷آنان بیهوده مرا عبادت می‌کنند،
و تعلیمشان چیزی جز فرایض بشری نیست.“
۸شما احکام خدا را کنار گذاشته‌اید و سنّتهای بشری را نگاه می‌دارید.»
۹سپس گفت: «شما زیرکانه حکم خدا را کنار می‌گذارید تا سنّت خود را استوار سازید! ۱۰زیرا موسی گفت، ”پدر و مادر خود را گرامی دار،“ و نیز ”هر که پدر یا مادر خود را ناسزا گوید، البته باید کشته شود.“ ۱۱امّا شما می‌گویید شخص می‌تواند به پدر یا مادرش بگوید: ”هر کمکی که ممکن بود از من دریافت کنید، قربان - یعنی وقف خدا - است“ ۱۲و بدین‌گونه نمی‌گذارید هیچ کاری برای پدر یا مادرش بکند. ۱۳شما این‌چنین با سنّتهای خود، که آنها را به دیگران نیز منتقل می‌کنید، کلام خدا را باطل می‌شمارید و از این‌گونه کارها بسیار انجام می‌دهید.»
۱۴عیسی دیگر بار آن جماعت را نزد خود فرا خواند و گفت: «همۀ شما به من گوش فرا دهید و این را دریابید: ۱۵هیچ چیزی بیرون از آدمی نیست که بتواند با داخل شدن به او، وی را نجس سازد، بلکه آنچه از درونِ آدمی بیرون می‌آید، وی را نجس می‌سازد. [ ۱۶هر که گوش شنوا دارد، بشنود!]»
۱۷پس از آنکه جماعت را ترک گفت و به خانه درآمد، شاگردانش معنی مَثَل را از او پرسیدند. ۱۸گفت: «آیا شما نیز درک نمی‌کنید؟ آیا نمی‌دانید که آنچه از بیرون به آدمی داخل می‌شود، نمی‌تواند او را نجس سازد؟ ۱۹زیرا به دلش راه نمی‌یابد، بلکه به درون شکمش می‌رود و سپس دفع می‌شود.» عیسی با این سخن، همۀ خوراکها را پاک اعلام کرد. ۲۰او ادامه داد: «آنچه از درونِ آدمی بیرون می‌آید، آن است که او را نجس می‌سازد. ۲۱زیرا اینهاست آنچه از درون و دل انسان بیرون می‌آید: افکار پلید، بی‌عفتی، دزدی، قتل، زنا، ۲۲طمع، بدخواهی، حیله، هرزگی، حسادت، تهمت، تکبّر و حماقت. ۲۳این بدیها همه از درون سرچشمه می‌گیرد و آدمی را نجس می‌سازد.»

مرقس ۱:۷-۵

۱فَریسیان به همراه برخی از علمای دین که از اورشلیم آمده بودند، نزد عیسی گرد آمدند ۲و دیدند برخی از شاگردان او با دستهای نجس، یعنی ناشسته، غذا می‌خورند. ۳فَریسیان و نیز تمامی یهودیان، به پیروی از سنّت مشایخ، تا دستهای خود را طبق آداب تطهیر نشویند، خوراک نمی‌خورند. ۴چون از بازار می‌آیند، تا شستشو نکنند چیزی نمی‌خورند. و بسیار سنن دیگر را نیز نگاه می‌دارند، همچون شستن پیاله‌ها، دیگها، ظروف مسی و نیمکتها. ۵پس فَریسیان و علمای دین از عیسی پرسیدند: «چرا شاگردان تو طبق سنّت مشایخ رفتار نمی‌کنند، و با دستهای نجس غذا می‌خورند؟»

مرقس ۶:۷

۶او پاسخ داد: «اِشعیا دربارۀ شما ریاکاران چه خوب پیشگویی کرد! چنانکه نوشته شده است،

«”این قوم با لبهای خود مرا حرمت می‌دارند،
امّا دلشان از من دور است.

مرقس ۹:۷-۱۳

۹سپس گفت: «شما زیرکانه حکم خدا را کنار می‌گذارید تا سنّت خود را استوار سازید! ۱۰زیرا موسی گفت، ”پدر و مادر خود را گرامی دار،“ و نیز ”هر که پدر یا مادر خود را ناسزا گوید، البته باید کشته شود.“ ۱۱امّا شما می‌گویید شخص می‌تواند به پدر یا مادرش بگوید: ”هر کمکی که ممکن بود از من دریافت کنید، قربان - یعنی وقف خدا - است“ ۱۲و بدین‌گونه نمی‌گذارید هیچ کاری برای پدر یا مادرش بکند. ۱۳شما این‌چنین با سنّتهای خود، که آنها را به دیگران نیز منتقل می‌کنید، کلام خدا را باطل می‌شمارید و از این‌گونه کارها بسیار انجام می‌دهید.»

مرقس ۱۴:۷-۲۰

۱۴عیسی دیگر بار آن جماعت را نزد خود فرا خواند و گفت: «همۀ شما به من گوش فرا دهید و این را دریابید: ۱۵هیچ چیزی بیرون از آدمی نیست که بتواند با داخل شدن به او، وی را نجس سازد، بلکه آنچه از درونِ آدمی بیرون می‌آید، وی را نجس می‌سازد. [ ۱۶هر که گوش شنوا دارد، بشنود!]»
۱۷پس از آنکه جماعت را ترک گفت و به خانه درآمد، شاگردانش معنی مَثَل را از او پرسیدند. ۱۸گفت: «آیا شما نیز درک نمی‌کنید؟ آیا نمی‌دانید که آنچه از بیرون به آدمی داخل می‌شود، نمی‌تواند او را نجس سازد؟ ۱۹زیرا به دلش راه نمی‌یابد، بلکه به درون شکمش می‌رود و سپس دفع می‌شود.» عیسی با این سخن، همۀ خوراکها را پاک اعلام کرد. ۲۰او ادامه داد: «آنچه از درونِ آدمی بیرون می‌آید، آن است که او را نجس می‌سازد.

مرقس ۱۵:۷

۱۵هیچ چیزی بیرون از آدمی نیست که بتواند با داخل شدن به او، وی را نجس سازد، بلکه آنچه از درونِ آدمی بیرون می‌آید، وی را نجس می‌سازد.

مرقس ۱۸:۷-۱۹

۱۸گفت: «آیا شما نیز درک نمی‌کنید؟ آیا نمی‌دانید که آنچه از بیرون به آدمی داخل می‌شود، نمی‌تواند او را نجس سازد؟ ۱۹زیرا به دلش راه نمی‌یابد، بلکه به درون شکمش می‌رود و سپس دفع می‌شود.» عیسی با این سخن، همۀ خوراکها را پاک اعلام کرد.

مرقس ۲۰:۷-۲۳

۲۰او ادامه داد: «آنچه از درونِ آدمی بیرون می‌آید، آن است که او را نجس می‌سازد. ۲۱زیرا اینهاست آنچه از درون و دل انسان بیرون می‌آید: افکار پلید، بی‌عفتی، دزدی، قتل، زنا، ۲۲طمع، بدخواهی، حیله، هرزگی، حسادت، تهمت، تکبّر و حماقت. ۲۳این بدیها همه از درون سرچشمه می‌گیرد و آدمی را نجس می‌سازد.»

متی ۲۱:۵-۲۲

۲۱«شنیده‌اید که به پیشینیان گفته شده، ”قتل مکن، و هر که قتل کند، سزاوار محاکمه خواهد بود.“ ۲۲امّا من به شما می‌گویم، هر که بر برادر خود خشم گیرد، سزاوار محاکمه است؛ و هر که به برادر خود ’راقا‘ گوید، سزاوار محاکمه در حضور شوراست؛ و هر که به برادر خود احمق گوید، سزاوار آتش جهنم بُوَد.

متی ۲۷:۵-۲۸

۲۷«شنیده‌اید که گفته شده، ”زنا مکن.“ ۲۸امّا من به شما می‌گویم، هر که با شهوت به زنی بنگرد، همان دم در دل خود با او زنا کرده است.

متی ۲۷:۵

۲۷«شنیده‌اید که گفته شده، ”زنا مکن.“

متی ۲۸:۵

۲۸امّا من به شما می‌گویم، هر که با شهوت به زنی بنگرد، همان دم در دل خود با او زنا کرده است.

مرقس ۲۱:۷-۲۳

۲۱زیرا اینهاست آنچه از درون و دل انسان بیرون می‌آید: افکار پلید، بی‌عفتی، دزدی، قتل، زنا، ۲۲طمع، بدخواهی، حیله، هرزگی، حسادت، تهمت، تکبّر و حماقت. ۲۳این بدیها همه از درون سرچشمه می‌گیرد و آدمی را نجس می‌سازد.»

لوقا ۱:۱۲-۳

۱در این هنگام، هزاران تن گرد ‌آمدند، چندان که بر یکدیگر پا می‌نهادند. عیسی نخست با شاگردان خود سخن آغاز کرد و گفت: «از خمیرمایۀ فَریسیان که همانا ریاکاری است، دوری کنید. ۲هیچ چیزِ پنهان نیست که آشکار نشود و هیچ چیزِ پوشیده نیست که عیان نگردد. ۳آنچه در تاریکی گفته‌اید، در روشنایی شنیده خواهد شد، و آنچه پشت درهای بسته نجوا کرده‌اید، از فراز بامها اعلام خواهد گردید.

لوقا ۲:۱۲-۳

۲هیچ چیزِ پنهان نیست که آشکار نشود و هیچ چیزِ پوشیده نیست که عیان نگردد. ۳آنچه در تاریکی گفته‌اید، در روشنایی شنیده خواهد شد، و آنچه پشت درهای بسته نجوا کرده‌اید، از فراز بامها اعلام خواهد گردید.

متی ۲۳

۱آنگاه عیسی خطاب به مردم و شاگردان خود چنین گفت: ۲«علمای دین و فَریسیان بر مسند موسی نشسته‌اند. ۳پس آنچه به شما می‌گویند، نگاه دارید و به جا آورید؛ امّا همچون آنان عمل نکنید! زیرا آنچه تعلیم می‌دهند، خود به جا نمی‌آورند. ۴بارهای توانفرسا را می‌بندند و بر دوش مردم می‌گذارند، امّا خود حاضر نیستند برای حرکت دادن آن حتی انگشتی تکان دهند. ۵هر چه می‌کنند برای آن است که مردم آنها را ببینند: آیه‌دان‌های خود را بزرگتر و دامن ردای خویش را پهنتر می‌سازند. ۶دوست دارند در ضیافتها بر صدر مجلس بنشینند و در کنیسه‌ها بهترین جای را داشته باشند، ۷و مردم در کوچه و بازار آنها را سلام گویند و ’استاد‘ خطاب کنند. ۸امّا شما ’استاد‘ خوانده مشوید، زیرا تنها یک استاد دارید، و همۀ شما برادرید. ۹هیچ‌کس را نیز بر روی زمین ’پدر‘ مخوانید، زیرا تنها یک پدر دارید که در آسمان است. ۱۰و نیز ’معلم‘ خوانده مشوید، زیرا فقط یک معلم دارید که مسیح است. ۱۱آن که در میان شما از همه بزرگتر است، خدمتگزار شما خواهد بود. ۱۲زیرا هر که خود را بزرگ سازد، پست خواهد شد و هر که خویشتن را فروتن سازد، سرافراز خواهد گردید.
۱۳«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار! شما درِ پادشاهی آسمان را به روی مردم می‌بندید؛ نه خود داخل می‌شوید و نه می‌گذارید کسانی که در راهند، داخل شوند.
[ ۱۴«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار! شما از سویی خانۀ بیوه‌زنان را غارت می‌کنید و از دیگر سو، برای تظاهر، دعای خود را طول می‌دهید. از همین رو، مکافاتتان بسی سخت‌تر خواهد بود.]
۱۵«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار! شما دریا و خشکی را درمی‌نوردید تا یک نفر را به دین خود بیاورید و وقتی چنین کردید، او را دو چندان بدتر از خود، فرزند جهنم می‌سازید.
۱۶«وای بر شما ای راهنمایان کور که می‌گویید: ”اگر کسی به معبد سوگند خورَد باکی نیست، امّا اگر به طلای معبد سوگند خورَد، باید به سوگند خود وفا کند.“ ۱۷ای نابخردانِ کور! کدام برتر است؟ طلا یا معبدی که طلا را تقدیس می‌کند؟ ۱۸و نیز می‌گویید: ”اگر کسی به مذبح سوگند خورَد، باکی نیست، امّا اگر به هدیه‌ای که بر آن گذاشته می‌شود سوگند خورَد، باید به سوگند خود وفا کند.“ ۱۹ای کوران! کدام برتر است؟ هدیه یا مذبحی که هدیه را تقدیس می‌کند؟ ۲۰پس، کسی که به مذبح سوگند می‌خورد، همانا به مذبح و هرآنچه بر آن است سوگند خورده است. ۲۱و هر که به معبد سوگند می‌خورد، به معبد و به آن که در آن ساکن است سوگند خورده است. ۲۲و هر که به آسمان سوگند می‌خورد، به تخت خدا و به آن که بر آن نشسته است سوگند خورده است.
۲۳«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار! شما از نعناع و شِوید و زیره ده‌یک می‌دهید، امّا احکام مهمترِ شریعت را که همانا عدالت و رحمت و امانت است، نادیده می‌گیرید. اینها را می‌بایست به جای می‌آوردید و آنها را نیز فراموش نمی‌کردید. ۲۴ای راهنمایان کور! شما پشه را صافی می‌کنید، امّا شتر را فرو می‌بلعید!
۲۵«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار! شما بیرون پیاله و بشقاب را پاک می‌کنید، امّا درون آن مملو از طمع و ناپرهیزی است. ۲۶ای فَریسی کور، نخست درون پیاله و بشقاب را پاک کن که بیرونش نیز پاک خواهد شد.
۲۷«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار! شما همچون گورهایی هستید سفیدکاری شده که از بیرون زیبا به نظر می‌رسند، امّا درون آنها پُر است از استخوانهای مردگان و انواع نجاسات! ۲۸به همین‌سان، شما نیز خود را به مردم پارسا می‌نمایید، امّا در باطن مملو از ریاکاری و شرارتید.
۲۹«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار! شما برای پیامبران مقبره می‌سازید و آرامگاه پارسایان را می‌آرایید ۳۰و می‌گویید: ”اگر در روزگار پدران خود بودیم، هرگز در کشتن پیامبران با ایشان شریک نمی‌شدیم.“ ۳۱بدین‌سان، بر ضد خود شهادت می‌دهید که فرزندانِ قاتلانِ پیامبرانید. ۳۲حال که چنین است، پس آنچه را پدرانتان آغاز کردند، شما به کمال رسانید! ۳۳ای ماران! ای افعی‌زادگان! چگونه از مجازات جهنم خواهید گریخت؟ ۳۴چرا که من انبیا و حکیمان و علما نزد شما می‌فرستم و شما برخی را خواهید کشت و بر صلیب خواهید کشید، و برخی را در کنیسه‌های خود تازیانه خواهید زد و شهر به شهر تعقیب خواهید کرد. ۳۵پس، همۀ خون پارسایان که بر زمین ریخته شده است، از خون هابیلِ پارسا گرفته تا خون زکریا بن بَرَخیا، که او را بین محرابگاه و مذبح کشتید، بر گردن شما خواهد بود. ۳۶آمین، به شما می‌گویم، همۀ اینها دامنگیر این نسل خواهد شد.
۳۷«ای اورشلیم، ای اورشلیم، ای قاتلِ پیامبران و سنگسارکنندۀ رسولانی که نزد تو فرستاده می‌شوند! چند بار خواستم همچون مرغی که جوجه‌هایش را زیر بالهای خویش جمع می‌کند، فرزندان تو را گِرد آورم، امّا نخواستی! ۳۸اینک خانۀ شما به خودتان ویران واگذاشته می‌شود. ۳۹زیرا به شما می‌گویم که از این پس مرا نخواهید دید تا روزی که بگویید: ”مبارک است آن که به نام خداوند می‌آید.“»

متی ۲:۲۳-۳

۳«علمای دین و فَریسیان بر مسند موسی نشسته‌اند. ۳پس آنچه به شما می‌گویند، نگاه دارید و به جا آورید؛ امّا همچون آنان عمل نکنید! زیرا آنچه تعلیم می‌دهند، خود به جا نمی‌آورند.

متی ۵:۲۳

۵هر چه می‌کنند برای آن است که مردم آنها را ببینند: آیه‌دان‌های خود را بزرگتر و دامن ردای خویش را پهنتر می‌سازند.

متی ۸:۲۳-۱۲

۸امّا شما ’استاد‘ خوانده مشوید، زیرا تنها یک استاد دارید، و همۀ شما برادرید. ۹هیچ‌کس را نیز بر روی زمین ’پدر‘ مخوانید، زیرا تنها یک پدر دارید که در آسمان است. ۱۰و نیز ’معلم‘ خوانده مشوید، زیرا فقط یک معلم دارید که مسیح است. ۱۱آن که در میان شما از همه بزرگتر است، خدمتگزار شما خواهد بود. ۱۲زیرا هر که خود را بزرگ سازد، پست خواهد شد و هر که خویشتن را فروتن سازد، سرافراز خواهد گردید.

متی ۲۳:۲۳-۲۴

۳۳«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار! شما از نعناع و شِوید و زیره ده‌یک می‌دهید، امّا احکام مهمترِ شریعت را که همانا عدالت و رحمت و امانت است، نادیده می‌گیرید. اینها را می‌بایست به جای می‌آوردید و آنها را نیز فراموش نمی‌کردید. ۲۴ای راهنمایان کور! شما پشه را صافی می‌کنید، امّا شتر را فرو می‌بلعید!

متی ۲۷:۲۳-۲۸

۳۷«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار! شما همچون گورهایی هستید سفیدکاری شده که از بیرون زیبا به نظر می‌رسند، امّا درون آنها پُر است از استخوانهای مردگان و انواع نجاسات! ۲۸به همین‌سان، شما نیز خود را به مردم پارسا می‌نمایید، امّا در باطن مملو از ریاکاری و شرارتید.

اول يوحنا ۵:۱-۱۰

۵این است پیامی که از او شنیده‌ایم و به شما اعلام می‌کنیم: خدا نور است و هیچ تاریکی در او نیست. ۶اگر بگوییم با او رفاقت داریم، حال آنکه در تاریکی گام می‌زنیم، دروغ می‌گوییم و به راستی عمل نمی‌کنیم. ۷امّا اگر در نور گام برداریم، چنانکه او در نور است، با یکدیگر رفاقت داریم و خون پسر او عیسی ما را از هر گناه پاک می‌سازد.
۸اگر بگوییم بَری از گناهیم، خود را فریب داده‌ایم و راستی در ما نیست. ۹ولی اگر به گناهان خود اعتراف کنیم، او که امین و عادل است، گناهان ما را می‌آمرزد و از هر نادرستی پاکمان می‌سازد. ۱۰اگر بگوییم گناه نکرده‌ایم، او را دروغگو جلوه می‌دهیم و کلام او در ما جایی ندارد.

متی ۲۹:۲۳-۳۹

۲۹«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار! شما برای پیامبران مقبره می‌سازید و آرامگاه پارسایان را می‌آرایید ۳۰و می‌گویید: ”اگر در روزگار پدران خود بودیم، هرگز در کشتن پیامبران با ایشان شریک نمی‌شدیم.“ ۳۱بدین‌سان، بر ضد خود شهادت می‌دهید که فرزندانِ قاتلانِ پیامبرانید. ۳۲حال که چنین است، پس آنچه را پدرانتان آغاز کردند، شما به کمال رسانید! ۳۳ای ماران! ای افعی‌زادگان! چگونه از مجازات جهنم خواهید گریخت؟ ۳۴چرا که من انبیا و حکیمان و علما نزد شما می‌فرستم و شما برخی را خواهید کشت و بر صلیب خواهید کشید، و برخی را در کنیسه‌های خود تازیانه خواهید زد و شهر به شهر تعقیب خواهید کرد. ۳۵پس، همۀ خون پارسایان که بر زمین ریخته شده است، از خون هابیلِ پارسا گرفته تا خون زکریا بن بَرَخیا، که او را بین محرابگاه و مذبح کشتید، بر گردن شما خواهد بود. ۳۶آمین، به شما می‌گویم، همۀ اینها دامنگیر این نسل خواهد شد.
۳۷«ای اورشلیم، ای اورشلیم، ای قاتلِ پیامبران و سنگسارکنندۀ رسولانی که نزد تو فرستاده می‌شوند! چند بار خواستم همچون مرغی که جوجه‌هایش را زیر بالهای خویش جمع می‌کند، فرزندان تو را گِرد آورم، امّا نخواستی! ۳۸اینک خانۀ شما به خودتان ویران واگذاشته می‌شود. ۳۹زیرا به شما می‌گویم که از این پس مرا نخواهید دید تا روزی که بگویید: ”مبارک است آن که به نام خداوند می‌آید.“»

متی ۳۵:۲۳

۳۵پس، همۀ خون پارسایان که بر زمین ریخته شده است، از خون هابیلِ پارسا گرفته تا خون زکریا بن بَرَخیا، که او را بین محرابگاه و مذبح کشتید، بر گردن شما خواهد بود.

متی ۳۷:۲۳-۳۹

۳۷«ای اورشلیم، ای اورشلیم، ای قاتلِ پیامبران و سنگسارکنندۀ رسولانی که نزد تو فرستاده می‌شوند! چند بار خواستم همچون مرغی که جوجه‌هایش را زیر بالهای خویش جمع می‌کند، فرزندان تو را گِرد آورم، امّا نخواستی! ۳۸اینک خانۀ شما به خودتان ویران واگذاشته می‌شود. ۳۹زیرا به شما می‌گویم که از این پس مرا نخواهید دید تا روزی که بگویید: ”مبارک است آن که به نام خداوند می‌آید.“»

لوقا ۲۵:۱۴-۳۵

۲۵جمعیتی انبوه عیسی را همراهی می‌کرد. او رو بدیشان کرد و گفت: ۲۶«هر که نزد من آید و از پدر و مادر، زن و فرزند، برادر و خواهر، و حتی از جان خود نفرت ندارد، شاگرد من نتواند بود. ۲۷و هر که صلیب خود را بر دوش نکشد و از پی من نیاید، شاگرد من نتواند بود.
۲۸«کیست از شما که قصد بنای برجی داشته باشد و نخست ننشیند تا هزینۀ آن را برآوُرد کند و ببیند آیا توان تکمیل آن را دارد یا نه؟ ۲۹زیرا اگر پی آن را بگذارد امّا از تکمیل بنا درمانَد، هر که بیند، استهزا کرده، ۳۰گوید: ”این شخص ساختن بنایی را آغاز کرد، امّا از تکمیل آن درمانده است!“
۳۱«و یا کدام پادشاه است که راهیِ جنگ با پادشاهی دیگر شود، بی‌آنکه نخست بنشیند و بیندیشد که آیا با ده هزار سرباز می‌تواند به رویاروییِ کسی رود که با بیست هزار سرباز به جنگ او می‌آید؟ ۳۲و اگر بیند که او را توان رویارویی نیست، آنگاه تا سپاه دشمن دور است، سخنگویی خواهد فرستاد تا جویای شرایط صلح شود. ۳۳به همین‌سان، هیچ‌یک از شما نیز تا از تمام دارایی خود دست نشوید، شاگرد من نتواند بود.
۳۴«نمک نیکوست، امّا اگر خاصیتش را از دست بدهد، چگونه می‌توان آن را باز نمکین ساخت؟ ۳۵نه به کار زمین می‌آید و نه درخور کُپّۀ کود است؛ بلکه آن را دور می‌ریزند. هر که گوش شنوا دارد، بشنود!»

لوقا ۲۵:۱۴

۲۵جمعیتی انبوه عیسی را همراهی می‌کرد. او رو بدیشان کرد و گفت:

لوقا ۲۶:۱۴-۲۷

۲۶«هر که نزد من آید و از پدر و مادر، زن و فرزند، برادر و خواهر، و حتی از جان خود نفرت ندارد، شاگرد من نتواند بود. ۲۷و هر که صلیب خود را بر دوش نکشد و از پی من نیاید، شاگرد من نتواند بود.

لوقا ۲۶:۱۴

۲۶«هر که نزد من آید و از پدر و مادر، زن و فرزند، برادر و خواهر، و حتی از جان خود نفرت ندارد، شاگرد من نتواند بود.

لوقا ۲۷:۱۴

۲۷و هر که صلیب خود را بر دوش نکشد و از پی من نیاید، شاگرد من نتواند بود.

لوقا ۲۶:۱۴

۲۶«هر که نزد من آید و از پدر و مادر، زن و فرزند، برادر و خواهر، و حتی از جان خود نفرت ندارد، شاگرد من نتواند بود.

متی ۲۴:۱۶-۲۶

۲۴سپس رو به شاگردان کرد و فرمود: «اگر کسی بخواهد مرا پیروی کند، باید خود را انکار کرده، صلیب خویش برگیرد و از پی من بیاید. ۲۵زیرا هر که بخواهد جان خود را نجات دهد، آن را از دست خواهد داد؛ امّا هر که به‌خاطر من جان خود را از دست بدهد، آن را باز خواهد یافت. ۲۶انسان را چه سود که تمامی دنیا را بِبَرد، امّا جان خود را ببازد؟ انسان برای بازیافتن جان خود چه می‌تواند بدهد؟

لوقا ۲۸:۱۴-۳۵

۲۸«کیست از شما که قصد بنای برجی داشته باشد و نخست ننشیند تا هزینۀ آن را برآوُرد کند و ببیند آیا توان تکمیل آن را دارد یا نه؟ ۲۹زیرا اگر پی آن را بگذارد امّا از تکمیل بنا درمانَد، هر که بیند، استهزا کرده، ۳۰گوید: ”این شخص ساختن بنایی را آغاز کرد، امّا از تکمیل آن درمانده است!“
۳۱«و یا کدام پادشاه است که راهیِ جنگ با پادشاهی دیگر شود، بی‌آنکه نخست بنشیند و بیندیشد که آیا با ده هزار سرباز می‌تواند به رویاروییِ کسی رود که با بیست هزار سرباز به جنگ او می‌آید؟ ۳۲و اگر بیند که او را توان رویارویی نیست، آنگاه تا سپاه دشمن دور است، سخنگویی خواهد فرستاد تا جویای شرایط صلح شود. ۳۳به همین‌سان، هیچ‌یک از شما نیز تا از تمام دارایی خود دست نشوید، شاگرد من نتواند بود.
۳۴«نمک نیکوست، امّا اگر خاصیتش را از دست بدهد، چگونه می‌توان آن را باز نمکین ساخت؟ ۳۵نه به کار زمین می‌آید و نه درخور کُپّۀ کود است؛ بلکه آن را دور می‌ریزند. هر که گوش شنوا دارد، بشنود!»

لوقا ۳۳:۱۴

۳۳به همین‌سان، هیچ‌یک از شما نیز تا از تمام دارایی خود دست نشوید، شاگرد من نتواند بود.

يوحنا ۱:۴-۲۶

۱چون عیسی دریافت که فَریسیان شنیده‌اند او بیش از یحیی پیرو یافته، تعمیدشان می‌دهد ۲- شاگردان عیسی تعمید می‌دادند نه خودش - ۳یهودیه را ترک گفت و دیگر بار رهسپار جلیل شد. ۴و می‌بایست از سامِرِه بگذرد. ۵پس به شهری از سامِرِه به نام سوخار رسید، نزدیک قطعه زمینی که یعقوب به پسر خود یوسف داده بود. ۶چاه یعقوب در آنجا بود و عیسی خسته از سفر در کنار چاه نشست. حدود ساعتِ ششم از روز بود.
۷در این هنگام، زنی از مردمان سامِرِه برای آب کشیدن آمد. عیسی به او گفت: «جرعه‌ای آب به من بده،» ۸زیرا شاگردانش برای تهیۀ خوراک به شهر رفته بودند. ۹زن به او گفت: «چگونه تو که یهودی هستی، از من که زنی سامِری‌ام آب می‌خواهی؟» زیرا یهودیان با سامِریان مراوده نمی‌کنند. ۱۰عیسی در پاسخ گفت: «اگر موهبت خدا را درمی‌یافتی و می‌دانستی کیست که از تو آب می‌خواهد، تو خود از او می‌خواستی، و به تو آبی زنده عطا می‌کرد.» ۱۱زن به او گفت: «سرورم، سطل نداری و چاه عمیق است، پس آب زنده از کجا می‌آوری؟ ۱۲آیا تو از پدر ما یعقوب بزرگتری که این چاه را به ما داد، و خود و پسران و گله‌هایش از آن می‌آشامیدند؟» ۱۳عیسی گفت: «هر که از این آب می‌نوشد، باز تشنه می‌شود. ۱۴امّا هر که از آن آب که من به او دهم بنوشد، هرگز تشنه نخواهد شد، بلکه آبی که من می‌دهم در او چشمه‌ای می‌شود که تا به حیات جاویدان جوشان است.» ۱۵زن گفت: «سرورم، از این آب به من بده، تا دیگر تشنه نشوم و برای آب کشیدن به اینجا نیایم.» ۱۶عیسی گفت: «برو، شوهرت را بخوان و بازگرد.» ۱۷زن پاسخ داد: «شوهر ندارم.» عیسی گفت: «راست می‌گویی که شوهر نداری، ۱۸زیرا پنج شوهر داشته‌ای و آن که هم‌اکنون داری، شوهرت نیست. آنچه گفتی راست است!» ۱۹زن گفت: «سرورم، می‌بینم که نبی هستی. ۲۰پدران ما در این کوه پرستش می‌کردند، امّا شما می‌گویید جایی که در آن باید پرستش کرد اورشلیم است.» ۲۱عیسی گفت: «ای زن، باور کن، زمانی فرا خواهد رسید که پدر را نه در این کوه پرستش خواهید کرد، نه در اورشلیم. ۲۲شما آنچه را نمی‌شناسید می‌پرستید، امّا ما آنچه را می‌شناسیم می‌پرستیم، زیرا نجات به واسطۀ قوم یهود فراهم می‌آید. ۲۳امّا زمانی می‌رسد، و هم‌اکنون فرا رسیده است، که پرستندگانِ راستین، پدر را در روح و راستی پرستش خواهند کرد، زیرا پدر جویای چنین پرستندگانی است. ۲۴خدا روح است و پرستندگانش باید او را در روح و راستی بپرستند.» ۲۵زن گفت: «می‌دانم که مسیح (که معنی آن ’مسح شده‘ است) خواهد آمد؛ چون او آید، همه چیز را برای ما بیان خواهد کرد.» ۲۶عیسی به او گفت: «من که با تو سخن می‌گویم، همانم.»

يوحنا ۷:۴-۱۲

۷در این هنگام، زنی از مردمان سامِرِه برای آب کشیدن آمد. عیسی به او گفت: «جرعه‌ای آب به من بده،» ۸زیرا شاگردانش برای تهیۀ خوراک به شهر رفته بودند. ۹زن به او گفت: «چگونه تو که یهودی هستی، از من که زنی سامِری‌ام آب می‌خواهی؟» زیرا یهودیان با سامِریان مراوده نمی‌کنند. ۱۰عیسی در پاسخ گفت: «اگر موهبت خدا را درمی‌یافتی و می‌دانستی کیست که از تو آب می‌خواهد، تو خود از او می‌خواستی، و به تو آبی زنده عطا می‌کرد.» ۱۱زن به او گفت: «سرورم، سطل نداری و چاه عمیق است، پس آب زنده از کجا می‌آوری؟ ۱۲آیا تو از پدر ما یعقوب بزرگتری که این چاه را به ما داد، و خود و پسران و گله‌هایش از آن می‌آشامیدند؟»

يوحنا ۱۰:۴

۱۰عیسی در پاسخ گفت: «اگر موهبت خدا را درمی‌یافتی و می‌دانستی کیست که از تو آب می‌خواهد، تو خود از او می‌خواستی، و به تو آبی زنده عطا می‌کرد.»

يوحنا ۱۳:۴-۱۴

۱۳عیسی گفت: «هر که از این آب می‌نوشد، باز تشنه می‌شود. ۱۴امّا هر که از آن آب که من به او دهم بنوشد، هرگز تشنه نخواهد شد، بلکه آبی که من می‌دهم در او چشمه‌ای می‌شود که تا به حیات جاویدان جوشان است.»

يوحنا ۱۵:۴

۱۵زن گفت: «سرورم، از این آب به من بده، تا دیگر تشنه نشوم و برای آب کشیدن به اینجا نیایم.»

يوحنا ۱۶:۴-۱۸

۱۶عیسی گفت: «برو، شوهرت را بخوان و بازگرد.» ۱۷زن پاسخ داد: «شوهر ندارم.» عیسی گفت: «راست می‌گویی که شوهر نداری، ۱۸زیرا پنج شوهر داشته‌ای و آن که هم‌اکنون داری، شوهرت نیست. آنچه گفتی راست است!»

يوحنا ۱۵:۴

۱۵زن گفت: «سرورم، از این آب به من بده، تا دیگر تشنه نشوم و برای آب کشیدن به اینجا نیایم.»

يوحنا ۱۹:۴-۲۰

۱۹زن گفت: «سرورم، می‌بینم که نبی هستی. ۲۰پدران ما در این کوه پرستش می‌کردند، امّا شما می‌گویید جایی که در آن باید پرستش کرد اورشلیم است.»

يوحنا ۲۰:۴

۲۰پدران ما در این کوه پرستش می‌کردند، امّا شما می‌گویید جایی که در آن باید پرستش کرد اورشلیم است.»

يوحنا ۲۱:۴

۲۱عیسی گفت: «ای زن، باور کن، زمانی فرا خواهد رسید که پدر را نه در این کوه پرستش خواهید کرد، نه در اورشلیم.

يوحنا ۲۲:۴

۲۲شما آنچه را نمی‌شناسید می‌پرستید، امّا ما آنچه را می‌شناسیم می‌پرستیم، زیرا نجات به واسطۀ قوم یهود فراهم می‌آید.

يوحنا ۲۳:۴-۲۴

۲۳امّا زمانی می‌رسد، و هم‌اکنون فرا رسیده است، که پرستندگانِ راستین، پدر را در روح و راستی پرستش خواهند کرد، زیرا پدر جویای چنین پرستندگانی است. ۲۴خدا روح است و پرستندگانش باید او را در روح و راستی بپرستند.»

يوحنا ۲۲:۴

۲۲شما آنچه را نمی‌شناسید می‌پرستید، امّا ما آنچه را می‌شناسیم می‌پرستیم، زیرا نجات به واسطۀ قوم یهود فراهم می‌آید.

يوحنا ۲۴:۴

۲۴خدا روح است و پرستندگانش باید او را در روح و راستی بپرستند.»

يوحنا ۲۲:۴

۲۲شما آنچه را نمی‌شناسید می‌پرستید، امّا ما آنچه را می‌شناسیم می‌پرستیم، زیرا نجات به واسطۀ قوم یهود فراهم می‌آید.

رومیان ۱:۱۲

۱پس ای برادران، در پرتو رحمتهای خدا، از شما استدعا می‌کنم که بدنهای خود را همچون قربانی زنده و مقدّس و پسندیدۀ خدا تقدیم کنید که عبادت معقول شما همین است.

متی ۱:۱۹-۱۲

۱هنگامی که عیسی این سخنان را به پایان رسانید، جلیل را ترک گفت و از آن سوی رود اردن به نواحی یهودیه آمد. ۲جمعیت انبوهی در پی او روانه شدند و او ایشان را در آنجا شفا بخشید.
۳فَریسیان نزدش آمدند تا او را بیازمایند. آنان پرسیدند: «آیا جایز است که مرد زن خود را به هر علتی طلاق دهد؟» ۴عیسی در پاسخ گفت: «مگر نخوانده‌اید که آفرینندۀ جهان در آغاز ”ایشان را مرد و زن آفرید“، ۵و گفت ”از همین رو، مرد پدر و مادر خود را ترک کرده، به زن خویش خواهد پیوست و آن دو یک تن خواهند شد“؟ ۶بنابراین، از آن پس دیگر دو نیستند بلکه یک تن می‌باشند. پس آنچه را خدا پیوست، انسان جدا نسازد.» ۷به وی گفتند: «پس چرا موسی امر فرمود که مرد به زن خویش طلاقنامه بدهد و او را رها کند؟» ۸ایشان را گفت: «موسی به سبب سختدلی شما اجازه داد که زن خود را طلاق دهید، امّا در آغاز چنین نبود. ۹به شما می‌گویم، هر که زن خود را به علتی غیر از خیانت در زناشویی طلاق دهد و زنی دیگر اختیار کند، زنا کرده است.»
۱۰شاگردان به او گفتند: «اگر وضع مرد در قبال زن خود چنین است، پس ازدواج نکردن بهتر است!» ۱۱عیسی گفت: «همه نمی‌توانند این کلام را بپذیرند، مگر کسانی که به ایشان عطا شده باشد. ۱۲زیرا بعضی خواجه‌اند، از آن رو که از شکم مادر چنین متولد شده‌اند؛ بعضی دیگر به دست مردم مقطوع‌النسل گشته‌اند؛ و برخی نیز به‌خاطر پادشاهی آسمان از ازدواج چشم می‌پوشند. هر که می‌تواند این را بپذیرد، بگذار چنین کند.»

متی ۳:۱۹

۳فَریسیان نزدش آمدند تا او را بیازمایند. آنان پرسیدند: «آیا جایز است که مرد زن خود را به هر علتی طلاق دهد؟»

متی ۴:۱۹-۶

۴عیسی در پاسخ گفت: «مگر نخوانده‌اید که آفرینندۀ جهان در آغاز ”ایشان را مرد و زن آفرید“، ۵و گفت ”از همین رو، مرد پدر و مادر خود را ترک کرده، به زن خویش خواهد پیوست و آن دو یک تن خواهند شد“؟ ۶بنابراین، از آن پس دیگر دو نیستند بلکه یک تن می‌باشند. پس آنچه را خدا پیوست، انسان جدا نسازد.»

پيدايش ۱ و ۲

۱ ۱در آغاز، خدا آسمانها و زمین را آفرید. ۲زمین بی‌شکل و خالی بود، و تاریکی بر روی ژرفا؛ و روح خدا سطح آبها را فرو گرفت.
۳خدا گفت: «روشنایی باشد،» و روشنایی شد. ۴خدا دید که روشنایی نیکوست، و خدا روشنایی را از تاریکی جدا کرد. ۵خدا روشنایی را ’روز‘ و تاریکی را ’شب‘ نامید. شامگاه شد و بامداد آمد، روز اوّل.
۶و خدا گفت: «فَلَکی باشد میان آبها، و آبها را از آبها جدا کند.» ۷پس خدا فَلَک را ساخت و آبهای زیر فَلَک را از آبهای بالای فَلَک جدا کرد. و چنین شد. ۸خدا فَلَک را ’آسمان‘ نامید. شامگاه شد و بامداد آمد، روز دوّم.
۹و خدا گفت: «آبهای زیر آسمان در یک جا گرد آیند و خشکی پدیدار شود.» و چنین شد. ۱۰خدا خشکی را ’زمین‘ و اجتماع آبها را ’دریا‘ نامید، و خدا دید که نیکوست. ۱۱آنگاه خدا گفت: «زمین نباتات برویاند، گیاهانی که دانه تولید کنند و درختان میوه‌ای که بر حسب گونۀ خود میوۀ دانه‌دار بیاورند، بر روی زمین.» و چنین شد. ۱۲زمین نباتات رویانید، گیاهانی که بر حسب گونۀ خود دانه تولید می‌کردند، و درختانی که بر حسب گونۀ خود میوۀ دانه‌دار می‌آوردند. و خدا دید که نیکوست. ۱۳شامگاه شد و بامداد آمد، روز سوّم.
۱۴و خدا گفت: «نورافشانها در فَلَک آسمان باشند تا روز را از شب جدا کنند، و تا نشانه‌ها باشند برای نمایاندن زمانها و روزها و سالها، ۱۵و نورافشانها باشند در فَلَک آسمان تا بر زمین روشنایی بخشند.» و چنین شد. ۱۶خدا دو نورافشان بزرگ ساخت، نورافشان بزرگتر را برای فرمانروایی بر روز، و نورافشان کوچکتر را برای فرمانروایی بر شب، و نیز ستارگان را. ۱۷خدا آنها را در فَلَک آسمان نهاد تا بر زمین روشنایی بخشند ۱۸و بر روز و بر شب سلطنت کنند و نور را از تاریکی جدا سازند. و خدا دید که نیکوست. ۱۹شامگاه شد و بامداد آمد، روز چهارم.
۲۰و خدا گفت: «آبها از انبوه جانداران پر شود و پرندگان بر فراز زمین در فَلَک آسمان پرواز کنند.» ۲۱پس خدا موجودات بزرگ دریایی و همۀ جانداران را که می‌جنبند و آبها را پر می‌سازند، بر حسب گونه‌هایشان، و همۀ پرندگان بالدار را بر حسب گونه‌هایشان آفرید. و خدا دید که نیکوست. ۲۲خدا آنها را برکت داد و گفت: «بارور و کثیر شوید و آب دریاها را پر سازید، و پرندگان نیز بر زمین کثیر شوند.» ۲۳شامگاه شد و بامداد آمد، روز پنجم.
۲۴و خدا گفت: «زمین جانداران را بر حسب گونه‌هایشان بر آوَرَد، چارپایان و خزندگان و وحوش زمین را، بر حسب گونه‌هایشان.» و چنین شد. ۲۵پس خدا وحوش زمین را بر حسب گونه‌هایشان بساخت، و چارپایان را بر حسب گونه‌هایشان، و همۀ خزندگان روی زمین را بر حسب گونه‌هایشان. و خدا دید که نیکوست.
۲۶آنگاه خدا گفت: «انسان را به صورت خود و شبیه خودمان بسازیم، و او بر ماهیان دریا و بر پرندگان آسمان و بر چارپایان و بر همۀ زمین و همۀ خزندگانی که بر زمین می‌خزند، فرمان براند.»>br/> ۲۷پس خدا انسان را به صورت خود آفرید،
او را به صورت خدا آفرید؛
ایشان را مرد و زن آفرید.
۲۸خدا ایشان را برکت داد، و خدا بدیشان فرمود: «بارور و کثیر شوید و زمین را پر سازید و بر آن تسلط یابید. بر ماهیان دریا و بر پرندگان آسمان و بر هر جانداری که بر زمین حرکت می‌کند، فرمان برانید.» ۲۹آنگاه خدا گفت: «اینک همۀ گیاهان دانه‌دار را که بر روی تمامی زمین است و همۀ درختان دارای میوۀ دانه‌دار را به شما بخشیدم تا خوراک شما باشد. ۳۰و به همۀ وحوش زمین و همۀ پرندگان آسمان و همۀ خزندگانِ روی زمین که جان در خود دارند، همۀ گیاهان سبز را برای خوردن بخشیدم.» و چنین شد. ۳۱و خدا هرآنچه را که ساخته بود دید، و اینک بسیار نیکو بود. شامگاه شد و بامداد آمد، روز ششم.
۲ ۱بدین‌سان، آسمانها و زمین و همۀ لشکر آنها تمام شد. ۲و خدا در روز هفتم، کار خویش را به پایان رسانید؛ پس او در هفتمین روز، از همۀ کار خویش بیاسود. ۳و خدا روز هفتم را مبارک خواند و آن را مقدس شمرد، چراکه در آن روز از همۀ کار خویش که خدا آفریده و ساخته بود، بیاسود. ۴این بود تاریخچۀ آسمانها و زمین آنگاه که آفریده شدند.
هنگامی که یهوه خدا آسمانها و زمین را بساخت ۵هیچ نهالِ کشتزار هنوز بر زمین نبود و هیچ گیاهِ کشتزار هنوز نروییده بود، زیرا یهوه خدا هنوز باران بر زمین نبارانیده بود و انسانی نبود تا بر آن کِشت کند، ۶بلکه مه از زمین برمی‌آمد و تمام روی زمین را سیراب می‌کرد. ۷آنگاه یهوه خدا آدم را از خاک زمین بسرشت و در بینی او نَفَسِ حیات دمید و آدم موجودی زنده شد.
۸و یهوه خدا باغی به سمت شرق، در عدن غَرْس کرد، و آدم را که سرشته بود در آنجا نهاد. ۹و یهوه خدا همه‌گونه درختان چشم‌نواز و خوش‌خوراک را از زمین رویانید. درخت حیات در وسط باغ بود، و نیز درخت شناخت نیک و بد.
۱۰رودخانه‌ای از عدن بیرون می‌آمد تا باغ را آبیاری کند و از آنجا به چهار شاخه منشعب می‌شد. ۱۱نام رودخانۀ اوّل فیشون است که سرتاسر سرزمین حَویلَه را که در آنجا طلا است، دور می‌زند. ۱۲طلای آن سرزمین نیکوست، و در آنجا صَمْغ خوشبو و سنگ جَزَع یافت می‌شود. ۱۳نام رودخانۀ دوّم جِیحون است که سرتاسر سرزمین کوش را دور می‌زند. ۱۴رودخانۀ سوّم دِجلِه نام دارد که در شرق آشور جاری است، و رودخانۀ چهارم فُرات است.
۱۵یهوه خدا آدم را برگرفت و او را در باغ عدن نهاد تا کار آن را بکند و از آن نگاهداری نماید. ۱۶و یهوه خدا آدم را امر کرده، گفت: «تو می‌توانی از هر یک از درختان باغ آزادانه بخوری؛ ۱۷اما از درخت شناخت نیک و بد زنهار نخوری، زیرا روزی که از آن بخوری به‌یقین خواهی مرد.»
۱۸یهوه خدا فرمود: «نیکو نیست آدم تنها باشد، پس یاوری مناسب برای او می‌سازم.» ۱۹و یهوه خدا همۀ جانداران صحرا و پرندگان آسمان را که از خاک سرشته بود نزد آدم آورد تا ببیند آدم چه نامی بر آنها خواهد نهاد، و هرآنچه آدم هر جاندار را خواند، همان نامش شد. ۲۰پس آدم همۀ چارپایان و پرندگان آسمان و همۀ وحوش صحرا را نام نهاد؛ ولی یاوری مناسب برای آدم یافت نشد. ۲۱پس یهوه خدا خوابی گران بر آدم مستولی کرد و در همان حال که آدم خفته بود یکی از دنده‌هایش را گرفت و جای آن را با گوشت پر کرد. ۲۲آنگاه یهوه خدا از همان دنده‌که از آدم گرفته بود زنی ساخت و او را نزد آدم آورد. ۲۳آدم گفت:

«این است اکنون
استخوانی از استخوانهایم،
و گوشتی از گوشتم؛
او زن نامیده شود،
زیرا که از مرد گرفته شد.»
۲۴از همین رو، مرد پدر و مادر خود را ترک کرده، به زن خویش خواهد پیوست و یک تن خواهند شد. ۲۵آدم و زنش هر دو عریان بودند و شرم نداشتند.

متی ۴:۱۹

۴عیسی در پاسخ گفت: «مگر نخوانده‌اید که آفرینندۀ جهان در آغاز ”ایشان را مرد و زن آفرید“،

متی ۵:۱۹

۵و گفت ”از همین رو، مرد پدر و مادر خود را ترک کرده، به زن خویش خواهد پیوست و آن دو یک تن خواهند شد“؟

متی ۶:۱۹

۶بنابراین، از آن پس دیگر دو نیستند بلکه یک تن می‌باشند. پس آنچه را خدا پیوست، انسان جدا نسازد.»

متی ۷:۱۹

۷به وی گفتند: «پس چرا موسی امر فرمود که مرد به زن خویش طلاقنامه بدهد و او را رها کند؟»

متی ۶:۱۹

۶بنابراین، از آن پس دیگر دو نیستند بلکه یک تن می‌باشند. پس آنچه را خدا پیوست، انسان جدا نسازد.»

متی ۸:۱۹

۸ایشان را گفت: «موسی به سبب سختدلی شما اجازه داد که زن خود را طلاق دهید، امّا در آغاز چنین نبود.

متی ۴:۱۹-۶

۴عیسی در پاسخ گفت: «مگر نخوانده‌اید که آفرینندۀ جهان در آغاز ”ایشان را مرد و زن آفرید“، ۵و گفت ”از همین رو، مرد پدر و مادر خود را ترک کرده، به زن خویش خواهد پیوست و آن دو یک تن خواهند شد“؟ ۶بنابراین، از آن پس دیگر دو نیستند بلکه یک تن می‌باشند. پس آنچه را خدا پیوست، انسان جدا نسازد.»

متی ۸:۱۹

۸ایشان را گفت: «موسی به سبب سختدلی شما اجازه داد که زن خود را طلاق دهید، امّا در آغاز چنین نبود.

متی ۹:۱۹

۹به شما می‌گویم، هر که زن خود را به علتی غیر از خیانت در زناشویی طلاق دهد و زنی دیگر اختیار کند، زنا کرده است.»

متی ۱۰:۱۹

۱۰شاگردان به او گفتند: «اگر وضع مرد در قبال زن خود چنین است، پس ازدواج نکردن بهتر است!»

متی ۱۱:۱۹-۱۲

۱۱عیسی گفت: «همه نمی‌توانند این کلام را بپذیرند، مگر کسانی که به ایشان عطا شده باشد. ۱۲زیرا بعضی خواجه‌اند، از آن رو که از شکم مادر چنین متولد شده‌اند؛ بعضی دیگر به دست مردم مقطوع‌النسل گشته‌اند؛ و برخی نیز به‌خاطر پادشاهی آسمان از ازدواج چشم می‌پوشند. هر که می‌تواند این را بپذیرد، بگذار چنین کند.»

متی ۱۱:۱۹

۱۱عیسی گفت: «همه نمی‌توانند این کلام را بپذیرند، مگر کسانی که به ایشان عطا شده باشد.

متی ۱۲:۱۹

۱۲زیرا بعضی خواجه‌اند، از آن رو که از شکم مادر چنین متولد شده‌اند؛ بعضی دیگر به دست مردم مقطوع‌النسل گشته‌اند؛ و برخی نیز به‌خاطر پادشاهی آسمان از ازدواج چشم می‌پوشند. هر که می‌تواند این را بپذیرد، بگذار چنین کند.»

متی ۱:۴-۱۱

۱آنگاه روح، عیسی را به بیابان هدایت کرد تا ابلیس وسوسه‌اش کند. ۲عیسی پس از آنکه چهل شبانه‌روز را در روزه سپری کرد گرسنه شد. ۳آنگاه وسوسه‌گر نزدش آمد و گفت: «اگر پسر خدایی، به این سنگها بگو نان شوند!» ۴عیسی در پاسخ گفت: «نوشته شده است که:

«”انسان تنها به نان زنده نیست،
بلکه به هر کلامی که از دهان خدا صادر شود.“»
۵سپس ابلیس او را به شهر مقدّس برد و بر فراز معبد قرار داد ۶و به او گفت: «اگر پسر خدایی، خود را به زیر افکن، زیرا نوشته شده است:

«”فرشتگان خود را دربارۀ تو فرمان خواهد داد
و آنها تو را بر دستهایشان خواهند گرفت،
مبادا پایت را به سنگی بزنی.“»
۷عیسی به او پاسخ داد: «این نیز نوشته شده که،

«”خداوند، خدای خود را میازما.“»
۸دیگر بار، ابلیس او را بر فراز کوهی بس بلند برد و همۀ حکومتهای جهان را با تمام شکوه و جلالشان به او نشان داد ۹و گفت: «اگر در برابرم به خاک افتی و مرا سَجده کنی، این همه را به تو خواهم بخشید.» ۱۰عیسی به او گفت: «دور شو ای شیطان! زیرا نوشته شده است:

«”خداوند، خدای خود را بپرست
و تنها او را عبادت کن.“»
۱۱آنگاه ابلیس او را رها کرد و فرشتگان آمده، خدمتش کردند.

متی ۱:۴-۲

۱آنگاه روح، عیسی را به بیابان هدایت کرد تا ابلیس وسوسه‌اش کند. ۲عیسی پس از آنکه چهل شبانه‌روز را در روزه سپری کرد گرسنه شد.

متی ۲:۴

۲عیسی پس از آنکه چهل شبانه‌روز را در روزه سپری کرد گرسنه شد.

متی ۳:۴

۳آنگاه وسوسه‌گر نزدش آمد و گفت: «اگر پسر خدایی، به این سنگها بگو نان شوند!»

متی ۴:۴

۴عیسی در پاسخ گفت: «نوشته شده است که:

«”انسان تنها به نان زنده نیست،
بلکه به هر کلامی که از دهان خدا صادر شود.“

متی ۵:۴-۷

۵سپس ابلیس او را به شهر مقدّس برد و بر فراز معبد قرار داد ۶و به او گفت: «اگر پسر خدایی، خود را به زیر افکن، زیرا نوشته شده است:

«”فرشتگان خود را دربارۀ تو فرمان خواهد داد
و آنها تو را بر دستهایشان خواهند گرفت،
مبادا پایت را به سنگی بزنی.“»
۷عیسی به او پاسخ داد: «این نیز نوشته شده که،

«”خداوند، خدای خود را میازما.“»

متی ۶:۴

۶و به او گفت: «اگر پسر خدایی، خود را به زیر افکن، زیرا نوشته شده است:

«”فرشتگان خود را دربارۀ تو فرمان خواهد داد
و آنها تو را بر دستهایشان خواهند گرفت،
مبادا پایت را به سنگی بزنی.“»

مزامير ۹:۹۱-۱۲

۹چون خداوند را پناهگاه خویش گردانیده‌ای،
و آن متعال را مأوای خود ساخته‌ای،
۱۰هیچ بدی بر تو واقع نخواهد شد
و هیچ بلا نزدیک خیمۀ تو نخواهد آمد.
۱۱زیرا فرشتگانش را دربارۀ تو فرمان خواهد داد
تا در همۀ راههایت، نگاهبان تو باشند.
۱۲آنها تو را بر دستهایشان خواهند گرفت
مبادا پایت را به سنگی بزنی.

متی ۷:۴

۷عیسی به او پاسخ داد: «این نیز نوشته شده که،«”خداوند، خدای خود را میازما.“»

متی ۸:۴-۹

۸دیگر بار، ابلیس او را بر فراز کوهی بس بلند برد و همۀ حکومتهای جهان را با تمام شکوه و جلالشان به او نشان داد ۹و گفت: «اگر در برابرم به خاک افتی و مرا سَجده کنی، این همه را به تو خواهم بخشید.»

متی ۱۰:۴

۱۰عیسی به او گفت: «دور شو ای شیطان! زیرا نوشته شده است:«”خداوند، خدای خود را بپرست
و تنها او را عبادت کن.“»

متی ۱۱:۴

۱۱آنگاه ابلیس او را رها کرد و فرشتگان آمده، خدمتش کردند.

عبرانيان ۱۵:۴-۱۶

۱۵زیرا کاهن اعظم ما چنان نیست که نتواند با ضعفهای ما همدردی کند، بلکه کسی است که از هر حیث همچون ما وسوسه شده است، بدون اینکه گناه کند. ۱۶پس آزادانه به تخت فیض نزدیک شویم تا رحمت بیابیم و فیضی را حاصل کنیم که به هنگام نیاز یاریمان دهد.

عبرانيان ۱۶:۴

۱۶پس آزادانه به تخت فیض نزدیک شویم تا رحمت بیابیم و فیضی را حاصل کنیم که به هنگام نیاز یاریمان دهد.

متی ۴

۱نگاه روح، عیسی را به بیابان هدایت کرد تا ابلیس وسوسه‌اش کند. ۲عیسی پس از آنکه چهل شبانه‌روز را در روزه سپری کرد گرسنه شد. ۳آنگاه وسوسه‌گر نزدش آمد و گفت: «اگر پسر خدایی، به این سنگها بگو نان شوند!» ۴عیسی در پاسخ گفت: «نوشته شده است که:

«”انسان تنها به نان زنده نیست،
بلکه به هر کلامی که از دهان خدا صادر شود.“»
۵سپس ابلیس او را به شهر مقدّس برد و بر فراز معبد قرار داد ۶و به او گفت: «اگر پسر خدایی، خود را به زیر افکن، زیرا نوشته شده است:

«”فرشتگان خود را دربارۀ تو فرمان خواهد داد
و آنها تو را بر دستهایشان خواهند گرفت،
مبادا پایت را به سنگی بزنی.“»
۷عیسی به او پاسخ داد: «این نیز نوشته شده که،

«”خداوند، خدای خود را میازما.“»
۸دیگر بار، ابلیس او را بر فراز کوهی بس بلند برد و همۀ حکومتهای جهان را با تمام شکوه و جلالشان به او نشان داد ۹و گفت: «اگر در برابرم به خاک افتی و مرا سَجده کنی، این همه را به تو خواهم بخشید.» ۱۰عیسی به او گفت: «دور شو ای شیطان! زیرا نوشته شده است:

«”خداوند، خدای خود را بپرست
و تنها او را عبادت کن.“»
۱۱آنگاه ابلیس او را رها کرد و فرشتگان آمده، خدمتش کردند.
۱۲چون عیسی شنید که یحیی گرفتار شده است، به جلیل بازگشت. ۱۳سپس ناصره را ترک کرده، به کَفَرناحوم رفت و در آنجا اقامت گزید. کَفَرناحوم در کنار دریاچۀ جلیل و در نواحی زِبولون و نَفتالی واقع بود. ۱۴این واقع شد تا کلام اِشعیای نبی به حقیقت پیوندد که گفته بود:

۱۵«دیار زِبولون و نَفتالی،
راه دریا، فراسوی اردن،
جلیلِ ملتها؛
۱۶مردمی که در تاریکی به سر می‌بردند،
نوری عظیم دیدند،
و بر آنان که در دیار سایۀ مرگ ساکن بودند،
روشنایی درخشید.»
۱۷از آن زمان عیسی به موعظۀ این پیام آغاز کرد که: «توبه کنید، زیرا پادشاهی آسمان نزدیک شده است!»
۱۸چون عیسی در کنار دریاچۀ جلیل راه می‌رفت، دو برادر را دید به نامهای شَمعون، ملقّب به پطرس، و برادرش آندریاس، که تور به دریا می‌افکندند، زیرا ماهیگیر بودند. ۱۹به ایشان گفت: «از پی من آیید که شما را صیاد مردمان خواهم ساخت.» ۲۰آنان بی‌درنگ تورهای خود را وانهادند و از پی او شتافتند. ۲۱چون به راه خود ادامه داد، دو برادر دیگر یعنی یعقوب پسر زِبِدی و برادرش یوحنا را دید که با پدرشان زِبِدی در قایق بودند و تورهای خود را آماده می‌کردند. آنان را نیز فرا خواند؛ ۲۲ایشان بی‌درنگ قایق و پدر خود را ترک گفتند و از پی او روانه شدند.
۲۳بدین‌سان، عیسی در سرتاسر جلیل می‌گشت و در کنیسه‌های ایشان تعلیم می‌داد و بشارتِ پادشاهی را اعلام می‌کرد و هر درد و بیماری مردم را شفا می‌بخشید. ۲۴پس آوازه‌اش در سرتاسر سوریه پیچید و مردم همۀ بیماران را که به انواع امراض و دردها دچار بودند، و نیز دیوزدگان و مصروعان و مفلوجان را نزدش می‌آوردند و آنان را شفا می‌بخشید. ۲۵پس جماعتهای بزرگ از جلیل و دِکاپولیس، اورشلیم و یهودیه و فراسوی اردن از پی او روانه شدند.

عبرانيان ۱۲:۴

۱۲زیرا کلام خدا زنده و مؤثر است و بُرنده‌تر از هر شمشیر دو دم، و چنان نافذ که نَفْس و روح، و مفاصل و مغزِ استخوان را نیز جدا می‌کند، و سنجشگر افکار و نیّتهای دل است.

افسسیان ۱۷:۶

۱۷کلاهخود نجات را بر سر نهید و شمشیر روح را که کلام خداست، به دست گیرید.

يوحنا ۴۴:۸

۴۴شما به پدرتان ابلیس تعلّق دارید و در پی انجام خواسته‌های اویید. او از آغاز قاتل بود و با حقیقت نسبتی نداشت، زیرا هیچ حقیقتی در او نیست. هر گاه دروغ می‌گوید، از ذات خود می‌گوید؛ چرا که دروغگو و پدر همۀ دروغهاست.

متی ۱۵:۱۸-۱۷

۱۵«اگر برادرت به تو گناه ورزد، نزدش برو و میان خودت و او خطایش را به او گوشزد کن. اگر سخنت را پذیرفت، برادرت را بازیافته‌ای؛ ۱۶امّا اگر نپذیرفت، یک یا دو نفر دیگر را با خود ببر تا ”هر سخنی با گواهیِ دو یا سه شاهد ثابت شود.“ ۱۷اگر نخواست به آنان نیز گوش دهد، به کلیسا بگو؛ و اگر کلیسا را نیز نپذیرفت، آنگاه او را اَجنبی یا خَراجگیر تلقی کن.

متی ۱۵:۱۸

۱۵«اگر برادرت به تو گناه ورزد، نزدش برو و میان خودت و او خطایش را به او گوشزد کن. اگر سخنت را پذیرفت، برادرت را بازیافته‌ای؛

غلاطيان ۱:۶-۲

۱ای برادران، اگر کسی به گناهی گرفتار شود، شما که روحانی هستید او را با ملایمت به راه راست بازگردانید. در عین حال، به هوش باش که خود نیز در وسوسه نیفتی. ۲بارهای سنگین یکدیگر را حمل کنید که این‌گونه شریعت مسیح را به جا خواهید آورد.

غلاطيان ۱:۶

۱ای برادران، اگر کسی به گناهی گرفتار شود، شما که روحانی هستید او را با ملایمت به راه راست بازگردانید. در عین حال، به هوش باش که خود نیز در وسوسه نیفتی.

اول قرنتيان ۱۲:۱۰

۱۲پس آن که گمان می‌کند استوار است، به‌هوش باشد که نیفتد!

غلاطيان ۱:۶

۱ای برادران، اگر کسی به گناهی گرفتار شود، شما که روحانی هستید او را با ملایمت به راه راست بازگردانید. در عین حال، به هوش باش که خود نیز در وسوسه نیفتی.

متی ۱۵:۱۸

۱۵«اگر برادرت به تو گناه ورزد، نزدش برو و میان خودت و او خطایش را به او گوشزد کن. اگر سخنت را پذیرفت، برادرت را بازیافته‌ای؛

متی ۱۶:۱۸

۱۶امّا اگر نپذیرفت، یک یا دو نفر دیگر را با خود ببر تا ”هر سخنی با گواهیِ دو یا سه شاهد ثابت شود.“

متی ۱۷:۱۸

۱۷اگر نخواست به آنان نیز گوش دهد، به کلیسا بگو؛ و اگر کلیسا را نیز نپذیرفت، آنگاه او را اَجنبی یا خَراجگیر تلقی کن.

متی ۱۶:۱۸

۱۶امّا اگر نپذیرفت، یک یا دو نفر دیگر را با خود ببر تا ”هر سخنی با گواهیِ دو یا سه شاهد ثابت شود.“

متی ۱۳:۵-۳۷

۱۳«شما نمک جهانید. امّا اگر نمک خاصیتش را از دست بدهد، چگونه می‌توان آن را باز نمکین ساخت؟ دیگر به کاری نمی‌آید جز آنکه بیرون ریخته شود و پایمالِ مردم گردد.
۱۴«شما نور جهانید. شهری را که بر فراز کوهی بنا شده، نتوان پنهان کرد. ۱۵هیچ‌کس چراغ را نمی‌افروزد تا آن را زیر کاسه‌ای بنهد، بلکه آن را بر چراغدان می‌گذارد تا نورش بر همۀ آنان که در خانه‌اند، بتابد. ۱۶پس بگذارید نور شما بر مردم بتابد تا کارهای نیکتان را ببینند و پدر شما را که در آسمان است، بستایند.
۱۷«گمان مبرید که آمده‌ام تا تورات و نوشته‌های پیامبران را نسخ کنم؛ نیامده‌ام تا آنها را نسخ کنم، بلکه آمده‌ام تا تحققشان بخشم. ۱۸زیرا آمین، به شما می‌گویم، تا آسمان و زمین زایل نشود، نقطه یا همزه‌ای از تورات هرگز زایل نخواهد شد، تا اینکه همه به انجام رسد. ۱۹پس هر که یکی از کوچکترینِ این احکام را کم‌اهمیت شمارد و به دیگران نیز چنین بیاموزد، در پادشاهیِ آسمان، کوچکترین به شمار خواهد آمد. امّا هر که این احکام را اجرا کند و آنها را به دیگران بیاموزد، او در پادشاهیِ آسمان بزرگ خوانده خواهد شد. ۲۰زیرا به شما می‌گویم، تا پارسایی شما برتر از پارسایی علمای دین و فَریسیان نباشد، هرگز به پادشاهی آسمان راه نخواهید یافت.
۲۱«شنیده‌اید که به پیشینیان گفته شده، ”قتل مکن، و هر که قتل کند، سزاوار محاکمه خواهد بود.“ ۲۲امّا من به شما می‌گویم، هر که بر برادر خود خشم گیرد، سزاوار محاکمه است؛ و هر که به برادر خود ’راقا‘ گوید، سزاوار محاکمه در حضور شوراست؛ و هر که به برادر خود احمق گوید، سزاوار آتش جهنم بُوَد. ۲۳پس اگر هنگام تقدیم هدیه‌ات بر مذبح، به یاد آوردی که برادرت از تو چیزی به دل دارد، ۲۴هدیه‌ات را بر مذبح واگذار و نخست برو و با برادر خود آشتی کن و سپس بیا و هدیه‌ات را تقدیم نما. ۲۵با شاکیِ خود که تو را به محکمه می‌برد، تا هنوز با وی در راه هستی، صلح کن، مبادا تو را به قاضی سپارد و قاضی تو را تحویل نگهبان دهد و به زندان افتی. ۲۶آمین، به تو می‌گویم که تا قِران آخر را نپردازی، از زندان به در نخواهی آمد.
۲۷«شنیده‌اید که گفته شده، ”زنا مکن.“ ۲۸امّا من به شما می‌گویم، هر که با شهوت به زنی بنگرد، همان دم در دل خود با او زنا کرده است. ۲۹پس اگر چشم راستت تو را می‌لغزاند، آن را به در آر و دور افکن، زیرا تو را بهتر آن است که عضوی از اعضایت نابود گردد تا آن که تمام بدنت به دوزخ افکنده شود. ۳۰و اگر دست راستت تو را می‌لغزاند، آن را قطع کن و دور‌افکن، زیرا تو را بهتر آن است که عضوی از اعضایت نابود گردد تا آن که تمام بدنت به دوزخ افکنده شود.
۳۱«همچنین گفته شده که ”هر که زن خود را طلاق دهد، باید به او طلاقنامه‌ای بدهد.“ ۳۲امّا من به شما می‌گویم، هر که زن خود را جز به‌علت بی‌عفتی طلاق دهد، باعث زناکار شدن او می‌گردد؛ و هر که زن طلاق داده شده را به زنی بگیرد، زنا می‌کند.
۳۳«و باز شنیده‌اید که به پیشینیان گفته شده، ”سوگند دروغ مخور، بلکه به سوگندهای خود به خداوند وفا کن.“ ۳۴امّا من به شما می‌گویم، هرگز سوگند مخورید، نه به آسمان، زیرا که تخت پادشاهی خداست، ۳۵و نه به زمین، چون کرسی زیر پای اوست، و نه به اورشلیم، زیرا که شهر آن پادشاه بزرگ است. ۳۶و به سر خود نیز سوگند مخور، زیرا حتی مویی را سفید یا سیاه نمی‌توانی کرد. ۳۷پس ’بلهِ‘ شما همان ’بله‘ باشد و ’نهِ‘ شما ’نه‘، زیرا افزون بر این، شیطانی است.

متی ۱۳:۵-۱۶

۱۳«شما نمک جهانید. امّا اگر نمک خاصیتش را از دست بدهد، چگونه می‌توان آن را باز نمکین ساخت؟ دیگر به کاری نمی‌آید جز آنکه بیرون ریخته شود و پایمالِ مردم گردد.
۱۴«شما نور جهانید. شهری را که بر فراز کوهی بنا شده، نتوان پنهان کرد. ۱۵هیچ‌کس چراغ را نمی‌افروزد تا آن را زیر کاسه‌ای بنهد، بلکه آن را بر چراغدان می‌گذارد تا نورش بر همۀ آنان که در خانه‌اند، بتابد. ۱۶پس بگذارید نور شما بر مردم بتابد تا کارهای نیکتان را ببینند و پدر شما را که در آسمان است، بستایند.

متی ۱۷:۵-۲۰

۱۷«گمان مبرید که آمده‌ام تا تورات و نوشته‌های پیامبران را نسخ کنم؛ نیامده‌ام تا آنها را نسخ کنم، بلکه آمده‌ام تا تحققشان بخشم. ۱۸زیرا آمین، به شما می‌گویم، تا آسمان و زمین زایل نشود، نقطه یا همزه‌ای از تورات هرگز زایل نخواهد شد، تا اینکه همه به انجام رسد. ۱۹پس هر که یکی از کوچکترینِ این احکام را کم‌اهمیت شمارد و به دیگران نیز چنین بیاموزد، در پادشاهیِ آسمان، کوچکترین به شمار خواهد آمد. امّا هر که این احکام را اجرا کند و آنها را به دیگران بیاموزد، او در پادشاهیِ آسمان بزرگ خوانده خواهد شد. ۲۰زیرا به شما می‌گویم، تا پارسایی شما برتر از پارسایی علمای دین و فَریسیان نباشد، هرگز به پادشاهی آسمان راه نخواهید یافت.

سفر خروج ۱:۲۰-۲۱

۱آنگاه خدا همۀ این سخنان را فرمود:
۲«مَنَم یهوه خدای تو، که تو را از سرزمین مصر، از خانۀ بندگی، بیرون آوردم.
۳«تو را خدایانِ غیر جز من مباشد.
۴«هیچ تمثالِ تراشیده‌ای برای خود مساز، خواه به شکل هرآنچه بالا در آسمان باشد و یا پایین بر زمین و یا در آبهای زیر زمین. ۵در برابر آنها سَجده مکن و آنها را عبادت منما؛ زیرا من، یهوه خدای تو، خدایی غیورم که جزای تقصیرات پدران را به فرزندان و پشت سوّم و چهارمِ آنان که مرا نفرت کنند می‌رسانم. ۶اما کسانی را که مرا دوست بدارند و فرمانهایم را حفظ کنند، تا هزار پشت محبت می‌کنم.
۷«نام یهوه خدایت را به ناشایستگی مبر، زیرا خداوند کسی را که نام او را به ناشایستگی بَرَد بی‌سزا نخواهد گذاشت.
۸«روز شَبّات را به یاد داشته باش و آن را مقدس شمار. ۹شش روز کار کن و همۀ کارهایت را انجام بده، ۱۰اما روز هفتم، شَبّاتِ یهوه خدای توست. در آن هیچ کار مکن، نه تو، نه پسر یا دخترت، نه غلام یا کنیزت، نه چارپایانت، و نه غریبی که درون دروازه‌های توست. ۱۱زیرا خداوند در شش روز آسمان و زمین و دریا را با هرآنچه در آنهاست بساخت، اما روز هفتم فراغت یافت. از همین رو، خداوند روز شَبّات را برکت داده، آن را تقدیس فرمود.
۱۲«پدر و مادر خود را گرامی دار تا در سرزمینی که یهوه خدایت به تو می‌بخشد، روزهایت دراز شود.
۱۳«قتل مکن.
۱۴«زنا مکن.
۱۵«دزدی مکن.
۱۶«بر همنوع خود شهادت دروغ مده.
۱۷«به خانۀ همسایه‌ات طمع مورز. به زن همسایه‌ات، یا غلام و کنیزش، یا گاو و الاغش، یا هیچ چیز دیگر او، طمع مدار.»
۱۸چون قوم رعد و برق را دیدند، و آواز کَرِنا را شنیدند، و کوه را که پر از دود بود مشاهده کردند، جملگی به خود لرزیدند. آنها دور ایستادند و ۱۹به موسی گفتند: «تو خود با ما سخن بگو و ما خواهیم شنید، اما خدا با ما سخن نگوید، مبادا بمیریم.» ۲۰موسی به قوم گفت: «مترسید. خدا آمده است تا شما را بیازماید تا ترس او را به دل داشته باشید و گناه نکنید.» ۲۱پس قوم از دور ایستادند و موسی به تاریکیِ غلیظ که خدا در آن بود نزدیک شد.

متی ۲۰:۵

۲۰زیرا به شما می‌گویم، تا پارسایی شما برتر از پارسایی علمای دین و فَریسیان نباشد، هرگز به پادشاهی آسمان راه نخواهید یافت.

متی ۲۱:۵-۲۲

۲۱«شنیده‌اید که به پیشینیان گفته شده، ”قتل مکن، و هر که قتل کند، سزاوار محاکمه خواهد بود.“ ۲۲امّا من به شما می‌گویم، هر که بر برادر خود خشم گیرد، سزاوار محاکمه است؛ و هر که به برادر خود ’راقا‘ گوید، سزاوار محاکمه در حضور شوراست؛ و هر که به برادر خود احمق گوید، سزاوار آتش جهنم بُوَد.

متی ۲۳:۵-۲۶

۲۳پس اگر هنگام تقدیم هدیه‌ات بر مذبح، به یاد آوردی که برادرت از تو چیزی به دل دارد، ۲۴هدیه‌ات را بر مذبح واگذار و نخست برو و با برادر خود آشتی کن و سپس بیا و هدیه‌ات را تقدیم نما. ۲۵با شاکیِ خود که تو را به محکمه می‌برد، تا هنوز با وی در راه هستی، صلح کن، مبادا تو را به قاضی سپارد و قاضی تو را تحویل نگهبان دهد و به زندان افتی. ۲۶آمین، به تو می‌گویم که تا قِران آخر را نپردازی، از زندان به در نخواهی آمد.

متی ۲۷:۵-۲۸

۲۷«شنیده‌اید که گفته شده، ”زنا مکن.“ ۲۸امّا من به شما می‌گویم، هر که با شهوت به زنی بنگرد، همان دم در دل خود با او زنا کرده است.

متی ۲۹:۵-۳۰

۲۹پس اگر چشم راستت تو را می‌لغزاند، آن را به در آر و دور افکن، زیرا تو را بهتر آن است که عضوی از اعضایت نابود گردد تا آن که تمام بدنت به دوزخ افکنده شود. ۳۰و اگر دست راستت تو را می‌لغزاند، آن را قطع کن و دور‌افکن، زیرا تو را بهتر آن است که عضوی از اعضایت نابود گردد تا آن که تمام بدنت به دوزخ افکنده شود.

متی ۳۱:۵-۳۲

۳۱«همچنین گفته شده که ”هر که زن خود را طلاق دهد، باید به او طلاقنامه‌ای بدهد.“ ۳۲امّا من به شما می‌گویم، هر که زن خود را جز به‌علت بی‌عفتی طلاق دهد، باعث زناکار شدن او می‌گردد؛ و هر که زن طلاق داده شده را به زنی بگیرد، زنا می‌کند.

متی ۳۳:۵-۳۷

۳۳«و باز شنیده‌اید که به پیشینیان گفته شده، ”سوگند دروغ مخور، بلکه به سوگندهای خود به خداوند وفا کن.“ ۳۴امّا من به شما می‌گویم، هرگز سوگند مخورید، نه به آسمان، زیرا که تخت پادشاهی خداست، ۳۵و نه به زمین، چون کرسی زیر پای اوست، و نه به اورشلیم، زیرا که شهر آن پادشاه بزرگ است. ۳۶و به سر خود نیز سوگند مخور، زیرا حتی مویی را سفید یا سیاه نمی‌توانی کرد. ۳۷پس ’بلهِ‘ شما همان ’بله‘ باشد و ’نهِ‘ شما ’نه‘، زیرا افزون بر این، شیطانی است.

متی ۳۴:۵

۳۴امّا من به شما می‌گویم، هرگز سوگند مخورید، نه به آسمان، زیرا که تخت پادشاهی خداست،

متی ۳۷:۵

۳۷پس ’بلهِ‘ شما همان ’بله‘ باشد و ’نهِ‘ شما ’نه‘، زیرا افزون بر این، شیطانی است.

يوحنا ۱:۱۵-۸

۱«من تاک حقیقی هستم و پدرم باغبان است. ۲هر شاخه‌ای در من که میوه نیاورد، آن را قطع می‌کند، و هر شاخه‌ای که میوه آورد، آن را هَرَس می‌کند تا بیشتر میوه آورد. ۳شما هم‌اکنون به سبب کلامی که به شما گفته‌ام، پاک هستید. ۴در من بمانید، و من نیز در شما می‌مانم. چنانکه شاخه نمی‌تواند از خود میوه آورد اگر در تاک نماند، شما نیز نمی‌توانید میوه آورید اگر در من نمانید.
۵«من تاک هستم و شما شاخه‌های آن. کسی که در من می‌ماند و من در او، میوۀ بسیار می‌آورد؛ زیرا جدا از من، هیچ نمی‌توانید کرد. ۶اگر کسی در من نماند، همچون شاخه‌ای است که دورش می‌اندازند و خشک می‌شود. شاخه‌های خشکیده را گرد می‌آورند و در آتش افکنده، می‌سوزانند. ۷اگر در من بمانید و کلام من در شما بماند، هرآنچه می‌خواهید، درخواست کنید که برآورده خواهد شد. ۸جلال پدر من در این است که شما میوۀ بسیار آورید؛ و این‌گونه شاگرد من خواهید شد.

يوحنا ۱:۱۵

۱«من تاک حقیقی هستم و پدرم باغبان است.

يوحنا ۵:۱۵

۵«من تاک هستم و شما شاخه‌های آن. کسی که در من می‌ماند و من در او، میوۀ بسیار می‌آورد؛ زیرا جدا از من، هیچ نمی‌توانید کرد.

يوحنا ۲:۱۵

۲هر شاخه‌ای در من که میوه نیاورد، آن را قطع می‌کند، و هر شاخه‌ای که میوه آورد، آن را هَرَس می‌کند تا بیشتر میوه آورد.

يوحنا ۴:۱۵-۵

۴در من بمانید، و من نیز در شما می‌مانم. چنانکه شاخه نمی‌تواند از خود میوه آورد اگر در تاک نماند، شما نیز نمی‌توانید میوه آورید اگر در من نمانید.
۵«من تاک هستم و شما شاخه‌های آن. کسی که در من می‌ماند و من در او، میوۀ بسیار می‌آورد؛ زیرا جدا از من، هیچ نمی‌توانید کرد.

يوحنا ۲:۱۵

۲هر شاخه‌ای در من که میوه نیاورد، آن را قطع می‌کند، و هر شاخه‌ای که میوه آورد، آن را هَرَس می‌کند تا بیشتر میوه آورد.

يوحنا ۶:۱۵

۶اگر کسی در من نماند، همچون شاخه‌ای است که دورش می‌اندازند و خشک می‌شود. شاخه‌های خشکیده را گرد می‌آورند و در آتش افکنده، می‌سوزانند.

يوحنا ۷:۱۵

۷اگر در من بمانید و کلام من در شما بماند، هرآنچه می‌خواهید، درخواست کنید که برآورده خواهد شد.

يوحنا ۸:۱۵

۸جلال پدر من در این است که شما میوۀ بسیار آورید؛ و این‌گونه شاگرد من خواهید شد.

غلاطيان ۲۲:۵-۲۳

۲۲امّا ثمرۀ روح، محبت، شادی، آرامش، صبر، مهربانی، نیکویی، وفاداری، ۲۳فروتنی و خویشتنداری است. هیچ شریعتی مخالف اینها نیست.

يوحنا ۹:۱۵-۱۷

۹«همان‌گونه که پدر مرا دوست داشته است، من نیز شما را دوست داشته‌ام؛ در محبت من بمانید. ۱۰اگر احکام مرا نگاه دارید، در محبت من خواهید ماند؛ چنانکه من احکام پدر خود را نگاه داشته‌ام و در محبت او می‌مانم. ۱۱این سخنان را به شما گفتم تا شادی من در شما باشد و شادی شما کامل شود.
۱۲«حکم من این است که یکدیگر را محبت کنید، چنانکه من شما را محبت کرده‌ام. ۱۳محبتی بزرگتر از این وجود ندارد که کسی جان خود را در راه دوستانش فدا کند. ۱۴دوستان من شمایید اگر آنچه به شما حکم می‌کنم، انجام دهید. ۱۵دیگر شما را بنده نمی‌خوانم، زیرا بنده از کارهای اربابش آگاهی ندارد. بلکه شما را دوست خود می‌خوانم، زیرا هرآنچه از پدر شنیده‌ام، شما را از آن آگاه ساخته‌ام. ۱۶شما نبودید که مرا برگزیدید، بلکه من شما را برگزیدم و مقرر داشتم تا بروید و میوه آورید و میوۀ شما بماند، تا هر چه از پدر به نام من درخواست کنید به شما عطا کند. ۱۷حکم من به شما این است که یکدیگر را محبت کنید.

يوحنا ۱۰:۱۵

۱۰اگر احکام مرا نگاه دارید، در محبت من خواهید ماند؛ چنانکه من احکام پدر خود را نگاه داشته‌ام و در محبت او می‌مانم.

يوحنا ۱۲:۱۵

۱۲«حکم من این است که یکدیگر را محبت کنید، چنانکه من شما را محبت کرده‌ام.

يوحنا ۱۱:۱۵

۱۱این سخنان را به شما گفتم تا شادی من در شما باشد و شادی شما کامل شود.

متی ۱۴:۲۵-۳۰

۱۴«همچنین پادشاهی آسمان مانند مردی خواهد بود که قصد سفر داشت. او خادمان خود را فرا خواند و اموال خویش به آنان سپرد؛ ۱۵به فراخور قابلیت هر خادم، به یکی پنج قنطار داد، به یکی دو و به دیگری یک قنطار. آنگاه راهی سفر شد. ۱۶مردی که پنج قنطار گرفته بود، بی‌درنگ با آن به تجارت پرداخت و پنج قنطار دیگر سود کرد. ۱۷بر همین منوال، آن که دو قنطار داشت، دو قنطار دیگر نیز به دست آورد. ۱۸امّا آن که یک قنطار گرفته بود، رفت و زمین را کَند و پول ارباب خود را پنهان کرد.
۱۹«پس از زمانی دراز، ارباب آن خادمان بازگشت و از آنان حساب خواست. ۲۰مردی که پنج قنطار دریافت کرده بود، پنج قنطار دیگر را نیز با خود آورد و گفت: ”سرورا، به من پنج قنطار سپردی، این هم پنج قنطار دیگر که سود کرده‌ام.“ ۲۱سرورش پاسخ داد: ”آفرین، ای خادم نیکو و امین! در چیزهای کم امین بودی، پس تو را بر چیزهای بسیار خواهم گماشت. بیا و در شادی ارباب خود شریک شو!“ ۲۲خادمی که دو قنطار گرفته بود نیز پیش آمد و گفت: ”به من دو قنطار سپردی، این هم دو قنطار دیگر که سود کرده‌ام.“ ۲۳سرورش پاسخ داد: ”آفرین، ای خادم نیکو و امین! در چیزهای کم امین بودی، پس تو را بر چیزهای بسیار خواهم گماشت. بیا و در شادی ارباب خود شریک شو!“ ۲۴آنگاه خادمی که یک قنطار گرفته بود، نزدیک آمد و گفت: ”چون می‌دانستم مردی تندخو هستی، از جایی که نکاشته‌ای می‌دِرَوی و از جایی که نپاشیده‌ای جمع می‌کنی، ۲۵پس ترسیدم و پول تو را در زمین پنهان کردم. این هم پول تو!“ ۲۶اما سرورش پاسخ داد: ”ای خادم بدکاره و تنبل! تو که می‌دانستی از جایی که نکاشته‌ام، می‌دِرَوَم و از جایی که نپاشیده‌ام، جمع می‌کنم، ۲۷پس چرا پول مرا به صرّافان ندادی تا چون از سفر بازگردم آن را با سود پس گیرم؟ ۲۸آن قنطار را از او بگیرید و به آن که ده قنطار دارد بدهید. ۲۹زیرا به هر که دارد، بیشتر داده خواهد شد تا به‌فراوانی داشته باشد؛ امّا آن که ندارد، همان که دارد نیز از او گرفته خواهد شد. ۳۰این خادم بی‌فایده را به تاریکیِ بیرون افکنید، جایی که گریه و دندان بر هم ساییدن خواهد بود.“

متی ۱۵:۲۵

۱۵به فراخور قابلیت هر خادم، به یکی پنج قنطار داد، به یکی دو و به دیگری یک قنطار. آنگاه راهی سفر شد.

متی ۱۶:۲۵-۱۷

۱۶مردی که پنج قنطار گرفته بود، بی‌درنگ با آن به تجارت پرداخت و پنج قنطار دیگر سود کرد. ۱۷بر همین منوال، آن که دو قنطار داشت، دو قنطار دیگر نیز به دست آورد.

متی ۲۰:۲۵

۲۰مردی که پنج قنطار دریافت کرده بود، پنج قنطار دیگر را نیز با خود آورد و گفت: ”سرورا، به من پنج قنطار سپردی، این هم پنج قنطار دیگر که سود کرده‌ام.“

متی ۲۱:۲۵

۲۱سرورش پاسخ داد: ”آفرین، ای خادم نیکو و امین! در چیزهای کم امین بودی، پس تو را بر چیزهای بسیار خواهم گماشت. بیا و در شادی ارباب خود شریک شو!“

متی ۲۲:۲۵-۲۳

۲۲خادمی که دو قنطار گرفته بود نیز پیش آمد و گفت: ”به من دو قنطار سپردی، این هم دو قنطار دیگر که سود کرده‌ام.“ ۲۳سرورش پاسخ داد: ”آفرین، ای خادم نیکو و امین! در چیزهای کم امین بودی، پس تو را بر چیزهای بسیار خواهم گماشت. بیا و در شادی ارباب خود شریک شو!“

متی ۲۳:۲۵

۲۳سرورش پاسخ داد: ”آفرین، ای خادم نیکو و امین! در چیزهای کم امین بودی، پس تو را بر چیزهای بسیار خواهم گماشت. بیا و در شادی ارباب خود شریک شو!“

متی ۲۱:۲۵

۲۱سرورش پاسخ داد: ”آفرین، ای خادم نیکو و امین! در چیزهای کم امین بودی، پس تو را بر چیزهای بسیار خواهم گماشت. بیا و در شادی ارباب خود شریک شو!“

متی ۲۳:۲۵

۲۳سرورش پاسخ داد: ”آفرین، ای خادم نیکو و امین! در چیزهای کم امین بودی، پس تو را بر چیزهای بسیار خواهم گماشت. بیا و در شادی ارباب خود شریک شو!“

متی ۲۱:۲۵

۲۱سرورش پاسخ داد: ”آفرین، ای خادم نیکو و امین! در چیزهای کم امین بودی، پس تو را بر چیزهای بسیار خواهم گماشت. بیا و در شادی ارباب خود شریک شو!“

متی ۲۴:۲۵-۲۵

۲۴آنگاه خادمی که یک قنطار گرفته بود، نزدیک آمد و گفت: ”چون می‌دانستم مردی تندخو هستی، از جایی که نکاشته‌ای می‌دِرَوی و از جایی که نپاشیده‌ای جمع می‌کنی، ۲۵پس ترسیدم و پول تو را در زمین پنهان کردم. این هم پول تو!“

متی ۲۵:۲۴

۲۵پس ترسیدم و پول تو را در زمین پنهان کردم. این هم پول تو!“

اول يوحنا ۱۶:۴-۱۸

۱۶پس ما محبتی را که خدا به ما دارد شناخته‌ایم و به آن اعتماد داریم.
خدا محبت است و کسی که در محبت ساکن است، در خدا ساکن است و خدا در او. ۱۷محبت این‌چنین در میان ما به کمال رسیده است تا در روز داوری اطمینان داشته باشیم، زیرا ما در این دنیا همان‌گونه‌ایم که او هست. ۱۸در محبتْ ترس نیست، بلکه محبتِ کامل ترس را بیرون می‌راند؛ زیرا ترس از مکافات سرچشمه می‌گیرد و کسی که می‌ترسد، در محبت به کمال نرسیده است.

متی ۲۶:۲۵

۲۶اما سرورش پاسخ داد: ”ای خادم بدکاره و تنبل! تو که می‌دانستی از جایی که نکاشته‌ام، می‌دِرَوَم و از جایی که نپاشیده‌ام، جمع می‌کنم،

متی ۳۰:۲۵

۳۰این خادم بی‌فایده را به تاریکیِ بیرون افکنید، جایی که گریه و دندان بر هم ساییدن خواهد بود.“

متی ۲۸:۲۵-۳۰

۲۸آن قنطار را از او بگیرید و به آن که ده قنطار دارد بدهید. ۲۹زیرا به هر که دارد، بیشتر داده خواهد شد تا به‌فراوانی داشته باشد؛ امّا آن که ندارد، همان که دارد نیز از او گرفته خواهد شد. ۳۰این خادم بی‌فایده را به تاریکیِ بیرون افکنید، جایی که گریه و دندان بر هم ساییدن خواهد بود.“

متی ۳۱:۲۵-۴۶

۳۱«هنگامی که پسر انسان با شکوه و جلال خود به همراه همۀ فرشتگان بیاید، بر تخت پرشکوه خود خواهد نشست ۳۲و همۀ قومها در برابر او حاضر خواهند شد و او همچون شبانی که گوسفندها را از بزها جدا می‌کند، مردمان را به دو گروه تقسیم خواهد کرد؛ ۳۳گوسفندان را در سمت راست و بزها را در سمت چپ خود قرار خواهد داد. ۳۴سپس به آنان که در سمت راست او هستند خواهد گفت: ”بیایید، ای برکت یافتگان از پدر من، و پادشاهی‌ای را به میراث یابید که از آغاز جهان برای شما آماده شده بود. ۳۵زیرا گرسنه بودم، به من خوراک دادید؛ تشنه بودم، به من آب دادید؛ غریب بودم، به من جا دادید. ۳۶عریان بودم، مرا پوشانیدید؛ مریض بودم، عیادتم کردید؛ در زندان بودم، به دیدارم آمدید.“ ۳۷آنگاه پارسایان پاسخ خواهند داد: ”سرور ما، کِی تو را گرسنه دیدیم و به تو خوراک دادیم، یا تشنه دیدیم و به تو آب دادیم؟ ۳۸کِی تو را غریب دیدیم و به تو جا دادیم و یا عریان، و تو را پوشانیدیم؟ ۳۹کِی تو را مریض و یا در زندان دیدیم و به دیدارت آمدیم؟“ ۴۰پادشاه در پاسخ خواهد گفت: ”آمین، به شما می‌گویم، آنچه برای یکی از کوچکترین برادران من کردید، در واقع برای من کردید.“ ۴۱آنگاه به آنان که در سمت چپ او هستند خواهد گفت: ”ای ملعونان، از من دور شوید و به آتش جاودانی روید که برای ابلیس و فرشتگان او آماده شده است، ۴۲زیرا گرسنه بودم، خوراکم ندادید؛ تشنه بودم، آبم ندادید؛ ۴۳غریب بودم، جایم ندادید؛ عریان بودم، مرا نپوشانیدید؛ مریض و زندانی بودم، به دیدارم نیامدید.“ ۴۴آنان پاسخ خواهند داد: ”سرور ما، کی تو را گرسنه و تشنه و غریب و عریان و مریض و در زندان دیدیم و خدمتت نکردیم؟“ ۴۵در جواب خواهد گفت: ”آمین، به شما می‌گویم، آنچه برای یکی از این کوچکترینها نکردید، در واقع برای من نکردید.“ ۴۶پس آنان به مجازات جاودان داخل خواهند شد، امّا پارسایان به حیات جاودان.»

متی ۳۱:۲۵-۳۲

۳۱«هنگامی که پسر انسان با شکوه و جلال خود به همراه همۀ فرشتگان بیاید، بر تخت پرشکوه خود خواهد نشست ۳۲و همۀ قومها در برابر او حاضر خواهند شد و او همچون شبانی که گوسفندها را از بزها جدا می‌کند، مردمان را به دو گروه تقسیم خواهد کرد؛

متی ۳۲:۲۵

۳۲و همۀ قومها در برابر او حاضر خواهند شد و او همچون شبانی که گوسفندها را از بزها جدا می‌کند، مردمان را به دو گروه تقسیم خواهد کرد؛

متی ۳۱:۲۵

۳۱«هنگامی که پسر انسان با شکوه و جلال خود به همراه همۀ فرشتگان بیاید، بر تخت پرشکوه خود خواهد نشست

متی ۳۴:۲۵-۳۶

۳۴سپس به آنان که در سمت راست او هستند خواهد گفت: ”بیایید، ای برکت یافتگان از پدر من، و پادشاهی‌ای را به میراث یابید که از آغاز جهان برای شما آماده شده بود. ۳۵زیرا گرسنه بودم، به من خوراک دادید؛ تشنه بودم، به من آب دادید؛ غریب بودم، به من جا دادید. ۳۶عریان بودم، مرا پوشانیدید؛ مریض بودم، عیادتم کردید؛ در زندان بودم، به دیدارم آمدید.“

متی ۳۴:۲۵

۳۴سپس به آنان که در سمت راست او هستند خواهد گفت: ”بیایید، ای برکت یافتگان از پدر من، و پادشاهی‌ای را به میراث یابید که از آغاز جهان برای شما آماده شده بود.

متی ۳۵:۲۵-۳۶

۳۵زیرا گرسنه بودم، به من خوراک دادید؛ تشنه بودم، به من آب دادید؛ غریب بودم، به من جا دادید. ۳۶عریان بودم، مرا پوشانیدید؛ مریض بودم، عیادتم کردید؛ در زندان بودم، به دیدارم آمدید.“

متی ۳۷:۲۵-۳۹

۳۷نگاه پارسایان پاسخ خواهند داد: ”سرور ما، کِی تو را گرسنه دیدیم و به تو خوراک دادیم، یا تشنه دیدیم و به تو آب دادیم؟ ۳۸کِی تو را غریب دیدیم و به تو جا دادیم و یا عریان، و تو را پوشانیدیم؟ ۳۹کِی تو را مریض و یا در زندان دیدیم و به دیدارت آمدیم؟“

متی ۴۰:۲۵

۴۰پادشاه در پاسخ خواهد گفت: ”آمین، به شما می‌گویم، آنچه برای یکی از کوچکترین برادران من کردید، در واقع برای من کردید.“

متی ۴۲:۲۵-۴۳

۴۲زیرا گرسنه بودم، خوراکم ندادید؛ تشنه بودم، آبم ندادید؛ ۴۳غریب بودم، جایم ندادید؛ عریان بودم، مرا نپوشانیدید؛ مریض و زندانی بودم، به دیدارم نیامدید.“

متی ۴۴:۲۵

۴۴آنان پاسخ خواهند داد: ”سرور ما، کی تو را گرسنه و تشنه و غریب و عریان و مریض و در زندان دیدیم و خدمتت نکردیم؟“

متی ۳۷:۲۵-۳۹

۳۷آنگاه پارسایان پاسخ خواهند داد: ”سرور ما، کِی تو را گرسنه دیدیم و به تو خوراک دادیم، یا تشنه دیدیم و به تو آب دادیم؟ ۳۸کِی تو را غریب دیدیم و به تو جا دادیم و یا عریان، و تو را پوشانیدیم؟ ۳۹کِی تو را مریض و یا در زندان دیدیم و به دیدارت آمدیم؟“

متی ۴۵:۲۵

۴۵در جواب خواهد گفت: ”آمین، به شما می‌گویم، آنچه برای یکی از این کوچکترینها نکردید، در واقع برای من نکردید.“

افسسیان ۸:۲-۱۰

۸زیرا به فیض و از راه ایمان نجات یافته‌اید - و این از خودتان نیست، بلکه عطای خداست - ۹و نه از اعمال، تا هیچ‌کس نتواند به خود ببالد. ۱۰زیرا ساختۀ دست خداییم، و در مسیحْ عیسی آفریده شده‌ایم تا کارهای نیک انجام دهیم، کارهایی که خدا از پیش مهیا کرد تا در آنها گام برداریم.

افسسیان ۸:۲

۸زیرا به فیض و از راه ایمان نجات یافته‌اید - و این از خودتان نیست، بلکه عطای خداست -

افسسیان ۹:۲

۹و نه از اعمال، تا هیچ‌کس نتواند به خود ببالد.

افسسیان ۱۰:۲

۱۰زیرا ساختۀ دست خداییم، و در مسیحْ عیسی آفریده شده‌ایم تا کارهای نیک انجام دهیم، کارهایی که خدا از پیش مهیا کرد تا در آنها گام برداریم.

متی ۴۰:۲۵

۴۰پادشاه در پاسخ خواهد گفت: ”آمین، به شما می‌گویم، آنچه برای یکی از کوچکترین برادران من کردید، در واقع برای من کردید.“

متی ۱:۲۴-۳۶

۱هنگامی که عیسی معبد را ترک گفته، به راه خود می‌رفت، شاگردانش نزدش آمدند تا نظر او را به بناهای معبد جلب کنند. ۲عیسی به آنان گفت: «همۀ اینها را می‌بینید؟ آمین، به شما می‌گویم، سنگی بر سنگ دیگر باقی نخواهد ماند، بلکه همه فرو خواهد ریخت.»
۳وقتی عیسی بر کوه زیتون نشسته بود، شاگردانش در خلوت نزد او آمده، گفتند: «به ما بگو این وقایع کِی روی خواهد داد و نشانۀ آمدن تو و پایان این عصر چیست؟» ۴عیسی پاسخ داد: «به‌هوش باشید تا کسی گمراهتان نکند. ۵زیرا بسیاری به نام من خواهند آمد و خواهند گفت، ”من مسیح هستم،“ و بسیاری را گمراه خواهند کرد. ۶همچنین دربارۀ جنگها خواهید شنید و خبر جنگها به گوشتان خواهد رسید. امّا مشوش مشوید، زیرا چنین وقایعی می‌باید رخ دهد، ولی هنوز پایان فرا نرسیده. ۷نیز قومی بر قوم دیگر و حکومتی بر حکومت دیگر بر خواهند خاست. و قحطیها و زلزله‌ها در جایهای گوناگون خواهد آمد. ۸امّا همۀ اینها تنها آغاز درد زایمان است.
۹«در آن زمان شما را تسلیم خواهند کرد تا آزار بسیار بینید، و شما را خواهند کشت. همۀ قومها به‌خاطر نام من از شما نفرت خواهند داشت. ۱۰در آن روزها بسیاری از ایمان خود بازگشته، به یکدیگر خیانت خواهند کرد و از یکدیگر متنفر خواهند شد. ۱۱پیامبران دروغینِ زیادی برخاسته، بسیاری را گمراه خواهند کرد. ۱۲در نتیجۀ افزونی شرارت، محبت بسیاری به سردی خواهد گرایید. ۱۳امّا هر که تا به پایان پایدار بماند، نجات خواهد یافت. ۱۴و این بشارت پادشاهی در سرتاسر جهان اعلام خواهد شد تا شهادتی برای همۀ قومها باشد. آنگاه پایان فرا خواهد رسید.
۱۵«پس چون آنچه را دانیال نبی ’مکروهِ ویرانگر‘ نامیده در مکان مقدّس بر پا بینید-خواننده دقّت کند - ۱۶آنگاه هر که در یهودیه باشد، به کوهها بگریزد؛ ۱۷و هر که بر بام خانه باشد، برای برداشتن چیزی، فرود نیاید؛ ۱۸و هر که در مزرعه باشد، برای برگرفتن قبای خود به خانه بازنگردد. ۱۹وای بر زنان آبستن و مادران شیرده در آن روزها! ۲۰دعا کنید که فرار شما در زمستان یا در روز شَبّات نباشد. ۲۱زیرا در آن زمان چنان مصیبت عظیمی روی خواهد داد که مانندش از آغاز جهان تا کنون روی نداده، و هرگز نیز روی نخواهد داد. ۲۲اگر آن روزها کوتاه نمی‌شد، هیچ بشری جان سالم به در نمی‌برد. امّا به‌خاطر برگزیدگان کوتاه خواهد شد.
۲۳«در آن زمان، اگر کسی به شما گوید، ”ببینید، مسیح اینجاست!“ یا ”مسیح آنجاست!“ باور مکنید. ۲۴زیرا مسیحان کاذب و پیامبران دروغین برخاسته، آیات و معجزات عظیم به ظهور خواهند آورد تا اگر ممکن باشد، حتی برگزیدگان را گمراه کنند. ۲۵ببینید، پیشاپیش به شما گفتم. ۲۶بنابراین اگر به شما بگویند، ”او در بیابان است،“ به آنجا نروید؛ و اگر بگویند، ”در اندرونی خانه است،“ باور مکنید. ۲۷زیرا همچنانکه صاعقه در شرق آسمان پدید می‌آید و نورش تا به غرب می‌رسد، ظهور پسر انسان نیز چنین خواهد بود. ۲۸هر جا لاشه‌ای باشد، لاشخوران در آنجا گرد می‌آیند.
۲۹«بلافاصله، پس از مصیبتِ آن روزها

«”خورشید تاریک خواهد شد
و ماه دیگر نور نخواهد افشاند؛
ستارگان از آسمان فرو خواهند ریخت،
و نیروهای آسمان به لرزه در‌ خواهند آمد.“
۳۰آنگاه نشانۀ پسر انسان در آسمان ظاهر خواهد شد و همۀ طوایف جهان بر سینۀ خود خواهند زد، و پسر انسان را خواهند دید که با قدرت و جلال عظیم بر ابرهای آسمان می‌آید. ۳۱او فرشتگان خود را با نفیر بلند شیپور خواهد فرستاد و آنها برگزیدگان او را از چهار گوشۀ جهان، از یک کران آسمان تا به کران دیگر، گرد هم خواهند آورد.
۳۲«حال، از درخت انجیر این درس را فرا گیرید: به محض اینکه شاخه‌های آن جوانه زده برگ می‌دهد، درمی‌یابید که تابستان نزدیک است. ۳۳به همین‌سان، هر گاه این چیزها را ببینید، درمی‌یابید که او نزدیک، بلکه بر در است. ۳۴آمین، به شما می‌گویم، تا این همه روی ندهد، این نسل از میان نخواهد رفت. ۳۵آسمان و زمین زایل خواهد شد، امّا سخنان من هرگز زوال نخواهد پذیرفت.
۳۶«هیچ‌کس آن روز و ساعت را نمی‌داند جز پدر؛ حتی فرشتگان آسمان و پسر نیز از آن آگاه نیستند.

متی ۱:۲۴

۱هنگامی که عیسی معبد را ترک گفته، به راه خود می‌رفت، شاگردانش نزدش آمدند تا نظر او را به بناهای معبد جلب کنند.

متی ۲:۲۴

۲عیسی به آنان گفت: «همۀ اینها را می‌بینید؟ آمین، به شما می‌گویم، سنگی بر سنگ دیگر باقی نخواهد ماند، بلکه همه فرو خواهد ریخت.»

متی ۳:۲۴

۳وقتی عیسی بر کوه زیتون نشسته بود، شاگردانش در خلوت نزد او آمده، گفتند: «به ما بگو این وقایع کِی روی خواهد داد و نشانۀ آمدن تو و پایان این عصر چیست؟»

متی ۴:۲۴

۴عیسی پاسخ داد: «به‌هوش باشید تا کسی گمراهتان نکند.

متی ۶:۲۴

۶همچنین دربارۀ جنگها خواهید شنید و خبر جنگها به گوشتان خواهد رسید. امّا مشوش مشوید، زیرا چنین وقایعی می‌باید رخ دهد، ولی هنوز پایان فرا نرسیده.

متی ۶:۲۴-۸

۶همچنین دربارۀ جنگها خواهید شنید و خبر جنگها به گوشتان خواهد رسید. امّا مشوش مشوید، زیرا چنین وقایعی می‌باید رخ دهد، ولی هنوز پایان فرا نرسیده. ۷نیز قومی بر قوم دیگر و حکومتی بر حکومت دیگر بر خواهند خاست. و قحطیها و زلزله‌ها در جایهای گوناگون خواهد آمد. ۸امّا همۀ اینها تنها آغاز درد زایمان است.

متی ۸:۲۴

۸امّا همۀ اینها تنها آغاز درد زایمان است.

متی ۹:۲۴-۱۰

۹«در آن زمان شما را تسلیم خواهند کرد تا آزار بسیار بینید، و شما را خواهند کشت. همۀ قومها به‌خاطر نام من از شما نفرت خواهند داشت. ۱۰در آن روزها بسیاری از ایمان خود بازگشته، به یکدیگر خیانت خواهند کرد و از یکدیگر متنفر خواهند شد.

متی ۲۸:۱۰

۲۸از کسانی که جسم را می‌کشند امّا قادر به کشتن روح نیستند، مترسید؛ از او بترسید که قادر است هم روح و هم جسم شما را در جهنم هلاک کند.

متی ۱۱:۲۴-۱۴

۱۱پیامبران دروغینِ زیادی برخاسته، بسیاری را گمراه خواهند کرد. ۱۲در نتیجۀ افزونی شرارت، محبت بسیاری به سردی خواهد گرایید. ۱۳امّا هر که تا به پایان پایدار بماند، نجات خواهد یافت. ۱۴و این بشارت پادشاهی در سرتاسر جهان اعلام خواهد شد تا شهادتی برای همۀ قومها باشد. آنگاه پایان فرا خواهد رسید.

متی ۱۳:۲۴

۱۳امّا هر که تا به پایان پایدار بماند، نجات خواهد یافت.

متی ۱۴:۲۴

۱۴و این بشارت پادشاهی در سرتاسر جهان اعلام خواهد شد تا شهادتی برای همۀ قومها باشد. آنگاه پایان فرا خواهد رسید.

متی ۱۵:۲۴-۲۵

۱۵«پس چون آنچه را دانیال نبی ’مکروهِ ویرانگر‘ نامیده در مکان مقدّس بر پا بینید-خواننده دقّت کند - ۱۶آنگاه هر که در یهودیه باشد، به کوهها بگریزد؛ ۱۷و هر که بر بام خانه باشد، برای برداشتن چیزی، فرود نیاید؛ ۱۸و هر که در مزرعه باشد، برای برگرفتن قبای خود به خانه بازنگردد. ۱۹وای بر زنان آبستن و مادران شیرده در آن روزها! ۲۰دعا کنید که فرار شما در زمستان یا در روز شَبّات نباشد. ۲۱زیرا در آن زمان چنان مصیبت عظیمی روی خواهد داد که مانندش از آغاز جهان تا کنون روی نداده، و هرگز نیز روی نخواهد داد. ۲۲اگر آن روزها کوتاه نمی‌شد، هیچ بشری جان سالم به در نمی‌برد. امّا به‌خاطر برگزیدگان کوتاه خواهد شد.
۲۳«در آن زمان، اگر کسی به شما گوید، ”ببینید، مسیح اینجاست!“ یا ”مسیح آنجاست!“ باور مکنید. ۲۴زیرا مسیحان کاذب و پیامبران دروغین برخاسته، آیات و معجزات عظیم به ظهور خواهند آورد تا اگر ممکن باشد، حتی برگزیدگان را گمراه کنند. ۲۵ببینید، پیشاپیش به شما گفتم.

متی ۱۵:۲۴

۱۵«پس چون آنچه را دانیال نبی ’مکروهِ ویرانگر‘ نامیده در مکان مقدّس بر پا بینید-خواننده دقّت کند -

متی ۲۳:۲۴-۲۵

۲۳«در آن زمان، اگر کسی به شما گوید، ”ببینید، مسیح اینجاست!“ یا ”مسیح آنجاست!“ باور مکنید. ۲۴زیرا مسیحان کاذب و پیامبران دروغین برخاسته، آیات و معجزات عظیم به ظهور خواهند آورد تا اگر ممکن باشد، حتی برگزیدگان را گمراه کنند. ۲۵ببینید، پیشاپیش به شما گفتم.

متی ۲۶:۲۴-۳۱

۲۶بنابراین اگر به شما بگویند، ”او در بیابان است،“ به آنجا نروید؛ و اگر بگویند، ”در اندرونی خانه است،“ باور مکنید. ۲۷زیرا همچنانکه صاعقه در شرق آسمان پدید می‌آید و نورش تا به غرب می‌رسد، ظهور پسر انسان نیز چنین خواهد بود. ۲۸هر جا لاشه‌ای باشد، لاشخوران در آنجا گرد می‌آیند.
۲۹«بلافاصله، پس از مصیبتِ آن روزها
«”خورشید تاریک خواهد شد
و ماه دیگر نور نخواهد افشاند؛
ستارگان از آسمان فرو خواهند ریخت،
و نیروهای آسمان به لرزه در‌ خواهند آمد.“
۳۰آنگاه نشانۀ پسر انسان در آسمان ظاهر خواهد شد و همۀ طوایف جهان بر سینۀ خود خواهند زد، و پسر انسان را خواهند دید که با قدرت و جلال عظیم بر ابرهای آسمان می‌آید. ۳۱او فرشتگان خود را با نفیر بلند شیپور خواهد فرستاد و آنها برگزیدگان او را از چهار گوشۀ جهان، از یک کران آسمان تا به کران دیگر، گرد هم خواهند آورد.

متی ۳۰:۲۴

۳۰آنگاه نشانۀ پسر انسان در آسمان ظاهر خواهد شد و همۀ طوایف جهان بر سینۀ خود خواهند زد، و پسر انسان را خواهند دید که با قدرت و جلال عظیم بر ابرهای آسمان می‌آید.

متی ۳۲:۲۴-۳۶

۳۲«حال، از درخت انجیر این درس را فرا گیرید: به محض اینکه شاخه‌های آن جوانه زده برگ می‌دهد، درمی‌یابید که تابستان نزدیک است. ۳۳به همین‌سان، هر گاه این چیزها را ببینید، درمی‌یابید که او نزدیک، بلکه بر در است. ۳۴آمین، به شما می‌گویم، تا این همه روی ندهد، این نسل از میان نخواهد رفت. ۳۵آسمان و زمین زایل خواهد شد، امّا سخنان من هرگز زوال نخواهد پذیرفت.
۳۶«هیچ‌کس آن روز و ساعت را نمی‌داند جز پدر؛ حتی فرشتگان آسمان و پسر نیز از آن آگاه نیستند.

متی ۳۶:۲۴-۵۱

۳۶«هیچ‌کس آن روز و ساعت را نمی‌داند جز پدر؛ حتی فرشتگان آسمان و پسر نیز از آن آگاه نیستند. ۳۷زمان ظهور پسر انسان مانند روزگار نوح خواهد بود. ۳۸در روزهای پیش از توفان، قبل از اینکه نوح به کشتی درآید، مردم می‌خوردند و می‌نوشیدند و زن می‌گرفتند و شوهر می‌کردند ۳۹و نمی‌دانستند چه در پیش است. تا اینکه توفان آمد و همه را با خود برد. ظهور پسر انسان نیز همین‌گونه خواهد بود. ۴۰از دو مرد که در مزرعه هستند، یکی برگرفته و دیگری واگذاشته خواهد شد. ۴۱و از دو زن که با هم دستاس می‌کنند، یکی برگرفته و دیگری واگذاشته خواهد شد. ۴۲پس بیدار باشید، زیرا نمی‌دانید سرورِ شما چه روزی خواهد آمد. ۴۳این را بدانید که اگر صاحبخانه می‌دانست دزد در چه پاسی از شب می‌آید، بیدار می‌ماند و نمی‌گذاشت به خانه‌اش دستبرد زنند. ۴۴پس شما نیز آماده باشید، زیرا پسر انسان در ساعتی خواهد آمد که انتظارش را ندارید.
۴۵«پس آن غلام امین و دانا کیست که اربابش او را به سرپرستی خانوادۀ خود گماشته باشد تا خوراک آنان را به‌موقع بدهد؟ ۴۶خوشا به حال آن غلام که چون اربابش بازگردد، او را مشغول این کار ببیند. ۴۷آمین، به شما می‌گویم، که او را بر همۀ مایملک خود خواهد گماشت. ۴۸امّا اگر آن غلام، شریر باشد و با خود بیندیشد که ”اربابم تأخیر کرده است،“ ۴۹و به آزار همکاران خود بپردازد و با میگساران مشغول خوردن و نوشیدن شود، ۵۰آنگاه اربابش در روزی که انتظار ندارد و در ساعتی که از آن آگاه نیست خواهد آمد ۵۱و او را از میان دو پاره کرده، در جایگاه ریاکاران خواهد افکند، جایی که گریه و دندان به دندان ساییدن خواهد بود.

متی ۳۶:۲۴

۳۶«هیچ‌کس آن روز و ساعت را نمی‌داند جز پدر؛ حتی فرشتگان آسمان و پسر نیز از آن آگاه نیستند.

متی ۳۷:۲۴-۴۱

۳۷زمان ظهور پسر انسان مانند روزگار نوح خواهد بود. ۳۸در روزهای پیش از توفان، قبل از اینکه نوح به کشتی درآید، مردم می‌خوردند و می‌نوشیدند و زن می‌گرفتند و شوهر می‌کردند ۳۹و نمی‌دانستند چه در پیش است. تا اینکه توفان آمد و همه را با خود برد. ظهور پسر انسان نیز همین‌گونه خواهد بود. ۴۰از دو مرد که در مزرعه هستند، یکی برگرفته و دیگری واگذاشته خواهد شد. ۴۱و از دو زن که با هم دستاس می‌کنند، یکی برگرفته و دیگری واگذاشته خواهد شد.

دوم تيموتيوس ۱:۳-۵

۱امّا آگاه باش که در روزهای آخر، زمانهای سخت پیش خواهد آمد. ۲مردمانْ خودپرست، پولدوست، لاف‌زن، متکبر، ناسزاگو، نافرمان به والدین، ناسپاس، ناپاک، ۳بی‌عاطفه، بی‌گذشت، غیبت‌گو، بی‌بندوبار، وحشی، دشمن نیکویی، ۴خیانتکار، بی‌مبالات و خودپسند خواهند بود. لذت را بیش از خدا دوست خواهند داشت ۵و هرچند صورتِ ظاهرِ دینداری را دارند، منکر قدرت آن خواهند بود. از چنین کسان دوری گزین.

متی ۴۲:۲۴-۴۴

۴۲پس بیدار باشید، زیرا نمی‌دانید سرورِ شما چه روزی خواهد آمد. ۴۳این را بدانید که اگر صاحبخانه می‌دانست دزد در چه پاسی از شب می‌آید، بیدار می‌ماند و نمی‌گذاشت به خانه‌اش دستبرد زنند. ۴۴پس شما نیز آماده باشید، زیرا پسر انسان در ساعتی خواهد آمد که انتظارش را ندارید.

متی ۴۵:۲۴-۵۱

۴۵«پس آن غلام امین و دانا کیست که اربابش او را به سرپرستی خانوادۀ خود گماشته باشد تا خوراک آنان را به‌موقع بدهد؟ ۴۶خوشا به حال آن غلام که چون اربابش بازگردد، او را مشغول این کار ببیند. ۴۷آمین، به شما می‌گویم، که او را بر همۀ مایملک خود خواهد گماشت. ۴۸امّا اگر آن غلام، شریر باشد و با خود بیندیشد که ”اربابم تأخیر کرده است،“ ۴۹و به آزار همکاران خود بپردازد و با میگساران مشغول خوردن و نوشیدن شود، ۵۰آنگاه اربابش در روزی که انتظار ندارد و در ساعتی که از آن آگاه نیست خواهد آمد ۵۱و او را از میان دو پاره کرده، در جایگاه ریاکاران خواهد افکند، جایی که گریه و دندان به دندان ساییدن خواهد بود.

متی ۴۵:۲۴

۴۵«پس آن غلام امین و دانا کیست که اربابش او را به سرپرستی خانوادۀ خود گماشته باشد تا خوراک آنان را به‌موقع بدهد؟

متی ۴۹:۲۴

۴۹و به آزار همکاران خود بپردازد و با میگساران مشغول خوردن و نوشیدن شود،

متی ۴۸:۲۴

۴۸امّا اگر آن غلام، شریر باشد و با خود بیندیشد که ”اربابم تأخیر کرده است،“

متی ۵۰:۲۴

۵۰آنگاه اربابش در روزی که انتظار ندارد و در ساعتی که از آن آگاه نیست خواهد آمد

متی ۵۱:۲۴

۵۱و او را از میان دو پاره کرده، در جایگاه ریاکاران خواهد افکند، جایی که گریه و دندان به دندان ساییدن خواهد بود.

دوم پترس ۳

۱ای عزیزان، این نامۀ دوّم است که به شما می‌نویسم. هر دو نامه را به قصد یادآوری نگاشتم تا شما را به تفکری سالم برانگیزانم، ۲تا کلامی را که پیامبران مقدّس در ایام گذشته گفته‌اند، به یاد آرید و نیز حکم خداوند و نجات‌دهندۀ ما را که به واسطۀ رسولان شما بیان شد.
۳قبل از هر چیز، بدانید که در ایام آخر استهزاکنندگانی ظهور خواهند کرد که پیرو امیال پلید خود خواهند بود و استهزاکنان ۴خواهند گفت: «پس چه شد وعدۀ آمدن او؟ از زمانی که پدران ما به خواب رفتند، همه چیز همان‌گونه است که از بدو آفرینش بود!» ۵بدین‌سان، آنان به عمد بر این حقیقت چشم می‌پوشند که به کلام خدا آسمانها از قدیم بود و زمین از آب و به وسیلۀ آب شکل گرفت؛ ۶و به وسیلۀ همین آب، دنیای آن زمان غرق و نابود شد. ۷و به همان کلام، آسمانها و زمینِ کنونی برای آتش ذخیره شده است و تا روز داوری و هلاکت بی‌دینان نگاه داشته می‌شود.
۸امّا ای عزیزان، از این نکته غافل مباشید که نزد خداوند یک روز همچون هزار سال است و هزار سال همچون یک روز. ۹برخلاف گمان برخی، خداوند در انجام وعده‌اش تأخیر نمی‌ورزد، بلکه با شما بردبار است، چه نمی‌خواهد کسی هلاک شود بلکه می‌خواهد همگان به توبه گرایند.
۱۰امّا روز خداوند چون دزد خواهد آمد، که در آن آسمانها با غریوی مَهیب از میان خواهد رفت و اجرام سماوی سوخته شده فرو خواهد پاشید، زمین و همۀ کارهایش عیان خواهد شد.
۱۱پس حال که همۀ اینها بدین سان فرو خواهد پاشید، شما چگونه مردمان باید باشید؟ بر شماست که زندگی مقدّس و خداپسندانه‌ای داشته، ۱۲انتظار روز خدا را بکشید و فرا رسیدن آن را بشتابانید. آن روز سبب خواهد شد که آسمانها به آتش کشیده شده، فرو پاشند و اجرام سماوی از گرما ذوب گردند. ۱۳امّا ما بنا بر وعدۀ او مشتاقانه در انتظار آسمانی جدید و زمینی جدید هستیم که منزلگه پارسایی است.
۱۴پس ای عزیزان، حال که این امور را انتظار می‌کشید، به سعی تمام بکوشید تا در حضور او بی‌لکه و بی‌عیب و در صلح یافت شوید. ۱۵و شکیبایی خداوندِ ما را رستگاری بینگارید، همان‌گونه که برادر عزیز ما پولس نیز مطابق حکمتی که به او عطا شده است، به شما نوشت. ۱۶او در همۀ نامه‌های خود چنین می‌نویسد، هر آنگاه که از این امور سخن می‌گوید. نامه‌های او شامل مطالبی است که درکش دشوار است و جاهلان و سست‌مایگان تحریفش می‌کنند، همان‌گونه که با دیگر نوشته‌های مقدّس چنین می‌کنند، و این موجب هلاکتشان خواهد شد.
۱۷پس شما ای عزیزان، حال که این را می‌دانید، به‌هوش باشید مبادا به راه نادرستِ بی‌دینان گمراه شوید و پایداری‌تان را از کف بدهید، ۱۸بلکه در فیض و شناخت خداوند و نجات‌دهندۀ ما عیسی مسیح نمو کنید، که او را از حال تا ابدالآباد جلال باد! آمین.

دوم پترس ۳:۳-۷

۳قبل از هر چیز، بدانید که در ایام آخر استهزاکنندگانی ظهور خواهند کرد که پیرو امیال پلید خود خواهند بود و استهزاکنان ۴خواهند گفت: «پس چه شد وعدۀ آمدن او؟ از زمانی که پدران ما به خواب رفتند، همه چیز همان‌گونه است که از بدو آفرینش بود!» ۵بدین‌سان، آنان به عمد بر این حقیقت چشم می‌پوشند که به کلام خدا آسمانها از قدیم بود و زمین از آب و به وسیلۀ آب شکل گرفت؛ ۶و به وسیلۀ همین آب، دنیای آن زمان غرق و نابود شد. ۷و به همان کلام، آسمانها و زمینِ کنونی برای آتش ذخیره شده است و تا روز داوری و هلاکت بی‌دینان نگاه داشته می‌شود.

دوم پترس ۳:۳-۴

۳قبل از هر چیز، بدانید که در ایام آخر استهزاکنندگانی ظهور خواهند کرد که پیرو امیال پلید خود خواهند بود و استهزاکنان ۴خواهند گفت: «پس چه شد وعدۀ آمدن او؟ از زمانی که پدران ما به خواب رفتند، همه چیز همان‌گونه است که از بدو آفرینش بود!»

دوم پترس ۵:۳-۷

۵بدین‌سان، آنان به عمد بر این حقیقت چشم می‌پوشند که به کلام خدا آسمانها از قدیم بود و زمین از آب و به وسیلۀ آب شکل گرفت؛ ۶و به وسیلۀ همین آب، دنیای آن زمان غرق و نابود شد. ۷و به همان کلام، آسمانها و زمینِ کنونی برای آتش ذخیره شده است و تا روز داوری و هلاکت بی‌دینان نگاه داشته می‌شود.

دوم پترس ۸:۳-۹

۸امّا ای عزیزان، از این نکته غافل مباشید که نزد خداوند یک روز همچون هزار سال است و هزار سال همچون یک روز. ۹برخلاف گمان برخی، خداوند در انجام وعده‌اش تأخیر نمی‌ورزد، بلکه با شما بردبار است، چه نمی‌خواهد کسی هلاک شود بلکه می‌خواهد همگان به توبه گرایند.

دوم پترس ۹:۳

۹برخلاف گمان برخی، خداوند در انجام وعده‌اش تأخیر نمی‌ورزد، بلکه با شما بردبار است، چه نمی‌خواهد کسی هلاک شود بلکه می‌خواهد همگان به توبه گرایند.

دوم پترس ۱۰:۳-۱۳

۱۰امّا روز خداوند چون دزد خواهد آمد، که در آن آسمانها با غریوی مَهیب از میان خواهد رفت و اجرام سماوی سوخته شده فرو خواهد پاشید، زمین و همۀ کارهایش عیان خواهد شد.
۱۱پس حال که همۀ اینها بدین سان فرو خواهد پاشید، شما چگونه مردمان باید باشید؟ بر شماست که زندگی مقدّس و خداپسندانه‌ای داشته، ۱۲انتظار روز خدا را بکشید و فرا رسیدن آن را بشتابانید. آن روز سبب خواهد شد که آسمانها به آتش کشیده شده، فرو پاشند و اجرام سماوی از گرما ذوب گردند. ۱۳امّا ما بنا بر وعدۀ او مشتاقانه در انتظار آسمانی جدید و زمینی جدید هستیم که منزلگه پارسایی است.

دوم پترس ۱۱:۳

۱۱پس حال که همۀ اینها بدین سان فرو خواهد پاشید، شما چگونه مردمان باید باشید؟ بر شماست که زندگی مقدّس و خداپسندانه‌ای داشته،

دوم پترس ۱۴:۳

۱۴پس ای عزیزان، حال که این امور را انتظار می‌کشید، به سعی تمام بکوشید تا در حضور او بی‌لکه و بی‌عیب و در صلح یافت شوید.

دوم پترس ۱۷:۳-۱۸

۱۷پس شما ای عزیزان، حال که این را می‌دانید، به‌هوش باشید مبادا به راه نادرستِ بی‌دینان گمراه شوید و پایداری‌تان را از کف بدهید، ۱۸بلکه در فیض و شناخت خداوند و نجات‌دهندۀ ما عیسی مسیح نمو کنید، که او را از حال تا ابدالآباد جلال باد! آمین.

يوحنا ۲۵:۶-۷۰

۲۵چون او را آن سوی دریا یافتند، به وی گفتند: «استاد، کِی به اینجا آمدی؟» ۲۶عیسی پاسخ داد: «آمین، آمین، به شما می‌گویم، مرا می‌جویید نه به سبب آیاتی که دیدید، بلکه به سبب آن نان که خوردید و سیر شدید. ۲۷کار کنید، امّا نه برای خوراک فانی، بلکه برای خوراکی که تا حیات جاویدان باقی است، خوراکی که پسر انسان به شما خواهد داد. زیرا بر اوست که خدای پدر مُهر تأیید زده است.» ۲۸آنگاه از او پرسیدند: «چه کنیم تا کارهای پسندیدۀ خدا را انجام داده باشیم؟» ۲۹عیسی در پاسخ گفت: «کار پسندیدۀ خدا آن است که به فرستادۀ او ایمان آورید.» ۳۰گفتند: «چه آیتی به ما می‌نمایانی تا با دیدن آن به تو ایمان آوریم؟ چه می‌کنی؟ ۳۱پدران ما در بیابان مَنّا خوردند، چنانکه نوشته شده است: ”او از آسمان به آنها نان داد تا بخورند.“» ۳۲عیسی پاسخ داد: «آمین، آمین، به شما می‌گویم، موسی نبود که آن نان را از آسمان به شما داد، بلکه پدر من است که نان حقیقی را از آسمان به شما می‌دهد. ۳۳زیرا نان خدا آن است که از آسمان نازل شده، به جهان حیات می‌بخشد.» ۳۴پس گفتند: «این نان را همواره به ما بده.» ۳۵عیسی به آنها گفت: «نان حیات من هستم. هر که نزد من آید، هرگز گرسنه نشود، و هر که به من ایمان آوَرَد هرگز تشنه نگردد. ۳۶ولی چنانکه به شما گفتم، هرچند مرا دیده‌اید، امّا ایمان نمی‌آورید. ۳۷هرآنچه پدر به من بخشد، نزد من آید؛ و آن که نزد من آید، او را هرگز از خود نخواهم راند. ۳۸زیرا از آسمان فرود نیامده‌ام تا به خواست خود عمل کنم، بلکه آمده‌ام تا ارادۀ فرستندۀ خویش را به انجام رسانم. ۳۹و ارادۀ فرستندۀ من این است که از آن کسان که او به من بخشیده، هیچ‌یک را از دست ندهم، بلکه آنان را در روز بازپسین برخیزانم. ۴۰زیرا ارادۀ پدر من این است که هر که به پسر بنگرد و به او ایمان آوَرَد، از حیات جاویدان برخوردار شود، و من در روز بازپسین او را بر خواهم خیزانید.»
۴۱آنگاه یهودیان دربارۀ او همهمه آغاز کردند، چرا که گفته بود «مَنَم آن نان که از آسمان نازل شده است.» ۴۲می‌گفتند: «مگر این مرد، عیسی پسر یوسف نیست که ما پدر و مادرش را می‌شناسیم؟ پس چگونه می‌گوید، ”از آسمان نازل شده‌ام“؟» ۴۳عیسی در پاسخ گفت: «با یکدیگر همهمه مکنید. ۴۴هیچ‌کس نمی‌تواند نزد من آید مگر آنکه پدری که مرا فرستاد او را جذب کند، و من در روز بازپسین او را بر خواهم خیزانید. ۴۵در کتب پیامبران آمده است که ”همه از خدا تعلیم خواهند یافت.“ پس هر که از خدا بشنود و از او تعلیم یابد، نزد من می‌آید. ۴۶نه اینکه کسی پدر را دیده باشد، مگر آن کس که از خداست؛ او پدر را دیده است. ۴۷آمین، آمین، به شما می‌گویم، هر که ایمان دارد، از حیات جاویدان برخوردار است. ۴۸من نان حیاتم. ۴۹پدران شما، مَنّا را در بیابان خوردند، و با این حال مردند. ۵۰امّا نانی که از آسمان نازل می‌شود چنان است که هر که از آن بخورَد، نخواهد مرد. ۵۱مَنَم آن نان زنده که از آسمان نازل شد. هر کس از این نان بخورَد، تا ابد زنده خواهد ماند. نانی که من برای حیات جهان می‌بخشم، بدن من است.»
۵۲پس جدالی سخت در میان یهودیان درگرفت که «این مرد چگونه می‌تواند بدن خود را به ما بدهد تا بخوریم؟» ۵۳عیسی به ایشان گفت: «آمین، آمین، به شما می‌گویم، که تا بدن پسر انسان را نخورید و خون او را ننوشید، در خود حیات ندارید. ۵۴هر که بدن مرا بخورَد و خون مرا بنوشد، حیات جاویدان دارد، و من در روز بازپسین او را بر خواهم خیزانید. ۵۵زیرا بدن من خوردنی حقیقی و خون من آشامیدنی حقیقی است. ۵۶کسی که بدن مرا می‌خورَد و خون مرا می‌نوشد، در من ساکن می‌شود و من در او. ۵۷همان‌گونه که پدرِ زنده مرا فرستاد و من به پدرْ زنده‌ام، آن که مرا می‌خورد نیز به من زنده خواهد بود. ۵۸این است نانی که از آسمان نازل شد؛ نه مانند آنچه پدران شما خوردند، و با این حال مردند؛ بلکه هر کس از این نان بخورد، تا ابد زنده خواهد ماند.» ۵۹عیسی این سخنان را زمانی گفت که در کنیسه‌ای در کَفَرناحوم تعلیم می‌داد.
۶۰بسیاری از شاگردان او با شنیدن این سخنان گفتند: «این تعلیم سخت است، چه کسی می‌تواند آن را بپذیرد؟» ۶۱عیسی، آگاه از اینکه شاگردانش در این باره همهمه می‌کنند، بدیشان گفت: «آیا این سبب لغزش شما می‌شود؟ ۶۲پس اگر پسر انسان را ببینید که به جای نخست خود صعود می‌کند، چه خواهید کرد؟ ۶۳روح است که زنده می‌کند؛ جسم را فایده‌ای نیست. سخنانی که من به شما گفتم، روح و حیات است. ۶۴امّا برخی از شما هستند که ایمان نمی‌آورند.» زیرا عیسی از آغاز می‌دانست چه کسانی ایمان نمی‌آورند و کیست آن که او را تسلیم دشمن خواهد کرد. ۶۵سپس افزود: «از همین رو به شما گفتم که هیچ‌کس نمی‌تواند نزد من آید، مگر آنکه از جانب پدر به او عطا شده باشد.»
۶۶از این زمان، بسیاری از شاگردانش برگشته، دیگر او را همراهی نکردند. ۶۷پس عیسی به آن دوازده تن گفت: «آیا شما نیز می‌خواهید بروید؟» ۶۸شَمعون پطرس پاسخ داد: «سرور ما، نزد که برویم؟ سخنان حیات جاویدان نزد توست. ۶۹و ما ایمان آورده و دانسته‌ایم که تویی آن قدّوسِ خدا.» ۷۰عیسی به آنان پاسخ داد: «مگر شما دوازده تن را من برنگزیده‌ام؟ با این حال، یکی از شما ابلیسی است.» ۷۱او به یهودا، پسر شَمعون اَسخَریوطی، اشاره می‌کرد، زیرا او که یکی از آن دوازده تن بود، پس از چندی عیسی را تسلیم دشمن می‌کرد.

يوحنا ۲۵:۶-۲۹

۲۵چون او را آن سوی دریا یافتند، به وی گفتند: «استاد، کِی به اینجا آمدی؟» ۲۶عیسی پاسخ داد: «آمین، آمین، به شما می‌گویم، مرا می‌جویید نه به سبب آیاتی که دیدید، بلکه به سبب آن نان که خوردید و سیر شدید. ۲۷کار کنید، امّا نه برای خوراک فانی، بلکه برای خوراکی که تا حیات جاویدان باقی است، خوراکی که پسر انسان به شما خواهد داد. زیرا بر اوست که خدای پدر مُهر تأیید زده است.» ۲۸آنگاه از او پرسیدند: «چه کنیم تا کارهای پسندیدۀ خدا را انجام داده باشیم؟» ۲۹عیسی در پاسخ گفت: «کار پسندیدۀ خدا آن است که به فرستادۀ او ایمان آورید.»

يوحنا ۲۷:۶

۲۷کار کنید، امّا نه برای خوراک فانی، بلکه برای خوراکی که تا حیات جاویدان باقی است، خوراکی که پسر انسان به شما خواهد داد. زیرا بر اوست که خدای پدر مُهر تأیید زده است.»

يوحنا ۲۸:۶

۲۸آنگاه از او پرسیدند: «چه کنیم تا کارهای پسندیدۀ خدا را انجام داده باشیم؟»

يوحنا ۲۹:۶

۲۹عیسی در پاسخ گفت: «کار پسندیدۀ خدا آن است که به فرستادۀ او ایمان آورید.»

يوحنا ۳۰:۶-۴۰

۳۰گفتند: «چه آیتی به ما می‌نمایانی تا با دیدن آن به تو ایمان آوریم؟ چه می‌کنی؟ ۳۱پدران ما در بیابان مَنّا خوردند، چنانکه نوشته شده است: ”او از آسمان به آنها نان داد تا بخورند.“» ۳۲عیسی پاسخ داد: «آمین، آمین، به شما می‌گویم، موسی نبود که آن نان را از آسمان به شما داد، بلکه پدر من است که نان حقیقی را از آسمان به شما می‌دهد. ۳۳زیرا نان خدا آن است که از آسمان نازل شده، به جهان حیات می‌بخشد.» ۳۴پس گفتند: «این نان را همواره به ما بده.» ۳۵عیسی به آنها گفت: «نان حیات من هستم. هر که نزد من آید، هرگز گرسنه نشود، و هر که به من ایمان آوَرَد هرگز تشنه نگردد. ۳۶ولی چنانکه به شما گفتم، هرچند مرا دیده‌اید، امّا ایمان نمی‌آورید. ۳۷هرآنچه پدر به من بخشد، نزد من آید؛ و آن که نزد من آید، او را هرگز از خود نخواهم راند. ۳۸زیرا از آسمان فرود نیامده‌ام تا به خواست خود عمل کنم، بلکه آمده‌ام تا ارادۀ فرستندۀ خویش را به انجام رسانم. ۳۹و ارادۀ فرستندۀ من این است که از آن کسان که او به من بخشیده، هیچ‌یک را از دست ندهم، بلکه آنان را در روز بازپسین برخیزانم. ۴۰زیرا ارادۀ پدر من این است که هر که به پسر بنگرد و به او ایمان آوَرَد، از حیات جاویدان برخوردار شود، و من در روز بازپسین او را بر خواهم خیزانید.»

سفر خروج ۴:۱۶

۴آنگاه خداوند به موسی گفت: «همانا من از آسمان برای شما نان می‌بارانم، و قوم هر روز بروند و به اندازۀ نیاز همان روز، نان گرد آورند. بدین‌سان ایشان را خواهم آزمود که آیا مطابق شریعت من رفتار می‌کنند یا نه.

يوحنا ۳۲:۶

۳۲عیسی پاسخ داد: «آمین، آمین، به شما می‌گویم، موسی نبود که آن نان را از آسمان به شما داد، بلکه پدر من است که نان حقیقی را از آسمان به شما می‌دهد.

يوحنا ۳۵:۶

۳۵عیسی به آنها گفت: «نان حیات من هستم. هر که نزد من آید، هرگز گرسنه نشود، و هر که به من ایمان آوَرَد هرگز تشنه نگردد.

يوحنا ۴۱:۶-۵۹

۴۱آنگاه یهودیان دربارۀ او همهمه آغاز کردند، چرا که گفته بود «مَنَم آن نان که از آسمان نازل شده است.» ۴۲می‌گفتند: «مگر این مرد، عیسی پسر یوسف نیست که ما پدر و مادرش را می‌شناسیم؟ پس چگونه می‌گوید، ”از آسمان نازل شده‌ام“؟» ۴۳عیسی در پاسخ گفت: «با یکدیگر همهمه مکنید. ۴۴هیچ‌کس نمی‌تواند نزد من آید مگر آنکه پدری که مرا فرستاد او را جذب کند، و من در روز بازپسین او را بر خواهم خیزانید. ۴۵در کتب پیامبران آمده است که ”همه از خدا تعلیم خواهند یافت.“ پس هر که از خدا بشنود و از او تعلیم یابد، نزد من می‌آید. ۴۶نه اینکه کسی پدر را دیده باشد، مگر آن کس که از خداست؛ او پدر را دیده است. ۴۷آمین، آمین، به شما می‌گویم، هر که ایمان دارد، از حیات جاویدان برخوردار است. ۴۸من نان حیاتم. ۴۹پدران شما، مَنّا را در بیابان خوردند، و با این حال مردند. ۵۰امّا نانی که از آسمان نازل می‌شود چنان است که هر که از آن بخورَد، نخواهد مرد. ۵۱مَنَم آن نان زنده که از آسمان نازل شد. هر کس از این نان بخورَد، تا ابد زنده خواهد ماند. نانی که من برای حیات جهان می‌بخشم، بدن من است.»
۵۲پس جدالی سخت در میان یهودیان درگرفت که «این مرد چگونه می‌تواند بدن خود را به ما بدهد تا بخوریم؟» ۵۳عیسی به ایشان گفت: «آمین، آمین، به شما می‌گویم، که تا بدن پسر انسان را نخورید و خون او را ننوشید، در خود حیات ندارید. ۵۴هر که بدن مرا بخورَد و خون مرا بنوشد، حیات جاویدان دارد، و من در روز بازپسین او را بر خواهم خیزانید. ۵۵زیرا بدن من خوردنی حقیقی و خون من آشامیدنی حقیقی است. ۵۶کسی که بدن مرا می‌خورَد و خون مرا می‌نوشد، در من ساکن می‌شود و من در او. ۵۷همان‌گونه که پدرِ زنده مرا فرستاد و من به پدرْ زنده‌ام، آن که مرا می‌خورد نیز به من زنده خواهد بود. ۵۸این است نانی که از آسمان نازل شد؛ نه مانند آنچه پدران شما خوردند، و با این حال مردند؛ بلکه هر کس از این نان بخورد، تا ابد زنده خواهد ماند.» ۵۹عیسی این سخنان را زمانی گفت که در کنیسه‌ای در کَفَرناحوم تعلیم می‌داد.

يوحنا ۵۱:۶

۵۱مَنَم آن نان زنده که از آسمان نازل شد. هر کس از این نان بخورَد، تا ابد زنده خواهد ماند. نانی که من برای حیات جهان می‌بخشم، بدن من است.»

يوحنا ۵۲:۶

۵۲پس جدالی سخت در میان یهودیان درگرفت که «این مرد چگونه می‌تواند بدن خود را به ما بدهد تا بخوریم؟»

يوحنا ۵۳:۶-۵۹

۵۳عیسی به ایشان گفت: «آمین، آمین، به شما می‌گویم، که تا بدن پسر انسان را نخورید و خون او را ننوشید، در خود حیات ندارید. ۵۴هر که بدن مرا بخورَد و خون مرا بنوشد، حیات جاویدان دارد، و من در روز بازپسین او را بر خواهم خیزانید. ۵۵زیرا بدن من خوردنی حقیقی و خون من آشامیدنی حقیقی است. ۵۶کسی که بدن مرا می‌خورَد و خون مرا می‌نوشد، در من ساکن می‌شود و من در او. ۵۷همان‌گونه که پدرِ زنده مرا فرستاد و من به پدرْ زنده‌ام، آن که مرا می‌خورد نیز به من زنده خواهد بود. ۵۸این است نانی که از آسمان نازل شد؛ نه مانند آنچه پدران شما خوردند، و با این حال مردند؛ بلکه هر کس از این نان بخورد، تا ابد زنده خواهد ماند.» ۵۹عیسی این سخنان را زمانی گفت که در کنیسه‌ای در کَفَرناحوم تعلیم می‌داد.

يوحنا ۶۰:۶-۶۵

۶۰بسیاری از شاگردان او با شنیدن این سخنان گفتند: «این تعلیم سخت است، چه کسی می‌تواند آن را بپذیرد؟» ۶۱عیسی، آگاه از اینکه شاگردانش در این باره همهمه می‌کنند، بدیشان گفت: «آیا این سبب لغزش شما می‌شود؟ ۶۲پس اگر پسر انسان را ببینید که به جای نخست خود صعود می‌کند، چه خواهید کرد؟ ۶۳روح است که زنده می‌کند؛ جسم را فایده‌ای نیست. سخنانی که من به شما گفتم، روح و حیات است. ۶۴امّا برخی از شما هستند که ایمان نمی‌آورند.» زیرا عیسی از آغاز می‌دانست چه کسانی ایمان نمی‌آورند و کیست آن که او را تسلیم دشمن خواهد کرد. ۶۵سپس افزود: «از همین رو به شما گفتم که هیچ‌کس نمی‌تواند نزد من آید، مگر آنکه از جانب پدر به او عطا شده باشد.»

يوحنا ۶۱:۶-۶۲

۶۱عیسی، آگاه از اینکه شاگردانش در این باره همهمه می‌کنند، بدیشان گفت: «آیا این سبب لغزش شما می‌شود؟ ۶۲پس اگر پسر انسان را ببینید که به جای نخست خود صعود می‌کند، چه خواهید کرد؟

يوحنا ۶۳:۶

۶۳روح است که زنده می‌کند؛ جسم را فایده‌ای نیست. سخنانی که من به شما گفتم، روح و حیات است.

يوحنا ۶۶:۶-۶۸

۶۶از این زمان، بسیاری از شاگردانش برگشته، دیگر او را همراهی نکردند. ۶۷پس عیسی به آن دوازده تن گفت: «آیا شما نیز می‌خواهید بروید؟» ۶۸شَمعون پطرس پاسخ داد: «سرور ما، نزد که برویم؟ سخنان حیات جاویدان نزد توست.

يوحنا ۶۳:۶

۶۳روح است که زنده می‌کند؛ جسم را فایده‌ای نیست. سخنانی که من به شما گفتم، روح و حیات است.

يوحنا ۶۸:۶

۶۸شَمعون پطرس پاسخ داد: «سرور ما، نزد که برویم؟ سخنان حیات جاویدان نزد توست.

لوقا ۱:۲۲-۲۳

۱و امّا عید فَطیر که به پِسَخ معروف است نزدیک می‌شد، ۲و سران کاهنان و علمای دین در جستجوی راهی مناسب برای کشتن عیسی بودند، زیرا از شورش مردم بیم داشتند. ۳آنگاه شیطان در یهودای معروف به اَسخَریوطی که یکی از دوازده شاگرد بود، رخنه کرد. ۴او نزد سران کاهنان و فرماندهان نگهبانان معبد رفت و با آنان گفتگو کرد که چگونه عیسی را به دست ایشان تسلیم کند. ۵آنان شاد شدند و موافقت کردند مبلغی به او بدهند. ۶او نیز پذیرفت و در پی فرصت بود تا در غیاب مردم، عیسی را به آنان تسلیم کند.
۷پس روز عید فَطیر که می‌بایست برۀ پِسَخ قربانی شود، فرا رسید. ۸عیسی، پطرس و یوحنا را فرستاده، گفت: «بروید و شام پِسَخ را برایمان تدارک ببینید تا بخوریم.» ۹پرسیدند: «کجا می‌خواهی تدارک ببینیم؟» ۱۰پاسخ داد: «هنگامی که داخل شهر می‌شوید، مردی با کوزه‌ای آب به شما برمی‌خورد. از پی او به خانه‌ای بروید که بدان داخل می‌شود ۱۱و به صاحبخانه بگویید: ”استاد می‌گوید: ’میهمانخانه کجاست تا شام پِسَخ را با شاگردانم بخورم؟“‘ ۱۲او بالاخانۀ بزرگ و مفروشی به شما نشان خواهد داد. در آنجا تدارک ببینید.» ۱۳آنها رفتند و همه چیز را همان‌گونه یافتند که به ایشان گفته بود، و پِسَخ را تدارک دیدند.
۱۴ساعت مقرر فرا رسید و عیسی با رسولان خود بر سفره بنشست. ۱۵آنگاه به ایشان گفت: «اشتیاق بسیار داشتم پیش از رنج کشیدنم، این پِسَخ را با شما بخورم. ۱۶زیرا به شما می‌گویم که دیگر از آن نخواهم خورد تا آن هنگام که در پادشاهی خدا تحقق یابد.» ۱۷پس جامی برگرفت و شکر کرد و گفت: «این را بگیرید و میان خود تقسیم کنید. ۱۸زیرا به شما می‌گویم که تا آمدن پادشاهی خدا دیگر از محصول مو نخواهم نوشید.» ۱۹همچنین نان را برگرفته، شکر کرد و پاره نمود و به آنها داد و گفت: «این بدن من است که برای شما داده می‌شود؛ این را به یاد من به جا آرید.» ۲۰به همین‌سان، پس از شام جام را برگرفت و گفت: «این جام، عهد جدید است در خون من، که به‌خاطر شما ریخته می‌شود. ۲۱امّا دست آن کس که قصد تسلیم من دارد، با دست من در سفره است. ۲۲پسر انسان آن‌گونه که مقدّر است، خواهد رفت، امّا وای بر آن کس که او را تسلیم دشمن می‌کند.» ۲۳آنگاه به پرسش از یکدیگر آغاز کردند که کدام‌یک چنین خواهد کرد.

لوقا ۱:۲۲-۶

۱و امّا عید فَطیر که به پِسَخ معروف است نزدیک می‌شد، ۲و سران کاهنان و علمای دین در جستجوی راهی مناسب برای کشتن عیسی بودند، زیرا از شورش مردم بیم داشتند. ۳آنگاه شیطان در یهودای معروف به اَسخَریوطی که یکی از دوازده شاگرد بود، رخنه کرد. ۴او نزد سران کاهنان و فرماندهان نگهبانان معبد رفت و با آنان گفتگو کرد که چگونه عیسی را به دست ایشان تسلیم کند. ۵آنان شاد شدند و موافقت کردند مبلغی به او بدهند. ۶او نیز پذیرفت و در پی فرصت بود تا در غیاب مردم، عیسی را به آنان تسلیم کند.

لوقا ۲:۲۲

۲و سران کاهنان و علمای دین در جستجوی راهی مناسب برای کشتن عیسی بودند، زیرا از شورش مردم بیم داشتند.

لوقا ۳:۲۲-۶

۳آنگاه شیطان در یهودای معروف به اَسخَریوطی که یکی از دوازده شاگرد بود، رخنه کرد. ۴او نزد سران کاهنان و فرماندهان نگهبانان معبد رفت و با آنان گفتگو کرد که چگونه عیسی را به دست ایشان تسلیم کند. ۵آنان شاد شدند و موافقت کردند مبلغی به او بدهند. ۶او نیز پذیرفت و در پی فرصت بود تا در غیاب مردم، عیسی را به آنان تسلیم کند.

لوقا ۷:۲۲-۸

۷پس روز عید فَطیر که می‌بایست برۀ پِسَخ قربانی شود، فرا رسید. ۸عیسی، پطرس و یوحنا را فرستاده، گفت: «بروید و شام پِسَخ را برایمان تدارک ببینید تا بخوریم.»

لوقا ۱:۲۲

۱و امّا عید فَطیر که به پِسَخ معروف است نزدیک می‌شد،

تثنييه ۱:۱۶-۸

۱«ماه اَبیب را نگاه دارید و پِسَخ را برای یهوه خدایتان به جای آورید، زیرا در ماه اَبیب یهوه خدایتان شما را شبانه از مصر بیرون آورد. ۲پس پِسَخ را از گله یا رمه برای یهوه خدایتان ذبح کنید، در مکانی که خداوند برمی‌گزیند تا نام خود را در آن ساکن سازد. ۳با آن، هیچ چیز خمیرمایه‌دار مخورید. هفت روز نانِ بی‌خمیرمایه یعنی نانِ مشقت با آن بخورید تا در همۀ ایام عمرتان روز خروج خود از سرزمین مصر را به یاد آورید، زیرا به‌شتاب از سرزمین مصر بیرون آمدید. ۴پس تا هفت روز در هیچ کجا از حدود شما خمیرمایه دیده نشود، و از گوشت قربانی نیز که شامگاهِ روز اوّل ذبح می‌کنید چیزی تا صبح باقی نماند. ۵پِسَخ را در هر شهری از شهرهایی که یهوه خدایتان به شما می‌دهد، ذبح نمی‌توانید کرد. ۶بلکه در آن مکان که یهوه خدایتان برمی‌گزیند تا نام خود را در آن ساکن سازد، آنجا پِسَخ را در شامگاه به هنگام غروب آفتاب، یعنی زمانی که از مصر خارج شدید، ذبح کنید. ۷و آن را در همان مکان که یهوه خدایتان برمی‌گزیند، بپزید و بخورید، و بامدادان برخاسته، به خیمه‌های خود بازگردید. ۸شش روز نانِ بی‌خمیرمایه بخورید، و روز هفتم گردهم‌آییِ مخصوص برای یهوه خدایتان باشد؛ در آن هیچ کار مکنید.

سفر خروج ۱۲

۱خداوند در سرزمین مصر به موسی و هارون گفت: ۲«این ماه برای شما سرِ ماهها یعنی اوّلین ماه سال باشد. ۳به همۀ جماعت اسرائیل بگویید در روز دهمِ این ماه، هر مرد باید بره‌ای برای اهل خانه‌اش برگزیند، برای هر خانه‌وار یک بره. ۴اگر شمار افراد خانه‌واری برای یک بره کم باشد، بره را با همسایۀ مجاور خود قسمت کنند، و تعداد افراد را در نظر بگیرند. بر حسب مقداری که هر کس می‌خورد باید بره را حساب کنید. ۵برۀ شما باید بی‌عیب باشد و نَرینۀ یک ساله. از گوسفندان یا بزها آن را بگیرید. ۶تا روز چهاردهم این ماه از آن نگهداری کنید، و هنگام عصر تمام جماعت اسرائیل بره‌های خود را ذبح کنند. ۷آنگاه مقداری از خون را گرفته، آن را بر دو تیر عمودی و بر سردرِ خانه‌هایی که در آن به خوردن آنها مشغولند، بمالند. ۸گوشت را همان شب بر آتش کباب کنند و با نانِ بی‌خمیرمایه و سبزیجات تلخ بخورند. ۹گوشت را خام یا آب‌پز نخورید، بلکه آن را با کله، پاچه و درون شکمش روی آتش کباب کنید. ۱۰چیزی از آن را تا صبح نگاه مدارید و اگر چیزی تا صبح باقی ماند، بر آتش بسوزانید. ۱۱آن را بدین‌گونه بخورید: کمربندهای خود را ببندید، کفش به پا کنید و عصا به دست بگیرید. شتابان بخورید که این پِسَخ خداوند است. ۱۲در همان شب، من از سرزمین مصر عبور خواهم کرد و هر نخست‌زاده را در سرزمین مصر، اعم از انسان و چارپا، خواهم زد و بر همۀ خدایان مصر داوری خواهم کرد. من خداوند هستم. ۱۳آن خون نشانه‌ای خواهد بود برای شما بر خانه‌هایی که در آن به سر می‌برید: خون را که ببینم از شما خواهم گذشت، و آنگاه که مصر را بزنم، کوچکترین بلایی بر شما نخواهد آمد.
۱۴«این روز برای شما روز یادبود باشد؛ در آن برای خداوند عیدی نگاه دارید. نسل اندر نسل آن را به عنوان فریضه‌ای ابدی جشن بگیرید. ۱۵تا هفت روز نانِ بی‌خمیرمایه بخورید. همان روز اوّل خمیرمایه را از خانه‌هایتان بزدایید، زیرا از روز اوّل تا روز هفتم هر که چیزی با خمیرمایه بخورد، باید از میان اسرائیل منقطع شود. ۱۶در روز اوّل، محفل مقدّس تشکیل دهید، و نیز در روز هفتم. در آنها به هیچ وجه کار نکنید، مگر برای تهیه غذایی که هر کس باید بخورد؛ این تنها کاری است که می‌توانید انجام دهید. ۱۷عید فطیر را نگاه دارید، زیرا در این روز بود که لشکرهای شما را از سرزمین مصر بیرون آوردم. این روز را به عنوان فریضۀ ابدی، نسل اندر نسل نگاه دارید. ۱۸در ماه اوّل، از شامگاهِ روز چهاردهم تا شامگاهِ روز بیست و یکم، نانِ بی‌خمیرمایه بخورید. ۱۹تا هفت روز نباید در خانه‌های شما اثری از خمیرمایه باشد. هر که چیزی با خمیرمایه بخورد باید از جماعت اسرائیل منقطع شود، خواه غریب باشد، خواه بومی. ۲۰هیچ چیز که با خمیرمایه تهیه شده باشد، نخورید. هر جا که زندگی می‌کنید، نانِ بی‌خمیرمایه بخورید.»
۲۱آنگاه موسی همۀ مشایخ اسرائیل را گرد آورد و گفت: «بروید و بره‌هایی برای خود، بر حسب خانواده‌های خود بگیرید و پِسَخ را ذبح نمایید. ۲۲دسته‌ای از گیاهِ زوفا گرفته، در خونی که در تشت است فرو برید و بر سردر و دو تیر عمودی دَرِ خانه‌های خود بمالید. هیچ‌یک از شما تا صبح از درِ خانۀ خود بیرون نرود. ۲۳هنگامی که خداوند می‌گذرد تا مصریان را هلاک کند، خونی را که بر سردر و دو تیر عمودی در است خواهد دید و از دَرِ آن خانه خواهد گذشت، و اجازه نخواهد داد که هلاک‌کننده به خانه‌هایتان درآید و شما را بزند. ۲۴بر شماست که این آیین را به عنوان فریضه‌ای برای خود و فرزندانتان تا به ابد نگاه دارید. ۲۵چون وارد سرزمینی شدید که خداوند آن را به شما وعده داده است، این عبادت را به جا آورید. ۲۶اگر فرزندانتان از شما بپرسند که، ”معنای این عبادت شما چیست؟“ ۲۷بگویید: ”این قربانی پِسَخ برای خداوند است که در مصر از خانه‌های بنی‌اسرائیل حفاظت کرد، آنگاه که مصریان را زد ولی خانه‌های ما را رهایی بخشید.“» آنگاه قوم خم شده، سَجده کردند.
۲۸بنی‌اسرائیل هرآنچه را خداوند به موسی و هارون فرمان داده بود، به تمامی به جا آوردند.
۲۹نیمه‌شب، خداوند همۀ نخست‌زادگان سرزمین مصر را، از نخست‌زادۀ فرعون که بر تخت می‌نشست تا نخست‌زادگان زندانیانی که در سیاه‌چال‌ها بودند و نیز نخست‌زاده‌های همۀ چارپایان را زد. ۳۰فرعون و همۀ خادمان و تمامی مصریان شب‌هنگام بیدار شدند و صدای شیونی بلند در سرتاسر مصر برخاست، زیرا خانه‌ای نبود که کسی در آن نمرده باشد.
۳۱شبانه، فرعون موسی و هارون را فرا خواند و گفت: «برخیزید و از میان قوم من بیرون روید! هم شما و هم جملۀ بنی‌اسرائیل. بروید و خداوند را همان‌گونه که گفتید عبادت کنید. ۳۲گله‌ها و رمه‌هایتان را هم بردارید و بروید. برای من نیز برکت بطلبید!»
۳۳مصریان نیز به اصرار از قوم اسرائیل خواستند که سرزمینشان را هر چه زودتر ترک کنند. زیرا می‌گفتند: «اگر نه، همه خواهیم مرد!» ۳۴پس قوم خمیر نانهایشان را بی‌آنکه بر آن خمیرمایه بیفزایند، در تُغارهایی گذاشتند و در پارچه پیچیده، بر دوش خود حمل کردند. ۳۵بنی‌اسرائیل همان‌گونه که موسی گفته بود، از مصریان آلات نقره و طلا و لباس خواستند. ۳۶و خداوند نظر لطف مصریان را نسبت به قوم برانگیخته بود به گونه‌ای که هر چه خواستند، بدیشان دادند. پس، بنی‌اسرائیل مصریان را غارت کردند.
۳۷بنی‌اسرائیل از رَمِسیس به سُکّوت سفر کردند. شمار آنان، بدون احتساب زنان و کودکان، ششصد هزار مردِ پیاده بود. ۳۸گروه مختلط بسیاری نیز همراه آنان رفتند، همچنین چارپایان فراوان، اعم از گله و رمه. ۳۹آنان با خمیری که از مصر با خود برداشته بودند گِرده‌نانهای بی‌خمیرمایه پختند. خمیر ایشان بدون خمیرمایه بود، زیرا از مصر رانده شده بودند. آنها نمی‌توانستند درنگ کنند یا برای خود توشۀ راه تدارک بینند.
۴۰مدتی که قوم اسرائیل در مصر زیستند چهارصد و سی سال بود. ۴۱در پایان این چهارصد و سی سال، درست در آخرین روز آن، لشکریان خداوند جملگی از مصر بیرون رفتند. ۴۲این است شبی که باید برای خداوند نگاه داشت، زیرا ایشان را از زمین مصر بیرون آورد. آری، این همان شب است که بنی‌اسرائیل باید نسل اندر ‌نسل برای خداوند نگاه دارند.
۴۳خداوند به موسی و هارون گفت: «این است قانون پِسَخ: هیچ بیگانه‌ای از آن نخورد. ۴۴غلام زرخرید می‌تواند پس از آن که او را ختنه کردی از آن بخورد، ۴۵ولی میهمان یا کارگر مزدبگیر نباید بخورد. ۴۶باید تنها داخلِ یک خانه خورده شود؛ چیزی از گوشت آن را از خانه بیرون نبرید و هیچ‌یک از استخوانهای آن را مشکنید. ۴۷جماعت اسرائیل همگی باید این را به جا آورند. ۴۸اگر غریبی در میان شما ساکن است که می‌خواهد پِسَخِ خداوند را به جا آورد، همۀ ذکورانش باید نخست ختنه شوند؛ آنگاه می‌تواند مانند افراد بومی در آن شرکت کند. هیچ ذکور ختنه نشده‌ای نباید از آن بخورد. ۴۹همه را یک قانون خواهد بود، خواه بومیان، خواه غریبانی که در میان شما به سر می‌برند.»
۵۰پس بنی‌اسرائیل جملگی هرآنچه را که خداوند به موسی و هارون فرمان داده بود، به جا آوردند. ۵۱و در همان روز خداوند بنی‌اسرائیل را لشکر به لشکر از سرزمین مصر بیرون آورد.

يوحنا ۲۹:۱

۲۹فردای آن روز، یحیی چون عیسی را دید که به سویش می‌آید، گفت: «این است برۀ خدا که گناه از جهان برمی‌گیرد!

لوقا ۷:۲۲-۱۳

۷پس روز عید فَطیر که می‌بایست برۀ پِسَخ قربانی شود، فرا رسید. ۸عیسی، پطرس و یوحنا را فرستاده، گفت: «بروید و شام پِسَخ را برایمان تدارک ببینید تا بخوریم.» ۹پرسیدند: «کجا می‌خواهی تدارک ببینیم؟» ۱۰پاسخ داد: «هنگامی که داخل شهر می‌شوید، مردی با کوزه‌ای آب به شما برمی‌خورد. از پی او به خانه‌ای بروید که بدان داخل می‌شود ۱۱و به صاحبخانه بگویید: ”استاد می‌گوید: ’میهمانخانه کجاست تا شام پِسَخ را با شاگردانم بخورم؟“‘ ۱۲او بالاخانۀ بزرگ و مفروشی به شما نشان خواهد داد. در آنجا تدارک ببینید.» ۱۳آنها رفتند و همه چیز را همان‌گونه یافتند که به ایشان گفته بود، و پِسَخ را تدارک دیدند.

لوقا ۱۴:۲۲

۱۴ساعت مقرر فرا رسید و عیسی با رسولان خود بر سفره بنشست.

متی ۲۰:۲۶

۲۰شب فرا رسید و عیسی با دوازده شاگرد خود بر سر سفره نشست.

لوقا ۱۵:۲۲

۱۵آنگاه به ایشان گفت: «اشتیاق بسیار داشتم پیش از رنج کشیدنم، این پِسَخ را با شما بخورم.

لوقا ۱۷:۲۲-۱۸

۱۷پس جامی برگرفت و شکر کرد و گفت: «این را بگیرید و میان خود تقسیم کنید. ۱۸زیرا به شما می‌گویم که تا آمدن پادشاهی خدا دیگر از محصول مو نخواهم نوشید.»

لوقا ۱۹:۲۲

۱۹همچنین نان را برگرفته، شکر کرد و پاره نمود و به آنها داد و گفت: «این بدن من است که برای شما داده می‌شود؛ این را به یاد من به جا آرید.»

لوقا ۲۰:۲۲

۲۰به همین‌سان، پس از شام جام را برگرفت و گفت: «این جام، عهد جدید است در خون من، که به‌خاطر شما ریخته می‌شود.

عبرانيان ۱۳:۹-۱۵

۱۳زیرا اگر خون بزها و گاوها و پاشیدن خاکسترِ گوساله بر آنان که به لحاظ آیینی ناپاکند، ایشان را تقدیس می‌کند تا به ظاهر پاک باشند، ۱۴چقدر بیشتر، خون مسیح که به واسطۀ آن روح جاودانی، خویشتن را بی‌عیب به خدا تقدیم کرد، وجدان ما را از اعمال منتهی به مرگ پاک خواهد ساخت تا بتوانیم خدای زنده را خدمت کنیم!
۱۵از همین رو، مسیح واسطۀ عهدی است جدید، تا فراخواندگان بتوانند میراث جاودانی موعود را دریافت کنند. زیرا اکنون مرگی رخ داده که آنان را از گناهانی که در متن عهد نخست واقع شد، رهایی می‌بخشد.

عبرانيان ۱۳:۹

۱۳زیرا اگر خون بزها و گاوها و پاشیدن خاکسترِ گوساله بر آنان که به لحاظ آیینی ناپاکند، ایشان را تقدیس می‌کند تا به ظاهر پاک باشند،

عبرانيان ۱۴:۹

۱۴چقدر بیشتر، خون مسیح که به واسطۀ آن روح جاودانی، خویشتن را بی‌عیب به خدا تقدیم کرد، وجدان ما را از اعمال منتهی به مرگ پاک خواهد ساخت تا بتوانیم خدای زنده را خدمت کنیم!

لوقا ۱۹:۲۲

۱۹همچنین نان را برگرفته، شکر کرد و پاره نمود و به آنها داد و گفت: «این بدن من است که برای شما داده می‌شود؛ این را به یاد من به جا آرید.»

اول قرنتيان ۲۶:۱۱

۲۶زیرا هر گاه این نان را بخورید و از این جام بنوشید، مرگ خداوند را اعلام می‌کنید تا زمانی که بازآید.

لوقا ۱۹:۲۲

۱۹همچنین نان را برگرفته، شکر کرد و پاره نمود و به آنها داد و گفت: «این بدن من است که برای شما داده می‌شود؛ این را به یاد من به جا آرید.»

اول قرنتيان ۱۷:۱۱-۳۴

۱۷امّا در آنچه اینک به شما حکم می‌کنم، به هیچ روی تحسینتان نمی‌کنم، زیرا وقتی شما گرد ‌هم می‌آیید، به جای فایده باعث ضرر است. ۱۸نخست اینکه می‌شنوم آنگاه که به عنوان کلیسا جمع می‌شوید، در میان شما جداییها روی می‌دهد، و این را تا اندازه‌ای باور می‌کنم. ۱۹شکی نیست که تفرقه‌ها نیز باید در میان شما باشد تا بدین‌گونه آنانی که اصالتشان به ثبوت می‌رسد، در میان شما شناخته شوند. ۲۰زمانی که شما در یک جا گرد ‌هم می‌آیید، براستی برای خوردن شام خداوند نیست. ۲۱زیرا هنگام صرف غذا، هر یک از شما بی‌آنکه منتظر دیگران باشد شام خودش را می‌خورد، به گونه‌ای که یکی گرسنه می‌ماند، در حالی که دیگری مست می‌شود. ۲۲آیا خانه‌ها برای خوردن و نوشیدن ندارید؟ یا اینکه کلیسای خدا را خوار می‌شمارید و اشخاص بی‌چیز را شرمسار می‌سازید؟ به شما چه بگویم؟ آیا برای این کار تحسینتان کنم؟ به هیچ روی تحسینتان نخواهم کرد.
۲۳زیرا من از خداوند یافتم آنچه را به شما نیز سپردم، که عیسای خداوند در شبی که او را تسلیم دشمن کردند، نان را گرفت ۲۴و شکر نموده، پاره کرد و فرمود: «این است بدن من برای شما. این را به یاد من به جای آورید.» ۲۵به همین‌سان، پس از شام، جام را گرفت و فرمود: «این جام، عهد جدید است در خون من. هر بار که از آن می‌نوشید، به یاد من چنین کنید.» ۲۶زیرا هر گاه این نان را بخورید و از این جام بنوشید، مرگ خداوند را اعلام می‌کنید تا زمانی که بازآید.
۲۷پس هر که به شیوه‌ای ناشایسته نان را بخورد و از جام خداوند بنوشد، مجرم نسبت به بدن و خون خداوند خواهد بود. ۲۸امّا هر کس پیش از آنکه از نان بخورد و از جام بنوشد، خود را بیازماید. ۲۹زیرا هر که بدون تشخیصِ بدن بخورد و بنوشد، در واقع محکومیت خود را خورده و نوشیده است. ۳۰از همین روست که بسیاری از شما ضعیف و بیمارند و شماری هم خفته‌اند. ۳۱امّا اگر بر خود حکم می‌کردیم، بر ما حکم نمی‌شد. ۳۲پس آنگاه که خداوند بر ما حکم می‌کند، تأدیب می‌شویم تا با دنیا محکوم نگردیم.
۳۳پس ای برادران من، چون برای خوردن گرد ‌هم می‌آیید، منتظر یکدیگر باشید. ۳۴اگر کسی گرسنه است، در خانۀ خود غذا بخورد تا گرد ‌هم آمدن شما به محکومیت نینجامد. در خصوص سایر چیزها نیز چون نزدتان آمدم، دستورات لازم را خواهم داد.

اول قرنتيان ۱۸:۱۱

۱۸نخست اینکه می‌شنوم آنگاه که به عنوان کلیسا جمع می‌شوید، در میان شما جداییها روی می‌دهد، و این را تا اندازه‌ای باور می‌کنم.

اول قرنتيان ۲۰:۱۱-۲۲

۲۰زمانی که شما در یک جا گرد ‌هم می‌آیید، براستی برای خوردن شام خداوند نیست. ۲۱زیرا هنگام صرف غذا، هر یک از شما بی‌آنکه منتظر دیگران باشد شام خودش را می‌خورد، به گونه‌ای که یکی گرسنه می‌ماند، در حالی که دیگری مست می‌شود. ۲۲آیا خانه‌ها برای خوردن و نوشیدن ندارید؟ یا اینکه کلیسای خدا را خوار می‌شمارید و اشخاص بی‌چیز را شرمسار می‌سازید؟ به شما چه بگویم؟ آیا برای این کار تحسینتان کنم؟ به هیچ روی تحسینتان نخواهم کرد.

اول قرنتيان ۲۳:۱۱

۲۳زیرا من از خداوند یافتم آنچه را به شما نیز سپردم، که عیسای خداوند در شبی که او را تسلیم دشمن کردند، نان را گرفت

اول قرنتيان ۲۴:۱۱-۲۵

۲۴و شکر نموده، پاره کرد و فرمود: «این است بدن من برای شما. این را به یاد من به جای آورید.» ۲۵به همین‌سان، پس از شام، جام را گرفت و فرمود: «این جام، عهد جدید است در خون من. هر بار که از آن می‌نوشید، به یاد من چنین کنید.»

اول قرنتيان ۲۶:۱۱

۲۶زیرا هر گاه این نان را بخورید و از این جام بنوشید، مرگ خداوند را اعلام می‌کنید تا زمانی که بازآید.

اول قرنتيان ۱۷:۱۱-۲۲

۱۷امّا در آنچه اینک به شما حکم می‌کنم، به هیچ روی تحسینتان نمی‌کنم، زیرا وقتی شما گرد ‌هم می‌آیید، به جای فایده باعث ضرر است. ۱۸نخست اینکه می‌شنوم آنگاه که به عنوان کلیسا جمع می‌شوید، در میان شما جداییها روی می‌دهد، و این را تا اندازه‌ای باور می‌کنم. ۱۹شکی نیست که تفرقه‌ها نیز باید در میان شما باشد تا بدین‌گونه آنانی که اصالتشان به ثبوت می‌رسد، در میان شما شناخته شوند. ۲۰زمانی که شما در یک جا گرد ‌هم می‌آیید، براستی برای خوردن شام خداوند نیست. ۲۱زیرا هنگام صرف غذا، هر یک از شما بی‌آنکه منتظر دیگران باشد شام خودش را می‌خورد، به گونه‌ای که یکی گرسنه می‌ماند، در حالی که دیگری مست می‌شود. ۲۲آیا خانه‌ها برای خوردن و نوشیدن ندارید؟ یا اینکه کلیسای خدا را خوار می‌شمارید و اشخاص بی‌چیز را شرمسار می‌سازید؟ به شما چه بگویم؟ آیا برای این کار تحسینتان کنم؟ به هیچ روی تحسینتان نخواهم کرد.

اول قرنتيان ۲۳:۱۱-۲۶

۲۳زیرا من از خداوند یافتم آنچه را به شما نیز سپردم، که عیسای خداوند در شبی که او را تسلیم دشمن کردند، نان را گرفت ۲۴و شکر نموده، پاره کرد و فرمود: «این است بدن من برای شما. این را به یاد من به جای آورید.» ۲۵به همین‌سان، پس از شام، جام را گرفت و فرمود: «این جام، عهد جدید است در خون من. هر بار که از آن می‌نوشید، به یاد من چنین کنید.» ۲۶زیرا هر گاه این نان را بخورید و از این جام بنوشید، مرگ خداوند را اعلام می‌کنید تا زمانی که بازآید.

اول قرنتيان ۲۷:۱۱-۳۴

۲۷پس هر که به شیوه‌ای ناشایسته نان را بخورد و از جام خداوند بنوشد، مجرم نسبت به بدن و خون خداوند خواهد بود. ۲۸امّا هر کس پیش از آنکه از نان بخورد و از جام بنوشد، خود را بیازماید. ۲۹زیرا هر که بدون تشخیصِ بدن بخورد و بنوشد، در واقع محکومیت خود را خورده و نوشیده است. ۳۰از همین روست که بسیاری از شما ضعیف و بیمارند و شماری هم خفته‌اند. ۳۱امّا اگر بر خود حکم می‌کردیم، بر ما حکم نمی‌شد. ۳۲پس آنگاه که خداوند بر ما حکم می‌کند، تأدیب می‌شویم تا با دنیا محکوم نگردیم.
۳۳پس ای برادران من، چون برای خوردن گرد ‌هم می‌آیید، منتظر یکدیگر باشید. ۳۴اگر کسی گرسنه است، در خانۀ خود غذا بخورد تا گرد ‌هم آمدن شما به محکومیت نینجامد. در خصوص سایر چیزها نیز چون نزدتان آمدم، دستورات لازم را خواهم داد.

اول قرنتيان ۲۹:۱۱

۲۹زیرا هر که بدون تشخیصِ بدن بخورد و بنوشد، در واقع محکومیت خود را خورده و نوشیده است.

اول قرنتيان ۲۸:۱۱-۳۱

۲۸امّا هر کس پیش از آنکه از نان بخورد و از جام بنوشد، خود را بیازماید. ۲۹زیرا هر که بدون تشخیصِ بدن بخورد و بنوشد، در واقع محکومیت خود را خورده و نوشیده است. ۳۰از همین روست که بسیاری از شما ضعیف و بیمارند و شماری هم خفته‌اند. ۳۱امّا اگر بر خود حکم می‌کردیم، بر ما حکم نمی‌شد.

اول قرنتيان ۳۱:۱۱

۳۱امّا اگر بر خود حکم می‌کردیم، بر ما حکم نمی‌شد.

اول قرنتيان ۳۲:۱۱

۳۲پس آنگاه که خداوند بر ما حکم می‌کند، تأدیب می‌شویم تا با دنیا محکوم نگردیم.

اول يوحنا ۹:۱

۹ولی اگر به گناهان خود اعتراف کنیم، او که امین و عادل است، گناهان ما را می‌آمرزد و از هر نادرستی پاکمان می‌سازد.

اول قرنتيان ۳۳:۱۱-۳۴

۳۳پس ای برادران من، چون برای خوردن گرد ‌هم می‌آیید، منتظر یکدیگر باشید. ۳۴اگر کسی گرسنه است، در خانۀ خود غذا بخورد تا گرد ‌هم آمدن شما به محکومیت نینجامد. در خصوص سایر چیزها نیز چون نزدتان آمدم، دستورات لازم را خواهم داد.

مرقس ۱۴:۱-۲۰

۱۴عیسی پس از گرفتار شدنِ یحیی به جلیل رفت. او خبر خوشِ خدا را اعلام می‌کرد ۱۵و می‌گفت: «زمان به کمال رسیده و پادشاهی خدا نزدیک شده است. توبه کنید و به این خبر خوش ایمان آورید.»
۱۶چون عیسی از کنارۀ دریاچۀ جلیل می‌گذشت، شَمعون و برادرش آندریاس را دید که تور به دریا می‌افکندند، زیرا ماهیگیر بودند. ۱۷به آنان گفت: «از پی من آیید که شما را صیاد مردمان خواهم ساخت.» ۱۸آنها بی‌درنگ تورهای خود را وانهادند و از پی او روانه شدند. ۱۹چون کمی پیشتر رفت، یعقوب پسر زِبِدی و برادرش یوحنا را دید که در قایقی تورهای خود را آماده می‌کردند. ۲۰بی‌درنگ ایشان را فرا خواند. پس آنان پدر خود زِبِدی را با کارگران در قایق ترک گفتند و از پی او روانه شدند.

مرقس ۱۶:۱

۱۶چون عیسی از کنارۀ دریاچۀ جلیل می‌گذشت، شَمعون و برادرش آندریاس را دید که تور به دریا می‌افکندند، زیرا ماهیگیر بودند.

مرقس ۱۷:۱

۱۷به آنان گفت: «از پی من آیید که شما را صیاد مردمان خواهم ساخت.»

متی ۱۶:۲۸-۲۰

۱۶آنگاه آن یازده شاگرد به جلیل، بر کوهی که عیسی به ایشان فرموده بود، رفتند. ۱۷چون در آنجا عیسی را دیدند، او را پرستش کردند. امّا بعضی شک کردند. ۱۸آنگاه عیسی نزدیک آمد و به ایشان فرمود: «تمامی قدرت در آسمان و بر زمین به من سپرده شده است. ۱۹پس بروید و همۀ قومها را شاگرد سازید و ایشان را به نام پدر و پسر و روح‌القدس تعمید دهید ۲۰و به آنان تعلیم دهید که هرآنچه به شما فرمان داده‌ام، به جا آورند. اینک من هر روزه تا پایان این عصر با شما هستم!»

متی ۱۸:۲۸

۱۸آنگاه عیسی نزدیک آمد و به ایشان فرمود: «تمامی قدرت در آسمان و بر زمین به من سپرده شده است.

متی ۱۹:۲۸

۱۹پس بروید و همۀ قومها را شاگرد سازید و ایشان را به نام پدر و پسر و روح‌القدس تعمید دهید

متی ۲۰:۲۸

۲۰و به آنان تعلیم دهید که هرآنچه به شما فرمان داده‌ام، به جا آورند. اینک من هر روزه تا پایان این عصر با شما هستم!»

يوحنا ۲۹:۱-۳۴

۲۹فردای آن روز، یحیی چون عیسی را دید که به سویش می‌آید، گفت: «این است برۀ خدا که گناه از جهان برمی‌گیرد! ۳۰این است آن که درباره‌اش گفتم ”پس از من مردی می‌آید که بر من برتری یافته، زیرا پیش از من وجود داشته است.“ ۳۱من خود نیز او را نمی‌شناختم، امّا برای همین آمده‌ام و با آب تعمید داده‌ام که او بر اسرائیل ظاهر شود.» ۳۲پس یحیی شهادت داده، گفت: «روح را دیدم که چون کبوتری از آسمان فرود آمد و بر او قرار گرفت. ۳۳من خود نیز او را نمی‌شناختم، امّا همان که مرا فرستاد تا با آب تعمید دهم، مرا گفت: ”هر گاه دیدی روح بر کسی فرود آمد و بر او بمانْد، بدان همان است که با روح‌القدس تعمید خواهد داد.“ ۳۴و من دیده‌ام و شهادت می‌دهم که این است پسر خدا.»

متی ۲۰:۲۸

۲۰و به آنان تعلیم دهید که هرآنچه به شما فرمان داده‌ام، به جا آورند. اینک من هر روزه تا پایان این عصر با شما هستم!»

يوحنا ۲۹:۱

۲۹فردای آن روز، یحیی چون عیسی را دید که به سویش می‌آید، گفت: «این است برۀ خدا که گناه از جهان برمی‌گیرد!

يوحنا ۳۴:۱

۳۴و من دیده‌ام و شهادت می‌دهم که این است پسر خدا.»

يوحنا ۳۲:۱-۳۳

۳۲پس یحیی شهادت داده، گفت: «روح را دیدم که چون کبوتری از آسمان فرود آمد و بر او قرار گرفت. ۳۳من خود نیز او را نمی‌شناختم، امّا همان که مرا فرستاد تا با آب تعمید دهم، مرا گفت: ”هر گاه دیدی روح بر کسی فرود آمد و بر او بمانْد، بدان همان است که با روح‌القدس تعمید خواهد داد.“

يوحنا ۳۵:۱-۵۱

۳۵فردای آن روز، دیگر بار یحیی با دو تن از شاگردانش ایستاده بود. ۳۶او بر عیسی که راه می‌رفت، چشم دوخت و گفت: «این است برۀ خدا!» ۳۷چون آن دو شاگرد این سخن را شنیدند، از پی عیسی به راه افتادند. ۳۸عیسی روی گرداند و دید که از پی او می‌آیند. ایشان را گفت: «چه می‌خواهید؟» گفتند: «رَبّی (یعنی ای استاد)، کجا منزل داری؟» ۳۹پاسخ داد: «بیایید و ببینید.» پس رفتند و دیدند کجا منزل دارد و آن روز را با او به سر بردند. آن وقت، ساعت دهم از روز بود.
۴۰یکی از آن دو که با شنیدن سخن یحیی از پی عیسی رفت، آندریاس، برادر شَمعون پطرس بود. ۴۱او نخست، برادر خود شَمعون را یافت و به او گفت: «ما مسیح را (که معنی آن ’مسح شده‘ است) یافته‌ایم.» ۴۲و او را نزد عیسی برد. عیسی بر او نگریست و گفت: «تو شَمعونْ پسر یوحنایی، امّا ’کیفا‘ خوانده خواهی شد (که معنی آن صخره است).»
۴۳روز بعد، عیسی بر آن شد که به جلیل برود. او فیلیپُس را یافت و به او گفت: «از پی من بیا!» ۴۴فیلیپُس اهل بِیت‌صِیْدا، شهر آندریاس و پطرس بود. ۴۵او نَتَنائیل را یافت و به او گفت: «آن کس را که موسی در تورات بدو اشاره کرده، و پیامبران نیز درباره‌اش نوشته‌اند، یافته‌ایم! او عیسی، پسر یوسف، از شهر ناصره است!» ۴۶نَتَنائیل به او گفت: «مگر می‌شود از ناصره هم چیزی خوب بیرون بیاید؟» فیلیپُس پاسخ داد: «بیا و ببین.»
۴۷چون عیسی دید نَتَنائیل به سویش می‌آید، درباره‌اش گفت: «براستی که این مردی اسرائیلی است که در او هیچ فریب نیست!» ۴۸نَتَنائیل به او گفت: «مرا از کجا می‌شناسی؟» عیسی پاسخ داد: «پیش از آنکه فیلیپُس تو را بخواند، هنگامی که هنوز زیر آن درخت انجیر بودی، تو را دیدم.» ۴۹نَتَنائیل پاسخ داد: «استاد، تو پسر خدایی! تو پادشاه اسرائیلی!» ۵۰عیسی در جواب گفت: «آیا به‌خاطر همین که گفتم زیر آن درخت انجیر تو را دیدم، ایمان می‌آوری؟ از این پس، چیزهای بزرگتر خواهی دید.» ۵۱سپس گفت: «آمین، آمین، به شما می‌گویم که آسمان را گشوده و فرشتگان خدا را در حال صعود و نزول بر پسر انسان خواهید دید.»

يوحنا ۳۶:۱-۳۷

۳۶او بر عیسی که راه می‌رفت، چشم دوخت و گفت: «این است برۀ خدا!» ۳۷چون آن دو شاگرد این سخن را شنیدند، از پی عیسی به راه افتادند.

يوحنا ۳۷:۱-۳۹

۳۷ون آن دو شاگرد این سخن را شنیدند، از پی عیسی به راه افتادند. ۳۸عیسی روی گرداند و دید که از پی او می‌آیند. ایشان را گفت: «چه می‌خواهید؟» گفتند: «رَبّی (یعنی ای استاد)، کجا منزل داری؟» ۳۹پاسخ داد: «بیایید و ببینید.» پس رفتند و دیدند کجا منزل دارد و آن روز را با او به سر بردند. آن وقت، ساعت دهم از روز بود.

يوحنا ۳۹:۱

۳۹پاسخ داد: «بیایید و ببینید.» پس رفتند و دیدند کجا منزل دارد و آن روز را با او به سر بردند. آن وقت، ساعت دهم از روز بود.

يوحنا ۴۰:۱-۴۲

۴۰یکی از آن دو که با شنیدن سخن یحیی از پی عیسی رفت، آندریاس، برادر شَمعون پطرس بود. ۴۱او نخست، برادر خود شَمعون را یافت و به او گفت: «ما مسیح را (که معنی آن ’مسح شده‘ است) یافته‌ایم.» ۴۲و او را نزد عیسی برد. عیسی بر او نگریست و گفت: «تو شَمعونْ پسر یوحنایی، امّا ’کیفا‘ خوانده خواهی شد (که معنی آن صخره است).»

يوحنا ۴۳:۱-۴۶

۴۳روز بعد، عیسی بر آن شد که به جلیل برود. او فیلیپُس را یافت و به او گفت: «از پی من بیا!» ۴۴فیلیپُس اهل بِیت‌صِیْدا، شهر آندریاس و پطرس بود. ۴۵او نَتَنائیل را یافت و به او گفت: «آن کس را که موسی در تورات بدو اشاره کرده، و پیامبران نیز درباره‌اش نوشته‌اند، یافته‌ایم! او عیسی، پسر یوسف، از شهر ناصره است!» ۴۶نَتَنائیل به او گفت: «مگر می‌شود از ناصره هم چیزی خوب بیرون بیاید؟» فیلیپُس پاسخ داد: «بیا و ببین.»

يوحنا ۴۵:۱

۴۵او نَتَنائیل را یافت و به او گفت: «آن کس را که موسی در تورات بدو اشاره کرده، و پیامبران نیز درباره‌اش نوشته‌اند، یافته‌ایم! او عیسی، پسر یوسف، از شهر ناصره است!»

يوحنا ۴۷:۱-۵۱

۴۷چون عیسی دید نَتَنائیل به سویش می‌آید، درباره‌اش گفت: «براستی که این مردی اسرائیلی است که در او هیچ فریب نیست!» ۴۸نَتَنائیل به او گفت: «مرا از کجا می‌شناسی؟» عیسی پاسخ داد: «پیش از آنکه فیلیپُس تو را بخواند، هنگامی که هنوز زیر آن درخت انجیر بودی، تو را دیدم.» ۴۹نَتَنائیل پاسخ داد: «استاد، تو پسر خدایی! تو پادشاه اسرائیلی!» ۵۰عیسی در جواب گفت: «آیا به‌خاطر همین که گفتم زیر آن درخت انجیر تو را دیدم، ایمان می‌آوری؟ از این پس، چیزهای بزرگتر خواهی دید.» ۵۱سپس گفت: «آمین، آمین، به شما می‌گویم که آسمان را گشوده و فرشتگان خدا را در حال صعود و نزول بر پسر انسان خواهید دید.»

يوحنا ۴۴:۱

۴۴فیلیپُس اهل بِیت‌صِیْدا، شهر آندریاس و پطرس بود.

مرقس ۱:۵-۲۰

۱سپس به آن سوی دریا، به ناحیۀ جِراسیان رفتند. ۲چون عیسی از قایق پیاده شد، مردی که گرفتار روح پلید بود، از گورستان بیرون آمد و بدو برخورد. ۳آن مرد در گورها به سر می‌برد و دیگر کسی را توان آن نبود که او را حتی با زنجیر در بند نگاه دارد. ۴زیرا بارها او را با زنجیر و پابندِ آهنین بسته بودند، امّا زنجیرها را گسیخته و پابندهای آهنین را شکسته بود. هیچ‌کس را یارای رام کردن او نبود. ۵شب و روز در میان گورها و بر تپه‌ها فریاد برمی‌آورد و با سنگ خود را زخمی می‌کرد. ۶چون عیسی را از دور دید، دوان دوان آمد و روی بر زمین نهاده، ۷با صدای بلند فریاد زد: «ای عیسی، پسر خدای متعال، تو را با من چه کار است؟ تو را به خدا سوگند می‌دهم که عذابم ندهی!» ۸زیرا عیسی به او گفته بود: «ای روح پلید، از این مرد به در آی!» ۹آنگاه عیسی از او پرسید: «نامت چیست؟» پاسخ داد: «نامم لِژیون است؛ زیرا بسیاریم.» ۱۰و به عیسی التماس بسیار کرد که آنها را از آن ناحیه بیرون نکند. ۱۱در تپه‌های آن حوالی، گلۀ بزرگی خوک در حال چرا بود. ۱۲ارواح پلید از عیسی خواهش کرده، گفتند: «ما را به درون خوکها بفرست؛ بگذار به آنها درآییم.» ۱۳عیسی اجازه داد. پس بیرون آمدند و به درون خوکها رفتند. گله‌ای که شمار آن حدود دو هزار خوک بود، از سراشیبی تپه به درون دریا هجوم برد و در آب غرق شد.
۱۴خوکبانان گریختند و این واقعه را در شهر و روستا بازگفتند، چندان که مردم بیرون آمدند تا آنچه را رخ داده بود، ببینند. ۱۵آنها نزد عیسی آمدند و چون دیدند آن مرد دیوزده که پیشتر گرفتار لِژیون بود، اکنون جامه به تن کرده و عاقل در آنجا نشسته است، وحشت کردند. ۱۶کسانی که ماجرا را به چشم دیده بودند، آنچه را بر مرد دیوزده و خوکها گذشته بود، برای مردم بازگفتند. ۱۷آنگاه مردم از عیسی خواهش کردند که سرزمین ایشان را ترک گوید.
۱۸چون عیسی سوار قایق می‌شد، مردی که پیشتر دیوزده بود، تمنا کرد که همراه وی برود. ۱۹امّا عیسی اجازه نداد و گفت: «به خانه، نزد خویشان خود برو و به آنها بگو که خداوند برای تو چه کرده و چگونه بر تو رحم نموده است.» ۲۰پس آن مرد رفت و در سرزمین دِکاپولیس، به اعلام هرآنچه عیسی برای او کرده بود، آغاز کرد و مردم همه در شگفت می‌شدند.

مرقس ۱۸:۵-۲۰

۱۸چون عیسی سوار قایق می‌شد، مردی که پیشتر دیوزده بود، تمنا کرد که همراه وی برود. ۱۹امّا عیسی اجازه نداد و گفت: «به خانه، نزد خویشان خود برو و به آنها بگو که خداوند برای تو چه کرده و چگونه بر تو رحم نموده است.» ۲۰پس آن مرد رفت و در سرزمین دِکاپولیس، به اعلام هرآنچه عیسی برای او کرده بود، آغاز کرد و مردم همه در شگفت می‌شدند.

مرقس ۱۳:۱۰-۱۶

۱۳مردم کودکان را نزد عیسی آوردند تا بر آنها دست بگذارد. امّا شاگردان مردم را برای این کار سرزنش کردند. ۱۴عیسی چون این را دید، خشمگین شد و به شاگردان خود گفت: «بگذارید کودکان نزد من آیند؛ آنان را بازمدارید، زیرا پادشاهی خدا از آن چنین‌کسان است. ۱۵آمین، به شما می‌گویم، هر که پادشاهی خدا را همچون کودکی نپذیرد، هرگز بدان راه نخواهد یافت.» ۱۶آنگاه کودکان را در آغوش کشیده، بر آنان دست نهاد و ایشان را برکت داد.

مرقس ۱۳:۱۰

۱۳مردم کودکان را نزد عیسی آوردند تا بر آنها دست بگذارد. امّا شاگردان مردم را برای این کار سرزنش کردند.

مرقس ۱۴:۱۰

۱۴عیسی چون این را دید، خشمگین شد و به شاگردان خود گفت: «بگذارید کودکان نزد من آیند؛ آنان را بازمدارید، زیرا پادشاهی خدا از آن چنین‌کسان است.

مرقس ۱۴:۱۰-۱۵

۱۴عیسی چون این را دید، خشمگین شد و به شاگردان خود گفت: «بگذارید کودکان نزد من آیند؛ آنان را بازمدارید، زیرا پادشاهی خدا از آن چنین‌کسان است. ۱۵آمین، به شما می‌گویم، هر که پادشاهی خدا را همچون کودکی نپذیرد، هرگز بدان راه نخواهد یافت.»

مرقس ۱۴:۱۰-۱۵

۱۴عیسی چون این را دید، خشمگین شد و به شاگردان خود گفت: «بگذارید کودکان نزد من آیند؛ آنان را بازمدارید، زیرا پادشاهی خدا از آن چنین‌کسان است. ۱۵آمین، به شما می‌گویم، هر که پادشاهی خدا را همچون کودکی نپذیرد، هرگز بدان راه نخواهد یافت.»

مرقس ۱۶:۱۰

۱۶آنگاه کودکان را در آغوش کشیده، بر آنان دست نهاد و ایشان را برکت داد.

مرقس ۳۶:۹-۳۷

۳۶سپس کودکی را برگرفته، در میان ایشان قرار داد و در آغوشش کشیده، به آنها گفت: ۳۷«هر که چنین کودکی را به نام من بپذیرد، مرا پذیرفته است؛ و هر که مرا بپذیرد، نه مرا، بلکه فرستنده مرا پذیرفته است.»

متی ۱۴:۲۱-۱۷

۱۴در معبد، نابینایان و لنگان نزدش آمدند و او ایشان را شفا بخشید. ۱۵امّا چون سران کاهنان و علمای دین اعمال خارق‌العادۀ او را مشاهده کردند و نیز دیدند که کودکان در معبد فریاد می‌زنند: «هوشیعانا بر پسر داوود،» خشمناک شدند. ۱۶پس به او گفتند: «آیا می‌شنوی اینها چه می‌گویند؟» پاسخ داد: «بله. مگر نخوانده‌اید که،

«”از زبان کودکان و شیرخوارگان
ستایش را مهیا ساختی“؟»
۱۷پس عیسی ایشان را ترک گفت و از شهر خارج شده، به بِیت‌عَنْیا رفت و شب را در آنجا به سر برد.

متی ۱۶:۲۱

۱۶پس به او گفتند: «آیا می‌شنوی اینها چه می‌گویند؟» پاسخ داد: «بله. مگر نخوانده‌اید که،

«”از زبان کودکان و شیرخوارگان
ستایش را مهیا ساختی“؟»

دوم تيموتيوس ۵:۱

۵ایمان بی‌ریای تو را به یاد می‌آورم که نخست در مادربزرگت لوئیس و سپس در مادرت یونیکی ساکن بود، و یقین دارم اکنون نیز در تو ساکن است.

دوم تيموتيوس ۱۴:۳-۱۷

۱۴امّا تو در آنچه آموخته و بدان ایمان آورده‌ای پایدار باش، چرا که می‌دانی آنها را از چه کسان فرا گرفته‌ای، ۱۵و چگونه از کودکی کتب مقدّس را دانسته‌ای که می‌تواند تو را حکمت آموزد برای نجاتی که از راه ایمان به مسیحْ عیسی است. ۱۶تمامی کتبِ مقدّس الهام خداست و برای تعلیم و تأدیب و اصلاح و تربیت در پارسایی سودمند است، ۱۷تا مرد خدا به کمال برای هر کارِ نیکو تجهیز گردد.

متی ۷:۱۰-۸

۷هنگامی که می‌روید، این پیام را موعظه کنید که پادشاهی آسمان نزدیک شده است. ۸بیماران را شفا دهید، مردگان را زنده کنید، جذامیها را پاک سازید، دیوها را بیرون کنید. به رایگان یافته‌اید، به رایگان هم بدهید.

متی ۷:۱۰

۷هنگامی که می‌روید، این پیام را موعظه کنید که پادشاهی آسمان نزدیک شده است.

متی ۸:۱۰

۸بیماران را شفا دهید، مردگان را زنده کنید، جذامیها را پاک سازید، دیوها را بیرون کنید. به رایگان یافته‌اید، به رایگان هم بدهید.

اعمال رسولان ۱:۳-۱۰

۱روزی پطرس و یوحنا در نهمین ساعت روز که وقت دعا بود، به معبد می‌رفتند. ۲در آن هنگام، تنی‌چند، مردی را که لنگ مادرزاد بود، می‌آوردند. آنها او را هر روز کنار آن دروازۀ معبد که ’دروازۀ زیبا‘ نام داشت می‌گذاشتند تا از مردمی که وارد معبد می‌شدند، صدقه بخواهد. ۳چون او پطرس و یوحنا را دید که می‌خواهند به معبد درآیند، از آنان صدقه خواست. ۴پطرس و یوحنا بر وی چشم دوختند؛ پطرس گفت: «به ما بنگر!» ۵پس آن مرد بر ایشان نظر انداخت و منتظر بود چیزی به او بدهند.
۶امّا پطرس به وی گفت: «مرا زر و سیم نیست، امّا آنچه دارم به تو می‌دهم! به نام عیسی مسیحِ ناصری برخیز و راه برو!» ۷سپس دست راست مرد را گرفت و او را برخیزانید. همان دم پاها و ساقهای او قوّت گرفت ۸و از جا جست و بر پاهای خود ایستاده، به راه افتاد. سپس جست و خیز‌کنان و خدا را حمد‌گویان، با ایشان وارد معبد شد. ۹همۀ مردم او را در حال راه رفتن و حمد گفتن خدا دیدند، ۱۰و دریافتند همان است که پیش از آن برای گرفتن صدقه کنار ’دروازۀ زیبای‘ معبد می‌نشست؛ پس، از آنچه بر او گذشته بود، غرق در تعجب و حیرت شدند.

اعمال رسولان ۲:۳-۸

۲در آن هنگام، تنی‌چند، مردی را که لنگ مادرزاد بود، می‌آوردند. آنها او را هر روز کنار آن دروازۀ معبد که ’دروازۀ زیبا‘ نام داشت می‌گذاشتند تا از مردمی که وارد معبد می‌شدند، صدقه بخواهد. ۳چون او پطرس و یوحنا را دید که می‌خواهند به معبد درآیند، از آنان صدقه خواست. ۴پطرس و یوحنا بر وی چشم دوختند؛ پطرس گفت: «به ما بنگر!» ۵پس آن مرد بر ایشان نظر انداخت و منتظر بود چیزی به او بدهند.
۶امّا پطرس به وی گفت: «مرا زر و سیم نیست، امّا آنچه دارم به تو می‌دهم! به نام عیسی مسیحِ ناصری برخیز و راه برو!» ۷سپس دست راست مرد را گرفت و او را برخیزانید. همان دم پاها و ساقهای او قوّت گرفت ۸و از جا جست و بر پاهای خود ایستاده، به راه افتاد. سپس جست و خیز‌کنان و خدا را حمد‌گویان، با ایشان وارد معبد شد.

اعمال رسولان ۹:۳-۱۰

۹همۀ مردم او را در حال راه رفتن و حمد گفتن خدا دیدند، ۱۰و دریافتند همان است که پیش از آن برای گرفتن صدقه کنار ’دروازۀ زیبای‘ معبد می‌نشست؛ پس، از آنچه بر او گذشته بود، غرق در تعجب و حیرت شدند.

اعمال رسولان ۱۱:۳-۲۶

۱۱در همان حال که آن مرد همراه پطرس و یوحنا می‌رفت و از آنان جدا نمی‌شد، تمام جماعت حیرت‌زده در ’ایوان سلیمان‘ به سوی ایشان دویدند. ۱۲چون پطرس این را دید، خطاب به جماعت گفت: «ای مردان اسرائیلی، چرا از این امر در شگفتید؟ چرا به ما خیره شده‌اید، چنانکه گویی به نیرو و تقوای خود، این مرد را شفا داده‌ایم؟ ۱۳خدای ابراهیم و اسحاق و یعقوب، خدای پدران ما، خادم خود عیسی را جلال داد، همان که شما تسلیمش کردید و در حضور پیلاتُس انکارش نمودید، هرچند رأی او بر این بود که آزادش سازد. ۱۴شما بودید که دستِ رد بر سینۀ آن قدّوس و پارسا زدید و خواستید قاتلی به جای او به شما بخشیده شود. ۱۵شما سرچشمۀ حیات را کشتید، امّا خدا او را از میان مردگان برخیزانید و ما شاهد بر این هستیم. ۱۶آنچه این مرد را، که می‌بینید و می‌شناسید، نیرو بخشیده است، نام عیسی و ایمان به آن نام است. آری، ایمانی که به واسطۀ اوست، این مرد را در حضور شما تندرست ساخته است.
۱۷«و حال ای برادران، می‌دانم که عمل شما و بزرگانتان از جهل بود. ۱۸ولی خدا از همین راه آنچه را که به زبان همۀ پیامبران پیشگویی کرده بود، به انجام رسانید: این را که مسیحِ او رنج خواهد کشید. ۱۹پس توبه کنید و به سوی خدا بازگردید تا گناهانتان پاک شود و ایام تجدید قوا از حضور خداوند برایتان فرا رسد، ۲۰و تا خدا، عیسی، یعنی همان مسیح را که از پیش برای شما مقرر شده بود، بفرستد، ۲۱که باید آسمان پذیرای او می‌شد تا ایامی که همه چیز بنا بر آنچه خدا از دیرباز به زبان همۀ پیامبرانِ مقدّس خود گفته است، احیا گردد. ۲۲موسی فرموده است: ”خداوندْ خدای شما، از میان برادرانتان، پیامبری همانند من برای شما بر خواهد انگیخت؛ به اوست که باید در هرآنچه به شما گوید گوش فرا دهید. ۲۳هر که به آن پیامبر گوش نسپارد، از میان قوم نابود خواهد شد.“
۲۴«نیز همۀ پیامبران، از سموئیل به بعد، جملگی یکصدا دربارۀ این روزها پیشگویی کرده‌اند. ۲۵و شما فرزندان پیامبران و وارثان عهدی هستید که خدا با پدرانتان بست. او به ابراهیم گفت: ”به واسطۀ نسل تو همۀ طوایف زمین برکت خواهند یافت.“ ۲۶هنگامی که خدا خادم خود را مبعوث کرد، نخست او را نزد شما فرستاد تا شما را برکت دهد، بدین که هر یک از شما را از راههای گناه‌آلودتان بازگرداند.»

اعمال رسولان ۱۶:۳

۱۶آنچه این مرد را، که می‌بینید و می‌شناسید، نیرو بخشیده است، نام عیسی و ایمان به آن نام است. آری، ایمانی که به واسطۀ اوست، این مرد را در حضور شما تندرست ساخته است.

اعمال رسولان ۴:۴

۴امّا بسیاری از آنها که پیام را شنیده بودند، ایمان آوردند و شمار مردان به حدود پنج هزار رسید.

اعمال رسولان ۲

۱چون روز پِنتیکاست فرا رسید، همه یکدل در یک جا جمع بودند ۲که ناگاه صدایی همچون صدای وزش تندبادی از آسمان آمد و خانه‌ای را که در آن نشسته بودند، به تمامی پر کرد. ۳آنگاه، زبانه‌هایی دیدند همچون زبانه‌های آتش که تقسیم شد و بر هر یک از ایشان قرار گرفت. ۴سپس همه از روح‌القدس پُر گشتند و آن‌گونه که روح بدیشان قدرت تکلّم می‌بخشید، به زبانهای دیگر سخن گفتن آغاز کردند.
۵در آن روزها، یهودیانِ خداترس، از همۀ ممالک زیر آسمان، در اورشلیم به سر می‌بردند. ۶چون این صدا برخاست، جماعتی گرد ‌آمده، غرق شگفتی شدند، زیرا هر یک از ایشان می‌شنید که آنان به زبان خودش سخن می‌گویند. ۷پس حیران و بهت‌زده، گفتند: «مگر اینها که سخن می‌گویند جملگی اهل جلیل نیستند؟ ۸پس چگونه هر یک می‌شنویم که به زبان زادگاه ما سخن می‌گویند؟ ۹پارتها و مادها و عیلامیان، مردمان بین‌النهرین و یهودیه و کاپادوکیه و پونتوس و آسیا ۱۰و فْریجیه و پامفیلیه و مصر و نواحی لیبی متصل به قیرَوان و نیز زائران رومی ۱۱(چه یهودی و چه یهودی‌شده)؛ و همچنین مردمان کْرِت و عربستان - همه می‌شنویم که اینان به زبان ما مدح اعمال عظیم خدا را می‌گویند.» ۱۲پس همگی متحیر و سرگشته از یکدیگر می‌پرسیدند: «معنی این رویداد چیست؟»
۱۳امّا برخی نیز ریشخندکنان می‌گفتند: «اینان مست شرابند!»
۱۴آنگاه پطرس با آن یازده تن برخاست و صدای خود را بلند کرده، خطاب بدیشان گفت: «ای یهودیان و ای ساکنان اورشلیم، این را دریابید و به آنچه می‌گویم به‌دقّت گوش فرا دهید! ۱۵این مردان، برخلاف آنچه شما می‌پندارید مست نیستند، زیرا هنوز ساعت سوّم از روز است! ۱۶بلکه این همان است که یوئیل نبی درباره‌اش چنین پیشگویی کرده بود:

۱۷«”خدا می‌فرماید: در روزهای آخر
از روح خود بر تمامی بشر فرو خواهم ریخت.
پسران و دختران شما نبوّت خواهند کرد،
جوانانتان رؤیاها خواهند دید
و پیرانتان خوابها.
۱۸و نیز در آن روزها،
حتی بر غلامان و کنیزانم،
از روح خود فرو خواهم ریخت
و آنان نبوّت خواهند کرد.
۱۹بالا، در آسمان، عجایب،
و پایین، بر زمین، آیات به ظهور خواهم آورد،
از خون و آتش و بخار.
۲۰پیش از فرا رسیدن روز عظیم و پرشکوه خداوند،
خورشید به تاریکی و ماه
به خون بدل خواهد شد.
۲۱آنگاه هر که نام خداوند را بخواند، نجات خواهد یافت.“
۲۲«ای قوم اسرائیل، این را بشنوید: چنانکه خود آگاهید، عیسای ناصری مردی بود که خدا با معجزات و عجایب و آیاتی که به دست او در میان شما ظاهر ساخت، بر حقانیتش گواهی داد. ۲۳آن مرد بنا بر مشیّت و پیشدانی خدا به شما تسلیم کرده شد و شما به دست بی‌دینان بر صلیبش کشیده، کشتید. ۲۴ولی خدا او را از دردهای مرگ رهانیده، برخیزانید، زیرا محال بود مرگ بتواند او را در چنگال خود نگاه دارد. ۲۵چنانکه داوود دربارۀ او می‌فرماید:

«”خداوند را همواره پیش روی خود دیده‌ام،
چه او بر دست راست من است تا جنبش نخورم.
۲۶از این رو دلم شادمان است و زبانم در وجد؛
پیکرم نیز در امید ساکن خواهد بود.
۲۷زیرا جانم را در هاویه وا نخواهی نهاد،
و نخواهی گذاشت سرسپردۀ تو فساد ببیند.
۲۸تو راههای حیات را به من آموخته‌ای،
و با حضور خود مرا از شادی لبریز خواهی کرد.“
۲۹«ای برادران، می‌توانم با اطمینان به شما بگویم که داوودِ پاتْریارْک وفات یافت و دفن شد و مقبره‌اش نیز تا به امروز نزد ما باقی است. ۳۰امّا او نبی بود و می‌دانست خدا برایش سوگند خورده است که کسی را از ثمرۀ صُلْبِ او بر تخت سلطنت وی خواهد نشانید. ۳۱پس آینده را پیشاپیش دیده، دربارۀ رستاخیز مسیح گفت که جان او در هاویه وانهاده نشود و پیکرش نیز فساد نبیند. ۳۲خدا همین عیسی را برخیزانید و ما همگی شاهد بر آنیم. ۳۳او به دست راست خدا بالا برده شد و از پدر، روح‌القدسِ موعود را دریافت کرده، این را که اکنون می‌بینید و می‌شنوید، فرو ریخته است. ۳۴زیرا داوود خود به آسمان صعود نکرد، و با این همه گفت:

«”خداوند به خداوند من گفت:
’به دست راست من بنشین
۳۵تا آن هنگام که دشمنانت را کرسی زیر پایت سازم.“‘
۳۶«پس قوم اسرائیل، جملگی به‌یقین بدانند که خدا این عیسی را که شما بر صلیب کشیدید، خداوند و مسیح ساخته است.»
۳۷چون این را شنیدند، دلریش گشته، به پطرس و سایر رسولان گفتند: «ای برادران، چه کنیم؟»
۳۸پطرس بدیشان گفت: «توبه کنید و هر یک از شما به نام عیسی مسیح برای آمرزش گناهان خود تعمید گیرید که عطای روح‌القدس را خواهید یافت. ۳۹زیرا این وعده برای شما و فرزندانتان و همۀ کسانی است که دورند، یعنی هر که خداوندْ خدای ما او را فرا خوانَد.»
۴۰پطرس با سخنان بسیار دیگر شهادت داد و ترغیبشان کرده، گفت: «خود را از این نسل منحرف برهانید!» ۴۱پس پیام او را پذیرفتند و تعمید گرفتند. در همان روز حدود سه هزار تن بدیشان پیوستند.
۴۲آنان خود را وقف تعلیم یافتن از رسولان و رفاقت و پاره کردن نان و دعا کردند. ۴۳امّا بهت و حیرت بر همه مستولی شده بود، و عجایب و آیات بسیار به دست رسولان به ظهور می‌رسید. ۴۴مؤمنان همه با هم به سر می‌بردند و در همه چیز شریک بودند. ۴۵املاک و اموال خود را می‌فروختند و بهای آن را بر حسب نیاز هر کس بین همه تقسیم می‌کردند. ۴۶ایشان هر روز، یکدل در معبد گرد می‌آمدند و در خانه‌های خود نیز نان را پاره می‌کردند و با خوشی و صفای دل با هم خوراک می‌خوردند ۴۷و خدا را حمد می‌گفتند. تمامی خلقْ ایشان را عزیز می‌داشتند؛ و خداوند هر روزه نجات‌یافتگان را به جمعشان می‌افزود.

اعمال رسولان ۲۳:۴-۳۰

۲۳پطرس و یوحنا پس از رهایی نزد یاران خود بازگشتند و آنچه را که سران کاهنان و مشایخ به آنها گفته بودند، بازگفتند. ۲۴چون این را شنیدند، یکصدا به درگاه خدا دعا کرده، گفتند: «ای خداوندِ حاکم بر همۀ امور، ای آفرینندۀ آسمان و زمین و دریا و آنچه در آنهاست، ۲۵تو خود به واسطۀ روح‌القدس از زبان پدر ما، خادمت داوود، فرمودی:

«”از چه سبب قومها می‌شورند
و ملتها به‌عبث تدبیر می‌کنند؟
۲۶پادشاهان زمین به صف می‌شوند
و فرمانروایان گرد هم می‌آیند،
بر ضد خداوند
و بر ضد مسیح او.“
۲۷براستی که در همین شهر، هیرودیس و پُنتیوس پیلاتُس با غیریهودیان و قوم اسرائیل بر ضد خادم مقدّست عیسی که او را مسح کردی، همدست شدند، ۲۸تا آنچه را که دست و ارادۀ تو از پیش مقدّر کرده بود، تحقق بخشند. ۲۹اکنون، ای خداوند، به تهدیدهای ایشان نظر کن و خادمان خود را عنایت فرما تا کلامت را با شهامت کامل بیان کنند، ۳۰و نیز دست خود را به شفا دراز کن و به نام خادم مقدّست عیسی، آیات و معجزات به ظهور آور.»

اعمال رسولان ۲۹:۴-۳۰

۲۹اکنون، ای خداوند، به تهدیدهای ایشان نظر کن و خادمان خود را عنایت فرما تا کلامت را با شهامت کامل بیان کنند، ۳۰و نیز دست خود را به شفا دراز کن و به نام خادم مقدّست عیسی، آیات و معجزات به ظهور آور.»

اعمال رسولان ۳۱:۴

۳۱پس از دعای ایشان، مکانی که در آن جمع بودند به لرزه درآمد و همه از روح‌القدس پر شده، کلام خدا را با شهامت بیان می‌کردند.

اعمال رسولان ۱۲:۵-۱۶

۱۲آیات و معجزات بسیار به دست رسولان در میان قوم به ظهور می‌رسید و ایمانداران همگی یکدل در ایوان سلیمان گرد می‌آمدند. ۱۳امّا از دیگران کسی جرأت نمی‌کرد به آنها نزدیک شود، هر‌چند مردمان همگی ایشان را بسیار محترم می‌داشتند. ۱۴شمار بس فزونتری از مردان و زنان ایمان آورده، به خداوند می‌پیوستند، ۱۵تا جایی که حتی بیماران را به میدانهای شهر می‌آوردند و آنان را بر بسترها و تختها می‌خواباندند تا چون پطرس از آنجا می‌گذرد، دست‌کم سایه‌اش بر برخی از آنان افتد. ۱۶نیز مردم دسته‌دسته از شهرهای اطراف اورشلیم می‌آمدند و بیماران و رنجدیدگانِ ارواح پلید را می‌آوردند، و همه شفا می‌یافتند.

اعمال رسولان ۴:۸-۷

۴و امّا آنان که پراکنده شده بودند، هر جا که پا می‌نهادند، به کلام بشارت می‌دادند. ۵فیلیپُس نیز به یکی از شهرهای سامِرِه رفت و مسیح را به مردم آنجا اعلام کرد. ۶جماعتهای مردم چون سخنان فیلیپُس را شنیدند و آیاتی را که از او صادر می‌شد دیدند، همگی به‌دقّت به آنچه می‌گفت گوش فرا دادند؛ ۷زیرا ارواح پلید نعره‌زنان از بسیاری که بدانها گرفتار بودند، بیرون می‌آمدند و شمار بسیار از مفلوجان و لنگان شفا می‌یافتند.

اعمال رسولان ۲۹:۴-۳۰

۲۹اکنون، ای خداوند، به تهدیدهای ایشان نظر کن و خادمان خود را عنایت فرما تا کلامت را با شهامت کامل بیان کنند، ۳۰و نیز دست خود را به شفا دراز کن و به نام خادم مقدّست عیسی، آیات و معجزات به ظهور آور.»